Ο Λογαριασμός μου

Δωρεάν αποστολή για αγορές πάνω από 30€ | Δωρεάν αντικαταβολή | Έως 24 άτοκες Δόσεις | Έως -85% χαμηλότερες τιμές σε πάνω από 150000 τίτλους

Σχόλια Αναγνώστη: tim8

Σχόλιο για το βιβλίο "ΤΟ ΤΡΕΝΟ ΤΩΝ 9.45' "
Το συγκεκριμένο \'χαμένο\' μυθιστόρημα είναι το μεγαλύτερο σε έκταση από τη βιβλιογραφία του Γιάννη Μαρή (περίπου 539 σελίδες) και από τα λίγα που διαδραματίζονται στα τέλη του 19ου με αρχές του 20ου αιώνα. Δημοσιεύτηκε σε συνέχειες στην εφημερίδα \'Ακρόπολη\' από τις 31.7.1960 μέχρι τις 7.5.1961, και, κατά τη γνώμη μου, πρόκειται για ένα από τα πιο συναρπαστικά και ολοκληρωμένα αστυνομικά μυθιστορήματα του συγγραφέα μαζί με τον \'13ο επιβάτη\' και τον \'\'Ιλιγγο\'. Το βιβλίο περιέχει στοιχεία από αρκετά λογοτεχνικά είδη όπως κοινωνική και ρομαντική περιπέτεια, θρίλερ, \'νουάρ\', αστυνομικό, ενώ, οφείλω να ομολογήσω ότι, αν και μεγάλο σε έκταση δεν κουράζει σε κανένα σημείο, αφού η πλοκή είναι άκρως συναρπαστική και η δράση ιδιαίτερα ευέλικτη χωροχρονικά.

Τέλος, να αναφέρω ότι ο Μαρής με το δημοσιογραφικό δαιμόνιο που διέθετε έχει κάνει και πολύ δημιουργική δουλειά όσον αφορά την κοινωνικοπολιτισμική σκιαγράφηση της εποχής (στην Αθήνα και στην επαρχία), το οποίο αποτελεί και το εφαλτήριο για να κερδίσει και να τέρψει και τον πιο απαιτητικό αναγνώστη. Μοναδικό μειονέκτημα θα μπορούσε να είναι το κάπως απότομο και \'αιωρούμενο\' τέλος που, ίσως, θυμώσει κάποιους θαυμαστές του Μαρή.

Περιέχονται και έγχρωμα σκίτσα από τη δράση του μυθιστορήματος.

Βαθμολογία: 4,4/5 ή 8,8/10.
2019-01-13 17:05:53
Σχόλιο για το βιβλίο "ΑΙΧΜΗΡΑ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΑ (ΕΚΔΟΣΗ POCKET)"
Κάλλιστα θα μπορούσε η πολύκροτη τηλεοπτική σειρά \'Twin Peaks (1990-1991) του Ντέιβιντ Λιντς να έχει αποτελέσει το έναυσμα για την Φλιν να γράψει το συγκεκριμένο βιβλίο, το οποίο κατακλύζεται από έμμεσα αιχμηρά σχόλια για τα ανθρώπινα προσωπικά απωθημένα και τα άλυτα ψυχολογικά προβλήματα που μπορούν να οδηγήσουν στην \'καθήλωση\', στην αυτοτιμωρία και στην παρακμή κάθε τύπου. Η βασική ηρωϊδα και δημοσιογράφος, Καμίλ Πρίκερ καλείται να παλέψει με τους προσωπικούς της δαίμονες στο εχθρικό και μυστηριώδες περιβάλλον της γενέτειράς της, όπου στο βωμό των προσωπικών συμφερόντων ή προβλημάτων θυσιάζονται ακόμα και ζωές παιδιών - το 2ο μέρος του βιβλίου έχει μεγαλύτερο ενδιαφέρον από το 1ο, το οποίο δεν διαθέτει διαφάνεια ως προς τον στόχο της συγγραφέα.

Ένα βιβλίο, ίσως, με ψυχιατρικό υπόβαθρο, όπως φαίνεται στην ολοκλήρωσή του, το οποίο αν και πρωτότυπο και \'αθυρόστομο\', μπορεί να επηρρέασε, ακόμα, και τον Σεμπάστιαν Φίτζεκ στο να γράψει, την επόμενη χρονιά, τη \'Θεραπεία\'.

Βαθμολογία: 4,2/5 ή 8,4/10.
2019-01-13 17:00:52
Σχόλιο για το βιβλίο "ΟΙ ΒΙΟΛΕΤΕΣ ΤΟΥ ΜΑΡΤΗ "
Το συγκεκριμένο 1ο βιβλίο της \'Τριλογίας\' είναι, ίσως, το πιο αδύναμο, αν και αρκετά ατμοσφαιρικό και μυστηριώδες. Αυτό παρατηρείται, κυρίως, στο 1ο μέρος που είναι αδικαιολόγητα βραδυφλεγές, στατικό, ενώ η πλοκή και η ουσία των γεγονότων παρουσιάζει μια τάση \'διασκορπισμού\' και \'χαώδους\' περιγραφικής διάθεσης από τη πλευρά του συγγραφέα, ο οποίος αρέσκεται να αναφέρει συχνά και με ψυχαναγκαστικό τρόπο τις ονομασίες των δρόμων του Βερολίνου, διχάζοντας τους αναγνώστες.

Ευτυχώς, όμως, από τη μέση του βιβλίου και μετά, η ιδιορρυθμία, όσο και το ανατρεπτικό χιούμορ του ήρωα-ντιτέκτιβ της \'Τριλογίας, Μπέρνχαρντ Γκούντερ είναι τόσο καταλυτικά που παρασύρουν τα πάντα στο πέρασμά τους μαζί και... κάποια πτώματα.

Συνολική βαθμολογία: 3,9/5 ή 7,8/10.

Βαθμολογία απόδοσης της ατμόσφαιρας της εποχής: 4,3/5 ή 8,6/10.
2019-01-13 16:59:43
Σχόλιο για το βιβλίο "ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΚΗ ΠΟΛΗ"
Πρόκειται, ίσως, για το πιο \'νουάρ\' μυθιστόρημα του ΜακΝτόναλντ με \'pulp\' και \'hardcore\' πινελιές, το οποίο αποδίδει (εύκολα) φόρο τιμής στην αστυνομική λογοτεχνία της δεκαετίας του \'20 και του \'30, αφού κάλλιστα θα μπορούσε να έχει γραφτεί από τον Χάμετ ή τον Τσάντλερ - θυμίζει έντονα την παρακμιακή και διεφθαρμένη \'ατμόσφαιρα\' του \'Κόκκινου θερισμού\' του Χάμετ (1929).

Το βιβλίο γράφτηκε το 1947 και αντικατοπτρίζει εύστοχα την μεταπολεμική Αμερική, η οποία είναι βυθισμένη στα ένοχα μυστικά, τις θεωρίες συνωμοσίας και την δίψα για το εύκολο χρήμα και την εφήμερη διασκέδαση. Όπως καί στους \'Κυνηγούς\' του Brown (1947), o πρωταγωνιστής προσπαθεί απεγνωσμένα να βρει το δολοφόνο του πατέρα του (σημαντικού παράγοντα της πόλης) αφού γυρίζει, μετά τον πόλεμο, στη γενέτειρά του μπερδεμένος και αποπροσανατολισμένος. Για να καταφέρει να βρει την άκρη του νήματος θα παλέψει με τους προσωπικούς του εφιάλτες και θα αντιμετωπίσει επίπονες εσωτερικές συγκρούσεις. Το συστήνω ανεπιφύλακτα στου λάτρεις της \'νουάρ\' αστυνομικής λογοτεχνίας!

Υ.Γ.: Είναι αρκετά σπάνιο πλέον και καλό θα ήταν να επανεκδοθεί.

Βαθμολογία: 4,4/5 ή 8,8/10.
2019-01-13 16:57:54
Σχόλιο για το βιβλίο "ΚΙΤΡΙΝΕΣ ΙΡΙΔΕΣ "
Πρόκειται για μια από τις απολαυστικότερες συλλογές αστυνομικών ιστοριών της Άγκαθα Κρίστι, η οποία αποτελεί ιδανικό καλοκαιρινό (και μή) ανάγνωσμα - θα ικανοποιήσει και θα διασκεδάσει και τους πιο δύσκολους οπαδούς της.

Το βιβλίο το οποίο επανεκδόθηκε το 2014 με ένα αρκετά εμπνευσμένο και αντιπροσωπευτικό εξώφυλλο περιλαμβάνει 7 ιστορίες που κυκλοφόρησαν αρχικά σε περιοδικά: 2 με τον Πάρκερ Πυν, 2 με τον Ηρακλή Πουαρώ, 2 με τον Μίστερ Κουήν και 1 χωρίς κανέναν γνωστό ήρωά της.

Οι πιο πρωτότυπες είναι το \'Πρόβλημα στο κόλπο της Πολένσα\' που είναι αρκετά χιουμοριστική, οι \'Κίτρινες ίριδες\' που, αργότερα, εξελίχθηκε στο μυθιστόρημα \'Οι έξι ύποπτοι\', το \'Μυστήριο στους ιστιοπλοϊκούς αγώνες\' που περιέχει αρκετή σατιρική ειρωνεία, και το \'Άνθη μανόλιας\', η οποία είναι ένα κοινωνικό δράμα με ψήγματα ψυχολογικού θρίλερ. Στις περισσότερες από τις ιστορίες υπάρχουν κοσμοπολίτικα στοιχεία, ενώ παρουσιάζεται αρκετά γλαφυρά η ατμόσφαιρα της εποχής τους.

Οι ιστορίες δημοσιεύτηκαν από το 1925 (\'Άνθη Μανόλιας\')μέχρι το 1971 (\'Σερβίτσιο τσαγιού \'Αρλεκίνος\').

Βαθμολογία: 4,3/5 ή 8,6/10.
2018-08-29 00:01:24
Σχόλιο για το βιβλίο "ΤΡΕΙΣ ΜΕΡΕΣ, ΜΙΑ ΖΩΗ"
Με αυτό το αστυνομικό μυθιστόρημα (2016) ο βραβευμένος με Goncourt Πιέρ Λεμέτρ αποδεικνύει ότι, μαζί με τον Indridason και τον Fitzek, είναι οι δεξιοτέχνες της αγωνίας και του ψυχολογικού θρίλερ.

Το βιβλίο,σύμφωνα καί με τον τίτλο του, \'κινείται\' σε 3 χρονικά επίπεδα: το 1999, όταν ο βασικός ήρωας (Αντουάν) είναι 6 χρόνων, το 2011 και το 2015 - ωστόσο, δεν υπάρχουν παρά ελάχιστα flashbacks με τη μορφή αναμνήσεων, όσα χρειάζονται για να προωθήσουν τη πλοκή και την αγχωτική ατμοσφαιρα που επικρατεί στο Μποβάλ.

Ο Λεμέτρ έχει κάνει μια εντυπωσιακή και στοιχειωτική \'κατάβαση\' στη παιδική και νεανική ψυχή του Αντουάν, δίνοντας μαθήματα ψυχολογίας σε γονείς και μή που δεν μπορούν να κατανοήσουν την ευμετάβλητη συμπεριφορά των παιδιών τους. Εντυπωσιάζουν οι σκηνές στο 1ο μέρος όπου οι σκέψεις φόβου και πανικού προσπαθούν να δηλητηριάσουν τη παιδική ψυχή, ενώ το μυστηριώδες κοντινό δάσος το \'καλεί\' για να το προστατεύσει....

Πολλοί αναγνώστες θα θελήσουν να το ολοκληρώσουν μέσα σε μια ημέρα, αφού ο ρυθμός, η οικονομία, αλλά και το βάθος που υπάρχει στην ιστορία δεν σε προτρέπει να το αφήσεις ούτε στιγμή. Πέρα από αυτό, ένα μικρό μειονέκτημα θα μπορούσε να είναι ότι δεν υπάρχει η απαιτούμενη (ή όχι) λυτρωτική κάθαρση, γιατί, συνεχώς, αναβάλλεται - ή μήπως επέρχεται; Αυτό θα το ανακαλύψει ο αναγνώστης μόνος του.

Βαθμολογία: 4,3/5 ή 8,6/10.
2018-08-28 23:20:51
Σχόλιο για το βιβλίο "ΦΟΡΜΟΛΗ"
Μαζί με τον \'Ανθρωπο της λίμνης\' (2004) είναι, ίσως τα πιο σωστά δομημένα και οργανωμένα στο τομέα της πλοκής αστυνομικά μυθιστορήματα του Indridason. Όπως καί η ελαφρώς υποδεέστερη \'Σιωπή του τάφου\', έτσι καί η \'Φορμόλη\' (2000) βραβεύτηκε με το Glass Key Award 2002 και ήταν υποψήφιο και για άλλα 2 λογοτεχνικά βραβεία.

Στο συγκεκριμένο βιβλίο, αν προσέξει κάποιος αναγνώστης θα διακρίνει στη πλοκή στοιχεία και επίδραση από το \'Σημείο του Μπόρκμαν\' του Νesser (1994), αλλά καί από το \'Postmortem\' της Patricia Co
well, κάτι που φαίνεται και από την διαδικασία της έρευνας που διεξάγει ο έπιθεωρητής Έρλεντουρ στη \'Πόλη της Φορμόλης\'.

Αυτό που είναι πολύ σημαντικό είναι ότι οι \'πινελιές\' του οικογενειακού δράματος που υπάρχουν είναι σε πολύ πιο ισορροπημένο βαθμό από άλλα του βιβλία, ενώ κάποιο διάλογοι, ειδικά, στο 1ο μέρος, \'τσακίζουν\' κόκαλα και μπορεί, ενδεχομένως, να προκαλέσουν και ελαφρά συγκίνηση.

Εντυπωσιάζει το γεγονός ότι η γενετική \'κληρονομιά\' κάποιων ανθρώπων μπορεί να μετατραπεί καί σε θείο δώρο, αλλά καί σε εφιάλτη, ενώ τονίζεται ότι πολλές, επίσης, οικογενειακές προστριβές μπορεί να έχουν τη ρίζα τους στη... Γενετική και τη Βιολογική Ψυχολογία.

Ολοκληρώνοντας να αναφέρω ότι το 2ο μέρος του βιβλίου είναι δυνατότερο όχι μόνο στο κομμάτι της δράσης, αλλά καί στη ψυχογραφική ανάλυση των ηρώων, οι οποίοι με τη συμπεριφορά τους και τις πράξεις τους στο παρελθόν έχουν επηρρεάσει και έχουν βάλει τη σφραγίδα τους στα μελλοντικά γεγονότα.

Βαθμολογία: 4,5/5 ή 9/10.
2018-08-28 22:32:49
Σχόλιο για το βιβλίο "ΦΟΝΟΙ ΣΤΟ ΜΑΝΧΑΤΑΝ (ΕΚΔΟΣΗ POCKET)"
Το συγκεκριμένο μυθιστόρημα του γνωστού και μή εξαιρετέου James Patterson σε συνεργασία με τον Marshall Karp αποτελεί τη πρώτη δύσκολη υπόθεση της Ομάδας ΝΥPD RED, καταφέρνοντας να προσφέρει στους αναγνώστες μια αστυνομική περιπέτεια με στοιχεία ψυχολογικού θρίλερ και έντονη δράση, η οποία κρατά αμείωτο ενδιαφέρον.

Το βιβλίο χωρίζεται σε 5 μέρη: τον πρόλογο (\'Ο Χαμαιλέων), το 1ο βιβλίο (\'Οι άνθρωποι του θεάματος είναι μοναδικοί\'), το 2ο και καλύτερο βιβλίο (\'Αλλαγή σεναρίου\'), το 3ο βιβλίο (\'Η παράσταση συνεχίζεται\') και τον επίλογο (\'Τίτλοι τέλους).

Οι δύο συγγραφείς, έξυπνα, παρουσιάζουν μια άτυπη πολιτισμική \'διελκυστίνδα\' μεταξύ Λος Άντζελες και Νέας Υόρκης, καυτηριάζοντας τον κόσμο του θεάματος, αλλά καί τονίζοντας το πόσο επικίνδυνη μπορεί να γίνει η απόρριψη μιας... πρότασης.

Η ιστορία και το ξεδίπλωμα της πλοκής έχει κινηματογραφική αισθητική, ενώ πολλά κομμάτια του μυθιστορήματος έχουν γραφτεί σε μορφή σκηνών από κινηματογραφική ταινία ή σειρά - μετά την μεγάλη επιτυχία του βιβλίου, έγινε καί τηλεπτική σειρά βασισμένη σε αυτό.

Ωστόσο, κατά τη γνώμη μου, είναι ελαφρώς κατώτερο από το \'Παιχνίδι με τη φωτιά\', και αυτό, κυρίως, γιατί σε αρκετά σημεία, υπάρχουν διάλογοι που δεν οδηγούν σε δράση, όπως και κάποια στατικότητα ή καθυστέρηση στην ανάπτυξη των χαρακτήρων (πιο πολύ στο 1ο και στο 3ο βιβλίο).

Πάντως, ενδείκνυται για καλοκαιρινό ανάγνωση και όχι μόνο - αν μή τι άλλο, τα βιβλία του Patterson, έστω και αν έχει κατηγορηθεί ότι οι ήρωες του είναι οι πλούσιοι και διάσημοι του κόσμου μας, δεν σταματούν να συναρπάζουν τους αναγνώστες - άλλωστε, κατέχει το ρεκόρ Γκίνες για τα περισσότερα βιβλία στο Νο1 της λίστας ευπώλητων των New York Times.

Βαθμολογία: 4,2/5 ή 8,4/10.
2018-08-28 00:40:00
Σχόλιο για το βιβλίο "Η ΣΙΩΠΗ ΤΟΥ ΤΑΦΟΥ"
Σίγουρα πρόκειται για το πιο σκληρό και σοκαριστικό μυθιστόρημα του Indridason, το οποίο επιδρά πάνω στον αναγνώστη καί μετά την ολοκλήρωση του. Δεν είναι τυχαίο που βραβεύτηκε με το CWA Gold Dagger και το Glass Key, ωστόσο προκαλεί ανάμεικτα συναισθήματα.

Ο Indridason πραγματεύεται το φλέγον θέμα της ενδοοικογενειακής βίας και της ζήλειας με αμεσότατο και, πολλές φορές, ωμό τρόπο, ο οποίος δημιουργεί ένα στοιχειωτικό \'λαβύρινθο\' από τον οποίο οι ήρωες είτε θύτες είτε θύματα δεν μπορούν να ξεφύγουν και να λυτρωθούν. Σε αυτό το σημείο, να αναφέρω ότι ο συγγραφέας συνδέει έξοχα αυτή την ιστορία με τον θαμμένο σκελετό στην οικοδομή που ανακαλύπτεται μετά από 60 χρόνια, χτίζοντας σιγά-σιγά και διανθίζοντας δημιουργικά το μυθιστόρημα με αληθοφανή στοιχεία ψυχολογικού θρίλερ - άλλωστε ο επιθεωρητής \'Ερλεντουρ δεν παρουσιάζεται σε άλλο βιβλίο τόσο ανθρώπινος και ευαισθητοποιημένος στα οικογενειακά του προβλήματα όσο εδώ.

Επιπρόσθετα, γίνεται και ένας δυσάρεστος απολογισμός της φρίκης του Β\' Παγκοσμίου Πολέμου, κατά τον οποίο εξαγοράζονταν συνειδήσεις και ανθούσε η \'μαύρη\' αγορά, ακόμα, καί στη Ισλανδία.

Πέρα από αυτό, όμως, οφείλω να αναφέρω ότι το βιβλίο είναι παραφορτωμένο με αρκετές παρόμοιες ιστορίες των ηρώων και με υπερβολική βία και δραματικά στοιχεία, τα οποία από ένα σημείο και μετά, ειδικά, στο 2ο μέρος δεν χρειάζονται. Ο αναγνώστης, επίσης, μπορεί δίκαια να δυσφορήσει από τη μέση του μυθιστορήματος και μετά, γιατί, ευτυχώς για λίγο, ο Indridason φαίνεται να έχει χάσει το στόχο του και να περιπλανιέται από το ένα θέμα στο άλλο, χωρίς να καταλήγει ξεκάθαρα στον \'προορισμό\' του.

Ανεξάρτητα, από όλα τα παραπάνω, πρόκειται για ένα βιβλίο που κοινωνικά καταγγέλει και δεν ωραιοποιεί τις καταστάσεις - θα πρότεινα να διαβαστεί από όσουν το επιθυμούν, ωστόσο, μετά, σχεδόν όλοι, θα θέλουν να ξεκινήσουν τις.... \'Περιπέτειες του Μικρού Νικόλα\'.

Βαθμολογία: 4,1/5 ή 8,2/10.
2018-08-28 00:09:23
Σχόλιο για το βιβλίο "ΧΑΜΟΣ ΣΤΟ ΧΑΡΛΕΜ"
Το συγκεκριμένο \'νουάρ \'διαμαντάκι\' της αστυνομικής λογοτεχνίας (1957) έκανε γνωστό στο ευρύ κοινό, μετά από σχεδόν 2 δεκαετίες, τον Τσέστερ Χάιμς, και απέσπασε το πρώτο βραβείο αστυνομικής λογοτεχνίας στη Γαλλία το 1958. Λόγω των φυλετικών διακρίσεων στις Η.Π.Α., ο Χάιμς βρισκόταν στην αφάνεια μέχρι που μετακόμισε στη Γαλλία και γνώρισε την επιτυχία.

Το \'Χαμός στο Χάρλεμ\' είναι, πολύ πιθανόν, εμπνευσμένο από τα χρόνια που πέρασε στη φυλακή λόγω καταδίκης για ένοπλη ληστεία (αρχές της δεκαετίας του \'30). Σίγουρα πρόκειται για ένα από τα πιο πρωτότυπα \'νουάρ\' αστυνομικά μυθιστορήματα, όπου οι χαρακτήρες έχουν μοναδικά στοιχεία προσωπικότητας, και το \'βιτριολικό\' χιούμορ του συγγραφέα κατακλύζει, κυρίως, το 1ο μέρος, αλλά καί σχεδόν ολόκληρο το βιβλίο.

Στοιχεία της αμερικάνικης κουλτούρας δηλ. από τις φυλετικές διακρίσεις μέχρι τη θρησκοληπτική τάση της εποχής, όπως καί η επικίνδυνη καθημερινότητα σε μια πόλη σαν το Χάρλεμ σατυρίζονται και αποδομούνται με ένα τρόπο που μένει αξέχαστος στον αναγνώστη.

Σαν μειονεκτήματα του βιβλίου θα ανέφερα την αναφορά πολλών δρόμων και λεωφόρων του Χάρλεμ όπου κινούνται οι ήρωες, αλλά και κάποιες επαναλήψεις της πλοκής στο 2ο μέρος. Πέρα από αυτό, πρόκειται για ένα μυθιστόρημα με καταδιωκτική ατμόσφαιρα, αγωνία, γρήγορους ρυθμούς και την... Αδελφή Γαβριηλία να χαρίζει άφθονο γέλιο στους αναγνώστες.

Υ.Γ.: Όποιος αναγνώστης \'ανακαλύψει\' το βιβλίο, θα ανταμειφθεί.

Βαθμολογία: 4,3/5 ή 8,6/10.
2018-08-27 23:30:10
Σχόλιο για το βιβλίο "ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ ΤΟΥ ΜΥΣΤΗΡΙΟΥ "
Πρόκειται για μια εξαντλημένη στα ελληνικά συλλογή από ιστορίες της Κρίστι με ήρωα, μόνο, τον πασίγνωστο ντετέκτιβ Ηρακλή Πουαρώ, όπου ενώ εξιτάρουν τον αναγνώστη δεν πείθουν όλες για την αληθοφάνειά τους. Η συλλογή είναι αρκετά ενδιαφέρουσα και γοητευτική, ωστόσο, οι πιο σημαντικές ιστορίες είναι \'Το μυστήριο της Ισπανικής κασέλας\', η οποία θεωρείται από τις δυσκολότερες και πιο αγαπημένες του Πουαρώ ( σε αυτήν γνώρισε τον συνταγματάρχη Ρης που, αργότερα, τον βοήθησε στο \'Εγκλημα στο Νείλο\') και \'Ο αποδιοπομπαίος\' όπου η Κρίστι (και κατ\'επέκταση ο Πουαρώ) χρησιμοποιεί τη τέχνη της ύπνωσης ως καινοτομικό στοιχείο για τη διαλεύκανση του εγκλήματος. Οφείλω να ομολογήσω ότι, ενώ ως καλοκαιρινό ανάγνωσμα ταιριάζει \'γάντι\', συγκριτικά με τις υπόλοιπες συλλογές της συγγραφέα, υπολείπεται σημαντικά. Βαθμολογία: 3,8/5 ή 7,6/10.
2018-08-26 23:15:50
Σχόλιο για το βιβλίο "ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΟΥ ΨΥΧΙΚΟΥ "
Αρχικά, να αναφέρω ότι για τον αναγνώστη που δεν γνωρίζει το έργο του Παύλου Νιρβάνα, η συγκεκριμένη έκδοση δίνει την πιο ολοκληρωμένη \'εικόνα\' περιλαμβάνοντας από το βιογραφικό του σημείωμα μέχρι την κριτική για το έργο του. Όσον αφορά το βιβλίο, πρόκειται για την πρώτη αστυνομική νουβέλα που γράφτηκε από Έλληνα συγγραφέα και χρονολογείται από το 1927. Ο Νιρβάνας καταφέρνει με έναν χιουμοριστικό \'νουάρ\' τρόπο να σατυρίσει τα κοινωνικά ήθη της εποχής στην Αθήνα κα να θυμίσει στον αναγνώστη ότι... ΄\'αργία μήτηρ πάσης κακίας\'. Ο ήρωας της νουβέλας διψά για αναγνώριση και δόξα ώστε να ξεπεράσει τη στατικότητα της ζωής του, αλλά καταλήγει να αυτοπαγιδευτεί και να κινδυνεύσει. Το πρωτοποριακό πνεύμα του συγγραφέα διαφαίνεται μέσα από τις gothic ιεροτελεστίες υποστήριξης προς τον βασικό ήρωα από μια ομάδα γυναικών που παραδόξως θαυμάζει τη γενναιότητά του, όσο και από τους ξεκαρδιστικούς διαλόγους με τους συγκρατούμενούς του στο κελί της φυλακής. Η σάτιρα και το δραματικό στοιχείο της ιστορίας συνθέτουν ένα αρκετά γοητευτικό \'πορτρέτο\' της Αθήνας της επιπόλαιης δεκαετίας του \'20. Από τα υπόλοιπα διηγήματα του βιβλίου ξεχωρίζουν \'Ο Προφήτης΄, \'Το συναξάρι του παπα-Παρθένη και \'Το πέρασμα του Θεού\' όπου η έντονα απαισιόδοξη διάθεση του συγγραφέα \'παλεύει\' με το μεταφυσικό στοιχείο και τη τάση για φιλοσόφηση της ζωής. Συνολική βαθμολογία: 3,9/5 ή 7,8/10. Βαθμολογία για το \' \'Εγκλημα του Ψυχικού\': 4,3/5 ή 8,6/10.
2018-08-26 23:03:25
Σχόλιο για το βιβλίο "ΗΛΙΟΣ ΤΟΥ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ "
Ίσως το πιο υπερβολικό και παραφορτωμένο βιβλίο του Καμιλλέρι, το οποίο ενώ ξεκινά με ενδιαφέρον, θίγοντας το πρόβλημα των αυθαίρετων σπιτιών στην Ιταλία καταλήγει να μην μπορεί να πείσει τον αναγνώστη για την αληθοφάνεια της ιστορίας και τα κίνητρα των δολοφονιών. Το 1ο μέρος περιλαμβάνει πάρα πολλά και επιτηδευμένα στοιχεία θρίλερ, ένα στοιχείο που δεν είναι και το δυνατότερο σημείο του συγγραφέα. Το πιο, όμως, αδύναμο σημείο του μυθιστορήματος είναι κάποιες χιουμοριστικές ατάκες στο 2ο μέρος που φαίνονται \'αμήχανες\', όπως και το πολύ προβλέψιμο τέλος που δημιουργεί αμφιβολίες στον αναγνώστη για τις επαγγελματικές ικανότητες του Μονταλμπάνο. Σύμφωνα και με τον τίτλο του βιβλίου, κατάλληλο ως καλοκαιρινό ανάγνωσμα, αλλά μέχρι εκεί. Οι αναγνώστες που επιθυμούν να \'γνωρίσουν\' τον συγγραφέα, καλό θα ήταν να ξεκινήσουν με το 1ο βιβλίο της σειράς, το \'Σχήμα του νερού\' και πάει λέγοντας.

Βαθμολογία: 3,2/5 ή 6,4/10.
2018-08-26 22:30:38
Σχόλιο για το βιβλίο "Ο ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ ΧΤΥΠΑΕΙ ΠΑΝΤΑ ΔΥΟ ΦΟΡΕΣ"
Το συγκεκριμένο μυθιστόρημα αποτελεί ιδιαίτερα δύσκολη περίπτωση κριτικής ανάλυσης και αυτό για τους εξής τρείς λόγους: 1) δεν διαθέτει ιδιαίτερη λογοτεχνική αξία από συγγραφικής άποψης, 2) το δυνατό του σημείο, όμως, είναι η κινηματογραφική αισθητική στη ροή των γεγονότων της ιστορίας, και 3) έχει συμβάλλει σημαντικά στην εξέλιξη του \'νουάρ\' αστυνομικού μυθιστορήματος (κυρίως, του ρομαντικού \'νουάρ\').

Σύμφωνα με τα παραπάνω στοιχεία, να αναφέρω ότι το μυθιστόρημα είναι αρκετά άνισο στη δομή με το 1ο μέρος να είναι λιγότερο ενδιαφέρον με διφορούμενος και κοφτούς διαλόγους που προσφέρουν μεν αμεσότητα και ταχύτητα στα γεγονότα, αλλά \'εκβιάζουν\' απότομα την πλοκή δίνοντας την εντύπωση στον αναγνώστη ότι υπάρχουν ελλείψεις στην βασική ιστορία. Το 2ο μέρος διαθέτει σωστότερο μέτρο, μεγαλύτερο ενδιαφέρον και ουσία, όσον αφορά στην εμβάθυνση στην προσωπικότητα των ηρώων, ενώ η τελική έκβαση μπορώ να πω ότι μένει αξέχαστη στο μυαλό του αναγνώστη, ακόμα και μετά την ολοκλήρωση του βιβλίου.

Ένα πολύ σημαντικό στοιχείο, επίσης, αποτελεί και η σύντομη αλλά \'αιχμηρή\' παρατήρηση των βασικών ηρώων του βιβλίου για το πόσο διαβολικό μπορεί να γίνει το ερωτικό πάθος, ενώ ο Κέιν εμμέσως κατηγορεί τη προσωπικότητα των Ελλήνων μεταναστών ως φιλοχρήματη, αλλά ότι διαθέτει, ωστόσο, αρκετή αφέλεια και ευπιστία. Σε αντίθεση με τις προηγούμενες διαπιστώσεις, οι ασφαλιστικές εταιρείες παρουσιάζονται πιο αμείλικτες και επικίνδυνες και από τους πιο διεφθαρμένους αστυνομικούς ή δικηγόρους.

Αξέχαστη η ατάκα ενός από τους ήρωες: \'Μόνο εγώ, εσύ και ο δρόμος\'.

Συνολική βαθμολογία: 3,9/5 ή 7,8/10.

Βαθμολογία για την συμβολή του βιβλίου στην εξέλιξη του \'νουάρ\' μυθιστορήματος: 4,3/5 ή 8,6/10.

Υ.Γ. : Eίναι το 1ο μυθιστόρημα του Κέιν.

Υ.Γ.2: Σε κάποια σημεία, η μετάφραση περιέχει λέξεις, οι οποίες δεν αποδίδουν εύστοχα το νόημα συγκεκριμένων κομματιών ή διαλόγων. Ευτυχώς, τα λάθη στην επιμέλεια είναι σχετικά λίγα.
2018-07-07 03:49:41
Σχόλιο για το βιβλίο "ΜΙΣΟΣ ΚΑΙ ΑΙΜΑ"
Ο Dahl δίνει μια πολιτική διάσταση στο σύγχρονο αστυνομικό μυθιστόρημα (1998), ενώ, ταυτόχρονα, αναλύει τις πολιτικο-κοινωνικο-οικονομικές αλλαγές που υπέστη η Σουηδία, και κατ\'επέκταση τις διπλωματικές σχέσεις της με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Χτίζει μία γέφυρα μεταξύ παρελθόντος και παρόντος αναφέροντας τα πρωτότυπα κίνητρα των δολοφονιών και τη ψυχοσύνθεση του δολοφόνου. Τονίζει, επίσης, ότι \'ο Ψυχρός Πόλεμος\', δύσκολα, θα λάβει οριστικό τέλος. Ωστόσο, η πλοκή ανακόπτεται πολλές φορές από περιττά σχόλια, η εξέλιξη αργεί, και θα πρέπει ο αναγνώστης να έχει υπομονή μέχρι τη σελίδα 330 όπου ξεκινά το ξεκαθάρισμα. Οφείλω να πω ότι με εντυπωσίασε η λειτουργικότητα και η οργανωτικότητα της Ομάδας Άλφα (η ομάδα των αστυνομικών που αναλαμβάνει να εξιχνιάσει τα συγκεκριμένα κατα συρροή εγκλήματα).
2018-06-28 06:45:18
Σχόλιο για το βιβλίο "ΜΕ ΔΙΠΛΟ ΠΡΟΣΩΠΟ"
Ο Ουώλλας ανήκει στους συγγραφείς αστυνομικής λογοτεχνίας που αποτυπώνουν στα βιβλία τους με εύστοχο τρόπο την ατμόσφαιρα και τα ήθη της εποχής τους, και αυτός είναι ένας από τους λόγους, ίσως, που θεωρείται ξεπερασμένος ή παρωχημένος. Μόνο που δεν ισχύει σε αυτή τη περίπτωση - το συγκεκριμένο μυθιστόρημα (1917) αντικατοπτρίζει αρκετά πειστικά τη τάση της βρετανικής κουλτούρας να καλύπτει την δολοφονική της ματαιοδοξία με το 'προσωπείο' των προσχημάτων και της βικτωριανής νοοτροπίας, ακόμα, καί κατά το τέλος του Α' Παγκόσμιου Πολέμου. Εντυπωσιάζουν οι ίντριγκες και τα παιχνίδια δύναμης μεταξύ των βασικών χαρακτήρων του μυθιστορήματος, το επικίνδυνο 'μονοπάτι' της πλαστοπροσωπίας, ο χειριστικός ρόλος των εφημερίδων, αλλά, κυρίως, οι κατασκευές ασφαλείας προηγμένης τεχνολογίας που διέθεταν, εκείνη την εποχή, εξοχικά σπίτια, όπου τα εσωτερικά ασανσέρ τους μπορούσαν να κάνουν κατάβαση, ακόμα, καί στη... κόλαση, μέσα από δαιδαλώδεις χώρους και κρυψώνες. Στο 1ο μέρος του βιβλίου, η διαχείριση της πλοκής γίνεται με αρκετά 'σκόρπιο' τρόπο που χαώνει τον αναγνώστη, αν και τον εξιτάρει, ενώ στο 2ο μέρος, τα κομμάτια του παζλ τοποθετούνται με 'αγωνιώδη' τρόπο για να οδηγήσουν στην εύρεση της ταυτότητας του εγκληματικού 'μυαλού' ονόματι Μόνταγκ Φάλοκ, ο οποίος σπέρνει τον τρόμο επί χρόνια κινούμενος σαν έναν αόρατο άνθρωπο. Ο επίλογος της ιστορίας βρίσκεται κυριολεκτικά στην τελευταία πρόταση του βιβλίου. Προτείνεται για καλοκαιρινό διάβασμα, και όχι μόνο. Συνολική βαθμολογία: 3,8/5 ή 7,6/10. Βαθμολογία για τα παραπάνω πρωτότυπα στοιχεία της πλοκής: 4,2/5 ή 8,4/10.
2018-06-25 17:45:34
Σχόλιο για το βιβλίο "ΟΙ ΔΟΛΟΦΟΝΙΕΣ ΤΗΣ ΟΔΟΥ ΜΟΡΓΚ"
'Οι δολοφονίες της οδού Μόργκ' πρωτοδημοσιεύτηκαν το 1841 και αποδεικνύουν περίτρανα ότι ο Πόου, ναι, ήταν ο ποιητής του τρόμου. Η συγκεκριμένη ιστορία αποτελεί και ένα από τα κλασικότερα παραδείγματα αστυνομικής λογοτεχνίας των μέσων του 190υ αιώνα, όπου γίνεται, ακόμα καί από τον τίτλο λογοπαίγνιο με τον θάνατο και τον τρόμο. Ο Πόου καταφέρνει να εντυπωσιάσει και να πρωτοτυπήσει στον τομέα των κινήτρων των δολοφονιών, αλλά και να προσφέρει στον αναγνώστη ρίγη φόβου, όσον αφορά τις περιγραφές των δολοφονιών και τη κάθαρση του τέλους με την ξαφνική ανατροπή. Η πλοκή στο 1ο μέρος παρουσιάζει αρκετά τη δομή σε αστυνομικά μυθιστορήματα τύπου police-procedural, ενώ στο 2ο μέρος κυριαρχεί η ευρηματικότητα και η έκπληξη. Η συγκεκριμένη έκδοση περιλαμβάνει και 2 μικρότερες ιστορίες, οι οποίες, όμως, δεν προσφέρουν την ανάλογη τέρψη στον αναγνώστη - η 2η είναι αρκετά ατμοσφαιρική και μυστηριώδης στη αρχή, ωστόσο, ολοκληρώνεται απότομα και βιαστικά - η 3η είναι η πιο αδύναμη και πολύπλοκη με ενδιαφέροντα στοιχεία μόνο την αρχή και το βιαστικό, επίσης, τέλος. Σε αναγνώστες που πρωτογνωρίζουν τον Πόου, θα πρότεινα να επικεντρωθούν στη γνωστή ιστορία του βιβλίου, και όχι στις υπόλοιπες 2 μέτριες προσπάθειές του.

Βαθμολογία της βασικής ιστορίας: 4,2/5 ή 8,4/10.

Συνολική βαθμολογία του βιβλίου: 3,4/5 ή 6,8/10.
2018-06-25 17:45:07
Σχόλιο για το βιβλίο "ΟΙ ΔΟΛΟΦΟΝΙΕΣ ΤΗΣ ΟΔΟΥ ΜΟΡΓΚ"
'Οι δολοφονίες της οδού Μόργκ' πρωτοδημοσιεύτηκαν το 1841 και αποδεικνύουν περίτρανα ότι ο Πόου, ναι, ήταν ο ποιητής του τρόμου. Η συγκεκριμένη ιστορία αποτελεί και ένα από τα κλασικότερα παραδείγματα αστυνομικής λογοτεχνίας των μέσων του 190υ αιώνα, όπου γίνεται, ακόμα καί από τον τίτλο λογοπαίγνιο με τον θάνατο και τον τρόμο. Ο Πόου καταφέρνει να εντυπωσιάσει και να πρωτοτυπήσει στον τομέα των κινήτρων των δολοφονιών, αλλά και να προσφέρει στον αναγνώστη ρίγη φόβου, όσον αφορά τις περιγραφές των δολοφονιών και τη κάθαρση του τέλους με την ξαφνική ανατροπή. Η πλοκή στο 1ο μέρος παρουσιάζει αρκετά τη δομή σε αστυνομικά μυθιστορήματα τύπου police-procedural, ενώ στο 2ο μέρος κυριαρχεί η ευρηματικότητα και η έκπληξη. Η συγκεκριμένη έκδοση περιλαμβάνει και 2 μικρότερες ιστορίες, οι οποίες, όμως, δεν προσφέρουν την ανάλογη τέρψη στον αναγνώστη - η 2η είναι αρκετά ατμοσφαιρική και μυστηριώδης στη αρχή, ωστόσο, ολοκληρώνεται απότομα και βιαστικά - η 3η είναι η πιο αδύναμη και πολύπλοκη με ενδιαφέροντα στοιχεία μόνο την αρχή και το βιαστικό, επίσης, τέλος. Σε αναγνώστες που πρωτογνωρίζουν τον Πόου, θα πρότεινα να επικεντρωθούν στη γνωστή ιστορία του βιβλίου, και όχι στις υπόλοιπες 2 μέτριες προσπάθειές του.

Βαθμολογία της βασικής ιστορίας: 4,2/5 ή 8,4/10.

Συνολική βαθμολογία του βιβλίου: 3,4/5 ή 6,8/10.
2018-06-25 17:44:50
Σχόλιο για το βιβλίο "Ο ΚΥΡΙΟΣ ΜΑΡΙΟΣ ΜΕΤΑΝΙΩΣΕ ΑΡΓΑ"
Το συγκεκριμένο βιβλίο αποτελεί μια από τις περιπτώσεις όπου το εξώφυλλο αποτυπώνει αρκετά εύστοχα την μυστηριώδη ατμόσφαιρα του βιβλίου και προκαλεί το ενδιαφέρον στον αναγνώστη. Θα μπορούσε να είναι μια ιδανική πρόταση για καλοκαιρινό διαβάσμα, παρόλο που η ιστορία εκτυλίσσεται τη περίοδο των Χριστουγέννων, για τον εξής σημαντικό λόγο: η Πολιτοπούλου μάς 'μεταφέρει' σχεδόν με κινηματογραφικό τρόπο, ακόμα, και στα πιο απόκρημνα ή απομεμακρυσμένα νησιώτικα σημεία της Άνδρου και μάς τοποθετεί στο παλμό των γεγονότων ενός γραφικού χωριού όπου το κοινωνικό και οικονομικό χάσμα των κατοίκων και παραθεριστών του οδηγεί σε επικίνδυνα μονοπάτια αυτογνωσίας, αλλά και.... εμμονής. Το 1ο μέρος του μυθιστορήματος 'κυλά' πιο αργά, αλλά σε αυτό σκιαγραφούνται μοναδικά οι βασικοί χαρακτήρες της ιστορίας, κάποιοι από τους οποίους κρύβουν θανάσιμα μυστικά, τα οποία δεν μπορούν να συγχωρεθούν ούτε και.. με τις προσευχές σε ένα από τα σημαντικότερα μοναστήρια του νησιού. Το 2ο μέρος περιέχει αρκετά στοιχεία ψυχολογικού θρίλερ και αστυνομικών μυθιστορημάτων τυπου police-procedural - σε αυτό το σημείο, αλλά καί στη κατάληξη της ιστορίας, η Πολιτοπούλου δείχνει και την έντονη επίδραση που έχουν ασκήσει πάνω της βιβλία της Άγκαθα Κρίστι.

Στα μειονεκτήματα του βιβλίου θα μπορούσα να αναφέρω ένα σημαντικό λάθος στο γενεαλογικό δέντρο ένος βασικού προσώπου του βιβλίου (λόγω παράλειψης μάλλον στην επιμέλεια), όπως και το πλήθος των αποκαλύψεων που κατακλύζουν το τελευταίο μέρος του βιβλίου, χωρίς να έχουν αναφερθεί επαρκή στοιχεία γι'αυτές μέχρι εκείνη τη στιγμή. Άραγε ο κύριος Μάριος μετάνιωσε αργά ή κάποιοι άνθρωποι βρίσκονται τη λανθασμένη στιγμή στο λανθασμένο σημείο; Βαθμολογία: 3,9/5 ή 7,8/10.
2018-06-23 16:50:43
Σχόλιο για το βιβλίο "ΟΤΑΝ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΒΓΑΙΝΟΥΝ ΝΑ ΧΟΡΕΨΟΥΝ"
Ο Λέναρντ αποτελεί ιδιαίτερη περίπτωση συγγραφέα αστυνομικής λογοτεχνίας: καταφέρνει με έναν άκρως δημιουργικό τρόπο να συνδυάζει τη 'νουάρ' ατμόσφαιρα με το μαύρο χιούμορ χωρίς να κινδυνεύει να χαθεί η σοβαρότητα των ιστοριών του - ένα στοιχείο το οποίο ενδεχομένως θα ζήλευαν οι αδελφοί Κόουν και ο Κουέντιν Ταραντίνο. Το συγκεκριμένο διήγημα (2002) επιλέχθηκε ανάμεσα στα καλύτερα αμερικάνικα αστυνομικά διηγήματα για το 2003 και θα μπορούσαμε να πούμε ότι αποτελεί μια παραβολή για την ανθρώπινη ματαιοδοξία, την απληστία, την ουτοπία του 'Αμερικάνικου Όνείρου', αλλά και την παγίδα και τους κινδύνους που μπορεί να μας οδηγήσουν οι βαθύτερες επιθυμίες ή οι ευχές μας. Η πολυτελής βίλα με τη πισίνα στο Πάλμ Μπήτς είναι ο χώρος όπου διαδραματίζονται με έντονη θεατρικότητα τα σημαντικότερα γεγονότα της ιστορίας, αλλά και που χάνονται ή βρίσκονται τα όρια στη σχέση μεταξύ της πρώην στρίπερ-νυν συζύγου του Πακιστανού μεγαλογιατρού και της Κολομβιανής υπηρέτριάς της. Η συνέχεια και η κατάληξη μόνο ανατρεπτική και αφοπλιστική θα μπορούσε να ήταν. Το μόνο αρνητικό στοιχείο του διηγήματος είναι ότι οι αναγνώστες θα ήθελαν,ο Λέναρντ να είχε γράψει,τουλάχιστον, άλλες 20 σελίδες. Βαθμολογία: 4,1/5 ή 8,2/10.
2018-06-23 16:48:47
Σχόλιο για το βιβλίο "ΤΟ ΤΕΤΡΑΓΩΝΟ ΣΜΑΡΑΓΔΙ"
Ο Ουώλλας είναι γνωστός για την επιτυχημένη ατμόσφαιρα 'εποχής' που δημιουργεί στα αστυνομικά μυθιστορήματά του και, συγκεκριμένα, εδώ, οι αναγνώστες ταξιδεύουν στο χρόνο και μεταφέρονται στην 'σπιρτόζικη' δεκαετία του '20 (το βιβλίο γράφτηκε περίπου το 1926), όπου κάνει εντύπωση η ύπαρξη γυναίκας -ντετέκτιβ στη Σκότλαντ Γιάρντ (η βασική ηρωίδα). Μέσα από ενδιαφέρουσες ίντριγκες, εκβιασμούς, θανατηφόρες αδυναμίες, όπως το πάθος για τα κοσμήματα και επικίνδυνα μυστικά, ο Ουώλλας θέλει να αποδομήσει την ανάγκη της μεταπολεμικής αγγλικής κοινωνίας να ξεπεράσει τα τραύματα του πολέμου και να αγγίξει την ουτοπία που, αργότερα, ονομάστηκε 'Αμερικάνικο Όνειρο'. Βαθμολογία: 3,9/5 ή 7,8/10.
2018-06-19 17:04:01
Σχόλιο για το βιβλίο "ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ 1 "
Σύμφωνα με την εισαγωγή από τον επιμελητή του βιβλίου, Ανταίο Χρυσοστομίδη, η ιδέα για την σειρά των 'Ελληνικών Εγκλημάτων' βασίστηκε σε μια ιταλική μίνι-ανθολογία με τον τίτλο Έγκλήματα' που περιελάμβανε 10 αστυνομικές ιστορίες από τους καλύτερους σύγχρονους συγγραφείς της Ιταλικής Αστυνομικής Λογοτεχνίας (Καμιλέρι, Λουκαρέλι, Μαντσίνι, Καρλότο κ.ά.). Η ιδέα αποδείχθηκε, ιδιαίτερα, δημιουργική αφού οι 10 ιστορίες γράφτηκαν, ειδικά, για τη συγκεκριμένη σειρά διαβεβαιώνοντας ότι η Ελληνική Αστυνομική Λογοτεχνία 'υπόσχεται' πολλά. Ανεξάρτητα, όμως, από όλα τα παραπάνω, οφείλω να τονίσω ότι η τελική εντύπωση που κάνει στον αναγνώστη είναι 'άνιση' και ανάμεικτη. Από τη μια πλευρά, ενώ τα θέματα των ιστοριών έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον και σημασία όπως π.χ. οι φόνοι παιδιών (αν και αρκετά μακάβριο), οι επικίνδυνες σχέσεις γυναικών της 'υψηλής' κοινωνίας με αλλοδαπούς μετανάστες ή τα τολμηρά ερωτικά τρίγωνα, και το σκληρό και αδυσώπητο εργασιακό περιβάλλον των τηλεοπτικών καναλιών, η ουσία και η ροή της πλοκής, συχνά, εξασθενεί την 'εγκυρότητα' των διηγημάτων δημιουργώντας σύγχυση στο αναγνωστικό κοινό. Κατά τη γνώμη μου, οι ιστορίες που επιτυγχάνουν τον στόχο τους είναι: 'To τέταρτο άτομο' του Δημήτρη Μαμαλούκα, 'Ποιός σκότωσε τον Ντ'Αρτανιάν' της Τιτίνας Δανέλλη, 'Ενα λάθος βήμα' του Κώστα Κυριακόπουλου και οι 'Ερωτευμένες γυναίκες' του Φίλιππου Φιλίππου. Άλλες όπως 'Ο ξένος' της Αθηνάς Κακούρη, η οποία με είχε εντυπωσιάσει με το 'Αλάτι στα φιστίκια' (1974), 'Από άλλοθι σε άλλοθι' του Πέτρου Μαρτινίδη και τα 'Ασπρα τριαντάφυλλα' της Μαρλένας Πολιτοπούλου κάνουν πολύ ενδιαφέρουσα 'εκκίνηση', αλλά, στη πορεία, 'αναλώνονται' σε περιττές λεπτομέρειες. Αν θέλουν κάποιοι αναγνώστες να κάνουν μια πρώτη 'γνωριμία' με την Ελληνική Αστυνομική Λογοτεχνία, θα το πρότεινα, .... αλλά με αρκετή επιφύλαξη.

Βαθμολογία: 3,2/5 ή 6,4/10.
2018-05-21 16:46:03
Σχόλιο για το βιβλίο "ΕΙΠΕΣ ΠΟΛΛΑ..."
Mαζί με το ΄Κρυφό ημερολόγιο του Έιντριαν Μόουλ' της Σου Τάουνσεντ (1982) αποτελούν το δίδυμο του 'απόλυτου' εφηβικού μυθιστορήματος, όπου το χιούμορ, η πολιτική ορθότητα, οι δυσκολίες της εφηβικής ηλικίας και τα κοινωνικά προβλήματα 'κονταροχτυπιούνται' με τον δημιουργικότερο, απολαυστικότερο και ρεαλιστικότερο τρόπο. Όπως καί στον 'Βιασμό' (2003), η Όουτς αποδεικνύει την συγγραφική μοναδικότητα που διαθέτει στη ψυχογράφηση των χαρακτήρων του βιβλίου της - άλλωστε είναι Διακεκριμένη Καθηγήτρια Ανθρωπιστικών Σπουδών και Δημιουργικής Γραφής στο Πανεπιστήμιο 'Πρίνστον' του Νιού Τζέρσι. Το σημαντικό στοιχείο του μυθιστορήματος που γοητεύει τους αναγνώστες είναι ότι, μέσα από τις παράλληλες ιστορίες του 'Φαφλατά' ('Big Mouth') και της 'Aσχημης' Έρσουλα Ρίγκς ('Ugly Girl') αλλά καί της φιλίας τους, επιτυγχάνει να περιγράψει με κωμικοτραγικό τρόπο το έντονο 'κύμα' καχυποψίας που υπήρχε στις Ηνωμένες Πολιτείες, όσον αφορά πιθανές εγκληματικές ενέργειες ή τρομοκρατικά σχέδια εφήβων με ψυχολογικά προβλήματα - ήταν νωπές οι μνήμες από τη μαζική δολοφονία στο Λύκειο του Κολουμπιάνο, το 1996. Σοκάρει το γεγονός ότι κάποιες απομονωμένες φράσεις μπορούν να στιγματίσουν και να θέσουν σε κίνδυνο την ηρεμία στη ζωή μιας αστικής οικογένειας. Από την άλλη πλευρά, όμως, η Όουτς δεν παραλείπει να τονίσει την αξία της φιλίας, της αλληλεγγύης, της δικαιοσύνης και της εφηβικής εφευρετικότητας, ενώ το χιούμορ και ο προβληματισμός κάνουν το μυθιστόρημα αξέχαστο. Τελικά, όλοι οι αναγνώστες θα ανιχνεύσουν στοιχεία στον εαυτό τους από την προσωπικότητα της ατίθασης Έρσουλα, αλλά καί του αισιόδοξου Ματ, συμφωνώντας με την Όουτς ότι όλοι οι άνθρωποι μαθαίνουν, αλλά καί μπορούν να εμπνευστούν μέσα από τις εμπειρίες των άλλων ατόμων. Ένα μυθιστόρημα που μένει αξέχαστο και που, σίγουρα, καλό είναι να επανεκδοθεί στα ελληνικά. Προτείνω όλοι οι έφηβοι (και μή) να το διαβάσουν. Βαθμολογία: 4,6/5 ή 9,2/10.
2018-05-14 03:22:32
Σχόλιο για το βιβλίο "ΜΑΥΡΗ ΠΙΣΤΑ"
Λοιπόν, ο Μαντζίνι, ενδεχομένως, να έχει δημιουργήσει τον λιγότερο συμπαθή βασικό ήρωα αστυνομικών μυθιστορημάτων, τον υποδιοικητή Ρόκκο Σκιαβόνε, ο οποίος είναι υπέρμαχος της ρήσης 'Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα', καταλήγοντας ουκ ολίγες φορές να 'περνά' την λεπτή διαχωριστική γραμμή μεταξύ νομιμότητας και παρανομίας, αλλά να χρησιμοποιεί, ακόμα, καί τη σωματική βία για να λύσει μια υπόθεση. Η 'Μαύρη Πίστα' είναι από τα αστυνομικά μυθιστορήματα με πιο έντονα τα 'νουάρ' από τα τα 'καθαρά' ααστυνομικά, ενώ πολλοί αναγνώστες θα μπορούσαν να το χαρακτηρίσουν σαν το 'απόλυτο' αστυνομικό μυθιστόρημα της Παγκόσμιας Οικονομικής Κρίσης (2013), αφού, σε πολλά σημεία του βιβλίου, ο συγγραφέας δεν παραλείπει να καυτηριάζει τις κοινωνικές και οικονομικές αλλαγές που έχει υποστεί η Ιταλία, μετα την κρίση - ο υποδιοικητής Σκιαβόνε έχει προσαρμόσει αναλόγως καί τις εργασιακές τακτικές του. Το βιβλίο έχει ένα από τα ωραιότερα γυαλιστερά εξώφυλλα αστυνομικών μυθιστορημάτων όπου 'εκπέμπεται' στον αναγνώστη η ειδυλλιακή ατμόσφαιρα των Ιταλικών Άλπεων και του χειμερινού θερέτρου Σαμπολύκ - μια πίστα στο χιονοδρομικό κέντρο του Σαμπολύκ χαρακτηρίζεται στον τίτλο 'μαύρη' λόγω ενός κρυμμένου πτώματος στο χιόνι της. Το 1ο μέρος του βιβλίου είναι πιο αργό, με κετατεμένες περιγραφές του τοπίου και του χιονοδρομικού κέντρου του Σαμπολύκ, ενώ το 2ο είναι πιο ουσιαστικό και ενδιαφέρον φέρνοντας στο προσκήνιο 'φλέγοντα' κοιωνικά θέματα όπως η λαθρομετανάστευση, το λαθρεμπόριο όπλων και ναρκωτικών, αλλά καί ο παράνομος χρηματισμός των αστυνομικών - σε αυτό το σημείο, ο Μαντζίνι φαίνεται να κάνει μνεία στον Ίαν Ράνκιν. Ανεξάρτητα από όλα αυτά, ο αναγνώστης θα εκπλαγεί από τον τρόπο διαλεύκανσης του μυστηρίου, αλλά, ωστόσο, θα επισημάνει ότι οι ύποπτοι για τη δολοφονία του Λεόνε Μιτσικέ δεν αναλύονται επαρκώς, αλλά επιφανειακά. Βαθμολογία: 4,2/5 ή 8,4/10.
2018-05-14 03:21:37
Σχόλιο για το βιβλίο "ΤΟ ΠΛΟΥΣΙΟΠΑΙΔΟ"
Και εδώ ο Φιτστζέραλντ καταπιάνεται με την αποπροσανατολιστική και υλιστική δεκαετίας του '20, αλλά με ένα τρόπο περισσότερο επαναστατικό και λιγότερο λυρικό από τον 'Μεγάλο Γκάτσμπυ'. Χαρακτηριστικά, ο συγγραφέας αναφέρει στην εισαγωγή ότι εμπνεύστηκε την ιστορία από τον κουμπάρο και συμφοιτητή του στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον, Λάντλοου Φάουλερ, ενώ θεωρεί ότι πρόκειται για ένα από τα καλύτερα κείμενα που έγραψε ποτέ. Θα συμφωνήσω προσθέτοντας ότι αποτελεί ένα αντιπροσωπευτικό λογοτεχνικό δείγμα του νέου μεγαλοαστού άντρα που ενηλικιώνεται, αμέσως μετά τον Α' παγκόσμιο Πόλεμο, παλεύει να ξεφύγει απο μια συμβατική ζωή, προσπαθεί αποτυχημένα να αποφύγει το 'ξέφρενο' πνεύμα του Μεσοπολέμου, αλλά καταλήγει με μαθηματική ακρίβεια να αγκαλιάζει την μοναξιά, την ραθυμία, την αποστασιοποίηση και την έλλειψη δημιουργικότητας. Για τον βασικό ήρωα, Άνσον Χάντερ, κάθε στάδιο είναι και ένα μάθημα αυτογνωσίας από το οποίο είτε προσπαθεί να κερδίσει είτε να χάσει σημαντικά κομμάτια του εαυτού του, αφού, αρκετές φορές, αυτοσαμποτάρεται μην μπορώντας να 'αφεθεί' συναιασθηματικά.

Η συγκεκριμένη νουβέλα περιλαμβάνεται στη συλλογή διηγημάτων ' 'Oλοι οι θλιμμένοι νέοι' (1926) και είναι πιο επίκαιρη από ποτέ. Βαθμολογία:4,3/5 ή 8,6/10.
2018-05-14 03:20:43
Σχόλιο για το βιβλίο "ΟΙ ΑΔΕΛΦΟΙ ΑΔΕΛΦΕΣ"
Eμπνευσμένος, ενδεχομένως, από τις ταινίες των αδερφών Κόουν, του Ταραντίνο, τον 'Νεκρό' του Τζάρμους, αλλά καί από τον 'Θησαυρό της Σιέρα Μάντρε' του Τρέηβεν, ο ΝτεΟυίτ ανασταίνει ένα ξεχασμένο λογοτεχνικό είδος όπως το 'weste
' και του προσδίδει νέα 'ταυτότητα'. Καί, σίγουρα, δεν είναι τυχαίο ότι όταν το 2011 κυκλοφόρησε, εντυπωσίασε το αναγνωστικό κοινό κα τους κριτικούς, καταφέρνοντας να συμπεριληφθεί στη βραχεία λίστα για τιο Βραβείο Booker 2011. Κατά τη γνώμη μου, αποτελεί ένα από τα πιο πρωτότυπα και ατμοσφαιρικά μυθιστορήματα της τελευταίας δεκαετίας, αφού περιέχει στοιχεία από σχεδόν όλα τα λογοτεχνικά είδη δηλ. από το weste
και το 'νουάρ' μυθιστόρημα μέχρι τη μαύρη κωμωδία και το θρίλερ. Πέρα από αυτό, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί σαν ένα ταξίδι αυτογνωσίας για τα αδερφια, Έλι και τον Τσάρλι, δύο επαγγελματίες εκτελεστές με το ψευδώνυμο 'Αδερφές', οι οποίοι, στην δαδρομή προς έναν επιβεβλημένο φόνο, έρχονται αντιμέτωποι με τους φόβους, τις επιθυμίες και τα απωθημένα ένστικτά τους. Το βαθύτερο νόημα και η ουσία του βιβλίου θα μπορούσε να αντικατοπτρίζεται στα παρακάτω λόγια: 'Μεγάλος άντρας είναι αυτός που μπορεί να επισημάνει ένα κενό χώρο μες στον υλικό κόσμο και να εγχύσει σ'αυτόν τον άδειο χώρο μιαν 'ουσία του εαυτού του'. Ποτέ η Άγρια Δύση του 1850 δεν ήταν πιο στοιχειωτική, αλλά και πιο αστεία. Βαθμολογία: 4,5/5 ή 9/10.
2018-05-14 03:19:57
Σχόλιο για το βιβλίο "ΑΓΟΡΙ"
Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο Νταλ στον πρόλογο του βιβλίου (1984), δεν έγραψε μια αυτοβιογραφία, αλλά ένα μυθιστόρημα που αποτελείται από αναμνήσεις, τις οποίες ανέσυρε από το υποσυνείδητό του. Οι αναμνήσεις αυτές ξεκινούν από την ηλικία των 6 χρόνων και καταλήγουν στη ηλικία των 20 χρόνων, το 1936. Ο αναγνώστης θα γελάσει, θα συγκινηθεί και θα απορήσει με τις τρομερές περιπέτειες του συγγραφέα, οι οποίες ξεκινούν με τον θάνατο του πατέρα του, μόλις 57 ετών, συνεχίζονται με την επιβολή σκληρών μεθόδων διαπαιδαγώγησης στα βρετανικά σχολεία και κολλέγια, ενώ, ταυτόχρονα, εντυπωσιάζουν η εποικοδομητική σχέση του Νταλ με τη μητέρα του και το περιπετειώδες ένστικτό του. Ο τίτλος του βιβλίου προέρχεται από τον τρόπο με τον οποίο ολοκλήρωνε τα πολυάριθμα γράμματά του προς τη μητέρα του (δεν έγραφε το όνομά του, αλλά τη λέξη 'Boy'). Ένα από τα πιο πρωτότυπα βιβλία του Νταλ, όπου αντικατοπτρίζεται ένα μεγάλο μέρος της ευρωπαϊκής κουλτούρας της δεκαετίας του '20 και του '30.

Βαθμολογία: 4,3/5 ή 8,6/10.
2018-05-06 19:10:17
Σχόλιο για το βιβλίο "Η ΚΥΡΙΑ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ "
Aν και το συγκεκριμένο 'χαμένο' μυθιστόρημα του Μαρή αναφέρεται ως ένα από τα καλύτερα μυθιστορήματά του, οφείλω να τονίσω ότι θα συμφωνούσα μόνο ως προς το κεντρικό θέμα του, το οποίο αφορά ένα παιχνίδι εκδίκησης απο μια μοιραία γυναίκα στα πρότυπα της 'Νύφης με τα μαύρα' και του 'Φονικού καλοκαιριού'. Πέρα από αυτό, το βιβλίο είναι αρκετά άνισο, κυρίως, γιατί το 1ο μέρος παρουσιάζει μεγαλύτερη ευελιξία και ενδιαφέρον, ενώ το 2ο είναι στατικό και σε κάποια σημεία επαναλαμβανόμενο. Η δε τελική κορύφωση είναι απότομη και άνευρη, δίνοντας στους αναγνώστες την αίσθηση ότι ο Μαρής βιαζόταν να το ολοκληρώσει. Σύμφωνα με την εισαγωγή του Αποστολίδη, ο Μαρής χρειάστηκε να κάνει πολλές αλλαγές και προσθαφαιρέσεις στο κείμενο - φαίνεται σε αρκετά σημεία του μυθιστορήματος. Διαβάζεται εύκολα, ωστόσο η μαγική 'συνταγή' άλλων μυθιστορήμάτων του 'πατέρα' Μαρή, εδώ, δεν χρησιμοποιείται αποτελεσματικά.

Βαθμολογία: 3,2/5 ή 6,4/10.
2018-05-06 19:10:04
Σχόλιο για το βιβλίο "HIGH SIERRA"
Ίσως, το πιο ψυχογραφικό και κοινωνικό αστυνομικό μυθιστόρημα 'νουάρ' του Μπερνέτ στο οποίο συμβαίνει το εξής: η επίδραση του βιβλίου στον αναγνώστη μεγαλώνει περισσότερο μετά τη ολοκλήρωση του, και όχι κατά τη διαρκεια της ανάγνωσης. Αυτό εξηγείται από το γεγονός ότι ο Μπερνέτ προβληματίζει με την εύστοχη περιγραφή της πάλης μεταξύ καλού-κακού στη ψυχή του κεντρικού ήρωα, Ρόι Έρλ, ο οποίος, αν και 'γαλουχημένος' με το αδίστακτο 'πνεύμα' της συμμορίας του διαβόητου Ντίλινγκερ, βασανίζεται από συχνές εσωτερικές συγκρούσεις. Σε πολλά σημεία, ο αναγνώστης έχει την εντύπωση ότι ο Ρόι είναι ο άνθρωπος της 'διπλανής πόρτας', και όχι ένας κακοποιός πρώτου μεγέθους που σπέρνει τον φόβο και τον τρόμο. Αν και αρκετά 'βραδυφλεγής' η πλοκή του μυθιστορήματος, δεν αποπροσανατολίζεται από τον βασικό της στόχο - η δε τελική κορύφωση 'αναδύει' έναν απροσδόκητο 'νουάρ' λυρισμό. Αξέχαστος καί ο Μπόγκαρτ στο ρόλο του 'Ρόι Ερλ' , ενώ οφείλω να αναφέρω ότι η ομώνυμη κινηματογραφική μεταφορά είναι αρκετά πιστή στο βιβλίο.Βαθμολογία: 4,3/5 ή 8,6/10.
2018-05-06 19:09:49
Σχόλιο για το βιβλίο "Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΓΚΑΤΣΜΠΥ"
Πολλές φορές, δίνεται η εντύπωση ότι ένα μυθιστόρημα κατηγοριοποιείται ως 'κλασικό' λόγω παλαιότητας και εμπορικότητας. Αυτή η εξήγηση αποτελεί μόνο τη μισή αλήθεια, γιατί δεν περιλαμβάνει την επίδραση ή την μοναδικότητα του συγκεκριμένου βιβλίου. 'Ο μεγάλος (ή 'υπέροχος') Γκάτσμπυ' του Φράνσις-Σκοτ Φιτζέραλντ (1925) είναι και για ένα ακόμα λόγο 'κλασικό': είναι ένα από τα αντιπροσωπευτικότερα και πιο εύστοχα δείγματα αμερικάνικης λογοτεχνίας της 'χαμένης' γενιάς της δεκαετίας του '20. Πέρα από αυτό, αποτελεί και χαρακτηριστικό παράδειγμα μυθιστορήματος του οποίου η επίδραση στον αναγνώστη γίνεται εντονότερη, μετά την ολοκλήρωσή του. Μπορεί ο Φιτζέραλντ να έζησε μόνο 44 χρόνια και να ήταν απογοητευμένος από την συγγραφική του πορεία, ωστόσο κατάφερε να 'πλάσει' έναν αξέχαστο και μοιραίο κεντρικό ήρωα (αντλώντας από αυτοβιογραφικά στοιχεία), τον 'Τζαίη Γκάτσμπυ' που 'κάλυπτε' ένα πέπλο μυστηρίου, δύσκολο να αποκρυπτογραφηθεί από την αριστοκρατική, αλλά κενόδοξη κοινωνία της εποχής της τζαζ και του 'τσάρλεστον'. Χρησιμοποιώντας τον γείτονα του Γκάτσμπυ, Νικ Κάλοουαιη, σαν θεατή και αφηγητή, ο συγγραφέας καταγγέλει το ματαιόδοξο, εγωκεντρικό και υλιστικό πνεύμα της δεκαετίας του '20 σαν τη βασική αιτία που οδήγησε στο 'Μεγάλο Κραχ' του 1929, ενώ δεν ξεχνά να στηλιτεύσει την υποκρισία, το συμφέρον και την αδικία μίας κοινωνίας διαβρωμένης από την κραιπάλη, το αλκοόλ και τον πλούτο. Και ναί, τελικά, μόνο ο 'περιβόητος' και 'υπέροχος Γκάτσμπυ' διέθετε αυθεντικότητα και ευθύτητα (καί ο Κάλοουαίη σε κάποια σημεία). Ένα εμβληματικό βιβλίο που διαθέτει διαχρονικότητα και είναι πάντα επίκαιρο.

Βαθμολογία: 4,3/5 ή 8,6/10.
2018-05-06 19:09:27

Βρείτε μας στο...

Verisign Eurobank EFG
Paypal IRIS