Ο Λογαριασμός μου

Δωρεάν αποστολή για αγορές πάνω από 30€ | Δωρεάν αντικαταβολή | Έως 24 άτοκες Δόσεις | Έως -85% χαμηλότερες τιμές σε πάνω από 150000 τίτλους

Σελίδα επιλογών του αναγνώστη: bigbrother

Τελευταία Σχόλια

ΒιβλίοΣχόλιοΗμ/νια
Σχόλιο για το βιβλίο "ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ (ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΤΟΜΟΣ) "
Η συνέχεια του κουραστικού πρώτου τόμου των ιστορικών Milza και Berstein. Στο πανεπιστήμιο, αυτή η τριλογία ήταν "ιερή". Δεν μπορούσα να βγάλω άκρη, πολλά κεφάλαια ήταν πολύ δύσκολα και οι λεπτομέρειες σε έκαναν να χάνεις το δρόμο σου, στην προσπάθεια αναζήτησης των σημαντικών σημείων. Για τους συγγραφείς, μάλλον, όλα τα χωρία είχαν την ίδια βαρύτητα. Είχα αυτό το βιβλίο ως σύγγραμμα όταν ήμουν φοιτητής. Πολλές λεπτομέρειες, ημερομηνίες, μάχες, ονόματα. Καταντούσε κουραστικό, χωρίς ζωντάνια και πρωτοτυπία στην εξιστόρηση γεγονότων. Μπορεί όμως κάποιος να μάθει αρκετά χρήσιμα πράγματα, μελετώντας το. Είναι σίγουρο όμως ότι θα τον κουράσει, θα τον μπερδέψει και θα χαθεί στην καταιγιστική ροή των λεπτομερειών.
2019-08-22 10:23:25
Σχόλιο για το βιβλίο "ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ (ΤΕΤΑΡΤΟΣ ΤΟΜΟΣ-ΧΑΡΤΟΔΕΤΗ ΕΚΔΟΣΗ) "

Για τον 20ο αιώνα, μπορείς να συμβουλευτείς το «Ιστορία της φιλοσοφίας», εκδόσεις Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης (Encyclopedie de la pleiade). Δυστυχώς, το βιβλίο αυτό (και όλα της σειράς, από την Καντιανή Επανάσταση ως τον 20ο αιώνα) είναι πολύ δυσνόητο, ακαδημαϊκό και εξειδικευμένο και δεν απευθύνεται σε αμύητους ή ελλιπώς καταρτισμένους αναγνώστες, οι οποίοι τελικά θα κατανοήσουν και θα αφομοιώσουν ελάχιστα. Ο τόμος ο συγκεκριμένος συνιστά δύσκολο ανάγνωσμα ακόμα και για μυημένους στη φιλοσοφική σκέψη και στην ιστορία της φιλοσοφίας.
2019-08-04 13:23:24
Σχόλιο για το βιβλίο "Η ΝΕΑ ΠΥΛΗ ΤΩΝ ΦΙΛΟΣΟΦΩΝ "
Ο Robert Zimmer επιχειρεί σε αυτό το βιβλίο μια συνέχεια στο ταξίδι της φιλοσοφίας μέσα από την απλουστευτική αναφορά σε άλλους φιλοσόφους και άλλα έργα αναφοράς. Η μεθοδολογία και το στυλ είναι το ίδιο με το πρώτο του βιβλίο (Η πύλη των φιλοσόφων).Ο συγγραφέας και εδώ κάνει μια ιστορία της φιλοσοφίας, μέσα από τα έργα-σταθμούς κορυφαίων φιλοσόφων της δυτικής σκέψης. Η μόνη βιβλιογραφία που παραθέτει αφορά το κάθε σπουδαίο έργο του φιλοσόφου στον οποίο αναφέρεται κάθε φορά. Παρά ταύτα, παρατηρούμε μια συνέχεια στη συγγραφή, αναφέρονται οι επιρροές, η εκάστοτε εποχή, οι γνωριμίες που διαμόρφωσαν την κάθε φιλοσοφική σκέψη. Το βιβλίο είναι εκλαϊκευτικό, παρουσιάζει με απλό τρόπο ακόμα και τις πιο στρυφνές φιλοσοφίες. Το συνιστώ σε αρχάριους βασικά.
2019-08-04 08:00:24
Σχόλιο για το βιβλίο "ΑΠΟ ΤΗ ΝΑΞΟ ΣΤΗΝ ΟΥΤΟΠΙΑ "
Ένα πραγματικά πολύ ωραίο βιβλίο, στο οποίο παντρεύεται και διαλέγεται η ιστορία της δυτικής φιλοσοφίας με τις εξελίξεις στην νευροβιολογία, η οποία έχει να κάνει με τα μυστικά του ανθρώπινου εγκεφάλου. Ο συγγραφέας δεν αναλαμβάνει απλά μια παράθεση των φιλοσοφικών σκέψεων, αλλά προβαίνει και σε αξιολογικές κρίσεις, συχνά εμπαθείς, που, ωστόσο, δίνουν ζωντάνια στην αφήγηση και κρατούν αμείωτο το ενδιαφέρον των αναγνωστών.Το έργο έχει μέτριο επίπεδο δυσκολίας, διαβάζεται ευχάριστα και η μετάφραση είναι πολύ καλή. Απευθύνεται όχι μόνο σε όσους και όσες θέλουν να περιηγηθούν στην ιστορία της δυτικής φιλοσοφίας, αλλά σε εκείνους κι εκείνες που θέλουν να πληροφορηθούν για την επιστήμη του ανθρώπινου εγκεφάλου και να αξιολογήσουν την κάθε φιλοσοφική συνεισφορά βάσει του τι πραγματικά ισχύει στη βιολογική σφαίρα. Είναι πραγματικά ένα βιβλίο με σεξ απίλ, μοντέρνο και όσον αφορά τα θέματα με τα οποία καταπιάνεται. Έχει χιούμορ, έχει αξία ως έργο. Παρατίθεται και βιβλιογραφία από το συγγραφέα Ρίχαρντ Ντάβιντ Πρεχτ. Το συνιστώ και σε αρχάριους και σε λίγο περισσότερο προχωρημένους. Όσοι θέλουν να περπατήσουν σε πιο δύσβατα μονοπάτια στην ιστορία της φιλοσοφίας, μπορούν να αναζητήσουν άλλα βιβλία, περισσότερο εξειδικευμένα, όπως, π.χ., το έργο του Μπέρτραντ Ράσελ για τη δυτική φιλοσοφία ή τη σειρά από το ΜΙΕΤ.
2019-08-04 08:00:16
Σχόλιο για το βιβλίο "Η ΠΥΛΗ ΤΩΝ ΦΙΛΟΣΟΦΩΝ "
Ο συγγραφέας εδώ κάνει μια ιστορία της φιλοσοφίας, μέσα από τα έργα-σταθμούς κορυφαίων φιλοσόφων της δυτικής σκέψης. Η μόνη βιβλιογραφία που παραθέτει αφορά το κάθε σπουδαίο έργο του φιλοσόφου στον οποίο αναφέρεται κάθε φορά. Παρά ταύτα, παρατηρούμε μια συνέχεια στη συγγραφή, αναφέρονται οι επιρροές, η εκάστοτε εποχή, οι γνωριμίες που διαμόρφωσαν την κάθε φιλοσοφική σκέψη. Το βιβλίο είναι εκλαϊκευτικό, παρουσιάζει με απλό τρόπο ακόμα και τις πιο στρυφνές φιλοσοφίες. Το συνιστώ σε αρχάριους βασικά.
2019-07-31 07:27:21
Σχόλιο για το βιβλίο "ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΣΥΝΤΟΜΙΑΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ "
Ο χρόνος τον οποίο ζούμε επιμηκύνεται και είναι μεγάλος αν ασχολούμαστε με ουσιαστικά πράγματα όπως «η αγάπη και η άσκηση των αρετών, η λήθη των παθών, η γνώση της ζωής και του θανάτου και μια απέραντη γαλήνη». Το πρόβλημα είναι ότι όλος μας ο χρόνος αναλώνεται σε ενασχόληση με δημόσια αξιώματα, ματαιοδοξίες, ατομικές φιλοδοξίες και φιλήδονες απολαύσεις. Δεν υπάρχει χρόνος για σχόλη και δεν γνωρίζουμε να σχολάζουμε ουσιαστικά. Οι υπεραπασχολημένοι βρίσκονται διαρκώς σε άγχη, φόβους, επιθυμίες, δεν γνωρίζουν να ζουν ουσιαστικά και ενάρετα και, όταν φτάνει ο χρόνος να πεθάνουν, δεν ξέρουν πώς να πεθάνουν. Δεν είναι αυτεξούσιοι, επειδή πάντα θυσιάζουν το χρόνο τους για άλλους ή για ασήμαντα πράγματα και παραμελούν την ενασχόληση με τον εαυτό τους.
Το έργο αυτό του Σενέκα, το οποίο αντλεί από ενάρετους και προϋπάρξαντες φιλοσόφους, είναι ένα ύμνος στη σχόλη και στην απόλαυση των αληθινών ζητημάτων. Σχόλη για εκείνον, δεν είναι απραξία, αλλά θα μπορούσε να είναι μελέτη των σπουδαίων φιλοσόφων και τρόπος ζωής ενάρετος, φιλοσοφημένος, λιτός και γαλήνιος. Ο Ρωμαίος φιλόσοφος υποστηρίζει ότι ο χρόνος ζωής των ανθρώπων δεν είναι μικρός. Γίνεται μικρός γιατί υφαρπάζεται από μάταιες υποθέσεις που έχουν να κάνουν με δημόσια αξιώματα, ατομικές επιδιώξεις, ματαιοδοξίες και λατρεία των ηδονών και του πλούτου.
Σ’ αυτό το έργο του Σενέκα, στο οποίο αναφέρονται διάφοροι ποιητές και φιλόσοφοι, αξιοποιούνται οι σχολές σκέψης των Κυνικών, των Επικούρειων και των Στωικών, καθώς και τα διδάγματα του Σωκράτη. Αν και ο Σενέκας θεωρείται Στωικός, δεν παρερμηνεύει και δεν αποσιωπά τις συμβολές διαφόρων φιλοσόφων του παρελθόντος. Αναφέρεται σε πρόσωπα της ιστορίας της εποχής του για να τονίσει την επιχειρηματολογία του και για να δείξει ότι υπάρχουν παραδείγματα για όσα υποστηρίζει. Θα μπορούσαμε να υποστηρίξουμε ότι ο Σενέκας εκφράζει, μέσα από αυτό το έργο έναν πρώιμο-αρχαϊκό αναρχισμό;
Εξαιρετική η έκδοση, με τα σχόλια και την απόδοση στα νέα ελληνικά από το λατινικό κείμενο.
2019-07-12 07:25:23
Σχόλιο για το βιβλίο "ΣΕΝΕΚΑΣ: ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ ΖΩΗ "
Το έργο αυτό του Σενέκα είναι ηθικολογικό και έργο πολεμικής κατά όσων τον κατηγορούσαν ότι αντιφάσκει ο τρόπος ζωής του με όσα διακηρύσσει. Καταρχάς, προτείνει να ζούμε κατά φύσιν, όπου «το ύψιστο αγαθό είναι η σταθερότητα του απρόσβλητου νου, η πρόνοια, το μεγαλείο, η υγεία, η ελευθερία, η αρμονία ή το κάλλος». Ο Σενέκας εκπροσωπεί τη φιλοσοφική παράδοση των Στωικών, βάζοντας κι ένα δικό του, προσωπικό λιθαράκι στην ιστορία της φιλοσοφίας. Θεωρεί ασύμβατη την ηδονή με την αρετή και για το λόγο αυτό επικρίνει τους επικούρειους, αν και όχι τον ίδιο τον Επίκουρο. Θεωρεί όμως ότι μόνο αν τα υλικά αγαθά και οι ηδονές είναι υπό τον έλεγχο της αρετής και βοήθημά της και όχι αφεντικά της, η ίδια η αρετή μπορεί να επιτευχθεί και να ξεδιπλωθεί. Επιτίθεται με σφοδρότητα σε όσους τον κατηγορούν και σε πολλά σημεία της επιχειρηματολογίας του (σε κάποια επικαλείται το Σωκράτη) είναι αρκετά πειστικός. Υποστηρίζει ότι δεν είναι κάτοχος της αρετής και τέλειος, αλλά έχει προσπαθήσει πολύ, είναι πιο ενάρετος από άλλους, τους οποίους θεωρεί δικαίωμα να νουθετεί και να διδάσκει.
Σ' αυτό το έργο ανακατεύεται η φιλοσοφία με τη ρητορική και την ποίηση. Είναι απολογητικό, ηθικολογικό, αλλά και ηθικοπλαστικό έργο, μεγάλη κληρονομιά για την ιστορία της φιλοσοφίας και τα γράμματα.
Εξαιρετική η έκδοση, με την εισαγωγή, τα σχόλια και την απόδοση στα νέα ελληνικά από το λατινικό κείμενο.
2019-07-12 07:24:58
Σχόλιο για το βιβλίο "ΤΟ ΟΡΙΖΟΝΤΙΟ ΥΨΟΣ "
Το παρόν βιβλίο είναι γραμμένο για μικρομέγαλα παιδιά και μεγαλόμικρους ενήλικες, φιλοδοξεί δε να προσφέρει παραμυθία τόσο σ’ αυτούς όσο και στους άνευ ηλικίας, δηλαδή-σε όσους δεν έχουν εγκαταλείψει ακόμη την ανυπαρξία και σε εκείνους που έχουν προσωρινά εγκατασταθεί σ’ αυτήν. Λέω «προσωρινά», γιατί ακράδαντα πιστεύω πώς είμαστε ανακυκλώσιμο υλικό και, ως εκ τούτου, θα έχουμε αενάως ένα ρόλο σ’ αυτό το όνειρο που λέγεται ζωή.

(Αργύρης Χιόνης)

Ναι, σε τελική ανάλυση η πραγματικότητα είναι το παραμύθι.
Η Απουσία είναι το μοναδικό θηρίο που ο άνθρωπος όχι μονάχα δεν κατάφερε να εξημερώσει, αλλ’ ούτε να συλλάβει καν. Βέβαια, πάντα ελπίζει ότι θα τα καταφέρει, γι’ αυτό και σ’ όλους τους ζωολογικούς κήπους υπάρχει ένα αδειανό κλουβί γι’ αυτήν.
Καλύτερα ν’ αποχτήσεις κάτι κι ας το χάσεις, παρά να μην αποκτήσεις ποτέ τίποτε.

Πατάτε με σεβασμό την άσφαλτο. Από κάτω υπάρχουν πέτρες που ονειρεύονται κήπους.
Αν δεν σηκώνετε, πότε πότε, το βλέμμα σας στον ουρανό, υπάρχει κίνδυνος να χάσετε θαύματα που συμβαίνουν εκεί πάνω.

Αν περπατάτε κοιτώντας συνέχεια ψηλά, υπάρχει κίνδυνος να πατήσετε κάποια παπαρούνα που θάλλει στο πεζοδρόμιό σας.
2019-07-12 04:51:29
Σχόλιο για το βιβλίο "ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΑΙΡΟΥ ΜΑΣ "
Το βιβλίο αυτό συνίσταται από σχεδόν αυτοτελή πολιτικά δοκίμια, στα οποία όμως διαφαίνεται ένα ενωτικό εγχείρημα. Δηλαδή, προτείνεται, έμμεσα ή άμεσα, στην αριστερά, μέσα από τη διεισδυτική και κριτική γραφή του συγγραφέα, να αφήσει τις ισοπεδωτικές, βουλησιαρχικές και ακραίες της αντιλήψεις και κριτικές, ώστε να καταστεί γονιμότερη στις απόψεις της και στην παρουσία της αναφορικά με τα διλήμματα και τα προβλήματα της σύγχρονης εποχής. Αυτή η «συγγραφική γραμμή» ισχύει τόσο για τη διαχείριση του λόγου στη μεταμνημονιακή εποχή από την αριστερά, όσο και στο πρόβλημα της ισλαμικής τρομοκρατίας και στο μεθοδολογικό, θεωρητικό και πολιτικό πρόβλημα του «ολοκληρωτισμού». Το βιβλίο αυτό το συνιστώ κυρίως σε αριστερούς και προοδευτικούς, ώστε να ξεφύγουν από τις αγκυλώσεις, να θέσουν τα προβλήματα στη σωστή τους βάση, να διακρίνουν τα διακυβεύματα πίσω από τις αμφισημίες και, τοιουτοτρόπως, να εμπλουτίσουν και να ισχυροποιήσουν το λεξιλογικό και ιδεολογικό τους οπλοστάσιο, πιο χρήσιμο από ποτέ, σε μια εποχή με τερατώδη προβλήματα και κινδύνους, τόσο στην Ελλάδα όσο και στον παγκόσμιο χώρο. Ο συγγραφέας ασκεί μια βαθιά και οξυδερκή, πολιτισμική και κοινωνική κυρίως, κριτική στην Αριστερά, αλλά παίρνει και πολλές αποστάσεις από τα σφάλματα των φιλελεύθερων θεωριών, πολιτικών, τοποθετήσεων και συμπεριφορών, καθώς και από τον «εθνορομαντισμό», δεξιάς ή αριστερής απόχρωσης. Η κριτική πένα του συγγραφέα φτάνει και στη λογοτεχνία. Θεωρεί ότι είναι δύσκολη μια σαφής και σφαιρική πρόταση για την έξοδο από την κρίση. Δεν υπάρχει ένα μοναδικό σετ απαντήσεων και μια πρόταση ξεπερνά τις διανοητικές δυνάμεις και αντοχές ενός μεμονωμένου κοινωνικού αναλυτή. Χρειάζονται, σκέφτομαι εγώ, νέα πολιτικά και αναλυτικά εργαλεία, θεωρητικές ωσμώσεις, φαντασία, συναισθηματική ωριμότητα που θα μεταβολιστεί σε πολιτική ωριμότητα και μια στοιχειώδης πολιτική αποστασιοποίηση. Κυρίως, οφείλουμε να δούμε τι από το δυτικό πολιτισμό και το δυτικό αξιακό πλαίσιο αξίζει να συντηρηθεί και τι να αποβληθεί.
2019-07-12 04:44:28
Σχόλιο για το βιβλίο "ΟΙ ΑΠΕΙΘΑΡΧΟΙ "
Σίγουρα μια πρόκληση για τους συντηρητικούς, αλλά και τους προοδευτικούς αναγνώστες. Γραμμένο από ειδικευμένους επιστήμονες, βασιζόμενο κυρίως σε αναλύσεις της Πολιτισμικής Κοινωνιολογίας, αντλώντας και κριτικάροντας υλικό από αφηγήσεις, αρχειακές πηγές, στατιστικές έρευνες, δημοσιογραφικά κείμενα, λογοτεχνικά και κινηματογραφικά έργα, επιχειρεί μάλλον να αποκαθάρει τις αναπαραστάσεις μας από στρεβλώσεις και στερεοτυπικές αντιλήψεις. Ποτέ στο παρελθόν, δεν θα σκεφτόμουν να διαβάσω, π.χ., μια ανάλυση για τον ελληνικό αθλητικό οπαδισμό. Δεν είμαι τόσο «παλιός», επίσης, ώστε να θυμάμαι τα φλιπεράκια ή να με συγκινεί η «Ρόδα, τσάντα και κοπάνα» και η πανκ. Επίσης, δεν είχα σκεφτεί ποτέ τον αποπροσανατολισμό που φαίνεται να επιφέρει το φωτορεπορτάζ στο ζήτημα των ναρκωτικών. Το βιβλίο επίσης, παρότι βαθιά κοινωνιολογικά στοχαστικό, παραμένει στο μεγαλύτερο μέρος του απολίτικο (κάποιες πολιτικές αναφορές βλέπουμε στο κείμενο του Ζαϊμάκη για τον οπαδισμό, κυρίως όμως στο κείμενο του Κατσούδα για τον αντικομμουνιστικό λόγο, στο κείμενο του Κολοβού για την punk σκηνή και στο κείμενο του Σκλαβενίτη για τις καταλήψεις) και εστιάζει πιο πολύ σε εθνογραφικές, κοινωνιολογικές και πολιτισμικές αναφορές στη λαϊκή και pop κουλτούρα (προσοχή όμως: η πανκ ήταν μια αντικουλτούρα, σε αντιδιαστολή με την ποπ, λαϊκή και μαζική κουλτούρα), καθώς και σε μικροϊστορίες της καθημερινής ζωής της μεταπολεμικής Ελλάδας, που συνήθως παραγκωνίζονται προς όφελος μεγάλων αφηγήσεων. Η νεολαία, φαίνεται, να απομακρύνεται από τις σταθερές και παγιωμένες εξουσίες, αλλά μάλλον ως ανεπεξέργαστη υποκουλτούρα και όχι ως επαναστατικό υποκείμενο. Το κείμενο για την πορνεία, του Κατσούδα και η αντιμετώπιση της σεξουαλικότητας των κοριτσιών (κείμενο της Κοσυφόγλου) μου φαίνονται πιο ψύχραιμα και αντικειμενικά. Αναρωτιέμαι τελικά, αν η συλλογική και σοβαρή αυτή προσπάθεια είναι για να κατακρημνίσει τον ηθικό πανικό και τα ηθικά-πολιτισμικά στερεότυπα γύρω από τη νεολαία ή μόνο για να αποθεώσει τη νεανικότητα.
2019-06-09 13:54:32
Δείτε περισσότερα σχόλια...

Συστάσεις Βιβλίων

Συστάσεις Συγγραφέων

#Όνομα
1.BOYNE JOHN

Βρείτε μας στο...

Verisign Eurobank EFG
Paypal MyBank