Ο Λογαριασμός μου

Δωρεάν αποστολή για αγορές πάνω από 30€ | Δωρεάν αντικαταβολή | Έως 24 άτοκες Δόσεις | Έως -85% χαμηλότερες τιμές σε πάνω από 150000 τίτλους

Σχόλια Αναγνώστη: ΓιώργοςΜ

Σχόλιο για το βιβλίο "ΑΤΤΙΛΑΣ"
Εξαιρετικά ενδιαφέρον βιβλίο, μια συνοπτική βιογραφία του Ούννου αυτοκράτορα Αττίλα (ο μοναδικός Ούννος αυτοκράτορας, καθώς ο θάνατός του σήμανε και το τέλος της βραχύβιας αυτοκρατορίας των Ούννων). Μια εξιστόρηση της παρουσίας των Ούννων στην Ασία και στην Ευρώπη, την εξάπλωσή τους από τις στέππες της Ασίας μέχρι και τα όρια της Δυτικής και Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, την εγκαθίδρυσή τους στις πεδιάδες της σημερινής Ουγγαρίας, τις σχέσεις τους με τους γειτονικούς λαούς (Βησιγότθοι, Οστρογότθοι, Αλανοί, Φράγκοι κ.λπ.), τις δολοπλοκίες, το σύμπλεγμα διπλωματικών και στρατιωτικών σχέσεων. Ο Αττίλας (Μικρός Πατέρας), προ-πάτορας των Τούρκων, αλλά, εν μέρει και των Γερμανών (σε γελοιογραφίες του Μεσοπολέμου οι Ναζί εμφανίζονται ως απόγονοι των Ούννων) έχει αδικηθεί, καθώς παρουσιάζεται μέσα από τα μάτια των Δυτικών αντιπάλων του (η μοναδική ίσως περίπτωση που η ιστορία γράφτηκε από τους ηττημένους) αποκλειστικά ως ένας βάρβαρος. Αξίζει να διαβαστεί. Ένα Game of Thrones σε σχήμα pocket.
2019-12-02 10:50:15
Σχόλιο για το βιβλίο "Ο ΓΥΡΙΣΜΟΣ"
Ο πυρήνας, η πλοκή, η ιστορία είναι παρά πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία του βιβλίου. Η γλώσσα, σαφώς επηρεασμένη από το στυλ του Σαραμάγκου με μακριές περιόδους, λίγες τελείες, πολλά κόμματα, κ.λπ., και σε πολλά σημεία κινηματογραφική, αναδεικνύει σε πολλά σημεία την αγωνία, το φόβο, την απελπισία των πρωταγωνιστών, που επιστρέφουν (...μάλλον όχι, αφού δεν είχαν ζήσει όλοι στην Πορτογαλία πριν πάνε στην Αγκόλα) στη μητρόπολη υπό τα καχύποπτα βλέμματα των ντόπιων Πορτογάλων και των κομμουνιστών που έχουν πάρει την εξουσία μετά την Επανάσταση των Γαρυφάλλων και βλέπουν τους συμπατριώτες τους σαν εκπροσώπους του αποικιοκρατικού εαυτού της Πορτογαλίας, τον οποίο θέλουν να ξορκίσουν. Πολύ ενδιαφέρον θέμα και σχετικά άγνωστο στο ελληνικό κοινό. Το πρωτό μισό του βιβλίου είναι καλύτερο από το δεύτερο, όπου κάνει μια μικρή κοιλιά, αλλά επανέρχεται και πάλι πριν από το τέλος. Συστήνεται ανεπιφύλακτα. 4/5
2019-11-23 10:29:18
Σχόλιο για το βιβλίο "Η ΚΑΛΟΣΥΝΗ ΤΩΝ ΞΕΝΩΝ "
Σε αυτό το βιβλίο ο Τατσόπουλος \'ξεγυμνώνεται\'. Μάς παρουσιάζει την προσωπική του ιστορία με το γνωστό ειρωνικό, κυνικό και αυτόσαρκαστικό ύφος του. Μέσα από την προσωπική ιστορία της υιοθεσίας του, που είναι ο άξονας/αφορμή γύρω από τον οποίο περιστρέφεται το βιβλίο, ο Τατσόπουλος περιγράφει μορφές και μορφώματα της Ελλάδας από τη δεκαετία του 1960 και μετά. Χωρίς καμία διάθεση εξωραϊσμού, ο Τατσόπουλος περιγράφει ιστορίες ενός παρελθόντος, που αν και δεν είναι μακρινό, στο σημερινό νεαρό αναγνώστη μοιάζει μάλλον κιτς. Είναι οι δεκαετίες του 70 και του 80, ο παροξυσμός των 90s, όλα περνάνε μέσα από τις σελίδες του βιβλίου. Ίσως σε μερικά σημεία χάνεται ο ειρμός, αλλά ο συγγραφέας καταφέρνει γρήγορα να τον ξαναπιάσει και να \'στρώσει\' πάλι τη διήγηση. Διαβάζεται πολύ εύκολα, όπως κι όλα του Τατσόπουλου. Το ύφος και η γλώσσα του είναι κάτι παραπάνω από διακριτή. Συνεχίζω να θεωρώ ότι η Καρδιά του Κτήνους είναι το κορυφαίο του βιβλίο. Η Καλοσύνη των Ξένων είναι αξιόλογο βιβλίο, θέτει πολλούς προβληματισμούς γύρω από την υιοθεσία, αλλά δεν περιορίζεται εκεί. Θέτει την κοινωνία μας μπροστά στον καθρέφτη της - και την ξεμπροστιάζει.
2019-10-28 10:46:22
Σχόλιο για το βιβλίο "Ο ΧΟΡΟΣ ΤΩΝ ΡΟΔΩΝ"
Ο Σουρούνης παραδίδει ένα αριστούργημα, έναν υπέροχο πίνακα με σχήματα και χρώματα που είναι απολύτως ανάγλυφα, με χαρακτήρες απολύτως αναγνωρίσιμοι, αλλά καθόλου μονοδιάστατοι. Απεναντίας, άλλοτε διάολοι κι άλλοτε άγιοι, άλλοτε απλοί άνθρωποι με αδυναμίες, αίμα, σάρκα, οστά και σπέρμα, οι ήρωες του Σουρούνη είναι ψηφίδες της κοινωνίας των Gastarbeiter της δεκαετίας του 1960 στη Δυτ. Γερμανία. Μακριά από την καζαντζίδικη κλάψα και την φτηνή ηρωοποίηση του \'προλεταριάτου\' των Ελλήνων της ξενιτιάς, ο Σουρούνης αποδίδει με μια ρευστή, κυνική, ωμή και πολύ ερωτική γλώσσα τη ζωή αυτών των φτωχοδιάβολων, χωρίς φωτοστέφανα και αναθέματα. Η ζωή τους γυρίζει γύρω από τη ρουλέτα, η οποία με τη σειρά της γυρίζει γύρω από τον εαυτό της - ες αεί. Ένα αριστούργημα από έναν από τους κορυφαίους Έλληνες πεζογράφους του β\' μισού του 20ού αιώνα.
2019-10-28 10:38:08
Σχόλιο για το βιβλίο "Η ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΡΟΤΖΕΡ ΑΚΡΟΙΝΤ "
Το πρώτο βιβλίο της Αγκάθα Κρίστι που διάβασα. Πολύ ωραία ατμόσφαιρα,σε μεταφέρει στην Αγγλία του 1926 η πρωτοπρόσωπη αφήγηση ενός εκ των πρωταγωνιστών της ιστορίας προσδίδει αμεσότητα χωρίς να χάνεται κάτι από την παντογνωσία που προσφέρει η τριτοπρόσωπη αφήγηση, καθώς ο αφηγητής βρίσκεται σχεδόν συνεχώς μαζί με τον Ηρακλή Πουαρό που ερευνά την υπόθεση. Αν και κάποιοι χαρακτήρες παραμένουν κάπως ημιτελείς, η ιστορία είναι πολύ ενδιαφέρουσα, το παιχνίδι της συγγραφέως με τον αναγνώστη είναι συνεχές, το `κλείσιμο του ματιού` είναι τόσο διακριτικό που μόνο στο τέλος το αντιλαμβάνεσαι -κι αυτό, αναδρομικά. Όπως πάντα, οι λεπτομέρειες παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στην διαλεύκανση του μυστηρίου, λεπτομέρειες τις οποίες μόνο ο Ηρακλής Πουαρό μπορεί να παρατηρήσει. Και η επίλυση του μυστηρίου είναι πράγματι αριστοτεχνική και σε τέτοιο βαθμό που μάλλον κανείς δεν μπορεί να φανταστεί τον δολοφόνο διαβάζοντας το βιβλίο.
2019-08-26 16:04:45
Σχόλιο για το βιβλίο "ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΧΙΛΜΠΙΛΗ "
Το βιβλίο αυτό είναι μια αποτύπωση της μικροκοινωνίας της λευκής εργατικής τάξης που ζει στη λεγόμενη Ζώνη της Σκουριάς (Rust Belt) (δεν ταυτίζονται με τους λεγόμενους WASP - White Anglo- Saxon Protestants), δλδ της κύρια εκλογικής πελατείας του Ντόναλντ Τραμπ, των στρωμάτων εκείνων της αμερικανικής κοινωνίας που χτυπήθηκαν περισσότερο απ' όλα από την απο-βιομηχανοποίηση των Μεσοδυτικών Πολιτειών, των ανθρώπων που αισθάνονται αποκομμένοι από την υπόλοιπη κοινωνία και δεν έχουν κανένα κοινό με τους χιπστερ της Νέας Υόρκης ή τους νεόπλουτους της Silicon Valley. Αλκοολισμός, φτώχεια, ανεργία, διαλυμένες οικογένειες, ναρκωτικά, παραίτηση, συνωμοσιολογία, είναι μερικά απο τα χαρακτηριστικά του τρόπου ζωής αυτής της κοινωνίας, που αρνείται να δει κατάματα την πραγματικότητα και να την αλλάξει, αλλά αναζητά παραμυθία στη ρητορική που την αθωώνει και ρίχνει το φταίξιμο στους 'άλλους'. Το βιβλίο, μέσα από αχρείαστες επαναλήψεις, πολλές φορές, αποδίδει αυτήν την ζοφερή ατμόσφαιρα, το κλίμα ωχαδερφισμού, την ενδοοικογενειακή βία, τη διάλυση κάθε οικογενειακού ιστού (ενώ περιέργως η μικροκοινωνία τους έχει συνοχή), την υπέρβαση που αποτελεί την εξαίρεση στον κανόνα, αλλά και το γεγονός ότι η νοοτροπία του 'χιλμπίλη' παραμένει μέσα τους ακόμα κι όταν ξεφεύγουν από τα όρια του κόσμου τους. Δεν είναι λογοτεχνία ούτε διεκδικεί δάφνες κάποιου υψηλού λογοτεχνικού έργου. Είναι μια μαρτυρία (εξού και στη σειρά testimonia των εκδόσεων Δώμα) από έναν 30χρονο που κατάφερε να ξεπεράσει τα όρια που του έθετε η κοινωνία των χιλμπίληδων. Οι τελευταίες 50 σελ. δεν έχουν ιδιαίτερη αξία, θα μπορούσε ο συγγραφέας να τις παραλείψει. Ωστόσο, το υπόλοιπο βιβλίο διαβάζεται εύκολα, αν και σε κάποια σημεία επαναλαμβάνεται το μοτίβο. Ενδιαφέρουσα ιστορία για όσους θέλουν να γνωρίζουν τι συμβαίνει στην καρδιά της Αμερικής και ποιος ο αντίκτυπος της κρίσης στις κοινωνίες αυτές.
2019-08-06 11:00:24
Σχόλιο για το βιβλίο "ΣΦΑΙΡΙΚΑ ΚΑΤΟΠΤΡΑ, ΕΠΙΠΕΔΟΙ ΦΟΝΟΙ"
Ενδιαφέρον ανάγνωσμα, που θα το απολαύσουν όσοι έχουν και μια ιδιαίτερη αγάπη για την Κύπρο και την ιστορία της, αλλά και την περίοδο των Σταυροφοριών. Η μαθηματική/γεωμετρική παράμετρος του βιβλίου είναι κατανοητή απ\' όλους, επομένως, δεν θα υπάρχει καμία δυσκολία για τον αναγνώστη που δεν έχει ειδικές μαθηματικές γνώσεις να καταλάβει την πλοκή. Διαβάζεται εύκολα, ρέει η υπόθεση, αν και υπάρχουν στιγμές που επαναλαμβάνεται ο συγγραφέας όταν περιγράφει γεγονότα του παρελθόντος από δύο διαφορετικούς πρωταγωνιστές. Το τέλος (η λύση του μυστηρίου) είναι σε κάποιο βαθμό προβλέψιμη από τον προσεκτικό αναγνώστη, δεν μπορώ να πω ότι εξεπλάγην όταν αποκαλύφθηκε η ταυτότητα του ενόχου. Σε κάθε περίπτωση, προτείνεται για χαλαρή ανάγνωση, που αποφέρει ενδιαφέρουσες γνώσεις για τη μεσαιωνική, αλλά και σύγχρονη Κύπρο, με τη συνοδεία ενός μέτριας δυσκολίας αστυνομικού αινίγματος.
2019-07-24 12:53:01
Σχόλιο για το βιβλίο "Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΟΥ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ"
Οι ιστορίες του Καπισίνσκι είναι η ίδια η ιστορία του δεύτεορυ μισού του 20ού αιώνα, κομμάτια του μεγάλου πάζλ που είναι η ανθρωπότητα. Σε μεταφέρει με τη διήγησή του από τη Νιγηρία στην Αλγερία, μετά στην Γκάνα, σε πετάει στη Λατινική Αμερική, αλλά σε περνάει και μια βόλτα από την Κύπρο την επαύριον της τουρκικής εισβολής. Όρεξη να έχεις να διαβάσεις τις ιστορίες του, τις εμπειρίες του, όταν η ζωή εφάπτεται με τον θάνατο, ιδρώνεις μαζί του όταν διαβάζεις πως κάποιοι αντάρτες στη μέση του πουθενά τον περιλούζουν με βανζίνη κι είναι έτοιμοι να τον πυρπολήσουν, όταν περνάει από μπλόκα ανταρτών πατώντας στο τέρμα το γκάζι επειδή δεν έχει άλλα λεφτά για να τους λαδώσει, ζεις μαζί με τους ανθρώπους τον πόλεμο στην Ονδούρα με αφορμή έναν αγώνα ποδοσφαίρου, αλλά πολύ βαθύτερες αιτίες. Γενικότερα, είναι ένα υπέροχο ανάγνωσμα. Προτείνεται- όπως και όλα του Καπισίνσκι.
2019-07-19 16:06:39
Σχόλιο για το βιβλίο "Η ΕΣΧΑΤΗ ΤΩΝ ΠΟΙΝΩΝ"
Κατ' αρχάς, είναι πολύ ενδιαφέρον το πλαίσιο της ιστορίας, δλδ το Μουντιάλ του 1978 στην Αργεντινή. Αμέσως τίθεται ένα συγκεκριμένο χρονικό πλαίσιο (πρώτο παιχνίδι του Περού απέναντι στη Σκότια μέχρι και τον τελικό μεταξύ Αργεντινής και Ολλανδίας), οπότε ό,τι είναι να συμβεί, θα συμβεί μέσα σε σε αυτές τις 2 εβδομάδες. Ενδιαφέρουσα πλοκή, εν μέρει ανατρεπτικό φινάλε, λίγα κενά, ένα ευχάριστο ανάγνωσμα με την όποια φλυαρία έχουν τα βιβλία αυτού του είδους για να γεμίσουν κάποιες σελίδες παραπάνω - αλλά χωρίς να κουράζει υπερβολικά. Ο βασικός πρωταγωνιστής σε αρκετές περιπτώσεις παορυσιάζεται ως καρικατούρα, αλλά, καθ[ώς η ιστορία προχωρά, αυτό μετριάζεται και γίνεται πιο αληθινός (από ανθρωπάκι γίνεται άνθρωπος). Όποιος ενδιαφέρεται για την ιστορία της Λατινικής Αμερικής στη δεκαετία του 1970, τα διάφορα καθεστώτα, αλλά και τις σχέσεις μεταξύ των γειτονικών λαών, κι επιθυμεί και μια δόση ποδοσφαίρου ως σάουντρακ, να το προτιμήσει. Αφορμή για να διαβάσει κανείς και άλλα έργα του συγγραφέα.
2019-07-02 10:59:45
Σχόλιο για το βιβλίο "Ο ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΑΡΧΗΣ ΛΙΑΠΚΙΝ"
Πρώιμος Καραγάτσης, αλλά το ταλέντο του ξεχειλίζει. Η πλοκή του έργου είναι αρκετά ενδιαφέρουσα -αν και κάπως προβλέψιμη, σε κάποια σημεία του, το σκηνικό (Λάρισα του Μεσοπολέμου) ασυνήθιστο, οι χαρακτήρες (με εξαίρεση τον Λιάπκιν) όχι απόλυτα ολοκληρωμένοι, αλλά, σε κάθε περίπτωση, ένα πολύ καλό βιβλίο για έναν 24χρονο συγγραφέα που αξίζει να διαβαστεί. Το συγκολονιστικό με τον Καραγάτση είναι ότι, με έναν μαγικό τρόπο, ακόμα και στα σημεία που πλατιάζει, η γλώσσα του ρέει, δεν κολλάει, κι αυτό είναι από τα προτερήματά του. ΥΓ: Αν ο Καραγάτσης έγραφε αυτό το έργο εν έτει 2019, τότε θα κατηγορούνταν για μισογυνισμό, αντι-κομμουνισμό κ.λπ., αλλά ευτυχώς το έγραψε πολλές δεκαετίες πριν, οπότε δεν θα λογοκριθεί.
2019-06-14 11:45:21
Σχόλιο για το βιβλίο "ΜΕΡΟΝΥΧΤΑ ΦΡΑΓΚΦΟΥΡΤΗΣ"
Χωρίς δόση υπερβολής, σε αυτό το βιβλίο του ο Σουρούνης μπορεί να χαρακτηριστεί ως ένας άλλος Μππουκόβσκι. Η γλώσσα του (βρώμικη, άξεστη, γρατσουνισμένη), τα θέματά του (το περιθώριο της κοινωνίας, ο υπόκοσμος, η μούργα κατά το λαϊκότερο), το κλίμα που δημιουργεί, όλα θυμίζουν Μπουκόβσκι. Μοναδικό αρνητικό σημείο η πλοκή, δεν είναι κάτι το θεαματικό, τα διηγήματα αυτά είναι φωτογραφικά στοπ καρέ χωρίς να εντάσσονται σε κάποιο ευρύτερο πλάνο μυθοπλασίας. Ωστόσο, τα υπόλοιπα στοιχεία των ιστοριών είναι υπεραρκετά για να διαβάσει κάποιος μέσα σε ένα απόγευμα/βράδυ αυτό το βιβλίο.
2019-06-14 11:45:15
Σχόλιο για το βιβλίο "ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΔΙΑΤΑΞΗ"
Κατ΄αρχάς δύσκολα κατατάσσεται σε κάποιο είδος αυτό το βιβλίο. Είναι ιστορία, αλλά χωρίς ιδιαίτερη διείσδυση στην αιτιολογία των γεγονότων. Ο συγγραφέας προτιμάει μια πιο κινηματογραφική προσέγγιση για να παρουσιάσει σκέψεις, αίτιο κι αιτιατό. Μυθιστόρημα σε καμία περίπτωση. Κάποια σκόρπια δοκιμιακά στοιχεία, αλλά χωρίς να δίνουν τον τόνο στο κείμενο. Με λίγα λόγια, ιστορία διανθισμένη με κάποιες λογοτεχνικές πινελιές. Δεν θεωρώ ότι είναι κάτι το εξαιρετικό ούτε ότι άξιζε το βραβείο Goncourt, η παράθεση των ιστορικών γεγονότων μού θύμισε σε αρκετές περιπτώσεις στύλ Wikipedia με ολίγον από μύχιες σκέψεις των πρωταγωνιστών και λογοτεχνική ζάχαρη άχνη. 3 αστέρια κυρίως λόγω του ενδιαφέροντος θέματος.
2019-05-22 01:14:06
Σχόλιο για το βιβλίο "ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΜΕ ΤΟ ΣΚΟΥΛΑΡΙΚΙ"
Κατ\' αρχάς, η πλοκή είναι πολύ ενδιαφέρουσα, οπότε ο σκελετός του έργου είναι στέρεος. Λογοτεχνικά δεν είναι κάτι το εξαιρετικό, αλλά διαβάζεται εύκολα, εύπεπτα κι ευχάριστα. Όποιος έχει κι ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον στον Χρυσό Αιώνα της Ολλανδίας (τον 17ο) και τον ζωγράφο Βερμέερ, που ήταν μια μάλλον εσωστρεφής προσωπικότητα, προτείνεται ανεπιφύλακτα, καθώς θα μάθει αρκετά για τις μικρές ολλανδικές κοινωνίας της εποχής, τις σχέσεις Προτεσταντών (πλειοψηφία) και Καθολικών (μειοψηφία), την άνοδο της αστικής τάξης, κ.λπ.
2019-04-29 14:28:32
Σχόλιο για το βιβλίο "ΤΟ ΚΑΠΕΛΟ ΤΟΥ ΒΕΡΜΕΕΡ"
Εξαιρετικά ενδιαφέρον βιβλίο, που αναβιώνει τον κόσμο του 170υ αιώνα, ο οποίος και σηματοδοτεί την αρχή της παγκοσμιοποίησης και του καπιταλισμού, όπως τον γνωρίζουμε σήμερα. Οι πίνακες του Βερμέερ είναι απλώς η αφορμή, που παίρνει ο συγγραφέας (με ειδίκευση στη σινολογία) για να περιγράψει το απίστευτα πυκνό πλέγμα οικονομικών, πολιτικών και πολιτιστικών σχέσεων που αναπτύσσονται ανάμεσα στην Ευρώπη (και δη, τους Ολλανδούς) και την Αμερική και την Ασία (ιδίως την Κίνα), όταν οι Ολλανδοί καταφέρνουν να εξασφαλίσουν μια θέση στις εμπορικές οδούς της Άπω Ανατολής. Αν και σε κάποια σημεία ο συγγραφέας αναφέρεται σε λεπτομέρειες, οι οποίες θα μπορούσαν να παραλειφθούν, το βιβλίο διαβάζεται εύκολα και παρέχει έναν πλούτο πληροφοριών, που βοηθάει τον αναγνώστη να μεταφερθεί χωροχρονικά πίσω στον 17ο αιώνα. Συστήνεται ανεπιφύλακτα.
2019-04-08 11:45:12
Σχόλιο για το βιβλίο "ΟΙ ΦΗΜΕΣ"
Ο Ούγκο Κλάους δεν είναι κ πολύ γνωστός στην Ελλάδα, αν και θα έπρεπε, καθώς αποτελούσε έναν σύγχορνο αναγεννησιακό άνθρωπο που έγραφε και πεζογραφία και ποίηση (κυρίως, ποίηση) και ζωγράφιζε, και αποτελεί μία από τις κορυφαίες φωνές του φλαμανδόφωνου Βελγίου. Το συγκεκριμένο βιβλίο θα μπορούσα να το χαρακτηρίσω ως άκρως αντιπροσωπευτικό της έννοιας της 'βελγικότητας', αφού καθρεφτίζει τον χαρακτήρα της φλαμανδικής κοινωνίας, τα άγχη και τους φόβους της, τους σκελετούς στην ντουλάπα, τα συμπλέγματα κ.λπ., δοσμένα με ένα ύφος στριφνό, ειρωνικό, άλλοτε γεμάτο υπονοούενα κι άλλοτε ευθύβολο. Ο Κλάους φέρνει μπροστά στον καθρέφτη τους Φλαμανδούς της δεκαετίας του 1960, και μάλιστα, στην πλέον αντιπροσωπευτική μορφή τους, αυτής των κατοίκων μιας μικρής επαρχιακής κωμόπολης. Σε κάποια σημεία χάνεται λίγο ο μίτος της υπόθεσης, αλλά όχι για πολύ (βοηθάει και το ότι τα κεφάλαια είναι πολύ σύντομα). Η μετάφραση είναι παρά πολύ καλή. Για όσους ενδιαφέρονται να αποκτήσουν μια εικόνα για το επαρχιακό Βέλγιο του 1960 (και, μάλιστα, τη Φλάνδρα, που τότε ήταν πιο φτωχή περιοχή από τη γαλλόφωνη Βαλονία), είναι ένα ενδιαφέρον βιβλίο, ορισμένες εξάρσεις υπαινικτικής γλώσσας που θυμίζει Χένρι Τζέιμς, αλλά και ορισμένες σελίδες ωμού ρεαλισμού που σε επαναφέρουν στην πραγματικότητα. 3 αστεράκια γιατί ελπίζω η Θλίψη του Βελγίου να είναι (ακόμα) καλύτερο.
2019-03-21 11:26:15
Σχόλιο για το βιβλίο "Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΣΤΑΛΙΝ "
Εξαιρετικό κόμικ. Ο Νουρί φτιάχνει, με βάση τα ιστορικά γεγονότα, μια υπέροχη ιστορία όπου οι πρωταγωνιστές, οι έξι αυλικοί του Πατερούλη, φοβούνται ο ένας τον άλλον για τους σκελετούς στην ντουλάπα του καθενός σε μια κατάσταση dog eat dog. Ειδικά η παρουσίαση του Μπέρια είναι πέρα από καθηλωτική. Το κείμενο, το σχέδιο, η εξέλιξη, η πλοκή, όλα είναι υπέροχα. Ο Nury είναι ένας παρα πολύ αξιόλογος συγγραφέας κόμικ με ιδιαίτερη αδυναμία στην ιστορία, τα τελευταία του άλμπουμ για τον πόλεμο στην Κατάνγκα του Κονγκό είναι κάτι παραπάνω από υπέροχα. Αξίζει να το διαβάσετε (μέσα σε λίγες ώρες το έχετε τελειώσει) και να δείτε και την ομώνυμη ταινία (πέρυσι κυκλοφόρησε), το σενάριο της οποίας βασίστηκε στο κόμικ αυτό. Απόλαυση - και ναι, η αυλή του Στάλιν ήταν ένα Κολοσσαίο.
2019-03-13 12:48:36
Σχόλιο για το βιβλίο "ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ "
Το βιβλίο ως προς τη δομή του και τον πλούτο των πληροφοριών που προσφέρει δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο. Ωστόσο, παρουσιάζει κάπως συνοπτικά τη διαδρομή του Ανδρέα Παπανδρέου ξεκινώντας ήδη από τα εφηβικά του χρόνια στο Κολλέγιο Αθηνών, στις Η.Π.Α. (όπου πήγε λίγο πριν ξεσπάσει ο πόλεμος), και συνεχίζοντας στη δεκαετία του 1960 και, φυσικά, την πρωθυπουργία του. Ο συγγραφέας δεν διστάζει να εκφράσει και προσωπικές απόψεις -κατά το πλείστον, αρνητικές- για το πρόσωπο του Παπανδρέου και τη δημόσια παρουσία του, απόψεις οι οποίες βασίζονται σε γεγονότα και δεν είναι αυθαίρετες αξιολογικές κρίσεις, και με τις οποίες συμφωνώ σε πολύ μεγάλο βαθμό. Ο συγγραφέας καταφέρνει ν\' αναδείξει την πολυπλοκότητα της προσωπικότητας του Παπανδρέου, τα συμπλέγματά του, την κατάθλιψή του, τον άκρατο λαϊκισμό του, την παντελώς απρόβλεπτη πολιτική του, καθώς και τις ανατροπές που επεφύλασσε στους εκλογείς του αφότου εξασφάλιζε την εκλογή του, κινήσεις και τακτικές τις οποίες υιοθετούν σε μεγάλο βαθμό και σημερινοί πολιτικοί στη χώρα μας. Ενδιαφέρον βιβλίο για όποιον θέλει ν\' αποκτήσει μια γενικότερη ιδέα για το τι ήταν κι αντιπροσώπευε ο Παναδρέου μέσα σε 200 σελίδες.
2019-03-13 12:43:53
Σχόλιο για το βιβλίο "ΤΑΞΙΔΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΗΡΟΔΟΤΟ (POCKET)"
Νιώθω τυχερός που διάβασα ένα τόσο όμορφο ανάγνωσμα, με γλώσσα απλή, με τον συγγραφέα-ρεπόρτερ να ταξιδεύει στο χώρο (Κίνα, Ινδία, Αιθιοπία, Σενεγάλη, Τανζανία, Αλγερία κ.λπ.) και στο χρόνο (πίσω στην εποχή του Ηρόδοτου και στον 20ό αιώνα), να δένει όμορφα τις Ιστορίες του μεγάλου ιστορικού, που αποτελούσαν μόνιμο σύντροφό του στα ταξίδια του, με τη σύγχρονη πραγματικότητα. Εάν θέλει κάποιος ν\' αποκτήσει αυτός ή το παιδί του ενδιαφέρον για την ιστορία, αυτό το βιβλίο είναι μια εξαιρετική αρχή, που θα ανάψει τη σπίθα για περαιτέρω μελέτη της ιστορίας μακριά από τον βαρετό δασκαλίστικο και αποστεωμένο τρόπο διδασκαλίας της ιστορίας στο σχολείο. Οι ιστορίες που έχει επιλέξει ο Καπισίνσκι από τον Ηρόδοτο (κάποιες είναι αρκετά γνώριμες στον μέσο Έλληνα αναγνώστη, άλλες παντελώς άγνωστες) είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσες, διδάγματα για την ανάγνωση της ίδιας της ιστορικής πραγματικότητας τόσο την εποχή της παντοκρατορίας των Περσών όσο και σήμερα. Εξίσου ενδιαφέρουσα και η παρουσίαση λαών όπως οι Ινδοί, οι Κινέζοι, αλλά και αφρικανικών χωρών, τη δεκαετία του 1960. Προτείνεται ανεπιφύλακτα. Θα ήταν ενδιαφέρον να υπάρχει σε κάθε βιβλιοθήκη - ιδίως, στις σχολικές. Οι εκδόσεις Μεταίχμιο καλό θα ήταν να επανεκδώσουν όλα τα βιβλία του Καπισίνσκι. Υπάρχει κοινό εκεί έξω που ενδιαφέρεται ν\' ακούσει ωραίες ιστορίες από ανθρώπους σαν τον Καπισίνσκι.
2019-02-27 11:07:23
Σχόλιο για το βιβλίο "ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΚΚΙΝΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ"
Εξαιρετικά ενδιαφέρον βιβλίο, καταγραφή της σύγχρονης ιστορίας της Ρωσίας και των Ρώσων, η κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού, τα όνειρα για μια δίκαιη και πλούσια κοινωνία που παρέμειναν κενό γράμμα, η πτώση και η επικράτηση ενός αδηφάγου καπιταλισμού, όπου λίγοι ολιγάρχες άρπαξαν τον πλούτο της χώρας εν μια νυκτί, η διάψευση των αρχικών ελπίδων για ελευθερία και πλούτο. Με λίγα λόγια, περιγράφει το απατηλό σοβιετικό όνειρο και το ψεύτικο ρωσικό όνειρο της δεκαετίας του 1990, που πληρώθηκε με δολάρια. Οι ιστορίες από το Β\' Π.Π. είναι συνταρακτικές και ανατρέπουν την καθαγιασμένη εικόνα που έχουμε για το ρόλο των Σοβιετικών στον πόλεμο, αναδεικνύοντας πώς το σύστημα εξαθλίωνε οικονομικά και ηθικά τους ανθρώπους. Η γλώσσα είναι καθαρά δημοσιογραφική, διανθισμένη κατά τόπους με λογοτεχνικές πινελιές. Αξίζει και με το παραπάνω η ανάγνωση.
2019-02-27 10:59:57
Σχόλιο για το βιβλίο "ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΙΟΥΔΑ"
Η πλοκή είναι αρκετά απλοϊκή, ο χαρακτηρισμός 'ηπειρώτικο νουάρ' είναι μάλλον υπερβολικός, αν όχι εντελώς άστοχος. Με ελάχιστη προσοχή αντιλαμβάνεται ο αναγνώστης τι έχει συμβεί και ποιος είναι ο ένοχος. Η γλώσσα είναι εν μέρει φροντισμένη, θυμίζει λίγο ηπειρώτικη ντοπιολαλιά, αλλά υπάρχουν πολλά σημεία που πολυσύλλαβες λέξεις της κοινής νεοελληνικής των αστικών κέντρων χαλάνε το γλωσσικό μείγμα. Η πλοκή δεν σε καθηλώνει, αυτή η ασθένεια της πρόσφατης νεοελληνικής παραγωγής διηγημάτων, δεν σε συναρπάζει (υπάρχουν λίγες εξαιρέσεις), οι χαρακτήρες παραμένουν λειψοί, δεν φωτίζονται όσο πρέπει για να αιτιολογηθούν οι πράξεις του. Γλωσσικά είναι ενδιαφέρον (κι άποψη ύφους), αλλά, γενικώς, όχι κάτι ιδιαίτερο.
2018-12-05 11:06:43
Σχόλιο για το βιβλίο "ΜΟΝΟ ΤΟ ΑΡΝΙ"
Οι τέσσερις ιστορίες του βιβλίου (με την πρώτη, Ο Κόραξ Εξελθών, να είναι η μεγαλύτερη και, ίσως, η πιο ενδιαφέρουσα) παρουσιάζουν την κύρια αδυναμία που χαρακτηρίζει την
πρόσφατη νεοελληνική λογοτεχνική παραγωγή διηγμάτων: την έλλειψη πλοκής. Το ύφος είναι ενδιαφέρον, η γλώσσα προφορική (αν και λίγο επιτηδευμένη σε ορισμένα/αρκετά σημεία), αλλά λείπει η ραχοκοκαλιά μιας καλής ιστορίας, δλδ η ενδιαφέρουσα πλοκή. Οι ιστορίες δεν ολοκληρώνονται ποτέ (εκτός, ίσως, από την πρώτη), αφήνουν πάντα ερωτηματικό, που δεν μπορεί ν' απαντηθεί, αφού λείπουν και τα στοιχεία που θα επιτρέπουν στον αναγνώστη ν' απαντήσει σχετικά με το τι θα συμβεί μετά. Η συγγραφέας θα πρέπει να κατέβαλε αξιόλογη προσπάθεια για να φτιάξει τη γλώσσα της και το ύφος της, αλλά από άποψη πλοκής χρειαζόταν πολύ περισσότερη δουλειά.
2018-12-05 11:06:36
Σχόλιο για το βιβλίο "ΤΟ ΔΙΑΒΑΤΗΡΙΟ"
Κλασική σαμαρακική γραφή, υπέροχο ύφος, πλοκή κ δομή που άλλα αφήνουν να υπονοηθούν ό,τι συμβαίνουν κι άλλα συμβαίνουν στην πραγματικότητα - ειδικά το διήγημα για την οδό Σταδίου είναι άκρως ενδεικτικό. Ιδιαιτέρως όμορφα το Διαβατήριο, η Μάνα και η Αποκάλυψις Ιωάννου. Άλλο ένα υπέροχο βιβλίο από τον βαθιά ανθρώπινο λογοτέχνη Σαμαράκη. Το 5άρι είναι για το Λάθος, αλλά και το Διαβατήριο στέκεται δίπλα στο αριστούργημα του Σαμαράκη με ιδιαίτερες αξιώσεις - κι ας είναι διαφορετικά είδη.
2018-11-21 11:31:29
Σχόλιο για το βιβλίο "Ο ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΤΗΣ ΝΕΚΡΗΣ ΣΤΡΑΤΙΑΣ"
Ένα από τα αριστουργήματα του Κανταρέ (αν και ο Ρημαγμένος Απρίλης παραμένει το συγκλονιστικότερο έργο του), γλαφυρές περιγραφές, πλοκή που καθηλώνει, χαρακτήρες που σκιαγραφούνται με πηχτές πινελιές - ιδιαίτερα η σκηνή με τη γριά στην κηδεία που παρίστανται οι δύο πρωταγωνιστές είναι εφάμιλλη μιας υπέροχης κινηματογραφικής σκηνής). Προτείνεται ανεπιφύλακτα.
2018-11-20 20:37:07
Σχόλιο για το βιβλίο "ΤΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ"
ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ! Όποιος δεν το έχει διαβάσει, να τρέξει να το ρουφήξει. 650 σελίδες που ρέουν σαν νερό, με μια γλώσσα υπέροχη, που θυμίζει Ταχτσή, αλλά τον ξεπερνάει, ο Σουρούνης μάς παρέδωσε ένα υπέροχο λογογράφημα, ένα μνημείο της νεοελληνικής λογοτεχνίας μακριά από ακαδημαϊσμούς, στερεοτυπική γραφή κι επιτηδευμένα μετα-νεωτερικά σχήματα που έχουν μόνο σχήμα, αλλά καθόλου περιεχόμενο. Το αριστούργημα αυτό του Σουρούνη αποτελεί έναν ύμνο στην ελληνική λαλιά, όχι απαραίτητα γλώσσα, στην πλαστικότητά της, στην ικανότητά της με λίγα υλικά (κι ας έχει πολλά περισσότερα στο ντουλάπι της) να περιγράφει ανάγλυφα τη ζωή στη Θεσσαλονίκη του 50 και του 60. Διαβάστε το. Είναι ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ.
2018-11-19 22:25:31
Σχόλιο για το βιβλίο "ΤΟ ΠΑΥΣΙΠΟΝΟ"
Το βιβλίο ξεκινάει δυνατά, με μια αυτοκτονία υπό το πέπλο ενός μυστηρίου που ξεδιαλύνεται σιγά σιγά - και όχι πάντα γραμμικά. Η ειρωνία του Τατσόπουλου, το σήμα κατατεθέν της γραφής του, είναι εμφανής από τις πρώτες γραμμές του βιβλίου, οπότε και σε προδιαθέτει θετικά για το τι θα επακολουθήσει. Στη συνέχεια κάνει μια 'κοιλιά', όπου η πλοκή θυσιάζεται για χάρη μιας μάλλον βερμπαλιστικής γραφής, εώς ότου στο προσκήνιο μπαίνουν το καφενείο, η Ασφάλεια και ο κος Παύλος, οπότε και η πλοκή αποκτά εκ νέου ενδιαφέρον, ενώ η ειρωνεία του Τατσόπουλου βρίσκει και πάλι πεδίον δόξης λαμπρόν. Ο Τατσόπουλος το έγραψε στα 19 του, οπότε το βιβλίο εμφανίζει κάποιες αδυναμίες ως πρωτόλειο έργο (το δεύτερο μετά τους Ανηλίκους), αλλά η εντύπωση που μένει είναι θετική. Δεν συγκρίνεται με την Καρδιά του Κτήνους, αλλά είναι ευχάριστο ανάγνωσμα και μια καλή ευκαιρία για να κοιταχτεί η γενιά του Πολυτεχνείου μπροστά στον καθρέφτη χωρίς κόμπλεξ, αλλά και χωρίς στρουθοκαμηλισμό.
2018-09-26 10:01:46
Σχόλιο για το βιβλίο "ΟΙ ΣΥΜΠΑΙΧΤΕΣ"
Η γραφή του Σουρούνη είναι υπέροχη, υγρή, ρέει όπως τα λόγια στον προφορικό λόγο. Οι περιγραφές του είναι γλαφυρότατες, όπως και η υποβόσκουσα ειρωνία που προσθέτει στο κείμενο την κατάλληλη ποσότητα γλυκοπικρίας. Ο (υπό)κόσμος των κοινοτήτων των Ελλήνων μεταναστών στη Δυτ. Γερμανία το 1960 περιγράφεται μέσα από τις ιστορίες φτωχοδιάβολων που χρησιμοποιούν κάθε μέσο για να βγάλουν λεφτά (από τζόγο μέχρι την περίπτωση ενός πρώην μποξέρ που τρώει ξύλο κατά παραγγελία σε στημένους αγώνες πυγμαχίας). Αξίζει να διαβάσει κανείς Σουρούνη κι αυτό το βιβλίο είναι μια καλή αρχή. 4 αστέρια επειδή ελπίζω τα επόμενα που θα διαβάσω από τον ίδιο συγγραφέα να πάρουν 5άρι!
2018-09-26 10:01:34
Σχόλιο για το βιβλίο "ΛΙΓΕΣ ΚΑΙ ΜΙΑ ΝΥΧΤΕΣ"
Είναι το πρώτο βιβλίο του Ζουργού που διαβάζω. Κατ' αρχάς, ο συγγραφέας έχει κάνει εκτενή έρευνα για να γράψει το βιβλίο αυτό, παραθέτοντας πολλές λεπτομέρειες μιας άλλης εποχής που δεν είναι εύκολο να εντοπιστούν σήμερα. Αρχικά η πλοκή φαίνεται εξαιρετικά ενδιαφέρουσα, αλλά έχων την εντύπωση ότι από τη σελ. 300 και μετά, δλδ το δεύτερο μέρος της ζωής του προωταγωνιστή στη Θεσσαλονίκη, σαν να κάνει 'κοιλιά' με το τέλος να προσφέρει μια μικρή ανατροπή, αλλά να του λείπει η κορύφωση. Σαν να ξεφούσκωνε σταδιακά το βιβλίο. Επίσης, εντόπισα αρκετές υπερβολές στους διαλόγους και στις περιγραφές, ένας βερμπαλισμός που κάποιες φορές ήταν εις βάρος του γλωσσικού ύφους του κ είχε ως αποτέλεσμα οι ήρωες να μοιάζουν κάπως χάρτινοι. Ωστόσο, σε ορισμένα σημεία (όπως η συνάντηση με τη Ρωσίδα γιαγιά ή τη γυναίκα του Μιχάλη) οι περιγραφές ήταν εξαιρετικές. Γενικότερα, ενδιαφέρον βιβλίο, αλλά δεν ενθουσιάστηκα. Ίσως συνεχίσω με τον Αλμοσίνο ή την Αηδονόπιτα για να μην τον αδικήσω τον Ζουργό κρίνοντας με βάση μόνο ένα έργο του. 3/5 κυρίως για την έρευνα, μέρη της πλοκής και ορισμένες περιγραφές.
2018-08-24 12:54:16
Σχόλιο για το βιβλίο "ΤΑ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΜΠΕΛΦΑΣΤ (ΕΚΔΟΣΗ POCKET)"
Δεν είναι αστυνομικό βιβλίο. Ο δολοφόνος και πρωταγωνιστής του βιβλίου είναι γνωστός από τις πρώτες σελίδες, ακόμα κι από το οπισθόφυλλο. Είναι ένα θρίλερ, ανάγνωσμα με απλή περιγραφική γλώσσα και μια πλοκή που ρέει, χωρίς υπερβολές και 'κοιλιά'. Παράλληλα με την μυθιστορηματική πλοκή, ο αναγνώστης λαμβάνει πληροφορίες και για την ιστορία της Β. Ιρλανδίας και τη σύγκρουση Καθολικών και Προτεσταντών, χωρίς -ευτυχώς- ο συγγραφέας να υποκύπτει σε εύκολους κ ανέξοδους αφορισμούς της μιας ή της άλλη πλευράς, αλλά να φωτίζει όλες τις πλευρές αυτής της σύγκρουσης. Μού άρεσε, το απήλαυσα το βιβλίο. Διαβάζεται μέσα σε 3-4 μέρες. Προσωπικά, είχα υποψιαστεί τι θα μπορούσε να συμβεί στο τέλος του βιβλίου, μόνο που αυτό που υποψιάστηκα συνέβη στο 89' του βιβλίου, καθώς στις καθυστερήσεις του παιχνιδιού έγινε ανατροπή!
2018-08-01 18:01:56
Σχόλιο για το βιβλίο "ΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΣΤΗ ΣΚΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΦΩΣ"
Πολύ ενδιαφέρον βιβλίο γεμάτο ποδοσφαιρικές ιστορίες -ή μάλλον, κ ποδοσφαιρικές ιστορίες, αφού ο Γκαλεάνο δεν παραλείπει να αναδεικνύει και το ιστορικό/κοινωνικό πλαίσιο των ποδοσφαιρικών ιστοριών που περιγράφει. Για τους ποδοσφαιρόφιλους είναι ένα εξαιρετικό ανάγνωσμα, για τους υπόλοιπους ένα πολύ ενδιαφέρον ανάγνωσμα που θα τους δώσει την αφορμή να δουν το άθλημα αυτό με άλλη ματιά. Δεν χρειάζεται να διαβαστεί με τη μία, οι ιστορίες είναι αυτοτελείς, μπορεί να διαβαστεί σαν να πίνει κανείς τον καθημερινό του εσπρέσσο. Μια-δυο ιστορίες την ημέρα για να έχουμε να διηγούμαστε στις παρέες όμορφες ιστορίες.
2018-08-01 18:01:22
Σχόλιο για το βιβλίο "Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΣΕΙΣΜΟΣ "
Εξαιρετικά ενδιαφέρον βιβλίο. Περιγράφει με όση λεπτομέρεια απαιτείται την ιστορία του σεισμού του 1755 που κατέστρεψε την Λισαβόνα, αλλά κυρίως τον αντίκτυπο που είχε ο σεισμός αυτός στην ίδια την κοινωνία. Ο ρόλος του Μαρκησίου ντε Πομπάλ, του ανθρώπου που ανέλαβε κόντρα σε θεούς και δαίμονες να ανοικοδομήσει την πόλη αντί να την παρατήσει όπως προτεινόταν. Περιγράφεται και η ιστορία της Πορτογαλίας από την απελευθέρωσή της από τους μουσουλμάνους Μαυριτανούς το 1147, την εποχή των Ανακαλύψεων και μέχρι στις αρχές του 19ου αιώνα, με πολλές οικονομικού, πολιτικού και κοινωνιολογικού ενδιαφέροντος λεπτομέρειες (π.χ. γιατί στην Πορτογαλία, παρά τον πλούτο, δεν δημιουργήθηκε εύρωστη αστική τάξη, σε αντίθεση π.χ. με την Ολλανδία). Όποιος προγραμματίζει και ταξίδι στην Πορογαλία/Λισαβόνα, να το διαβάσει οπωσδήποτε.
2018-07-07 16:20:51

Βρείτε μας στο...

Verisign Eurobank EFG
Paypal IRIS