Ο Λογαριασμός μου

Δωρεάν αποστολή για αγορές άνω των 30€ | Δωρεάν αντικαταβολή | Έως 24 άτοκες δόσεις | Έως -85% χαμηλότερες τιμές σε πάνω από 300.000 τίτλους

Σελίδα επιλογών του αναγνώστη: Ombledroom

Τελευταία Σχόλια

ΒιβλίοΣχόλιοΗμ/νια
Σχόλιο για το βιβλίο "ΠΡΩΤΟΛΕΙΟ"
Ήταν πολύ αστείο (γέλασα φωναχτά πολλές φορές) και οξυδερκές και οικείο. Πέρασα πολύ ωραία και δεν το διάβαζα για ψυχαγωγία. Λάτρεψα πόσο συγκεκριμένο ήταν μέσα στην αοριστία του - την έμφαση στους ήρωες μέσα από την τόσο ωραία δοσμένη έλλειψη πλοκής. Μου άρεσε περισσότερο από την τριλογία της Κασκ ως προς αυτό. Εκτίμησα πάρα πολύ το γεγονός ότι είναι ένα σύγχρονο μυθιστόρημα που δεν είχε τίποτα από τη δήθεν πνευματικότητα που φοριέται παντού, τίποτα απ’ όλη την τρέντυ φάση με τα χασταγκ κ.λπ., δεν είχε κανένα φοβερό πολιτικό σχόλιο, κανένα κατηγορώ, δεν είχε τίποτα υπέρ ή κατά της κοινωνίας, της παλιοζωής κ.λπ., δεν προσπάθησε να το παίξει τίποτα. Από το πρώτο μέχρι το τελευταίο καλτσουραλ ριφερενς δεν παραπέμπει σε συγγραφέα που λέει «δείτε τώρα πόσο γαμάτος είμαι», πολυφωνία, όλα σχετίζονταν με τους ήρωές του και πολύ το εκτίμησα και αυτό. Με έκανε να νιώσω πολύ νέα και πολύ γριά ταυτόχρονα. Μου άρεσε πολύ.
2019-12-19 06:51:52
Σχόλιο για το βιβλίο "ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΛΟΥΣΥ ΜΠΑΡΤΟΝ"
Το πιο σημαντικό βιβλίο που διάβασα φέτος. Διάβαζα αυτό το υπέροχα γραμμένο (και μεταφρασμένο), πολύ σύντομο μυθιστόρημα και όλη την ώρα σκεφτόμουν τη δική μου ζωή και το παρελθόν μου και την οικογένειά μου και τις σχέσεις μου με τους άλλους. Η ιστορία της Λούσυ Μπάρτον δεν έχει καμία σχέση με την ιστορία μου, αλλά λειτούργησε σαν καθρέφτης που έβλεπε βαθιά μέσα μου, εκεί που είναι θαμμένα "όλα όσα μισοξέρω και μισοαγνοώ, αναμνήσεις που αποκλείεται να είναι αληθινές". Το πιο σημαντικό βιβλίο που διάβασα φέτος.
2019-12-19 06:51:46
Σχόλιο για το βιβλίο "Η ΠΟΡΤΑ "
Στην αρχή μου φάνηκε μια πολύ δημιουργική και ευχάριστη φλυαρία. Λίγο πιο μετά είχα στιγμές χα, έλα ρε, έχουμε ίδιο χιούμορ με τον τύπο. Στην πορεία έπαθα κάτι σαν κούραση, κάτι σαν ναι-το-είχα-φανταστεί ή σαν από-το-στόμα-μου-το-πήρες. Αυτό ομολογώ δεν μου άρεσε, διότι ένιωσα μία συγγένεια ένα πράμα, και τους συγγενείς δεν τους διαλέγουμε, κ.λπ. Στο τέλος όμως, και πρός το τέλος, και εκεί πριν το τέλος και μετά τη μέση δηλαδή, άρχισα να σκέφτομαι ότι αυτός πονάει, ή πόνεσε, όχι "έχει πονέσει" - πόνεσε, τώρα πρόσφατα, και το πήρα αλλιώς, και με πήρε κι αυτό και τελικά αυτό που έχω να πω είναι ότι πρόκειται για ένα εμπνευσμένα φλύαρο, βαθιά -σαν πληγή- ανθρώπινο, ευθυμογράφημα. Μου άρεσε.
2019-09-21 19:00:09
Σχόλιο για το βιβλίο "ΟΣΑ ΧΑΣΑΜΕ ΣΤΙΣ ΦΛΟΓΕΣ"
Έχω την έντονη εντύπωση ότι αυτό το βιβλιαράκι θα με στοιχειώσει. Το τελείωσα αλλά αυτό δεν έχει τελειώσει μαζί μου. Φράσεις κι εικόνες του χτυπιούνται στα τοιχώματα του κρανίου μου. Υπάρχει ένας προβολέας εκεί - δε λάμπουν τα μάτια μου; - και άντρες που φωνάζουν και μαύρα νερά.
Δώδεκα ιστορίες φίνου, γήινου ψυχολογικού τρόμου, που εκτυλίσσονται στη σύγχρονη Αργεντινή, αλλά τα θέματά τους έχουν οικουμενική διάσταση : φτώχεια, πρέζα, γάμος, μωρό, δικαιοσύνη, σεξουαλικότητα, και μοναξιά. Γιουμπίκουιτους μοναξά.
Πολλές από αυτές τις ιστορίες έχουν ένα άγγιγμα εξωπραγματικού - υπαινιγμούς φαντασμάτων και άλλων απόκοσμων πλασμάτων, θυσιών και άλλων σκοτεινών τελετουργιών. Αλλά ο σκοπός αυτών των αλλόκοτων νύξεων είναι να τονιστεί η φρίκη ορισμένων πτυχών της σύγχρονης ζωής στην Αργεντινή - ακραία φτώχεια, βία, τοξικομανία.
Κάθε μία από αυτές τις ιστορίες, που δεν μπορώ να σταματήσω να σκέφτομαι, είναι περίεργη, και ανώμαλη. Διαχειρίζεται έναν τρόμο αστικό, όπου το φανταστικό τρίβεται με την πραγματικότητα, και με άφηνε με την απορία αν ο φόβος είναι τελικά πραγματικός (και κόσμος είναι ακόμα πιο μακάβριος από ό, τι φαίνεται) ή αν είναι το αποτέλεσμα της παράνοιας του εκάστοτε πρωταγωνιστή.
Τι από τα δύο συμβαίνει; Δεν έχω καταλήξει ακόμα.
2019-03-10 10:35:25
Σχόλιο για το βιβλίο "ΤΟ ΑΡΧΙΠΕΛΑΓΟΣ ΜΙΑΣ ΑΛΛΗΣ ΖΩΗΣ"
Μέσα σε λίγες μόνο σελίδες έχουμε εδώ, κύριες και κύριοι, μια συγκλονιστική περιπέτεια καταδίωξης με πολιτικές αιχμές, φιλοσοφικές και μεταφυσικές αναζητήσεις, ύμνους στη φύση, πίστη στον έρωτα...
Σοβαρά τώρα, δεν του λείπει τίποτα. Και τα έχει βάλει όλα ωραία ωραία και τακτοποιημενα στη θέση τους. Μωρέ ΜΠΡΑΒΟ!
2019-02-28 16:05:27
Σχόλιο για το βιβλίο "(P/B) IN ONE PERSON"
Ο Billy Abbot, ο αμφιφυλόφιλος αφηγητής και κεντρικός ήρωας, καταθέτει την κωμικοτραγική ιστορία του -που διαρκεί περισσότερο από μισό αιώνα- ως «σεξουαλικού ύποπτου», μια φράση που χρησιμοποίησε για πρώτη φορά ο Irving το 1978 στο μυθιστόρημά του «Ο κόσμος του Γκαρπ». Ο Billy, σχεδόν εβδομήντα χρονών, θυμάται τη ζωή του, από τις σχολικές ημέρες (50s) στην μικρή πόλη της Πρώτης Αδελφής του Βερμόντ μέχρι σήμερα, τον 21ο αιώνα. Ο Billy γνωρίζει από νεαρή ηλικία ότι προσελκύεται τόσο από άντρες όσο και από γυναίκες. Αγωνίζεται να βρει τη θέση του στον κόσμο, γνωρίζοντας ότι διαφέρει σε σημαντικό βαθμό από το μέσο όρο. Ο Irving μας περιγράφει το ταξίδι του, τις αγάπες του, τους θριάμβους, τις απογοητεύσεις, αυτό που ανακαλύπτει, αυτό που αναζητά, την ανακάλυψη του εαυτού και του κόσμου που είναι άλλωστε ο πυρήνας οποιουδήποτε ταξιδιού αξίζει να περιγράψει κανείς.
Όπως και ο Γκαρπ, το «In One Person» καταπιάνεται με την αναζήτηση της ταυτότητας και την προσπάθεια ένταξης σε /σύνδεσης με έναν κόσμο που δεν είναι πάντα ανεκτικός με τους αντισυμβατικούς ανθρώπους. Ο Irving είναι αναμφισβήτητα και με τη βούλα υπέρμαχος της σεξουαλικής ελευθερίας. Σε αυτό το βιβλίο, η παρουσίασή του για τη ζωή και τους έρωτες ενός αμφιφυλόφιλου άνδρα και τη μεταβλητότητα του φύλου και της επιθυμίας, θα είναι για πολλούς μια αποκάλυψη και για κάποιους άλλους μια επιβεβαίωση.
Αυτό που έκανε ο Irving για το ευαίσθητο θέμα των αμβλώσεων στο «Θέα στον ωκεανό», το κάνει εδώ για την σεξουαλική ποικιλομορφία: εξημερώνει ένα άγριο, δύσκολο θέμα, το εξανθρωπίζει, μας κάνει να δούμε αυτούς που συχνά αντιμετωπίζουμε ως περιθωριακούς και κοινωνικούς παρίες σαν τους ανθρώπους που είναι: με οικογένεια, φίλους, όνειρα, ελπίδες.
2019-02-18 23:07:51
Σχόλιο για το βιβλίο "ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΟ ΜΟΙΡΟΛΟΙ "
Ένας Αμερικάνος συλλέκτης δίσκων 78 στροφών από την Βιρτζίνια πάει διακοπές στην Κωνσταντινούπολη, πέφτει πάνω σε κάτι δισκάκια της δεκαετίας του \'20 με κλαρίνα και βιολιά από την Ήπειρο, γράφει ένα βιβλίο για τη δημοτική μουσική της Ηπείρου, του Αλέξη Ζούμπα και του Κίτσου Χαρισιάδη, τη μουσική μπλουζ του του Blind Willie Johnson, τη μουσική των ουράνιων σωμάτων, του Πυθαγόρα και του Voyager 1, τη μουσική που παρηγορεί, τη μουσική που φέρνει κάθαρση, τη μουσική που θεραπεύει την απώλεια, που απαλύνει τις πληγές της ψυχής, τη μουσική που προετοιμάζει, που καθησυχάζει. Ένα συναίσθημα μπολιασμένο στον ήχο που αφήνει την αίσθηση ότι ο μουσικός που σου παίζει έχει κοιτάξει την άβυσσο και σου φέρνει πίσω τον αντίλαλο που βγαίνει από το ρήγμα: αυτή η μουσική είναι το ηπειρώτικο μοιρολόι. Το έμαθα από έναν Αμερικάνο συλλέκτη δίσκων 78 στροφών από την Βιρτζίνια, φορ φακ\'ς σέικ.
2019-02-18 17:10:28
Σχόλιο για το βιβλίο "ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΕΥΤΥΧΙΑ"
Ένας φόρος τιμής σε όσους συνεχίζουν να βαδίζουν πλάι-πλάι παρ’ όλες τις αντιξοότητες, επιβιώνοντας με γρατζουνιές ή και βαθύτερες πληγές από τις αιχμηρές αποφύσεις του μοιρασμένου χρόνου.

«Συναγωνισμός μεγαλοψυχίας! Τι άλλο μπορεί να είναι η οικογενειακή ευτυχία;»
2019-02-07 20:39:11
Σχόλιο για το βιβλίο "ΣΤΟ ΧΕΙΛΟΣ ΤΗΣ ΑΒΥΣΣΟΥ "
Α, αυτό ήταν ένα τρομερό, πολύ ιδιαίτερο βιβλίο.
Πολλά μπορούν να γραφτούν και ακόμα πιο πολλά έχουν ήδη γραφτεί, αλλά αυτό που μου φάνηκε εμένα τρομερό και διαφορετικό σε αυτό το μυθιστόρημα του 1931 για την προ-ναζιστική εποχή της Βαϊμάρης, είναι πόσο χαλαρό και ανέμελο δείχνει. Πρωταπόλα έχει πολλή πλάκα - σε πολλά σημεία γέλαγα σαν τον χάχα φωναχτά. Τίποτα δεν προοιωνίζεται την φρίκη της επερχόμενης Αποκάλυψης, η φτώχεια, η εξαθλίωση, η ανομία (αλλά και η ανωμαλία, που έχει μπόλικη) τίποτα από αυτά δεν παρουσιάζεται σαν παρέκκλιση από τον κανόνα, τίποτα δεν ενοχλεί, πουθενά σε όλα τα κακά δεν φαίνεται υπάρχει προμήνυμα συμφοράς.
«Η φτώχεια του είχε γίνει μια κακή συνήθεια, ήταν φτωχός όπως άλλοι καμπουριάζουν ή τρώνε τα νύχια τους.» \'Ετσι απλά.
Πρόκειται για ένα ενοχλητικά μη-ενοχλητικό μυθιστόρημα. Και ξαφνικά είναι 1933.
2019-01-03 13:24:09
Σχόλιο για το βιβλίο "ΔΑΣΟΣ ΣΚΟΤΕΙΝΟ"
Χαμένες ψυχές που ψάχνονται, διπλές ζωές που δεν τις έζησαν, εναλλακτικές πραγματικότητες, η ιστορία μιας επιστήμης σε κάποιο κεφάλαιο, μεταφυσική σε 3 απλά βήματα, μυστηριώδεις ξένοι, αποκόλληση από τις φόρμες, μεταμεθοδολογική μέθοδος, και μεταμόρφωση. Του Κάφκα.
Λοιπόν, λίγο λιγότερο επιγραμματικά και πολύ περισσότερο με δικά μου λόγια.
Έχουμε εδώ ένα διχασμένο μυθιστόρημα. Δύο παράλληλες αφηγήσεις που φαινομενικά δεν συναντώνται πουθενά, αλλά εγώ άλλα κατάλαβα.
Αφήγηση 1. Ένας ζάμπλουτος ογδοηκοντούτης Αμερικάνος κληρονομικά Εβραίος που ονομάζεται Τζουλς Έπστιν, εξαφανίζεται. Αρχίζει να ρετάρει, τα βροντάει όλα κάτω και φεύγει. Κλειστόν λόγω βλάβης. Πάει στο Ισραήλ όπου ένας μυστήριος ραβίνος, εκ πεποιθήσεως Εβραίος, του λέει ότι είναι απόγονος του βασιλιά Δαβίδ. Λίγο τον απασχολεί, άλλα ζητεί η ψυχή του, γι’ άλλα κλαίει. Την ανάπαυση, την ελαφρότητα, τη ζωή που δεν έζησε. Και δέντρα. Θέλει να φτιάξει ένα δάσος.
Αφήγηση 2. Μια συγγραφέας, που τήνε λέν’ Νικόλ κι αυτήνανε, στα πρόθυρα διαζυγίου (το οποίο και πήρε η δικιά μας, η Κράους για, από τον Τζόναθαν τον Σάφραν) και νευρικής κρίσης, κλείνει προσωρινά, λόγω βλάβης κι αυτή σαν τον Έπστιν, την οικογενειακή επιχείρηση φροντίδας ανηλίκων και διάσωσης γάμου, παίρνει κει χάμου δυο βρακιά και πάει Ισραήλ να βρει το μυθιστόρημα που θα γράψει, το οποίο για κάποιο περίεργο λόγο πιστεύει ότι της παίζει κρυφτούλι στο Hilton του Τελ Αβίβ. Εκεί της λέει ένας μυστήριος τύπος ότι ο Κάφκα, που πέθανε το 1924 στην Πράγα, έφυγε μετά θάνατον για Ισραήλ όπου έζησε ανέμελα ως κηπουρός για χρόνια πολλά και τα λοιπά. Έρευνες, στοχασμοί, παράνοιες, πυρετοί. Σταματάω τώρα για να μην κάνω spoilers, όμως εκείνα τα άλλα που έλεγα πριν πως κατάλαβα εγώ είναι ότι ίσως η ιστορία που κυνηγάει να βρει να γράψει η Νικόλ να είναι η ιστορία του Έπστιν. Εσύ τι λες;
2018-12-23 10:37:04
Δείτε περισσότερα σχόλια...

Συστάσεις Βιβλίων

Δείτε περισσότερες συστάσεις...

Βρείτε μας στο...

Verisign Eurobank EFG
Paypal IRIS