Ο Λογαριασμός μου

Δωρεάν αποστολή για αγορές άνω των 30€ | Δωρεάν αντικαταβολή | Έως 24 άτοκες δόσεις | Έως -85% χαμηλότερες τιμές σε πάνω από 300.000 τίτλους

Σελίδα επιλογών του αναγνώστη: ΓιώργοςΜ

Τελευταία Σχόλια

ΒιβλίοΣχόλιοΗμ/νια
Σχόλιο για το βιβλίο "ΤΡΕΙΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ"
Είναι το πρώτο βιβλίο του Ρεμάρκ που διαβάζω και δεν θα είναι το τελευταίο. Ο Ρεμάρκ καταφέρνει να μεταφέρει τον αναγνώστη στη Γερμανία της Βαϊμάρης εν έτει 1928, μετά την εποχή του υπερ-υπερπληθωρισμού του 1923, λίγο πριν το Κράχ του 1929 και κατά τη διάρκεια που οι ναζί κάνουν όλο και πιο αισθητή την παρουσία τους στο δημόσιο βίο της εύθραυστης Δημοκρατίας της Βαϊμάρης. Είναι μια περίοδος συγκρατημένης αισιοδοξίας και μιας μάλλον ανάλαφρης τάσης, που αντιμετωπίζει τη ζωή μέσα από μια τάση εφήμερης απόλαυσης χωρίς μακροπρόθεσμη προοπτική. Οι τρεις φίλοι έχουν επιβιώσει από το Μεγάλο Πόλεμο και προσπαθούν, δέκα χρόνια μετά το τέλος του πολέμου, να ορθοποδήσουν, να βιώσουν τις εμπειρίες κάθε κανονικού ανθρώπου, να ξεπεράσουν τους εφιάλτες τους, να ερωτευτούν και να πιουν - να πιουν πολύ. Το ποτό ξεχειλίζει μέσα από τις σελίδες του Ρεμάρκ. Οι Γερμανοί την εποχή εκείνη έπιναν πολύ. Ο έρωτας, η αρρώστια, ο θάνατος, η φτώχεια, οι πολιτικές αντιπαραθέσεις στο δρόμο, οι μπαγαποντιές, οι απάτες, όλα αυτά συναποτελούν στοιχεία του μωσαϊκού του βιβλίου, ενώ ο Ρεμάρκ καταφέρνει να περιγράψει τους τρεις πρωταγωνιστές (κι όχι μόνο) με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους, που καθορίζουν και τις πράξεις, την κοσμοθεωρία και την κατάληξή τους. Η μετάφραση είναι αξιόλογη. Διαβάζεται ευχάριστα.
2022-01-11 12:06:06
Σχόλιο για το βιβλίο "ΑΝΑΤΟΛΙΚΑ ΤΗΣ ΔΥΣΗΣ "
Όπψς συμβαίνει με σχεδόν κάθε συλλογή διηγημάτων, ορισμένα είναι εξαιρετικά, ορισμένα αρκετά καλά και ορισμένα μάλλον αδιάφορα. Το ίδιο συμβαίνει και με το Ανατολικά της Δύσης. Τα τρία πρώτα και το Νυχτερινός Ορίζοντας είναι εξαιρετικά, με μια υφέρπουσα ειρωνία (wit, όπως λένε οι Αγγλοσάξονες), που διαπερνά και ποτίζει το κείμενο, ενώ ο συγγραφέας χτίζει πάνω σε ένα στέρεο πυρήνα πλοκής, χωρίς, ωστόσο, η πλοκή αυτή να είναι το κέντρο της γραφής του. Υφαίνει γύρω γύρω από τον πυρήνα αυτόν, τον οποίο φωτίζει συχνά, τις ζωές των πρωταγωνιστών. Το Αγοράζοντας τον Λένιν είναι μια υπέροχη αντιμαχία μεταξύ εκείνων που θέλουν να ζήσουν το θαυμαστό νέο κόσμο μετά την κατάρρευση του κομμουνισμού και όσων δυσκολεύονται να πιστέψουν ότι δεκαετίες ολόκληρες ζούσαν για ένα πουκάμισο αδειανό. Αξίζε να διαβαστεί.
2021-11-04 10:35:09
Σχόλιο για το βιβλίο "Ο ΕΠΙΜΟΝΟΣ ΚΗΠΟΥΡΟΣ"
Δεν πρόκειται για ένα κλασικό ασυτνομικό βιβλίο όπως εκείνα για τα οποία είναι γνωστός ο Τζον Λε Καρέ. Ο αναγνώστης μπορεί ήδη από την αρχή να αντιληφθεί τι γίνεται και γιατί γίνεται, ποιος έχει σκοτώσει την Τέσα και τον Άρνολντ κ.λπ., οπότε όποιος αναζητά έναν κλασικό αστυνομικό γρίφο μάλλον θα πρέπει να διαβάσει κάτι άλλο. Το βιβλίο είναι περισσότερο ένα σφοδρό κατηγορώ του συγγραφέα εναντίον της φαρμακοβιομηχανίας και την μεθόδων που η τελευταία χρησιμοποιεί για να αυξήσει τα κέρδη της εις βάρος αθώων και, κυρίως, ανυπεράσπιστων ανθρώπων. Βέβαια, παρά πολλά έχουν αλλάξει τα τελευταία 20 χρόνια που έχουν μεσολαβήσει από τη συγγραφή του βιβλίου, καθώς το καθεστώς των κλινικών μελετών είνα σαφώς πολύ αυστηρότερο και υπάρχει πολύ μεγαλύτερος βαθμός συμμόρφωσης των εταιρειών με τους κανόνες αυτούς. Σε κάθε περίπτωση, είναι ένα αξιόλογο έργο που αξίζει να διαβαστεί με αλλεπάλληλα μοτίβα σασπένς που κρατούν το ενδιαφέρον του αναγνώστη. Η μετάφραση είναι παρά πολύ καλή.
2021-09-29 01:16:37
Σχόλιο για το βιβλίο "ΚΟΚΚΙΝΟΙ"
Ευχάριστη έκπληξη το βιβλίο του Carl Aberhold. Ο συγγραφέας στρέφει τον προβολέα του πάνω στον πατέρα του, παρωπιδικά ταγμένο κομμουνιστή στη μεταπολεμική Γαλλία, αναγνώστη της Humanite πάνω από τη φουσκωμένη κοιλιά της συζύγου του, ημι-αποτυχημένο ηθοποιό, που καταφέρνει να βρει τη μεγάλη επιτυχία με το έργο Το κλουβί με τις τρελές, και πώς οι πολιτικές εμμονές του πατέρα επιδρούν σε όλη την οικογένεια. Πρωταγωνιστές είναι όλα τα μέλη της οικογένειας του συγγραφέα, καθώς περιγράφεται η πορεία της ανά τις μεταπολεμικές δεκαετίες. Η ανάγνωση της πραγματικότητας μέσα από τα κομματικά γυαλιά είναι το βασικό χαρακτηριστικό του μονολιθικού ανθρώπου - κι ο πατέρας του συγγραφέα ήταν ένας τέτοιος - κ όχι μόνο. Η αντίδρασή του στην Πτώση του Τείχους το 1989 θυμίζει τις αντιδράσεις πολλών εγχώριων κομμουνιστών που έκλειναν τα μάτια ενώπιον της πραγματικότητας και των θλιβερών αποτυχιών του συστήματος που υποστήριζαν δεκαετίες ολόκληρες αρνούμενοι ν\' αποδεχτούν την ήττα στον Ψυχρό Πόλεμο. Το ύφος του Aberhold είναι σχετικά ελαφρύ, αλλά με τα απαραίτητα βαρίδια όπου αυτό είναι απαραίτητο για να αποτυπώσει τη βαρύτητα της περίστασης. Η γλώσσα (μετάφραση) είναι κατάλληλη για το είδος αυτό. Διαβάζεται ευχάριστα - κ κυρίως, με ανοιχτό μυαλό.
2021-08-30 13:04:18
Σχόλιο για το βιβλίο "μ.Χ."
Το βιβλίο, αν κι ένα ένα ενδιαφέρον θέμα, δεν εμπεριέχει κάποια κορύφωση. Η πλοκή είναι κάπως απλοϊκή, χωρίς να διαγράφονται καθαρά οι χαρακτήρες, οι οποίοι παραμένουν μάλλον μισοτελειωμένοι, ενώ και τα διάφορα επεισόδια που περιγράφονται δεν δένουν πάταν καλά με την υπόλοιπη ιστορία. Είναι ξεκάθαρος ο αντικληρικαλισμός του συγγραφέα (ο οποίος αρκετές φορές υιοθετεί έναν αντιχριστιανικό λόγο κάπως επιφανειακό) ήδη από την πρώτη σελίδα. Η γλώσσα είναι ενδιαφέρουσα, λιτή, ρέει, χωρίς, ωστόσο, κάποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Η ιστορία είναι μάλλον άνιση, καθώς η περιγραφή του ταξιδιού στο Άγιο Όρος καταλαμβάνει τις τελευταίες 60-70 σελ. του βιβλίου, ενώ -τουλάχιστον αυτό σου δίνει να καταλάβεις ο συγγραφεάς- διαφαίνεται στην αρχή ότι το ταξίδι αυτό θα είναι το κύριο μέρος του έργου. Είναι το πρώτο του Αλεξάκη που διάβασα, ενώ έρχιχνα ματιές παράλληλα και στη γαλλική έκδοση. Καθώς δεν υπάρχουν σαφείς λεπτομέρειες ούτε στη γαλλική ούτε στην ελληνική έκδοση, το πιθανότερο είναι ότι ο ίδιος ο Βασιλάκης έγραψε και το ελληνικό και το γαλλικό κείμενο. Μεγάλο βραβείο μυθιστορήματος της Γαλλικής Ακαδημίας το 2007 - λίγο υπερβολικό, θα έλεγα.
2021-07-19 08:21:24
Σχόλιο για το βιβλίο "ΤΑ ΤΥΜΠΑΝΑ ΤΗΣ ΚΟΙΛΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ"
Άλλο ένα σουρούνειο πόνημα, με όλα τα χαρακτηριστικά της ιδιαίτερης και άκρως αναγνωρίσιμης γραφής του Σουρούνη - πιθανώς σε πιο χαμηλή ένταση σε σχέση με τα άλλα βιβλία του. Όποιος έχει ήδη εντρυφήσει στο σύμπαν του Σουρούνη έχουντας διαβάσει τον Γκας ή τον Χορό των Ρόδων ή το Μονοπάτι στη Θάλασσα ή τους Συμπαίχτες και του αρέσει, θα απολαύσει κι αυτές τις ιστορίες/διηγήματα. Δεν συγκρίνεται με τα μυθιστορήματά του, τα οποία είναι ένας χείμαρρος εικόνων, αναμνήσεων και ρέουσας γλώσσας, αλλά και το παρόν βιβλίο προσφέρει μια αναγνωστική απόλαυση. 3 αστέρια μόνο και μόνο επειδή ο Σουρούνης έχει θέσει με το άργο του πολύ ψηλά στάνταρ.
2021-06-03 13:18:35
Σχόλιο για το βιβλίο "ΓΚΑΣ Ο ΓΚΑΝΓΚΣΤΕΡ"
Ένα αριστούργημα της νεοελληνικής λογοτεχνίας από έναν μαέστρο του είδους. Ένα από τα κρρυφαία έργα πλασμένα στη νεοελληνική λαλιά. Ένα σπονδυλωτό μυθιστόρημα με εξαιρετικά ενδιαφέροντες χαρακτήες, που εξελίσσονται μαζί με τον πρωταγωνιστή, διεκδικούν μέρος της δόξας και φωτίζουν και φωτίζονται (σ)το έργο όπως και όσο πρέπει. Εάν ήταν αγγλοσαξωνικό έργο, θα ήταν κάλλιστα ανάμεσα στα κορυφαία αυτού του ιδιαίτερου ύφους και ο Σουρούνης ανάμεσα στους πλέον γνωστούς συγγραφείς παγκοσμίως. Απλά υπέροχο ανάγνωσμα, ένας καμβάς από φτωχοδιάβολους, που επιβιώνουν μέσα στη μιζέρια τους. Μαζί με το Χορός των Ρόδων και το Μονοπάτι στη Θάλασσα αποτελούν την κορύφωση του συγγραφικού ταλέντου του Σουρούνη.
2021-05-03 15:11:49
Σχόλιο για το βιβλίο "ΚΟΚΚΙΝΟ ΣΤΗΝ ΠΡΑΣΙΝΗ ΓΡΑΜΜΗ (ΕΚΔΟΣΗ POCKET)"
Το θέμα του βιβλίου είναι ιδιαιτέρως ενδιαφέρον και, δυστυχώς, αποτελεί μέχρι και σήμερα ένα θέμα-ταμπού για την ελληνική και την (ελληνο)κυπριακή κοινωνία. Το βιβλίο διαδραματίζεται στα μέσα της δεκαετίας του 2000, όπου ένας σύλλογος Ελλήνων βετεράνων της Κύπρου συνέρχονται στη Μεγαλόνησο για ένα συνέδριο με στόχο να αναδείξουν την ιστορία τους και να διεκδικήσουν λίγες γραμμές στα σχολικά βιβλία ιστορίας. Πράγματι, η ιστορία των Ελλήνων καταδρομέων στην Κύπρο τον Ιούλιο του 1974 (πραξικόπημα) και τον Αύγουστο του 1974 (Αττίλας ΙΙ) έχει ουσιαστικά διαγραφεί από την ιστορική μνήμη, καθώς συνεθλίβη στις μυλόπετρες της Χούντας, της Μεταπολίτευσης, της τουρκικής κατοχής και της ανεξαρτησίας της Κύπρου. Επομένως, ως θέμα το βιβλίο είναι άκρως ενδιαφέρον, καθώς περιγράφει τα γεγονότα εκείνα το καλοκαίρι του 1974, τη θεώρησή τους από τους σημερινούς Κύπριους, αλλά και (μερικώς) τη διήγηση της άλλης πλευράς, των Τούρκων και Τουρκοκυπρίων. Ο συγγραφέας έχει ως στόχο να αναδείξει τις ουλές εκείνης της ιστορίας, τα τραύματα των βετεράνων και το πώς η ιστορία τους χάθηκε μέσα στη μέθη για την πτώση της δικτατορίας και την έλευση της μεταπολιτευτικής δημοκρατίας. Ως προς το ύφος, σε αρκετά σημεία οι παρομοιώσεις του είναι μάλλον άστοχες, υπερβολικές και άκαιρες, αλλά σε άλλα σημεία είναι εύστοχες. Γενικώς, το ύφος δεν με ενθουσίασε, ούτε η δομή, ενώ οι χαρακτήρες (με εξαίρεση τον πρωταγωνιστή) δεν εξελίσσονται. Παραμένουν κάπως χάρτινοι κομπάρσοι. Το βιβλίο θα μπορούσε να ήταν αρκετά μικρότερο, τουλάχιστον 150 σελίδες και νομίζω ότι η πυκνότητα θα βοηθούσε περισσότερο τον αναγνώστη να \'νιώσει\' τον χτύπο των τραγικών γεγονότων του 1974. 3 αστεράκια κυρίως για το θέμα και την τόλμη του συγγραφέα να γράψει γι\' αυτό (και για την έρευνα που προηγήθηκε).
2021-04-07 11:51:30
Σχόλιο για το βιβλίο "ΟΙ ΦΤΩΧΟΙ"
Το πρώτο έργο του Ντοστογέφκσι είναι ένα επιστολικό μυθιστόρημα, ένας διάλογος μέσω γραμμάτων μεταξύ του Μακάρ και της Βαβρενκας, οι οποίοι έχουν ως κοινό σημείο τη μεγάλη τους φτώχεια. Ο Ντοστογέφσκι περιγράφει όμορφα κάποια ενδιαφέροντα περιστατικά από τις ζωές των γνωστών και φίλων των δύο πρωταγωνιστών με βασικό πυρήνα τη φτώχεια όπως π.χ. τη δράση των τοκογλύφων, αλλά και τη φιλευσπλαχνία ορισμένων εκ των εχόντων, που προσπαθούν ν\' ανακουφίσουν τους φτωχούς. Οι συνθήκες επιβίωσης των ανθρώπων αυτών είναι άθλιες και προσπαθούν να εντοπίζουν αφορμές για να νιώθουν καλύτερα. Είναι φανερό ότι ο Ντοστογέφκσι εμπνεύστηκε το έργο αυτό από το Παλτό του Γκόγκολ, υπάρχει μια παραλληλία. Ίσως το πλέον αδύναμο έργο του Ντοστογέφσκι που έχω διαβάσει. Φυσικά, δικαιολογείται από το γεγονός ότι είναι το πρώτο του, το έγραψε γύρω στα 23 του, με βασικό στόχο τον βιοπορισμό. Αυτό το στοιχείο (το ότι δλδ γράφει για να βιοπορείται) επηρεάζει γενικότερα το έργο του Ντοστογέφκσι και ιδιαίτερα τη δομή των έργων του, που δεν παρουσιάζουν τη στοιβαρή δομή των έργων του Τολστόι. Παρόλα αυτά, είναι ένα ενδιαφέρον ανάγνωσμα για όσους αγαπάνε τον Ντοστογέφκσι.
2021-03-16 13:53:28
Σχόλιο για το βιβλίο "ΒΙΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΤΟΥ ΑΛΕΞΗ ΖΟΡΜΠΑ "
Ο \'Ζορμπάς\' είναι το 6ο βιβλίο του Καζαντζάκη που διαβάζω (μετά το \'Χριστός Ξανασταυρώνεται\', τον \'Τελευταίο Πειρασμό\', τον \'Καπετάν Μιχάλη\', τους \'Αδερφοφάδες\' και τον \'Φτωχούλη του Θεού\'). Με εξαίρεση τον \'Φτωχούλη\', όπου από ένα σημείο και μετά η επανάληψη διαλόγων, ύφους και πλοκής δίνει και παίρνει, ο \'Ζορμπάς\' είναι το πλέον αδύναμο έργο του. Παραμένει το πρώτο έργο του Καζαντζάκη που τον έκανε διάσημο (ό,τι είχε γράψει μέχρι τότε δεν είχε κεντρίσει το ενδιαφέρον των ξένων για εκείνον). Προσωπικά, το βρήκα παρά πολύ ξεπερασμένο, ένα έργο που έχει κακογεράσει, γεμάτο επαναλαμβανόμενα κλισέ, ιδιαιτέρως υποτιμητικά για τους συνανθρώπους όταν μπαίνουν στο στόμα (ή μάλλον, βγαίνουν από αυτό) ενός \'ήρωα\' που αργότερα πήρε μυθικές διαστάσεις στο νεοελληνικό υποσυνείδητο ως μια τυπική νεοελληνική περσόνα. Ο \'Ζορμπάς\' είναι ένα μυθιστόρημα 300 σελ. χωρίς ιδιαίτερη πλοκή, χωρίς χρωμάτισμα των δύο πρωταγωνιστών, οι οποίοι παραμένουν προκάτ από την πρώτη μέχρι την τελευταία σελίδα. Ξέρεις τι θα πει ο Ζορμπάς, ξέρεις τι θα απαντήσει ο \'διαννοούμενος\'. Ελάχιστες οι εκπλήξεις, ενώ (παρά) πολλά από τα \'αποφθέγματα\' του Ζορμπά είναι κοελικού τύπου αποφθέγματα προσφερόμενα με ιδιαίτερα όμορφη γλώσσα (που παραμένει το πλέον θετικό γνώρισμα του Καζαντζάκη). Αν θέλουμε να είμαστε δίκαιοι χωρίς παρωπίδες, θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι ο Ζορμπάς είναι ένα κατά πολύ ξεπερασμένο έργο, που πλέον διαβάζεται μόνο με φολκλορικό ενδιαφέρον, αφού εκεί βασίζεται ο μύθος του. Είναι, πάντως, απορίας άξιον πώς ο Καζαντζάκης προτάθηκε για Νόμπελ Λογοτεχνίας του 1946 έχοντας συγγράψει μόνο τον Ζορμπά από τα μεγάλα του μιθιστορήματα. Το προηγούμενο έργο του (θεατρικά, ποίηση, η Οδύσεια) δεν μπορεί κάποιος να θεωρήσει ότι τού εξασφάλιζε τα εχέγγυα για μια τέτοια πρόταση. Βεβαίως, μετά την έκδοση των υπόλοιπων κορυφαίων έργων του, μια τέτοια πρόταση φάνταζε πιο λογική. Σε κάθε περίπτωση, κατώτερο από άλλα έργα του.
2021-03-01 13:43:07
Δείτε περισσότερα σχόλια...

Συστάσεις Βιβλίων

Δεν βρέθηκαν συστάσεις βιβλίων

Συστάσεις Συγγραφέων

#Όνομα
Δεν βρέθηκαν συστάσεις συγγραφέων

Βρείτε μας στο...

Verisign Eurobank EFG
Paypal IRIS