Ο Λογαριασμός μου

Δωρεάν αποστολή για αγορές άνω των 30€ | Δωρεάν αντικαταβολή | Έως 24 άτοκες δόσεις | Έως -85% χαμηλότερες τιμές σε πάνω από 300.000 τίτλους

ΤΩΡΑ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΕΣΕΙΣ ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΕΤΕ // ΠΟΙΗΜΑΤΑ 1978-2002

ΤΩΡΑ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΕΣΕΙΣ ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΕΤΕ (ΒΙΒΛΙΟΔΕΤΗΜΕΝΗ ΕΚΔΟΣΗ)

ΠΟΙΗΜΑΤΑ 1978-2002

ΓΩΓΟΥ ΚΑΤΕΡΙΝΑ
Κωδ. Πολιτείας: 2250-5293

Εξαντλημένο στον εκδότη, δεν υπάρχει δυνατότητα παραγγελίας.

- Διευκρινίσεις σχετικά με τους χρόνους αποστολής και παράδοσης.


Facebook Facebook Facebook Facebook Facebook

Παρουσίαση

ΤΡΙΑ ΚΛΙΚ ΑΡΙΣΤΕΡΑ
Η ζωή μας είναι σουγιάδες
σε βρόμικα αδιέξοδα
σάπια δόντια ξεθωριασμένα συνθήματα
μπάσο βεστιάριο
μυρουδιές από κάτουρα αντισηπτικά
και χαλασμένα σπέρματα. Ξεσκισμένες αφίσες.
Πάνω κάτω. Πάνω κάτω η Πατησίων.
Η ζωή μας είναι η Πατησίων.
Το ROL που δεν ρυπαίνει τη θάλασσα
κι ο Μητροπάνος μπήκε στη ζωή μας
μας τον έφαγε η Δεξαμενή κι αυτόν
σαν τις ψηλόκωλες.
Εμείς εκεί.
Μια ζωή λιγούρια ταξιδεύουμε
την ίδια διαδρομή.
Ξεφτίλα - μοναξιά - απελπισία. Κι ανάποδα.
Εντάξει. Δεν κλαίμε. Μεγαλώσαμε.
Μονάχα όταν βρέχει
βυζαίνουμε κρυφά το δάχτυλό μας. Και καπνίζουμε.
Η ζωή μας είναι
άσκοπα λαχανητά
σε κανονισμένες απεργίες
ρουφιάνους και περιπολικά.
Γι' αυτό σου λέω.
Την άλλη φορά που θα μας ρίξουνε
να μην την κοπανήσουμε. Να ζυγιαστούμε.
Μην ξεπουλήσουμε φτηνά το τομάρι μας, ρε.
Μη. Βρέχει. Δώσ' μου τσιγάρο.

(Από την έκδοση)

Περιεχόμενα

ΤΡΙΑ ΚΛΙΚ ΑΡΙΣΤΕΡΑ
Η ζωή μας είναι σουγιαδιές
Κι εδώ
Εμένα οι φίλοι μου είναι μαύρα πουλιά
Θέλω να κουβεντιάσω σ' ένα καφενείο
Σου λέω, ρε Νίκο, πως κανένας δεν είναι σιγουρεμένος
Νέους!
Αυτός εκεί
Οι δρόμοι ανοιχτοί
Τροίας 35α
Η καταγωγή της οικογένειας
Ετών 9
Πόσο όμορφη είσαι, καλή μου
Ναι. Έτσι είναι όπως τα λες
Καλημέρα, γιατρέ μου
Συνέλευση
Νανούρισμα
Τα 4 σημεία του ορίζοντα
Θολούρα
Όχι. Όχι, μωρέ. Δεν έχω κανένα παράπονο
Μισθωτή εργασία - κεφάλαιο
25 Μαΐου
Η ελευθερία μου είναι στις σόλες
Ένας ολοστρόγγυλος μαγιάτικος ήλιος
ΙΔΙΩΝΥΜΟ
Κοίτα πώς χάνονται οι δρόμοι
Τα σύνορα της πατρίδας μου αρχίζουνε
Με το κεφάλι θρύψαλα
Είμαι εγώ!
Σαν σκύλος κρυώνω
Είμαι ένας βλάκας
Πόσο νωρίς φεύγει το φως απ τη ζωή μας, αδερφέ μου
Σάπια. / Σάπια θέματα / μουχλιασμένοι τόμοι [...]
Να δώσεις μια και να βγεις όξω απ' την πόρτα
Άνοιξα τσακ! απότομα τα μάτια μου απ' τη φασαρία
Ώρε φιλάρα!
... τραλαλάμ... τραλαλάμ τι ώρα να 'ναι
Πετώντας αργά πάνω απ' τις στέγες
Ν. Υόρκη
Είπανε για κείνο τον αρχάγγελο
Αν καμιά φορά με πιάσεις να λέω ψέματα
Η λιτανεία έρχεται από πέρα [...]
Κίνηση δημοκρατικών γυναικών
Κανείς δεν θα γλυτώσει
Ο Γιάννης μου 'πε
Είναι επειδή ήμασταν παρέα με το παιδί
Κάτω, μωρέ!
Πάει. Αυτό ήταν
Η μοναξιά...
Έτσι και πω
σημείωμα της άλλης ημέρας
Έλα να σου πω...
Πάρε με, ΣΟΥΠΕΡΜΑΝ μου
Είναι επικίνδυνη [...]
Εκείνο που φοβάμαι πιο πολύ
Είναι αργά τώρα. Κοντεύει 3 τη νύχτα
Θα 'ρθει καιρός που θ' αλλάξουν τα πράματα
ΤΟ ΞΥΛΙΝΟ ΠΑΛΤΟ
Κάθομαι και γράφω
Πάνω μου θα περάσουνε
Οι φήμες λένε
Καμιά φορά τύχαινε - τώρα πάνε κι αυτά
Η αστική άμαξα δεν σταματούσε με κανέναν καιρό...
Έκθεσις αυτοψίας 2.11.75
Σάββατο να 'ναι ή Κυριακή...
αυτές οι μέρες μοιάζουν
Είναι κάτι
Λαδερά στο πλαστικό Ακομινάτου
Τι πληκτικό καλοκαίρι κι αυτό [...]
Άσπρη είναι η αρία φυλή
Τώρα
Τώρα
Κι όταν αρχίζει να στάζει ξανά
Μέσα απ' την παρακαμπτήριο ομίχλη συμμορία [...]
Σ' όσους σπάσανε, Σ' όσους κρατάνε
Στους ίδιους
Καταστολή
Πολλές νυχτιές όταν ζούσα [...]
Σιωπή
Εδώ που έφτασα Εδώ
Ήχοι τώρα...
Περπατώ
Σουρουπώνει έτσι
ΑΠΟΝΤΕΣ
Μούσα της Νύχτας
Και εκ τον καπνού εξήλθαν ακρίδες εις την γην
Και στον ουρανό ένας νεκρός ταξιδεύει...
Λυπημένες μητέρες στα σούπερ μάρκετ
Πώς με κοιτάζει έτσι
Πίσω από γαλακτερό αέρα πηχτό
Όταν τα κτήρια γίνονται ελαστικά μπλε κι ο ήλιος
Θα μπορούσε να 'ταν και πιο χλομή
Το πλοίο με τη μεσίστια έχει περάσει το μισό...
Αμίλητη κύκνος διασχίζω της πόλης τα νερά...
Άγιος Βερνάρδος
- Όσοι - από εκείνο - το σπάνιο είδος ανθρώπων -
Σόνια
Θα 'ρθουν
13 Κυριακή. Ιανουάριος '85. Πώς σε λένε;...
Σπονδή
Είκοσι ενός ετών ο Πρίγκιπας
Καμιά φορά
"Αφασική" η ομιλία μου...
Αόριστος - Τετελεσμένος μέλλων
Δεν μένει κανείς σ' αυτή την πόλη! Δεν μένει κανείς;
Ο ΜΗΝΑΣ ΤΩΝ ΠΑΓΩΜΕΝΩΝ ΣΤΑΦΥΛΙΩΝ
Το σπίτι μου όσο το άνοιγμα [...]
Κι ανυπόδετη κι άρρωστη γύρναγα
Και τα 'παιρνα να μη λυπήσω τους ανθρώπους
Και ήρθε -και χάμω- στα γόνατα έπεσα
Κι όσο νερό έβγαλα
Κι όταν τα μάτια άνοιξα
... Νύχτωνε στον ουρανό...
Μπορεί δίκαια...
Τώρα
Εσύ!
ΜΗ!...
Στάθηκα πεσμένη εκεί
Υπνωτισμένη ξάπλωσα
Α
Πασάλειψαν τα μούτρα μου
Σκηνή 35
Δέντρο ήμουνα κι έσπασα
Ρίζα με λένε τώρα
Το χρώμα μου
Η αφή μου
Ο ήχος μου συνέχεια
Και ήρθανε και λειώσανε
Ποτέ πια!...
Η ζωή μου που λέτε, παιδιά
Μια νύχτα λοιπόν...
... που το φεγγάρι είχε κατέβει πολύ χαμηλά
Έπρεπε
Έτρεξα λοιπόν γρήγορα γρήγορα...
για να ακριβολογώ
Με βάραινε και το παλτό
Και φαίνεται [...]
[Άτιτλο]
Ποιος είναι ο λόγος της ποίησης
Τρομοκρατία: Εξουσιάζω δια της
(Αέρας σήκωσε...
Η πόλις είχεν
.............
Μια μέρα λοιπόν...
ΝΟΣΤΟΣ
Η μνήμη
Μα δεν υπάρχει κράτος;
Ο τρόμος του αθόρυβου κινδύνου [...]
Οι επισκέψεις χτυπάνε αργά [...]
Θα μπορούσε αυτό το σπίτι [...]
Μικρά ρόδινα, μαύρα και βυσσινιά πούπουλα [...]
Μοιάζει 4 παρά 20 [...]
Λέω να μιλήσω γι' αυτήν [...]
Νόστος
Νύχτα βαθιά καβαλίκεψε το άλογο [...]
Είχανε ρίξει στην αγορά αρρώστια βαριά [...]
Νόστος
Εξορία
Λεπτομέρειες
ISBN139789600355444
ΕκδότηςΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗΣ
Χρονολογία ΈκδοσηςΑπρίλιος 2013
Αριθμός σελίδων306
Διαστάσεις17x11
Κωδικός Πολιτείας2250-5293
Θέμα
Θέση στο κατάστημαΕίσοδος Α

Κριτικές για το προϊόν

Δεν υπάρχουν κριτικές για αυτό το προϊόν.
Παρακαλούμε συνδεθείτε για να γράψετε μία κριτική.

Πλοήγηση

Θεματική ενότητα
Θεματική κατηγορία
Υποκατηγορία

ΣελιδοδείκτηςΠερισσότερα

Νίκη Αναστασέα: Όπως και οι άλλοι δεν είναι σατανικά πλάσματα Άνθρωποι στα όρια της αντοχής τους, γυναίκες και άντρες που φτάνουν στα άκρα και καμιά φορά τα ξεπερνούν: ο σύζυγος που αισθάνεται απέχθεια για την τε...

Βρείτε μας στο...

Verisign Eurobank EFG
Paypal IRIS