Ο Λογαριασμός μου

Δωρεάν αποστολή για αγορές άνω των 30€ | Δωρεάν αντικαταβολή | Έως 24 άτοκες δόσεις | Έως -85% χαμηλότερες τιμές σε πάνω από 300.000 τίτλους

Σχόλια Αναγνώστη: ΓιώργοςΜ

Σχόλιο για το βιβλίο "ΠΩΣ ΝΑ (ΜΗ) ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΕΣΑΙ "
Εξαιρετικό πόνημα, στο οποίο αναλύεται και με επιστημονικούς όρους ο βαθμός αποτυχίας της περίφημης \'διαπραγμάτευσης\' (που μόνο διαπραγμάτευση δεν ήταν) το πρώτο εξάμηνο του 2015 από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ. Ήταν σαφές εκ των προτέρων ότι η διαπραγμάτευση αυτή θα οδηγούσε σε καταστροφή για τη χώρα, καθώς όλες οι επιμέρους παραμέτρους της δεν ήταν κατ\' ελάχιστο ευνοϊκές. Με λίγα λόγια, η κυβέρνηση Τσίπρα εφήρμοσε το πιο αποτυχημένο chicken game στην ιστορία των διαπραγματεύσεων - και το χειρότερο είναι ότι αυτό ήταν προδιαγεγραμμένο από την αρχή. Το βιβλίο διαβάζεται πολύ εύκολα από τον καθένα. Ελάχιστες γνώσεις game theory ίσως απαιτούνται για ν\' αντιληφθεί κάποιος το σύνολο των επιστημονικών δεδομένων που αναλύονται, αλλά είναι ένα βιβλίο για το γενικό κοινό, όχι για ειδικούς. Προτείνεται ανεπιφύλακτα (αν και, δυστυχώς, ελάχιστοι πείθονται πλέον από τα γεγονότα).
2022-07-19 10:10:32
Σχόλιο για το βιβλίο "ΤΣΕΡΝΟΜΠΙΛ "
Ένα από τα συγκλονιστικότερα βιβλία που έχω διαβάσει! Μαζί με το Ημερολόγιο της Άννας Φρανκ, το Εάν αυτό είναι ο Άνθρωπος του Πριμο Λέβι, και τις Ιστορίες από την Κολυμά του Σαλάμοφ, το Τσέρνομπιλ της Αλεξέγιεβις εύκολα συγκαταλέγεται στα κορυφαία βιβλία-μαρτυρίες του ζόφου του 20ού αιώνα. Οι ιστορίες των ανθρώπων που έζησαν το Τσέρνομπιλ -κι αργότερα πέθαναν- είναι γροθιά στο στομάχι. Οι περιγραφές των τερατογεννήσεων είναι μάλλον δυσκολοχώνευτες για τον μέσο αναγνώστη. Η οργή για τη (μη) αντίδραση των αρχών της ΕΣΣΔ, τα τερατώδη ψέματα και η προσοπάθει συγκάλυψης , όλα πηγάζουν από τις σελίδες αυτού του αριστουργήματος. Παράλληλα, περιγράφεται και ο ανθρωπότυπος του \'κόκκινου ανθρώπου\', που διαμορφώθηκε στην ΕΣΣΔ - ο άνθρωπος που πιστεύει στο Κόμμα, στο μαρξιστικό-λενινιστικό δόγμαμ και αρνείται ν\' αμφισβητήσει την πραγματικότητα, εάν η πραγματικότητα δεν είναι σύμφωνη με το αφήγημα του Κόμματος. Κι από κοντά, η θυσία ανθρώπων που πήγαν ως πρόβατα στη σφαγή μη γνωρίζοντας τον κίνδυνο που διέτρεχαν. Αισχρή πολιτική της Μόσχας να παρέχει τριπλάσια και τετραπλάσια μεροκάματα σε όσους πήγαιναν να εκκαθαρίσουν την περιοχή, οδηγώντας τους σε σίγουρο και γρήγορο θάνατο. Το βιβλίο προκαλεί μια ανατριχίλα, σήκωμα της τρίχας, απελπισία. Δεν μπορεί να μη διαβαστεί! 5 αστέρια με τόνο!
2022-07-04 14:43:59
Σχόλιο για το βιβλίο "Η ΜΕΓΑΛΗ ΓΡΙΠΗ ΤΟΥ 1918 "
Ενδιαφέρον βιβλίο, από το οποίο, ωστόσο, λείπει η ροή. Είναι περισσότερο μια καταγραφή αριθμών, στατιστικών, αποσπασματικών ιστοριών, χωρίς, εντούτοις, να εντοπίζεται κάποια συνοχή στο κείμενο, που θα του επέτρεπε να ρέει. Παρατίθενται πολλά στατιστικά στοιχεία από κρατικά αρχεία και άρθρα από τον Τύπο της εποχής, καθώς και (λίγες) μαρτυρίες. Σε γενικές γραμμές, ενδιαφέρον ανάγνωσμα για ν\' αντιληφθεί κάποιος τι συνέβη πριν +100 χρόνια με την ισπανική γρίπη και -κυρίως- γιατί μάλλον ξεθώριασε από την κοινή μνήμη (π.χ. ελάχιστα έργα ασχολούνται με την πανδημία). Θα μπορούσε να είναι και καλύτερο, αλλά, για να είμαστε επιεικείς, ο συγγραφέας του έργου δεν είναι λογοτέχνης κι ούτε έχει τέτοιες φιλοδοξίες.
2022-05-30 17:54:18
Σχόλιο για το βιβλίο "ΜΙΚΡΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΣΥΝΟΡΩΝ"
Ιδιαιτέρως ενδιαφέρον βιβλίο, το οποίο δύσκολα κατηγοριοποιείται. Δεν είναι μυθιστόρημα, αλλά αφήγηση σε συνδυασμό με δοκιμιακού (χωρίς να έχει την περιπλοκότητα της σκέψης ενός δοκιμιογράφου) ύφους σκέψεις. Ιδιαίτερως ενδιαφέρουσες οι ιστορίες από την εποχή που η Αλβανία ζούσε στο χοτζικό ζόφο, την πλέον απάνθρωπη μεταπολεμική δικτατορία στην Ευρώπη, και το πώς η αλβανική κοινωνία βγήκε από το σκοτάδι του κομμουνισμού σακατεμένη οικονομικά, πολιτικά και πολιτισμικά. Διαβάζεται γρήγορα, αλλά όχι βιαστικά. Λογοτεχνικά, με εξαίρεση κάποιες εξάρσεις, δεν είναι κάτι ιδιαίτερο (φαίνεται ότι είνια πρωτόλειο έργο), αλλά κάποιος θα το διαβάσει κυρίως για να μάθει πράγματα για το μεταναστευτικό κύμα της δεκαετίας του 1990 και τις αντιδράσεις της ελληνικής κοινωνίας. Οι μόνοι που θα το μισήσουν είναι οι παροικούντες τον Περισσό, εκείνοι δηλαδή που στα πρόσωπα των μεταναστών από το Ανατολικό Μπλοκ έβλεπαν αποστάτες της σοσιαλιστικής οικοδόμησης και δεν προσέφεραν καμία χείρα βοηθείας.
2022-02-10 12:54:26
Σχόλιο για το βιβλίο "ΕΘΝΗ ΣΕ ΑΝΑΤΑΡΑΧΗ "
Εξαιρετικά ενδιαφέρον βιβλίο. Οι περιπτώσεις των χωρών που εξετάζει ο Diamond (Φινλανδία, Ιαπωνία, Χιλή, Ινδονησία, Γερμανία, Αυστραλία, Η.Π.Α.) παρουσιάζουν πολύ μεγάλο ιστορικό και κοινωνιολογικό ενδιαφέρον ως προς τον τρόπο με τον οποίο τα έθνη αυτά ανταπεξήλθαν σοβαρότατες κρίσεις, που τα έθεσαν ενώπιον της ανάγκης να επαναπροσδιορίσουν τον εαυτό τους, τη θέση τους στον κόσμο και τις προοπτικές τους. Ο συγγραφέας παρουσιάζει αρκετά παριστατικά κρίσιμες περιόδους από την ιστορία των εθνών αυτών, αν και σε κάποια σημεία επαναλαμβάνεται (η επιμέλεια του κειμένου δεν είναι κι η καλύτερη δυνατή). Ο αναγνώστης μαθαίνει παρά πολλά (για όσους ήδη γνωρίζουν αρκετά, είναι μια καλή υπενθύμιση) για τις ιδιαιτερότητες των κοινωνιών αυτών, τους περιορισμούς τους οποίους υφίστανται στην άσκηση της πολιτικής τους, και την αντίδραση των αντίστοιχων κοινωνιών στις κρίσεις αυτές. Ο συγγραφέας φαίνεται να πλατιάζει (και να επαναλαμβάνεται) στο τελευταίο κεφάλαιο του βιβλίου, το οποίο κάλλιστα θα μπορούσε να είναι το μισό. Επίσης, θα μπορούσε να παραλείψει πολλές αναφορές σε προσωπικές του γνωριμίες και μαρτυρίες, που χρησιμοποιεί πολλάκις για να επιχειρηματολογήσει, καθώς έτσι αφαιρεί κάποιο μέρος της αντικειμενικής του επιχειρηματολογίας. Σε κάθε περίπτωση, ο περίεργος και έντιμος αναγνώστης με ευρύ πνεύμα θα καταφέρει, διαβάζοντάς το, να αποκομίσει ιδιαιτέρως χρήσιμες γνώσεις για τον κόσμο και το πώς ένα έθνος μπορεί και πρέπει ν\' αντιδρά στις κρίσεις λαμβάνοντας υπόψη (παρά) πολλές και αλληλοσυνδεόμενες περιστάσεις. Πολύ χρήσιμο βιβλίο για να κοιταχτούμε κι εμείς ως κοινωνία στον καθρέφτη και να επιχειρήσουμε έναν επαναπροσδιορισμό κι αναστοχασμό επί των πολλών αστοχιών μας.
2022-02-07 18:49:32
Σχόλιο για το βιβλίο "ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΙ"
Κλασική σουρούνεια αφήγηση, με το ιδιαίτερο ύφος, τη γλώσσα, τα ζεύγη αντιθέτων, που χαρακτηρίζουν τη γραφή του. Η πλοκή δεν είναι συγκλονιστική. Η ιστορία αφορά τη νοσηλεία ενός ναυτικού (βασισμένη στην πραγματική ιστορία του συγγραφέα) σε ένα αμερικανικό νοσοκομείο, την αλληλεπίδρασή του με τους άλλους νοσηλευομένους, την αγωνία να εξασφαλίσει αποζημίωση από την εργοδότρια εταιρεία και την επιστροφή στην πατρίδα. Όποιος έχει διαβάσει τα αριστουργήματα του Σουρούνη (Μονοπάτι, Χορός, Γκας) και τα έχει αγαπήσει, θα το εκτιμήσει και αυτό το βιβλίο. Διαβάζεται εύκολα κι ευχάριστα.
2022-01-31 11:31:45
Σχόλιο για το βιβλίο "Η ΙΔΕΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ"
Ένα εξαιρετικό δοκίμιο, μέσα από το οποίο πηγάζει μια βαθιά αγάπη, σεβασμός, αλλά και αγωνία για τον ευρωπαϊκό πολιτισμό. Ο Στάινερ, μια φωνή που λείπει πολύ μετά το θάνατό του, περιγράφει με σχετικά απλή γλώσσα (πολύ καλή η μετάφραση) ποια είναι τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της Ευρώπης, τι την ξεχωρίζει από τους υπόλοιπους πολιτισμούς και περιοχές, και που εδράζεται το πολιτισμικό της μεγαλείο. \'Το σπίτι του Γκαίτε είναι λίγα μόλις χιλιόμετρα από το Μπούχενβαλντ, το σπίτι του Κορνέιγ λίγα μέτρα από το σημείο που έριξαν στην πυρά την Ιωάννα της Λωραίνης\'. Αξίζει να διαβαστεί - δεν θα σας πάρει πάνω από μία ώρα.
2022-01-27 18:17:13
Σχόλιο για το βιβλίο "ΤΡΕΙΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ"
Είναι το πρώτο βιβλίο του Ρεμάρκ που διαβάζω και δεν θα είναι το τελευταίο. Ο Ρεμάρκ καταφέρνει να μεταφέρει τον αναγνώστη στη Γερμανία της Βαϊμάρης εν έτει 1928, μετά την εποχή του υπερ-υπερπληθωρισμού του 1923, λίγο πριν το Κράχ του 1929 και κατά τη διάρκεια που οι ναζί κάνουν όλο και πιο αισθητή την παρουσία τους στο δημόσιο βίο της εύθραυστης Δημοκρατίας της Βαϊμάρης. Είναι μια περίοδος συγκρατημένης αισιοδοξίας και μιας μάλλον ανάλαφρης τάσης, που αντιμετωπίζει τη ζωή μέσα από μια τάση εφήμερης απόλαυσης χωρίς μακροπρόθεσμη προοπτική. Οι τρεις φίλοι έχουν επιβιώσει από το Μεγάλο Πόλεμο και προσπαθούν, δέκα χρόνια μετά το τέλος του πολέμου, να ορθοποδήσουν, να βιώσουν τις εμπειρίες κάθε κανονικού ανθρώπου, να ξεπεράσουν τους εφιάλτες τους, να ερωτευτούν και να πιουν - να πιουν πολύ. Το ποτό ξεχειλίζει μέσα από τις σελίδες του Ρεμάρκ. Οι Γερμανοί την εποχή εκείνη έπιναν πολύ. Ο έρωτας, η αρρώστια, ο θάνατος, η φτώχεια, οι πολιτικές αντιπαραθέσεις στο δρόμο, οι μπαγαποντιές, οι απάτες, όλα αυτά συναποτελούν στοιχεία του μωσαϊκού του βιβλίου, ενώ ο Ρεμάρκ καταφέρνει να περιγράψει τους τρεις πρωταγωνιστές (κι όχι μόνο) με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους, που καθορίζουν και τις πράξεις, την κοσμοθεωρία και την κατάληξή τους. Η μετάφραση είναι αξιόλογη. Διαβάζεται ευχάριστα.
2022-01-11 14:06:06
Σχόλιο για το βιβλίο "ΑΝΑΤΟΛΙΚΑ ΤΗΣ ΔΥΣΗΣ "
Όπψς συμβαίνει με σχεδόν κάθε συλλογή διηγημάτων, ορισμένα είναι εξαιρετικά, ορισμένα αρκετά καλά και ορισμένα μάλλον αδιάφορα. Το ίδιο συμβαίνει και με το Ανατολικά της Δύσης. Τα τρία πρώτα και το Νυχτερινός Ορίζοντας είναι εξαιρετικά, με μια υφέρπουσα ειρωνία (wit, όπως λένε οι Αγγλοσάξονες), που διαπερνά και ποτίζει το κείμενο, ενώ ο συγγραφέας χτίζει πάνω σε ένα στέρεο πυρήνα πλοκής, χωρίς, ωστόσο, η πλοκή αυτή να είναι το κέντρο της γραφής του. Υφαίνει γύρω γύρω από τον πυρήνα αυτόν, τον οποίο φωτίζει συχνά, τις ζωές των πρωταγωνιστών. Το Αγοράζοντας τον Λένιν είναι μια υπέροχη αντιμαχία μεταξύ εκείνων που θέλουν να ζήσουν το θαυμαστό νέο κόσμο μετά την κατάρρευση του κομμουνισμού και όσων δυσκολεύονται να πιστέψουν ότι δεκαετίες ολόκληρες ζούσαν για ένα πουκάμισο αδειανό. Αξίζε να διαβαστεί.
2021-11-04 12:35:09
Σχόλιο για το βιβλίο "Ο ΕΠΙΜΟΝΟΣ ΚΗΠΟΥΡΟΣ"
Δεν πρόκειται για ένα κλασικό ασυτνομικό βιβλίο όπως εκείνα για τα οποία είναι γνωστός ο Τζον Λε Καρέ. Ο αναγνώστης μπορεί ήδη από την αρχή να αντιληφθεί τι γίνεται και γιατί γίνεται, ποιος έχει σκοτώσει την Τέσα και τον Άρνολντ κ.λπ., οπότε όποιος αναζητά έναν κλασικό αστυνομικό γρίφο μάλλον θα πρέπει να διαβάσει κάτι άλλο. Το βιβλίο είναι περισσότερο ένα σφοδρό κατηγορώ του συγγραφέα εναντίον της φαρμακοβιομηχανίας και την μεθόδων που η τελευταία χρησιμοποιεί για να αυξήσει τα κέρδη της εις βάρος αθώων και, κυρίως, ανυπεράσπιστων ανθρώπων. Βέβαια, παρά πολλά έχουν αλλάξει τα τελευταία 20 χρόνια που έχουν μεσολαβήσει από τη συγγραφή του βιβλίου, καθώς το καθεστώς των κλινικών μελετών είνα σαφώς πολύ αυστηρότερο και υπάρχει πολύ μεγαλύτερος βαθμός συμμόρφωσης των εταιρειών με τους κανόνες αυτούς. Σε κάθε περίπτωση, είναι ένα αξιόλογο έργο που αξίζει να διαβαστεί με αλλεπάλληλα μοτίβα σασπένς που κρατούν το ενδιαφέρον του αναγνώστη. Η μετάφραση είναι παρά πολύ καλή.
2021-09-29 04:16:37
Σχόλιο για το βιβλίο "ΚΟΚΚΙΝΟΙ"
Ευχάριστη έκπληξη το βιβλίο του Carl Aberhold. Ο συγγραφέας στρέφει τον προβολέα του πάνω στον πατέρα του, παρωπιδικά ταγμένο κομμουνιστή στη μεταπολεμική Γαλλία, αναγνώστη της Humanite πάνω από τη φουσκωμένη κοιλιά της συζύγου του, ημι-αποτυχημένο ηθοποιό, που καταφέρνει να βρει τη μεγάλη επιτυχία με το έργο Το κλουβί με τις τρελές, και πώς οι πολιτικές εμμονές του πατέρα επιδρούν σε όλη την οικογένεια. Πρωταγωνιστές είναι όλα τα μέλη της οικογένειας του συγγραφέα, καθώς περιγράφεται η πορεία της ανά τις μεταπολεμικές δεκαετίες. Η ανάγνωση της πραγματικότητας μέσα από τα κομματικά γυαλιά είναι το βασικό χαρακτηριστικό του μονολιθικού ανθρώπου - κι ο πατέρας του συγγραφέα ήταν ένας τέτοιος - κ όχι μόνο. Η αντίδρασή του στην Πτώση του Τείχους το 1989 θυμίζει τις αντιδράσεις πολλών εγχώριων κομμουνιστών που έκλειναν τα μάτια ενώπιον της πραγματικότητας και των θλιβερών αποτυχιών του συστήματος που υποστήριζαν δεκαετίες ολόκληρες αρνούμενοι ν\' αποδεχτούν την ήττα στον Ψυχρό Πόλεμο. Το ύφος του Aberhold είναι σχετικά ελαφρύ, αλλά με τα απαραίτητα βαρίδια όπου αυτό είναι απαραίτητο για να αποτυπώσει τη βαρύτητα της περίστασης. Η γλώσσα (μετάφραση) είναι κατάλληλη για το είδος αυτό. Διαβάζεται ευχάριστα - κ κυρίως, με ανοιχτό μυαλό.
2021-08-30 16:04:18
Σχόλιο για το βιβλίο "μ.Χ."
Το βιβλίο, αν κι ένα ένα ενδιαφέρον θέμα, δεν εμπεριέχει κάποια κορύφωση. Η πλοκή είναι κάπως απλοϊκή, χωρίς να διαγράφονται καθαρά οι χαρακτήρες, οι οποίοι παραμένουν μάλλον μισοτελειωμένοι, ενώ και τα διάφορα επεισόδια που περιγράφονται δεν δένουν πάταν καλά με την υπόλοιπη ιστορία. Είναι ξεκάθαρος ο αντικληρικαλισμός του συγγραφέα (ο οποίος αρκετές φορές υιοθετεί έναν αντιχριστιανικό λόγο κάπως επιφανειακό) ήδη από την πρώτη σελίδα. Η γλώσσα είναι ενδιαφέρουσα, λιτή, ρέει, χωρίς, ωστόσο, κάποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Η ιστορία είναι μάλλον άνιση, καθώς η περιγραφή του ταξιδιού στο Άγιο Όρος καταλαμβάνει τις τελευταίες 60-70 σελ. του βιβλίου, ενώ -τουλάχιστον αυτό σου δίνει να καταλάβεις ο συγγραφεάς- διαφαίνεται στην αρχή ότι το ταξίδι αυτό θα είναι το κύριο μέρος του έργου. Είναι το πρώτο του Αλεξάκη που διάβασα, ενώ έρχιχνα ματιές παράλληλα και στη γαλλική έκδοση. Καθώς δεν υπάρχουν σαφείς λεπτομέρειες ούτε στη γαλλική ούτε στην ελληνική έκδοση, το πιθανότερο είναι ότι ο ίδιος ο Βασιλάκης έγραψε και το ελληνικό και το γαλλικό κείμενο. Μεγάλο βραβείο μυθιστορήματος της Γαλλικής Ακαδημίας το 2007 - λίγο υπερβολικό, θα έλεγα.
2021-07-19 11:21:24
Σχόλιο για το βιβλίο "ΤΑ ΤΥΜΠΑΝΑ ΤΗΣ ΚΟΙΛΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ"
Άλλο ένα σουρούνειο πόνημα, με όλα τα χαρακτηριστικά της ιδιαίτερης και άκρως αναγνωρίσιμης γραφής του Σουρούνη - πιθανώς σε πιο χαμηλή ένταση σε σχέση με τα άλλα βιβλία του. Όποιος έχει ήδη εντρυφήσει στο σύμπαν του Σουρούνη έχουντας διαβάσει τον Γκας ή τον Χορό των Ρόδων ή το Μονοπάτι στη Θάλασσα ή τους Συμπαίχτες και του αρέσει, θα απολαύσει κι αυτές τις ιστορίες/διηγήματα. Δεν συγκρίνεται με τα μυθιστορήματά του, τα οποία είναι ένας χείμαρρος εικόνων, αναμνήσεων και ρέουσας γλώσσας, αλλά και το παρόν βιβλίο προσφέρει μια αναγνωστική απόλαυση. 3 αστέρια μόνο και μόνο επειδή ο Σουρούνης έχει θέσει με το άργο του πολύ ψηλά στάνταρ.
2021-06-03 16:18:35
Σχόλιο για το βιβλίο "ΓΚΑΣ Ο ΓΚΑΝΓΚΣΤΕΡ"
Ένα αριστούργημα της νεοελληνικής λογοτεχνίας από έναν μαέστρο του είδους. Ένα από τα κρρυφαία έργα πλασμένα στη νεοελληνική λαλιά. Ένα σπονδυλωτό μυθιστόρημα με εξαιρετικά ενδιαφέροντες χαρακτήες, που εξελίσσονται μαζί με τον πρωταγωνιστή, διεκδικούν μέρος της δόξας και φωτίζουν και φωτίζονται (σ)το έργο όπως και όσο πρέπει. Εάν ήταν αγγλοσαξωνικό έργο, θα ήταν κάλλιστα ανάμεσα στα κορυφαία αυτού του ιδιαίτερου ύφους και ο Σουρούνης ανάμεσα στους πλέον γνωστούς συγγραφείς παγκοσμίως. Απλά υπέροχο ανάγνωσμα, ένας καμβάς από φτωχοδιάβολους, που επιβιώνουν μέσα στη μιζέρια τους. Μαζί με το Χορός των Ρόδων και το Μονοπάτι στη Θάλασσα αποτελούν την κορύφωση του συγγραφικού ταλέντου του Σουρούνη.
2021-05-03 18:11:49
Σχόλιο για το βιβλίο "ΚΟΚΚΙΝΟ ΣΤΗΝ ΠΡΑΣΙΝΗ ΓΡΑΜΜΗ (ΕΚΔΟΣΗ POCKET)"
Το θέμα του βιβλίου είναι ιδιαιτέρως ενδιαφέρον και, δυστυχώς, αποτελεί μέχρι και σήμερα ένα θέμα-ταμπού για την ελληνική και την (ελληνο)κυπριακή κοινωνία. Το βιβλίο διαδραματίζεται στα μέσα της δεκαετίας του 2000, όπου ένας σύλλογος Ελλήνων βετεράνων της Κύπρου συνέρχονται στη Μεγαλόνησο για ένα συνέδριο με στόχο να αναδείξουν την ιστορία τους και να διεκδικήσουν λίγες γραμμές στα σχολικά βιβλία ιστορίας. Πράγματι, η ιστορία των Ελλήνων καταδρομέων στην Κύπρο τον Ιούλιο του 1974 (πραξικόπημα) και τον Αύγουστο του 1974 (Αττίλας ΙΙ) έχει ουσιαστικά διαγραφεί από την ιστορική μνήμη, καθώς συνεθλίβη στις μυλόπετρες της Χούντας, της Μεταπολίτευσης, της τουρκικής κατοχής και της ανεξαρτησίας της Κύπρου. Επομένως, ως θέμα το βιβλίο είναι άκρως ενδιαφέρον, καθώς περιγράφει τα γεγονότα εκείνα το καλοκαίρι του 1974, τη θεώρησή τους από τους σημερινούς Κύπριους, αλλά και (μερικώς) τη διήγηση της άλλης πλευράς, των Τούρκων και Τουρκοκυπρίων. Ο συγγραφέας έχει ως στόχο να αναδείξει τις ουλές εκείνης της ιστορίας, τα τραύματα των βετεράνων και το πώς η ιστορία τους χάθηκε μέσα στη μέθη για την πτώση της δικτατορίας και την έλευση της μεταπολιτευτικής δημοκρατίας. Ως προς το ύφος, σε αρκετά σημεία οι παρομοιώσεις του είναι μάλλον άστοχες, υπερβολικές και άκαιρες, αλλά σε άλλα σημεία είναι εύστοχες. Γενικώς, το ύφος δεν με ενθουσίασε, ούτε η δομή, ενώ οι χαρακτήρες (με εξαίρεση τον πρωταγωνιστή) δεν εξελίσσονται. Παραμένουν κάπως χάρτινοι κομπάρσοι. Το βιβλίο θα μπορούσε να ήταν αρκετά μικρότερο, τουλάχιστον 150 σελίδες και νομίζω ότι η πυκνότητα θα βοηθούσε περισσότερο τον αναγνώστη να \'νιώσει\' τον χτύπο των τραγικών γεγονότων του 1974. 3 αστεράκια κυρίως για το θέμα και την τόλμη του συγγραφέα να γράψει γι\' αυτό (και για την έρευνα που προηγήθηκε).
2021-04-07 14:51:30
Σχόλιο για το βιβλίο "ΟΙ ΦΤΩΧΟΙ"
Το πρώτο έργο του Ντοστογέφκσι είναι ένα επιστολικό μυθιστόρημα, ένας διάλογος μέσω γραμμάτων μεταξύ του Μακάρ και της Βαβρενκας, οι οποίοι έχουν ως κοινό σημείο τη μεγάλη τους φτώχεια. Ο Ντοστογέφσκι περιγράφει όμορφα κάποια ενδιαφέροντα περιστατικά από τις ζωές των γνωστών και φίλων των δύο πρωταγωνιστών με βασικό πυρήνα τη φτώχεια όπως π.χ. τη δράση των τοκογλύφων, αλλά και τη φιλευσπλαχνία ορισμένων εκ των εχόντων, που προσπαθούν ν\' ανακουφίσουν τους φτωχούς. Οι συνθήκες επιβίωσης των ανθρώπων αυτών είναι άθλιες και προσπαθούν να εντοπίζουν αφορμές για να νιώθουν καλύτερα. Είναι φανερό ότι ο Ντοστογέφκσι εμπνεύστηκε το έργο αυτό από το Παλτό του Γκόγκολ, υπάρχει μια παραλληλία. Ίσως το πλέον αδύναμο έργο του Ντοστογέφσκι που έχω διαβάσει. Φυσικά, δικαιολογείται από το γεγονός ότι είναι το πρώτο του, το έγραψε γύρω στα 23 του, με βασικό στόχο τον βιοπορισμό. Αυτό το στοιχείο (το ότι δλδ γράφει για να βιοπορείται) επηρεάζει γενικότερα το έργο του Ντοστογέφκσι και ιδιαίτερα τη δομή των έργων του, που δεν παρουσιάζουν τη στοιβαρή δομή των έργων του Τολστόι. Παρόλα αυτά, είναι ένα ενδιαφέρον ανάγνωσμα για όσους αγαπάνε τον Ντοστογέφκσι.
2021-03-16 15:53:28
Σχόλιο για το βιβλίο "ΒΙΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΤΟΥ ΑΛΕΞΗ ΖΟΡΜΠΑ "
Ο \'Ζορμπάς\' είναι το 6ο βιβλίο του Καζαντζάκη που διαβάζω (μετά το \'Χριστός Ξανασταυρώνεται\', τον \'Τελευταίο Πειρασμό\', τον \'Καπετάν Μιχάλη\', τους \'Αδερφοφάδες\' και τον \'Φτωχούλη του Θεού\'). Με εξαίρεση τον \'Φτωχούλη\', όπου από ένα σημείο και μετά η επανάληψη διαλόγων, ύφους και πλοκής δίνει και παίρνει, ο \'Ζορμπάς\' είναι το πλέον αδύναμο έργο του. Παραμένει το πρώτο έργο του Καζαντζάκη που τον έκανε διάσημο (ό,τι είχε γράψει μέχρι τότε δεν είχε κεντρίσει το ενδιαφέρον των ξένων για εκείνον). Προσωπικά, το βρήκα παρά πολύ ξεπερασμένο, ένα έργο που έχει κακογεράσει, γεμάτο επαναλαμβανόμενα κλισέ, ιδιαιτέρως υποτιμητικά για τους συνανθρώπους όταν μπαίνουν στο στόμα (ή μάλλον, βγαίνουν από αυτό) ενός \'ήρωα\' που αργότερα πήρε μυθικές διαστάσεις στο νεοελληνικό υποσυνείδητο ως μια τυπική νεοελληνική περσόνα. Ο \'Ζορμπάς\' είναι ένα μυθιστόρημα 300 σελ. χωρίς ιδιαίτερη πλοκή, χωρίς χρωμάτισμα των δύο πρωταγωνιστών, οι οποίοι παραμένουν προκάτ από την πρώτη μέχρι την τελευταία σελίδα. Ξέρεις τι θα πει ο Ζορμπάς, ξέρεις τι θα απαντήσει ο \'διαννοούμενος\'. Ελάχιστες οι εκπλήξεις, ενώ (παρά) πολλά από τα \'αποφθέγματα\' του Ζορμπά είναι κοελικού τύπου αποφθέγματα προσφερόμενα με ιδιαίτερα όμορφη γλώσσα (που παραμένει το πλέον θετικό γνώρισμα του Καζαντζάκη). Αν θέλουμε να είμαστε δίκαιοι χωρίς παρωπίδες, θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι ο Ζορμπάς είναι ένα κατά πολύ ξεπερασμένο έργο, που πλέον διαβάζεται μόνο με φολκλορικό ενδιαφέρον, αφού εκεί βασίζεται ο μύθος του. Είναι, πάντως, απορίας άξιον πώς ο Καζαντζάκης προτάθηκε για Νόμπελ Λογοτεχνίας του 1946 έχοντας συγγράψει μόνο τον Ζορμπά από τα μεγάλα του μιθιστορήματα. Το προηγούμενο έργο του (θεατρικά, ποίηση, η Οδύσεια) δεν μπορεί κάποιος να θεωρήσει ότι τού εξασφάλιζε τα εχέγγυα για μια τέτοια πρόταση. Βεβαίως, μετά την έκδοση των υπόλοιπων κορυφαίων έργων του, μια τέτοια πρόταση φάνταζε πιο λογική. Σε κάθε περίπτωση, κατώτερο από άλλα έργα του.
2021-03-01 15:43:07
Σχόλιο για το βιβλίο "ΕΑΝ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ"
Από τα συγκλονιστικότερα αναγνώσματα που μπορεί να διαβάσει κάποιος στη ζωή του. Ο Λέβι δεν είναι κατηφής, δεν σηκώνει το δάχτυλο με εισαγγελικό τονο για να δείξει τους ενόχους. Με μια λεπτή ιταλικότητα περιγράφει την εμπειρία του Άουσβιτς ως την καθημερινότητά του, με το πρόγραμμα, τη δουλειά, τις εκτελέσεις, τους διαφοτερικούς ανθρωπότυπους γύρω του, τις αντιδράσεις τους στις δύσκολες συνθήκες. Το συγκλονιστικότερο μέρος του βιβλίου είναι εκείνο όπου ο Λέβι περιγράφει τη \'ζωή\' στο στρατόπεδο μετά τη φυγή των Ναζί και πριν από την έλευση των Σοβιετικών, όπου οι τρόφιμοι είχαν αφεθεί μόνοι τους στο πολικό κρύο, την πείνα και τις αρρώστιες. Μια γροθιά στο στομάχι. Θα έπρεπε να διδάσκεται στα σχολεία (όπως γίνεται στην Ιταλία), έστω ένα κεφάλαιο (ο Λέβι περιγράφει με κολακευτικά λόγια τους Έλληνες Εβραίους), μαζί με προβολή της ταινίας Ο Γιος του Σαούλ. Λογοτεχνικά είναι μια αξιέπαινη προσπάθεια, αλλά δεν το διαβάζουμε για την τέχνη του λόγου, αλλά για να κατανοήσουμε την παρακμή του ανθρώπου.
2021-01-21 15:25:10
Σχόλιο για το βιβλίο "Η ΚΟΡΗ ΤΟΥ ΑΓΑΜΕΜΝΟΝΑ "
Δύο βιβλία σε ένα, τα οποία τα διαπερνά ο ίδιος (μυθ)ιστορικός μίτος και περιστρέφονται γύρω από το πραγματικό γεγονός της δολοφονίας του Μεχμέτ Σέχου το Δεκέμβριο του 1981. Ο Σέχου ήταν το δεξί χέρι του κομμουνιστή δικτάτορα Ενβέρ Χότζα κι ένας εκ των πλέον έμπιστων συνοδοιπόρων του από το 1945 κ μετά. Ο ίδιος ήταν ιδιαιτέρα σκληρός άνθρωπος και ήταν ο διάδοχος του Χότζα, καθώς ο τελευταίος υπέφερε από διαβήτη και ήταν στα τελευταία του (πέθανε τον Απρίλιο του 1985). Τα βιβλία αφορούν (με ορισμένες αλλαγές) τη δολοφονία (ή την αυτοκτονία, σύμφωνα με το σταλινικό καθεστώς) του Μεχμέτ Σέχου. Ποτέ δεν διαλευκάνθηκε εκείνη η υπόθεση. Γύρω από αυτόν τον πυρήνα ο Κανταρέ αναπτύσσει την ιστορία του, περιγράφοντας τον ζόφο του Μπλόκου, δλδ της γειτονιάς των Τιράνων που έμεναν οι έχοντες την εξουσία στην Αλβανία μακριά από το πόπολο, τις δολοπλοκίες, τις διαγραφές ανθρώπων από τα κιτάπια της ιστορίας, τον ίδιο τον κομμουνιστικό τρόμο που είχε επιβάλει ο Χότζα. Με αναφορές στην αρχαία ελληνική γραμματεία (ο Κανταρέ ήταν βαθύς γνώστης της), ο Κανταρέ περιγράφει τις προσωπικές τραγωδίες των ανθρώπων που συντρίβονται από τον μηχανισμό εξουσίας και ιδεολογίας, που έσφιγγε την Αλβανία σαν τανάλια για 45 χρόνια. Αξίζει να διαβαστεί. Λογοτεχνικά όχι το καλύτερο βιβλίο του (ο Ρημαγμένος Απρίλης και ο Στρατηγόρς της νεκρής στρατιάς παραμένουν για μένα τα καλύτερά του), αλλά αξίζει.
2021-01-21 15:05:19
Σχόλιο για το βιβλίο "ΝΥΧΤΕΣ ΜΕ ΟΥΡΑ"
Είναι μια συλλογή δημοσιευμένων μικροδιηγημάτων 3 σελ. στην ελευθερί Ελευθεροτυπία πριν από 12 χρόνια. Ορισμένα από αυτά (αν και λίγα) είναι εξαιρετικά, αντιπροσωπευτικά της γραφής και τους ύφους του Σουρούνη και με αρχή, μέση κ τέλος. Τα περισσότερα είναι μάλλον αδιάφορα από άποψη πλοκής και ιστορίας, αλλά και πάλι, δεν παύουν να αντηχούν Σουρούνη. Διαβάζονται εύκολα, όχι απαραίτητα ως ένα ένα ενιαίο βιβλίο, αλλά ως \'σφηνάκια\', μπορεί κάποιος να διαβάσει 2-3 μικροδιήγηματα, να το αφήσει και μετά να ξαναδιαβάσει άλλα 2-3. Δεν είναι το καλύτερο του Σουρούνη ούτε ανάμεσα στα κορυφαία του. Εάν κάποιος έχει διαβάσει τον Χορό των Ρόδων και το Μονοπάτι στη Θάλασσα, τα δύο αριστουργήματά του, και του άρεσαν, τότε ας ρίξει μια ματιά και σε αυτή τη σειρά διηγημάτων. Αλλιώς ας το προσπεράσει γιατί θα αδικήσει τον συγγραφέα να ξεκινήσει από αυτό. 3 αστεράκια επειδή είναι Σουρούνης. Αλλιώς 2.
2020-12-08 13:17:06
Σχόλιο για το βιβλίο "ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΡΕΙ"
Ένας κρατούμενος στα γκουλάγκ της Σιβηρίας καλείται να ζήσει και πάλι μέσα στην κοινωνία, την οποία είχε αφήσει πίσω του τριάντα χρόνια πριν και την οποία πλέον δύσκολα αναγνωρίζει. Ο Ιβάν Γκριγκόριεβιτς καλείται να επιστρέψει ανάμεσα σε εκείνους που τον πρόδωσαν, εκείνους που δεν τον υποστήριξαν επειδή φοβήθηκαν, εκείνους που τον ξέχασαν. Το βιβλίο ξεκινάει ως μυθιστόρημα με την απελευθέρωση του Ιβάν, τη συνάντησή του με τους πρώτους ανθρώπους που -σε πρώτη φάση- είναι διατεθειμένοι να τον καλωσορίσουν. Γρήγορα αντιλαμβάνεται ότι τα πράγματα δεν είναι όπως φαίνονται. Προσπαθεί να \'διαφύγει\'. Το βιβλίο μετατρέπεται σε εξαιρετικής δύναμης αφήγημα, όπου αποτυπώνεται ο μεγάλος λιμός της Ουκρανίας, που κόστισε τη ζωή σε πολλά εκατομμύρια ανθρώπους, με βασικό ένοχο τον ίδιο τον Στάλιν. Τελικά, το βιβλίο ολοκληρώνεται ως ένα δοκίμιο πάνω στον κομμουνισμό, όπως αυτός εντάχθηκε στη ρωσική ιστορία και παράδοση (της ανελευθερίας), μια σφοδρή καταγγελία αυτού του συστήματος, όπου ο άνθρωπος εκμηδενίζεται, ακυρώνεται, εξαχνώνεται και η ανθρώπινη αξιοπρέπεια είναι το αιώνιο ζητούμενο. Αν και είναι ένα βιβλίο χωρίς μεγάλη συνοχή, είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον και διαφωτιστικό για το σοβιετικό κομμουνισμό και τον απολύτως ολοκληρωτικό του χαρακτήρα, που συνθλίβει τον άνθρωπο.
2020-10-16 11:35:27
Σχόλιο για το βιβλίο "Ο ΗΣΥΧΟΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ"
Είναι το πρώτο βιβλίο του Γκράχαμ Γκρην που διαβάζω, κι ενώ είχα (ίσως υπερβολικά) υψηλές προσδοκίες, δεν μπορώ να πω ότι ενθουσιάστηκα. Το διάβασα μεταφρασμένο. Η έκδοση είναι πολύ περιποιημένη, με πολλά διαφωτιστικά σχόλια κι ένα πολύ ενδιαφέρον επίμετρο από τον μεταφραστή, που δίνει το ιστορικό πλαίσιο όχι μόνο του βιβλίου (δεκαετία 1950), αλλά αποτελεί και μια σύντομη περιγραφή της ιστορίας του Βιετνάμ μετά το 1800, ενώ η μετάφραση πολύ καλή. Δεν με συνεπήρε η ροή της γραφής. Ένιωθα ότι κάπου \'σκάλωνε\' η αφήγηση με περιγραφές που έμπαιναν σφήνα σε μια σκηνή, διαλόγους που μου φάνηκαν κάπως αφύσικα τεχνητοί, ενώ η παρουσίαση του Πάιλ, ενός εκ των πρωταγωνιστών του βιβλίου, και η σκιαγράφησή του νομίζω ότι δεν ήταν πλήρεις, ώστε να εξηγούν κάποιες αποφάσεις του. Γενικώς, είχα την αίσθηση ότι οι περισσότερες υπο-ιστορίες του βιβλίου παρέμεναν ημιτελείς. Στις τελευταίες 70 σελ. το βιβλίο γίνεται πολύ ενδιαφέρον και κορυφώνεται με την ανατροπή προς το τέλος. Δεν είναι αστυνομικό (αν κι έχει μια αίσθηση νουάρ). Ενδιαφέορν ανάγνωσμα, καταφέρνει να μεταφέρει τη μεθυστική και υγρή ατμόσφαιρα του Βιετνάμ τη δεκαετία του 1950, οι αναλύσεις του συγγραφέα (μέσα από το στόμα των πρωταγωνιστών) μού φάνηκαν λίγο ρηχές και στερεοτυπικές. Θα δω και την ταινία με τον Μάικλ Κέιν (που λένε ότι είναι πιστή στο βιβλίο, καθώς η πρώτη μεταφορά τη δεκαετία του 1950 δεν είχε αρέσει στο συγγραφέα) - άλλωστε, προσφέρεται για κινηματογράφηση. Ίσως τα άλλα βιβλία του Γκρην να είναι ακόμα καλύτερα.
2020-08-31 14:39:59
Σχόλιο για το βιβλίο "ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΒΙΒΛΙΟ"
Εξαιρετική γραφή από τον Μυριβήλη, κάτι που είναι αναμενόμενο όταν ανοίγει κανείς ένα βιβλίο του Μυριβήλη. Ειδικά το πρώτο (και μεγαλύτερο) διήγημα του βιβλίου είναι ένα μικρό αριστούργημα που θα μπορούσε να είναι και ξεχωριστή νουβέλα όπως η Ιστορία ενός Αιχμαλώτου. Γλώσσα που ρέει, δυνατές περιγραφές χωρίς να κουράζουν, ολοκληρωμένοι χαρακτήρες, σεναριακή πλοκή. Από τα πιο ωραία διηγήματα που έχω διαβάσει ποτέ. Ως προς τα υπόλοιπα, με εξαίρεση 2-3 που είναι κάπως βαρετά, είναι πολύ ενδιαφέροντα και διαβάζονται ευχάριστα.
2020-08-24 04:34:45
Σχόλιο για το βιβλίο "Η ΚΥΡΙΑ ΜΕ ΤΙΣ ΚΑΜΕΛΙΕΣ (ΕΚΔΟΣΗ POCKET)"
Ένα κλασικό ρομαντικό μυθιστόρημα του 18ου αιώνα με όλες τις αρετές και τις αδυναμίες του είδους. Στον αναγνώστη του 21ου αιώνα ίσως δεν θα πει και πολλά, καθώς οι περιγραφές είναι αρκετές (πάντως, λιγότερες σε σχέση με άλλα βιβλία του είδους) και οι διάλογοι ακούγονται μάλλον παράταιροι εν έτει 2020. Η πλοκή δεν με ενθουσίασε, καθώς ο Δουμάς υιός παρατράβηξε σε έκταση την ιστορία, η οποία θα μπορούσε να είχε περιγραφεί/ολοκληρωθεί σε τουλάχισοτν 100 σελ. λιγότερες. Διαβάζεται εύκολα από όποιον του αρέσει η γαλλική λογοτεχνία του 18ου αιώνα, αλλά δύσκολα θα βρίσκει ευρύ αναγνωστικό κοινό.
2020-07-24 02:50:06
Σχόλιο για το βιβλίο "1984 "
Αν και αρχικά ήμουν λίγο επιφυλακτικός σχετικά με το αν το βιβλίο αυτό μπορεί να πει κάτι καινούριο στον αναγνώστη του 21ου αιώνα χωρίς να περιπέσει σε έναν καταιγισμό τσιτάτων, τελικά, διαβάζοντας και την τελευταία σελίδα, αντιλαμβάνομαι ότι πρόκειται για ένα πανέξυπνο βιβλίο, δριμύ κατηγορώ στα ολοκληρωτικά καθεστώτα του 20ού αιώνα. Είναι πασιφανές ότι ο Όργουελ θέτει στο επίκεντρο της ιστορίας και της κριτικής του το σοβιετικό καθεστώς, όπως έκανε και στη Φάρμα των Ζώων, την παράνοια και την καταπίεση του οποίου ξεμπροστιάζει με κάθε ευκαιρία. Ανάμεσα στην αλήθεια του Όργουελ κι εκείνη του Χάξλευ πίστευα ότι μόνο ο δεύτερος δικαιώθηκε, αλλά φαίνεται ότι ακόμα και σήμερα, σε μια εποχή διάχυσης πληροφοριών, υπάρχουν τάσεις ελέγχου της σκέψης και τρομοκράτησης όποιου δεν συντάσσεται με την κυρίαρχη τάση/ιδεολογία (βλ. cancel theory). Αξίζει να το διαβάσει ο καθένας, ειδικά στη νεαρή ηλικία, για να αντιληφθεί νωρίς ότι τα κελεύσματα για διάφορες ουτοπίες είναι απλώς ένας ευφημισμός για μια πορεία προς τον όλεθρο, και να απομαγευτεί/λυτρωθεί.
2020-07-21 05:11:51
Σχόλιο για το βιβλίο "Η ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ"
Ο Ιβάν Κάτιτς, Γιουγκοσλάβους παρτιζάνος και πρώην κρατούμενος στο Μάουτχάουζεν, φυλακίζεται για τρίτη φορά στη ζωή του, αλλά αυτή τη φορά έχει ως φρουρούς του τους πρώην συντρόφους του. Το βιβλίο περιγράφει με γλαφυρότητα, κάποιες φορές και βερμπαλιστικά, τη ζωή του Ιβάν Κάτιτς μέσα κι έξω από το το στρατόπεδο, τους ανθρώπους που χάνει μέσα στην παράνοια του τιτοϊκού καθεστώτος, μιας ακόμα σοσιαλιστικής \'ουτοπίας\', τη ζωή του που διαλύεται σε χίλια κομμάτια με την οικογένειά του να σκορπάει στις πέντε γωνίες του κόσμου κι όσους μένουν κοντά του, να φιλτράρουν συνεχώς τις επαφές μαζί του. Ο Τσόσιτς περιγράφει από δύο διαφορετικές οπτικές γωνίες, του ίδιου του πρωταγωνιστή και του συγγραφέα, την δυστοπία του γιουγκοσλαβικού σοσιαλισμού, όπου οι αντίπαλοί του (σταλινικοί, τροτσκιστές, φιλοδυτικοί) στέλντονται σε στρατόπεδα όχι για να εκτελεστούν (αυτό θα ήταν μια ήττα για το καθεστώ), αλλά για να \'επιμορφωθούν\' και να δουν το φως το αληθινό. Οι αντι-σταλινικοί γίνονται εικόνα των σταλινικών αντιπάλων τους ως προς την τρομοκρατία και τις μεθόδους απαξίωσης που χρησιμοποιούν για να κάμψουν το ηθικό όσων δεν συμμορφώνονται στις υποδείξεις. Για όποιον ενδιαφέρεται να μάθει γι\'αυτήν την εποχή (δυστυχώς, δεν κυκλοφορούν πολλά βιβλία στα ελληνικά για την τιτοϊκή Γιουγκοσλαβία), είναι μία εξαιρετική επιλογή. Η μετάφραση δεν με ενθουσίασε, δεν ξέρω αν φταίει το πρωτότυπο ή η ίδια η μετάφραση, αλλά π.χ. τα βιβλία του Ίβο Άντριτς από τον ίδιο εκδοτικό οίκο, έχουν τύχει εξαιρετικών μεταφράσεων. Το κείμενο κάνει κοιλιές σε κάποια σημεία (είναι σχεδόν 450 σελ.), αλλά οι περιγραφές από το στρατόπεδο συγκέντρωσης και οι σκέψεις του κρατουμένου είναι καθηλωτικές.
2020-06-15 11:42:07
Σχόλιο για το βιβλίο "Ο ΛΕΝΙΝ ΣΤΟ ΤΡΕΝΟ"
Εξαιρετικά ενδιαφέρον βιβλίο. Η ιστορία του ταξιδιού του Λένιν με την υποστήριξη των Γερμανών για να βγει η Ρωσία από τον πόλεμο είναι σχετικά γνωστό γεγονός, αλλά οι λεπτομέρειες του ταξιδιού, η προπαρασκευή του, το πλαίσιο κ.λπ. παραμένουν εν πολλοίς άγνωστα. Η Μέριντεϊλ χρησιμοποιεί παρά πολλές πηγές, εισάγει στο κείμενό της πολλά αποσπάσματα από τις πηγές αυτές και μαρτυρίες, ενώ σε λίγες περιπτώσεις καταφεύγει σε εξαιρετικά περιορισμένη μυθοπλασία (π.χ. όταν περιγράφει τα βουνά της Ελβετίας), που, όμως, είναι κ απαραίτητη για το ενδιαφέρον του αναγνώστη. Επίσης, περιγράφει και διάφορα ενδιαφέρονται trivia της ιστορίας του ταξιδιού (και όχι μόνο), που εξωραϊζουν το κείμενο. Είναι ένα κατατοπιστικό ιστορικό βιβλίο, το ταξίδι του Λένιν είναι η αφορμή για να περιγράψει η Μέριντεϊλ το ιστορικό πλαίσιο, τους πρωταγωνιστές (όπως τον περιώνυμο Πάρβους) της δολοπλοκίας, αλλά και της πρώτης Επανάστασης του Φεβρουαρίου 1917 (εκεί, μάλλον, εντοπίζεται το επίκεντρο του βιβλίου), όπου ο Λένιν δεν πρωταγωνιστεί, αφού είναι εξόριστος στην Ελβετία. Θα κάνει συμφωνία με τον Διάβολο για να φτάσει στην Αγ. Πετρούπολη (από το 1914 Πέτρογκραντ) τον Απρίλιο του 1917 και να ξαναφύγει τον Ιούλιο για να επιστρέψει τον Οκτώβριο. Γενικώς, το βιβλίο είναι ένα εξαιρετικό ανάγνωσμα για τους λάτρεις της ιστορίας, με λεπτομέρειες και ιστορικές συμπτώσεις που θα ενθουσιάσουν τον αναγνώστη, αλλά και θα τον κάνουν να σκεφτεί ότι πολλές φορές ο ρους της ιστορίας είναι θέμα συγκυριών, άτεγκτου κυνισμού, μακιαβελικής λογικής κ απόλυτης στοχοπροσήλωσης.
2020-03-30 12:46:52
Σχόλιο για το βιβλίο "Ο ΧΙΟΝΑΝΘΡΩΠΟΣ"
Το δεύτερο βιβλίο του Νέσμπο (μετά τον Κοκκινολαίμη) που διαβάζω. Το διάβασα στα αγγλικά, όπως και το πρώτο. Ωραίο σκανδιναβικό αστυνομικό και όπως και στο Ο Κοκκινολαίμης, ο Νέσμπο δεν παραλείπει να αναδεικνύει πολλά στοιχεία της σύγχρονης νορβηγικής κοινωνίας μέσα από τη δράση που διαδραματίζεται. Η δράση αυτή είναι γρήγορη, όχι καταιγιστική, αλλά 'κινηματογραφική' (θα δω και την ταινία μετά), σε κάποια σημεία κάνει κάποια απαραίτητα διαλείμματα, όμως, κάποιες φορές είναι μεγαλύτερα απ' ό,τι θα έπρεπε, αλλά αυτό είναι κάτι που είναι κοινό χαρακτηριστικό αυτού του είδους των βιβλίων. Εν κατακλείδι, ενδιαφέρον βιβλίο, καλή ανατροπή (αν και με περισσότερη προσοχή, κάποιος θα μπορούσε να μυριστεί ποιος είναι ο δολοφόνος...), κινηματογραφική γραφή στην πεπατημένη του είδους.
2020-03-28 12:51:04
Σχόλιο για το βιβλίο "ΔΟΚΤΩΡ ΤΖΕΚΥΛ ΚΑΙ ΚΥΡΙΟΣ ΧΑΪΝΤ"
Ένα υπέροχο διαμάντι βικτωριανής λογοτεχνίας με ιδιαίτερη δομή (ξεκινά ανάποδα, με τον αναγνώστη να γνωρίζει τον δολοφόνο σχεδόν από την αρχή), υψηλού επιπέδου αγγλική γλώσσα που σε λίγα μόνο σημεία μπορεί να κουράζει. Η μικρή έκταση του βιβλίου βοηθάει ώστε να αποφεύγεται η όποια 'κοιλιά' στην πλοκή, ενώ η ικανότητα του Στήβενσον να περιγράφει εικόνες και να διηγείται καταστάσεις είναι ανυπέρβλητη. Το βιβλίο αγγίζει πολλά θέματα, η επιρροή της χριστιανικής ανατροφής του Στήβενσον είναι εμφανής στις αναφορές του στην Παλαιά Διαθήκη, και ο αναγνώστης καλείται να αναγνωρίσει στις περσόνες του Δρ Τζέκυλ και του κου Χάιντ στοιχεία της δικής του προσωπικότητας. Υπέροχο αριστούργημα. Διαβάστε το στα αγγλικά.
2020-02-11 09:33:09
Σχόλιο για το βιβλίο "ΥΠ'ΟΨΙΝ ΤΗΣ ΛΙΤΣΑΣ"
Υπέροχος Σουρούνης, με την άμεση, ειρωνική, παιχνιδιάρικη, έξυπνη γραφή του, που αναδεικνύει και την πλέον μπανάλ ιστορία σε μετατρέπει σε διήγημα. Σε όποιον του αρέσει ο Σουρούνης, θα απολαύσει δέκα μικρά διαμαντάκια. Όποιος δεν τον ξέρει, ας δοκιμάσει πρώτα άλλα βιβλία του Σουρούνη κι ας διαβάσει αυτό ως συμπλήρωμα.
2020-01-09 21:19:06

Βρείτε μας στο...

Verisign Eurobank EFG
Paypal IRIS