Ο Λογαριασμός μου

Δωρεάν αποστολή για αγορές άνω των 30€ | Δωρεάν αντικαταβολή | Έως 24 άτοκες δόσεις | Έως -85% χαμηλότερες τιμές σε πάνω από 300.000 τίτλους

Σελίδα επιλογών του αναγνώστη: ΓιώργοςΜ

Τελευταία Σχόλια

ΒιβλίοΣχόλιοΗμ/νια
Σχόλιο για το βιβλίο "ΓΚΑΣ Ο ΓΚΑΝΓΚΣΤΕΡ"
Ένα αριστούργημα της νεοελληνικής λογοτεχνίας από έναν μαέστρο του είδους. Ένα από τα κρρυφαία έργα πλασμένα στη νεοελληνική λαλιά. Ένα σπονδυλωτό μυθιστόρημα με εξαιρετικά ενδιαφέροντες χαρακτήες, που εξελίσσονται μαζί με τον πρωταγωνιστή, διεκδικούν μέρος της δόξας και φωτίζουν και φωτίζονται (σ)το έργο όπως και όσο πρέπει. Εάν ήταν αγγλοσαξωνικό έργο, θα ήταν κάλλιστα ανάμεσα στα κορυφαία αυτού του ιδιαίτερου ύφους και ο Σουρούνης ανάμεσα στους πλέον γνωστούς συγγραφείς παγκοσμίως. Απλά υπέροχο ανάγνωσμα, ένας καμβάς από φτωχοδιάβολους, που επιβιώνουν μέσα στη μιζέρια τους. Μαζί με το Χορός των Ρόδων και το Μονοπάτι στη Θάλασσα αποτελούν την κορύφωση του συγγραφικού ταλέντου του Σουρούνη.
2021-05-03 15:11:49
Σχόλιο για το βιβλίο "ΚΟΚΚΙΝΟ ΣΤΗΝ ΠΡΑΣΙΝΗ ΓΡΑΜΜΗ (ΕΚΔΟΣΗ POCKET)"
Το θέμα του βιβλίου είναι ιδιαιτέρως ενδιαφέρον και, δυστυχώς, αποτελεί μέχρι και σήμερα ένα θέμα-ταμπού για την ελληνική και την (ελληνο)κυπριακή κοινωνία. Το βιβλίο διαδραματίζεται στα μέσα της δεκαετίας του 2000, όπου ένας σύλλογος Ελλήνων βετεράνων της Κύπρου συνέρχονται στη Μεγαλόνησο για ένα συνέδριο με στόχο να αναδείξουν την ιστορία τους και να διεκδικήσουν λίγες γραμμές στα σχολικά βιβλία ιστορίας. Πράγματι, η ιστορία των Ελλήνων καταδρομέων στην Κύπρο τον Ιούλιο του 1974 (πραξικόπημα) και τον Αύγουστο του 1974 (Αττίλας ΙΙ) έχει ουσιαστικά διαγραφεί από την ιστορική μνήμη, καθώς συνεθλίβη στις μυλόπετρες της Χούντας, της Μεταπολίτευσης, της τουρκικής κατοχής και της ανεξαρτησίας της Κύπρου. Επομένως, ως θέμα το βιβλίο είναι άκρως ενδιαφέρον, καθώς περιγράφει τα γεγονότα εκείνα το καλοκαίρι του 1974, τη θεώρησή τους από τους σημερινούς Κύπριους, αλλά και (μερικώς) τη διήγηση της άλλης πλευράς, των Τούρκων και Τουρκοκυπρίων. Ο συγγραφέας έχει ως στόχο να αναδείξει τις ουλές εκείνης της ιστορίας, τα τραύματα των βετεράνων και το πώς η ιστορία τους χάθηκε μέσα στη μέθη για την πτώση της δικτατορίας και την έλευση της μεταπολιτευτικής δημοκρατίας. Ως προς το ύφος, σε αρκετά σημεία οι παρομοιώσεις του είναι μάλλον άστοχες, υπερβολικές και άκαιρες, αλλά σε άλλα σημεία είναι εύστοχες. Γενικώς, το ύφος δεν με ενθουσίασε, ούτε η δομή, ενώ οι χαρακτήρες (με εξαίρεση τον πρωταγωνιστή) δεν εξελίσσονται. Παραμένουν κάπως χάρτινοι κομπάρσοι. Το βιβλίο θα μπορούσε να ήταν αρκετά μικρότερο, τουλάχιστον 150 σελίδες και νομίζω ότι η πυκνότητα θα βοηθούσε περισσότερο τον αναγνώστη να \'νιώσει\' τον χτύπο των τραγικών γεγονότων του 1974. 3 αστεράκια κυρίως για το θέμα και την τόλμη του συγγραφέα να γράψει γι\' αυτό (και για την έρευνα που προηγήθηκε).
2021-04-07 11:51:30
Σχόλιο για το βιβλίο "ΟΙ ΦΤΩΧΟΙ"
Το πρώτο έργο του Ντοστογέφκσι είναι ένα επιστολικό μυθιστόρημα, ένας διάλογος μέσω γραμμάτων μεταξύ του Μακάρ και της Βαβρενκας, οι οποίοι έχουν ως κοινό σημείο τη μεγάλη τους φτώχεια. Ο Ντοστογέφσκι περιγράφει όμορφα κάποια ενδιαφέροντα περιστατικά από τις ζωές των γνωστών και φίλων των δύο πρωταγωνιστών με βασικό πυρήνα τη φτώχεια όπως π.χ. τη δράση των τοκογλύφων, αλλά και τη φιλευσπλαχνία ορισμένων εκ των εχόντων, που προσπαθούν ν\' ανακουφίσουν τους φτωχούς. Οι συνθήκες επιβίωσης των ανθρώπων αυτών είναι άθλιες και προσπαθούν να εντοπίζουν αφορμές για να νιώθουν καλύτερα. Είναι φανερό ότι ο Ντοστογέφκσι εμπνεύστηκε το έργο αυτό από το Παλτό του Γκόγκολ, υπάρχει μια παραλληλία. Ίσως το πλέον αδύναμο έργο του Ντοστογέφσκι που έχω διαβάσει. Φυσικά, δικαιολογείται από το γεγονός ότι είναι το πρώτο του, το έγραψε γύρω στα 23 του, με βασικό στόχο τον βιοπορισμό. Αυτό το στοιχείο (το ότι δλδ γράφει για να βιοπορείται) επηρεάζει γενικότερα το έργο του Ντοστογέφκσι και ιδιαίτερα τη δομή των έργων του, που δεν παρουσιάζουν τη στοιβαρή δομή των έργων του Τολστόι. Παρόλα αυτά, είναι ένα ενδιαφέρον ανάγνωσμα για όσους αγαπάνε τον Ντοστογέφκσι.
2021-03-16 13:53:28
Σχόλιο για το βιβλίο "ΒΙΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΤΟΥ ΑΛΕΞΗ ΖΟΡΜΠΑ "
Ο \'Ζορμπάς\' είναι το 6ο βιβλίο του Καζαντζάκη που διαβάζω (μετά το \'Χριστός Ξανασταυρώνεται\', τον \'Τελευταίο Πειρασμό\', τον \'Καπετάν Μιχάλη\', τους \'Αδερφοφάδες\' και τον \'Φτωχούλη του Θεού\'). Με εξαίρεση τον \'Φτωχούλη\', όπου από ένα σημείο και μετά η επανάληψη διαλόγων, ύφους και πλοκής δίνει και παίρνει, ο \'Ζορμπάς\' είναι το πλέον αδύναμο έργο του. Παραμένει το πρώτο έργο του Καζαντζάκη που τον έκανε διάσημο (ό,τι είχε γράψει μέχρι τότε δεν είχε κεντρίσει το ενδιαφέρον των ξένων για εκείνον). Προσωπικά, το βρήκα παρά πολύ ξεπερασμένο, ένα έργο που έχει κακογεράσει, γεμάτο επαναλαμβανόμενα κλισέ, ιδιαιτέρως υποτιμητικά για τους συνανθρώπους όταν μπαίνουν στο στόμα (ή μάλλον, βγαίνουν από αυτό) ενός \'ήρωα\' που αργότερα πήρε μυθικές διαστάσεις στο νεοελληνικό υποσυνείδητο ως μια τυπική νεοελληνική περσόνα. Ο \'Ζορμπάς\' είναι ένα μυθιστόρημα 300 σελ. χωρίς ιδιαίτερη πλοκή, χωρίς χρωμάτισμα των δύο πρωταγωνιστών, οι οποίοι παραμένουν προκάτ από την πρώτη μέχρι την τελευταία σελίδα. Ξέρεις τι θα πει ο Ζορμπάς, ξέρεις τι θα απαντήσει ο \'διαννοούμενος\'. Ελάχιστες οι εκπλήξεις, ενώ (παρά) πολλά από τα \'αποφθέγματα\' του Ζορμπά είναι κοελικού τύπου αποφθέγματα προσφερόμενα με ιδιαίτερα όμορφη γλώσσα (που παραμένει το πλέον θετικό γνώρισμα του Καζαντζάκη). Αν θέλουμε να είμαστε δίκαιοι χωρίς παρωπίδες, θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι ο Ζορμπάς είναι ένα κατά πολύ ξεπερασμένο έργο, που πλέον διαβάζεται μόνο με φολκλορικό ενδιαφέρον, αφού εκεί βασίζεται ο μύθος του. Είναι, πάντως, απορίας άξιον πώς ο Καζαντζάκης προτάθηκε για Νόμπελ Λογοτεχνίας του 1946 έχοντας συγγράψει μόνο τον Ζορμπά από τα μεγάλα του μιθιστορήματα. Το προηγούμενο έργο του (θεατρικά, ποίηση, η Οδύσεια) δεν μπορεί κάποιος να θεωρήσει ότι τού εξασφάλιζε τα εχέγγυα για μια τέτοια πρόταση. Βεβαίως, μετά την έκδοση των υπόλοιπων κορυφαίων έργων του, μια τέτοια πρόταση φάνταζε πιο λογική. Σε κάθε περίπτωση, κατώτερο από άλλα έργα του.
2021-03-01 13:43:07
Σχόλιο για το βιβλίο "ΕΑΝ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ"
Από τα συγκλονιστικότερα αναγνώσματα που μπορεί να διαβάσει κάποιος στη ζωή του. Ο Λέβι δεν είναι κατηφής, δεν σηκώνει το δάχτυλο με εισαγγελικό τονο για να δείξει τους ενόχους. Με μια λεπτή ιταλικότητα περιγράφει την εμπειρία του Άουσβιτς ως την καθημερινότητά του, με το πρόγραμμα, τη δουλειά, τις εκτελέσεις, τους διαφοτερικούς ανθρωπότυπους γύρω του, τις αντιδράσεις τους στις δύσκολες συνθήκες. Το συγκλονιστικότερο μέρος του βιβλίου είναι εκείνο όπου ο Λέβι περιγράφει τη \'ζωή\' στο στρατόπεδο μετά τη φυγή των Ναζί και πριν από την έλευση των Σοβιετικών, όπου οι τρόφιμοι είχαν αφεθεί μόνοι τους στο πολικό κρύο, την πείνα και τις αρρώστιες. Μια γροθιά στο στομάχι. Θα έπρεπε να διδάσκεται στα σχολεία (όπως γίνεται στην Ιταλία), έστω ένα κεφάλαιο (ο Λέβι περιγράφει με κολακευτικά λόγια τους Έλληνες Εβραίους), μαζί με προβολή της ταινίας Ο Γιος του Σαούλ. Λογοτεχνικά είναι μια αξιέπαινη προσπάθεια, αλλά δεν το διαβάζουμε για την τέχνη του λόγου, αλλά για να κατανοήσουμε την παρακμή του ανθρώπου.
2021-01-21 13:25:10
Σχόλιο για το βιβλίο "Η ΚΟΡΗ ΤΟΥ ΑΓΑΜΕΜΝΟΝΑ "
Δύο βιβλία σε ένα, τα οποία τα διαπερνά ο ίδιος (μυθ)ιστορικός μίτος και περιστρέφονται γύρω από το πραγματικό γεγονός της δολοφονίας του Μεχμέτ Σέχου το Δεκέμβριο του 1981. Ο Σέχου ήταν το δεξί χέρι του κομμουνιστή δικτάτορα Ενβέρ Χότζα κι ένας εκ των πλέον έμπιστων συνοδοιπόρων του από το 1945 κ μετά. Ο ίδιος ήταν ιδιαιτέρα σκληρός άνθρωπος και ήταν ο διάδοχος του Χότζα, καθώς ο τελευταίος υπέφερε από διαβήτη και ήταν στα τελευταία του (πέθανε τον Απρίλιο του 1985). Τα βιβλία αφορούν (με ορισμένες αλλαγές) τη δολοφονία (ή την αυτοκτονία, σύμφωνα με το σταλινικό καθεστώς) του Μεχμέτ Σέχου. Ποτέ δεν διαλευκάνθηκε εκείνη η υπόθεση. Γύρω από αυτόν τον πυρήνα ο Κανταρέ αναπτύσσει την ιστορία του, περιγράφοντας τον ζόφο του Μπλόκου, δλδ της γειτονιάς των Τιράνων που έμεναν οι έχοντες την εξουσία στην Αλβανία μακριά από το πόπολο, τις δολοπλοκίες, τις διαγραφές ανθρώπων από τα κιτάπια της ιστορίας, τον ίδιο τον κομμουνιστικό τρόμο που είχε επιβάλει ο Χότζα. Με αναφορές στην αρχαία ελληνική γραμματεία (ο Κανταρέ ήταν βαθύς γνώστης της), ο Κανταρέ περιγράφει τις προσωπικές τραγωδίες των ανθρώπων που συντρίβονται από τον μηχανισμό εξουσίας και ιδεολογίας, που έσφιγγε την Αλβανία σαν τανάλια για 45 χρόνια. Αξίζει να διαβαστεί. Λογοτεχνικά όχι το καλύτερο βιβλίο του (ο Ρημαγμένος Απρίλης και ο Στρατηγόρς της νεκρής στρατιάς παραμένουν για μένα τα καλύτερά του), αλλά αξίζει.
2021-01-21 13:05:19
Σχόλιο για το βιβλίο "ΝΥΧΤΕΣ ΜΕ ΟΥΡΑ"
Είναι μια συλλογή δημοσιευμένων μικροδιηγημάτων 3 σελ. στην ελευθερί Ελευθεροτυπία πριν από 12 χρόνια. Ορισμένα από αυτά (αν και λίγα) είναι εξαιρετικά, αντιπροσωπευτικά της γραφής και τους ύφους του Σουρούνη και με αρχή, μέση κ τέλος. Τα περισσότερα είναι μάλλον αδιάφορα από άποψη πλοκής και ιστορίας, αλλά και πάλι, δεν παύουν να αντηχούν Σουρούνη. Διαβάζονται εύκολα, όχι απαραίτητα ως ένα ένα ενιαίο βιβλίο, αλλά ως \'σφηνάκια\', μπορεί κάποιος να διαβάσει 2-3 μικροδιήγηματα, να το αφήσει και μετά να ξαναδιαβάσει άλλα 2-3. Δεν είναι το καλύτερο του Σουρούνη ούτε ανάμεσα στα κορυφαία του. Εάν κάποιος έχει διαβάσει τον Χορό των Ρόδων και το Μονοπάτι στη Θάλασσα, τα δύο αριστουργήματά του, και του άρεσαν, τότε ας ρίξει μια ματιά και σε αυτή τη σειρά διηγημάτων. Αλλιώς ας το προσπεράσει γιατί θα αδικήσει τον συγγραφέα να ξεκινήσει από αυτό. 3 αστεράκια επειδή είναι Σουρούνης. Αλλιώς 2.
2020-12-08 11:17:06
Σχόλιο για το βιβλίο "ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΡΕΙ"
Ένας κρατούμενος στα γκουλάγκ της Σιβηρίας καλείται να ζήσει και πάλι μέσα στην κοινωνία, την οποία είχε αφήσει πίσω του τριάντα χρόνια πριν και την οποία πλέον δύσκολα αναγνωρίζει. Ο Ιβάν Γκριγκόριεβιτς καλείται να επιστρέψει ανάμεσα σε εκείνους που τον πρόδωσαν, εκείνους που δεν τον υποστήριξαν επειδή φοβήθηκαν, εκείνους που τον ξέχασαν. Το βιβλίο ξεκινάει ως μυθιστόρημα με την απελευθέρωση του Ιβάν, τη συνάντησή του με τους πρώτους ανθρώπους που -σε πρώτη φάση- είναι διατεθειμένοι να τον καλωσορίσουν. Γρήγορα αντιλαμβάνεται ότι τα πράγματα δεν είναι όπως φαίνονται. Προσπαθεί να \'διαφύγει\'. Το βιβλίο μετατρέπεται σε εξαιρετικής δύναμης αφήγημα, όπου αποτυπώνεται ο μεγάλος λιμός της Ουκρανίας, που κόστισε τη ζωή σε πολλά εκατομμύρια ανθρώπους, με βασικό ένοχο τον ίδιο τον Στάλιν. Τελικά, το βιβλίο ολοκληρώνεται ως ένα δοκίμιο πάνω στον κομμουνισμό, όπως αυτός εντάχθηκε στη ρωσική ιστορία και παράδοση (της ανελευθερίας), μια σφοδρή καταγγελία αυτού του συστήματος, όπου ο άνθρωπος εκμηδενίζεται, ακυρώνεται, εξαχνώνεται και η ανθρώπινη αξιοπρέπεια είναι το αιώνιο ζητούμενο. Αν και είναι ένα βιβλίο χωρίς μεγάλη συνοχή, είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον και διαφωτιστικό για το σοβιετικό κομμουνισμό και τον απολύτως ολοκληρωτικό του χαρακτήρα, που συνθλίβει τον άνθρωπο.
2020-10-16 08:35:27
Σχόλιο για το βιβλίο "Ο ΗΣΥΧΟΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ"
Είναι το πρώτο βιβλίο του Γκράχαμ Γκρην που διαβάζω, κι ενώ είχα (ίσως υπερβολικά) υψηλές προσδοκίες, δεν μπορώ να πω ότι ενθουσιάστηκα. Το διάβασα μεταφρασμένο. Η έκδοση είναι πολύ περιποιημένη, με πολλά διαφωτιστικά σχόλια κι ένα πολύ ενδιαφέρον επίμετρο από τον μεταφραστή, που δίνει το ιστορικό πλαίσιο όχι μόνο του βιβλίου (δεκαετία 1950), αλλά αποτελεί και μια σύντομη περιγραφή της ιστορίας του Βιετνάμ μετά το 1800, ενώ η μετάφραση πολύ καλή. Δεν με συνεπήρε η ροή της γραφής. Ένιωθα ότι κάπου \'σκάλωνε\' η αφήγηση με περιγραφές που έμπαιναν σφήνα σε μια σκηνή, διαλόγους που μου φάνηκαν κάπως αφύσικα τεχνητοί, ενώ η παρουσίαση του Πάιλ, ενός εκ των πρωταγωνιστών του βιβλίου, και η σκιαγράφησή του νομίζω ότι δεν ήταν πλήρεις, ώστε να εξηγούν κάποιες αποφάσεις του. Γενικώς, είχα την αίσθηση ότι οι περισσότερες υπο-ιστορίες του βιβλίου παρέμεναν ημιτελείς. Στις τελευταίες 70 σελ. το βιβλίο γίνεται πολύ ενδιαφέρον και κορυφώνεται με την ανατροπή προς το τέλος. Δεν είναι αστυνομικό (αν κι έχει μια αίσθηση νουάρ). Ενδιαφέορν ανάγνωσμα, καταφέρνει να μεταφέρει τη μεθυστική και υγρή ατμόσφαιρα του Βιετνάμ τη δεκαετία του 1950, οι αναλύσεις του συγγραφέα (μέσα από το στόμα των πρωταγωνιστών) μού φάνηκαν λίγο ρηχές και στερεοτυπικές. Θα δω και την ταινία με τον Μάικλ Κέιν (που λένε ότι είναι πιστή στο βιβλίο, καθώς η πρώτη μεταφορά τη δεκαετία του 1950 δεν είχε αρέσει στο συγγραφέα) - άλλωστε, προσφέρεται για κινηματογράφηση. Ίσως τα άλλα βιβλία του Γκρην να είναι ακόμα καλύτερα.
2020-08-31 11:39:59
Σχόλιο για το βιβλίο "ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΒΙΒΛΙΟ"
Εξαιρετική γραφή από τον Μυριβήλη, κάτι που είναι αναμενόμενο όταν ανοίγει κανείς ένα βιβλίο του Μυριβήλη. Ειδικά το πρώτο (και μεγαλύτερο) διήγημα του βιβλίου είναι ένα μικρό αριστούργημα που θα μπορούσε να είναι και ξεχωριστή νουβέλα όπως η Ιστορία ενός Αιχμαλώτου. Γλώσσα που ρέει, δυνατές περιγραφές χωρίς να κουράζουν, ολοκληρωμένοι χαρακτήρες, σεναριακή πλοκή. Από τα πιο ωραία διηγήματα που έχω διαβάσει ποτέ. Ως προς τα υπόλοιπα, με εξαίρεση 2-3 που είναι κάπως βαρετά, είναι πολύ ενδιαφέροντα και διαβάζονται ευχάριστα.
2020-08-24 01:34:45
Δείτε περισσότερα σχόλια...

Συστάσεις Βιβλίων

Δεν βρέθηκαν συστάσεις βιβλίων

Συστάσεις Συγγραφέων

#Όνομα
Δεν βρέθηκαν συστάσεις συγγραφέων

Βρείτε μας στο...

Verisign Eurobank EFG
Paypal IRIS