Ο Λογαριασμός μου

Δωρεάν αποστολή για αγορές άνω των 30€ | Δωρεάν αντικαταβολή | Έως 24 άτοκες δόσεις | Έως -85% χαμηλότερες τιμές σε πάνω από 300.000 τίτλους

Σχόλια Αναγνώστη: ΓιώργοςΜ

Σχόλιο για το βιβλίο "Η ΚΥΡΙΑ ΜΕ ΤΙΣ ΚΑΜΕΛΙΕΣ (ΕΚΔΟΣΗ POCKET)"
Ένα κλασικό ρομαντικό μυθιστόρημα του 18ου αιώνα με όλες τις αρετές και τις αδυναμίες του είδους. Στον αναγνώστη του 21ου αιώνα ίσως δεν θα πει και πολλά, καθώς οι περιγραφές είναι αρκετές (πάντως, λιγότερες σε σχέση με άλλα βιβλία του είδους) και οι διάλογοι ακούγονται μάλλον παράταιροι εν έτει 2020. Η πλοκή δεν με ενθουσίασε, καθώς ο Δουμάς υιός παρατράβηξε σε έκταση την ιστορία, η οποία θα μπορούσε να είχε περιγραφεί/ολοκληρωθεί σε τουλάχισοτν 100 σελ. λιγότερες. Διαβάζεται εύκολα από όποιον του αρέσει η γαλλική λογοτεχνία του 18ου αιώνα, αλλά δύσκολα θα βρίσκει ευρύ αναγνωστικό κοινό.
2020-07-24 02:50:06
Σχόλιο για το βιβλίο "1984 "
Αν και αρχικά ήμουν λίγο επιφυλακτικός σχετικά με το αν το βιβλίο αυτό μπορεί να πει κάτι καινούριο στον αναγνώστη του 21ου αιώνα χωρίς να περιπέσει σε έναν καταιγισμό τσιτάτων, τελικά, διαβάζοντας και την τελευταία σελίδα, αντιλαμβάνομαι ότι πρόκειται για ένα πανέξυπνο βιβλίο, δριμύ κατηγορώ στα ολοκληρωτικά καθεστώτα του 20ού αιώνα. Είναι πασιφανές ότι ο Όργουελ θέτει στο επίκεντρο της ιστορίας και της κριτικής του το σοβιετικό καθεστώς, όπως έκανε και στη Φάρμα των Ζώων, την παράνοια και την καταπίεση του οποίου ξεμπροστιάζει με κάθε ευκαιρία. Ανάμεσα στην αλήθεια του Όργουελ κι εκείνη του Χάξλευ πίστευα ότι μόνο ο δεύτερος δικαιώθηκε, αλλά φαίνεται ότι ακόμα και σήμερα, σε μια εποχή διάχυσης πληροφοριών, υπάρχουν τάσεις ελέγχου της σκέψης και τρομοκράτησης όποιου δεν συντάσσεται με την κυρίαρχη τάση/ιδεολογία (βλ. cancel theory). Αξίζει να το διαβάσει ο καθένας, ειδικά στη νεαρή ηλικία, για να αντιληφθεί νωρίς ότι τα κελεύσματα για διάφορες ουτοπίες είναι απλώς ένας ευφημισμός για μια πορεία προς τον όλεθρο, και να απομαγευτεί/λυτρωθεί.
2020-07-21 05:11:51
Σχόλιο για το βιβλίο "Η ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ"
Ο Ιβάν Κάτιτς, Γιουγκοσλάβους παρτιζάνος και πρώην κρατούμενος στο Μάουτχάουζεν, φυλακίζεται για τρίτη φορά στη ζωή του, αλλά αυτή τη φορά έχει ως φρουρούς του τους πρώην συντρόφους του. Το βιβλίο περιγράφει με γλαφυρότητα, κάποιες φορές και βερμπαλιστικά, τη ζωή του Ιβάν Κάτιτς μέσα κι έξω από το το στρατόπεδο, τους ανθρώπους που χάνει μέσα στην παράνοια του τιτοϊκού καθεστώτος, μιας ακόμα σοσιαλιστικής \'ουτοπίας\', τη ζωή του που διαλύεται σε χίλια κομμάτια με την οικογένειά του να σκορπάει στις πέντε γωνίες του κόσμου κι όσους μένουν κοντά του, να φιλτράρουν συνεχώς τις επαφές μαζί του. Ο Τσόσιτς περιγράφει από δύο διαφορετικές οπτικές γωνίες, του ίδιου του πρωταγωνιστή και του συγγραφέα, την δυστοπία του γιουγκοσλαβικού σοσιαλισμού, όπου οι αντίπαλοί του (σταλινικοί, τροτσκιστές, φιλοδυτικοί) στέλντονται σε στρατόπεδα όχι για να εκτελεστούν (αυτό θα ήταν μια ήττα για το καθεστώ), αλλά για να \'επιμορφωθούν\' και να δουν το φως το αληθινό. Οι αντι-σταλινικοί γίνονται εικόνα των σταλινικών αντιπάλων τους ως προς την τρομοκρατία και τις μεθόδους απαξίωσης που χρησιμοποιούν για να κάμψουν το ηθικό όσων δεν συμμορφώνονται στις υποδείξεις. Για όποιον ενδιαφέρεται να μάθει γι\'αυτήν την εποχή (δυστυχώς, δεν κυκλοφορούν πολλά βιβλία στα ελληνικά για την τιτοϊκή Γιουγκοσλαβία), είναι μία εξαιρετική επιλογή. Η μετάφραση δεν με ενθουσίασε, δεν ξέρω αν φταίει το πρωτότυπο ή η ίδια η μετάφραση, αλλά π.χ. τα βιβλία του Ίβο Άντριτς από τον ίδιο εκδοτικό οίκο, έχουν τύχει εξαιρετικών μεταφράσεων. Το κείμενο κάνει κοιλιές σε κάποια σημεία (είναι σχεδόν 450 σελ.), αλλά οι περιγραφές από το στρατόπεδο συγκέντρωσης και οι σκέψεις του κρατουμένου είναι καθηλωτικές.
2020-06-15 11:42:07
Σχόλιο για το βιβλίο "Ο ΛΕΝΙΝ ΣΤΟ ΤΡΕΝΟ"
Εξαιρετικά ενδιαφέρον βιβλίο. Η ιστορία του ταξιδιού του Λένιν με την υποστήριξη των Γερμανών για να βγει η Ρωσία από τον πόλεμο είναι σχετικά γνωστό γεγονός, αλλά οι λεπτομέρειες του ταξιδιού, η προπαρασκευή του, το πλαίσιο κ.λπ. παραμένουν εν πολλοίς άγνωστα. Η Μέριντεϊλ χρησιμοποιεί παρά πολλές πηγές, εισάγει στο κείμενό της πολλά αποσπάσματα από τις πηγές αυτές και μαρτυρίες, ενώ σε λίγες περιπτώσεις καταφεύγει σε εξαιρετικά περιορισμένη μυθοπλασία (π.χ. όταν περιγράφει τα βουνά της Ελβετίας), που, όμως, είναι κ απαραίτητη για το ενδιαφέρον του αναγνώστη. Επίσης, περιγράφει και διάφορα ενδιαφέρονται trivia της ιστορίας του ταξιδιού (και όχι μόνο), που εξωραϊζουν το κείμενο. Είναι ένα κατατοπιστικό ιστορικό βιβλίο, το ταξίδι του Λένιν είναι η αφορμή για να περιγράψει η Μέριντεϊλ το ιστορικό πλαίσιο, τους πρωταγωνιστές (όπως τον περιώνυμο Πάρβους) της δολοπλοκίας, αλλά και της πρώτης Επανάστασης του Φεβρουαρίου 1917 (εκεί, μάλλον, εντοπίζεται το επίκεντρο του βιβλίου), όπου ο Λένιν δεν πρωταγωνιστεί, αφού είναι εξόριστος στην Ελβετία. Θα κάνει συμφωνία με τον Διάβολο για να φτάσει στην Αγ. Πετρούπολη (από το 1914 Πέτρογκραντ) τον Απρίλιο του 1917 και να ξαναφύγει τον Ιούλιο για να επιστρέψει τον Οκτώβριο. Γενικώς, το βιβλίο είναι ένα εξαιρετικό ανάγνωσμα για τους λάτρεις της ιστορίας, με λεπτομέρειες και ιστορικές συμπτώσεις που θα ενθουσιάσουν τον αναγνώστη, αλλά και θα τον κάνουν να σκεφτεί ότι πολλές φορές ο ρους της ιστορίας είναι θέμα συγκυριών, άτεγκτου κυνισμού, μακιαβελικής λογικής κ απόλυτης στοχοπροσήλωσης.
2020-03-30 12:46:52
Σχόλιο για το βιβλίο "Ο ΧΙΟΝΑΝΘΡΩΠΟΣ"
Το δεύτερο βιβλίο του Νέσμπο (μετά τον Κοκκινολαίμη) που διαβάζω. Το διάβασα στα αγγλικά, όπως και το πρώτο. Ωραίο σκανδιναβικό αστυνομικό και όπως και στο Ο Κοκκινολαίμης, ο Νέσμπο δεν παραλείπει να αναδεικνύει πολλά στοιχεία της σύγχρονης νορβηγικής κοινωνίας μέσα από τη δράση που διαδραματίζεται. Η δράση αυτή είναι γρήγορη, όχι καταιγιστική, αλλά 'κινηματογραφική' (θα δω και την ταινία μετά), σε κάποια σημεία κάνει κάποια απαραίτητα διαλείμματα, όμως, κάποιες φορές είναι μεγαλύτερα απ' ό,τι θα έπρεπε, αλλά αυτό είναι κάτι που είναι κοινό χαρακτηριστικό αυτού του είδους των βιβλίων. Εν κατακλείδι, ενδιαφέρον βιβλίο, καλή ανατροπή (αν και με περισσότερη προσοχή, κάποιος θα μπορούσε να μυριστεί ποιος είναι ο δολοφόνος...), κινηματογραφική γραφή στην πεπατημένη του είδους.
2020-03-28 12:51:04
Σχόλιο για το βιβλίο "ΔΟΚΤΩΡ ΤΖΕΚΥΛ ΚΑΙ ΚΥΡΙΟΣ ΧΑΪΝΤ"
Ένα υπέροχο διαμάντι βικτωριανής λογοτεχνίας με ιδιαίτερη δομή (ξεκινά ανάποδα, με τον αναγνώστη να γνωρίζει τον δολοφόνο σχεδόν από την αρχή), υψηλού επιπέδου αγγλική γλώσσα που σε λίγα μόνο σημεία μπορεί να κουράζει. Η μικρή έκταση του βιβλίου βοηθάει ώστε να αποφεύγεται η όποια 'κοιλιά' στην πλοκή, ενώ η ικανότητα του Στήβενσον να περιγράφει εικόνες και να διηγείται καταστάσεις είναι ανυπέρβλητη. Το βιβλίο αγγίζει πολλά θέματα, η επιρροή της χριστιανικής ανατροφής του Στήβενσον είναι εμφανής στις αναφορές του στην Παλαιά Διαθήκη, και ο αναγνώστης καλείται να αναγνωρίσει στις περσόνες του Δρ Τζέκυλ και του κου Χάιντ στοιχεία της δικής του προσωπικότητας. Υπέροχο αριστούργημα. Διαβάστε το στα αγγλικά.
2020-02-11 09:33:09
Σχόλιο για το βιβλίο "ΥΠ'ΟΨΙΝ ΤΗΣ ΛΙΤΣΑΣ"
Υπέροχος Σουρούνης, με την άμεση, ειρωνική, παιχνιδιάρικη, έξυπνη γραφή του, που αναδεικνύει και την πλέον μπανάλ ιστορία σε μετατρέπει σε διήγημα. Σε όποιον του αρέσει ο Σουρούνης, θα απολαύσει δέκα μικρά διαμαντάκια. Όποιος δεν τον ξέρει, ας δοκιμάσει πρώτα άλλα βιβλία του Σουρούνη κι ας διαβάσει αυτό ως συμπλήρωμα.
2020-01-09 21:19:06
Σχόλιο για το βιβλίο "ΤΟ ΚΑΛΠΙΚΟ ΖΥΓΙ "
Το πρώτο βιβλίο του Ροτ που διαβάζω και, δυστυχώς, δεν με ενθουσίασε. Η πλοκή δεν \'ρέει\', οι διάφορες πράξεις μοιάζουν επαναλαμβανόμενα μοτίβα παρά τις όποιες εξαιρέσεις. Πολλοί χαρακτήρες όπως π.χ. του τσιγγάνου Ζεμέσκιν παραμένουν μονοδιάστατοι, χάρτινοι, χωρίς βάθος. Η ιστορία του Αίμπνεσυτς με τη σύζυγό του και το παιδί (του) δεν αναλύεται όσο θα έπρεπε. Ο Ροτ παρουσιάζει τον ήρωα να μεταλλάσσεται, αλλά δεν παρουσιάζει επαρκώς και πειστικά την αιτία αυτής της μετάλλαξης. Η γλώσσα είναι όμορφη, χωρίς να είναι κάτι το εξαιρετικό. Η κατάληξη της ιστορίας μού φάνηκε απλοϊκή και κάπως βεβιασμένη. Θα δοκιμάσω κι άλλα βιβλία του Ροτ, αλλά το Κάλπικο Ζύγι δεν νομίζω ότι είναι ένα άρτιο μυθιστόρημα, όπως περιγράφει ο εκδότης στο οπισθόφυλλο του βιβλίου - κι ας με ελκύει πολύ η ιστορική περίοδος κατά την οποία εκτυλίσσεται η πλοκή του βιβλίου.
2020-01-07 15:29:31
Σχόλιο για το βιβλίο "ΑΤΤΙΛΑΣ"
Εξαιρετικά ενδιαφέρον βιβλίο, μια συνοπτική βιογραφία του Ούννου αυτοκράτορα Αττίλα (ο μοναδικός Ούννος αυτοκράτορας, καθώς ο θάνατός του σήμανε και το τέλος της βραχύβιας αυτοκρατορίας των Ούννων). Μια εξιστόρηση της παρουσίας των Ούννων στην Ασία και στην Ευρώπη, την εξάπλωσή τους από τις στέππες της Ασίας μέχρι και τα όρια της Δυτικής και Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, την εγκαθίδρυσή τους στις πεδιάδες της σημερινής Ουγγαρίας, τις σχέσεις τους με τους γειτονικούς λαούς (Βησιγότθοι, Οστρογότθοι, Αλανοί, Φράγκοι κ.λπ.), τις δολοπλοκίες, το σύμπλεγμα διπλωματικών και στρατιωτικών σχέσεων. Ο Αττίλας (Μικρός Πατέρας), προ-πάτορας των Τούρκων, αλλά, εν μέρει και των Γερμανών (σε γελοιογραφίες του Μεσοπολέμου οι Ναζί εμφανίζονται ως απόγονοι των Ούννων) έχει αδικηθεί, καθώς παρουσιάζεται μέσα από τα μάτια των Δυτικών αντιπάλων του (η μοναδική ίσως περίπτωση που η ιστορία γράφτηκε από τους ηττημένους) αποκλειστικά ως ένας βάρβαρος. Αξίζει να διαβαστεί. Ένα Game of Thrones σε σχήμα pocket.
2019-12-02 10:50:15
Σχόλιο για το βιβλίο "Ο ΓΥΡΙΣΜΟΣ"
Ο πυρήνας, η πλοκή, η ιστορία είναι παρά πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία του βιβλίου. Η γλώσσα, σαφώς επηρεασμένη από το στυλ του Σαραμάγκου με μακριές περιόδους, λίγες τελείες, πολλά κόμματα, κ.λπ., και σε πολλά σημεία κινηματογραφική, αναδεικνύει σε πολλά σημεία την αγωνία, το φόβο, την απελπισία των πρωταγωνιστών, που επιστρέφουν (...μάλλον όχι, αφού δεν είχαν ζήσει όλοι στην Πορτογαλία πριν πάνε στην Αγκόλα) στη μητρόπολη υπό τα καχύποπτα βλέμματα των ντόπιων Πορτογάλων και των κομμουνιστών που έχουν πάρει την εξουσία μετά την Επανάσταση των Γαρυφάλλων και βλέπουν τους συμπατριώτες τους σαν εκπροσώπους του αποικιοκρατικού εαυτού της Πορτογαλίας, τον οποίο θέλουν να ξορκίσουν. Πολύ ενδιαφέρον θέμα και σχετικά άγνωστο στο ελληνικό κοινό. Το πρωτό μισό του βιβλίου είναι καλύτερο από το δεύτερο, όπου κάνει μια μικρή κοιλιά, αλλά επανέρχεται και πάλι πριν από το τέλος. Συστήνεται ανεπιφύλακτα. 4/5
2019-11-23 10:29:18
Σχόλιο για το βιβλίο "Η ΚΑΛΟΣΥΝΗ ΤΩΝ ΞΕΝΩΝ "
Σε αυτό το βιβλίο ο Τατσόπουλος \'ξεγυμνώνεται\'. Μάς παρουσιάζει την προσωπική του ιστορία με το γνωστό ειρωνικό, κυνικό και αυτόσαρκαστικό ύφος του. Μέσα από την προσωπική ιστορία της υιοθεσίας του, που είναι ο άξονας/αφορμή γύρω από τον οποίο περιστρέφεται το βιβλίο, ο Τατσόπουλος περιγράφει μορφές και μορφώματα της Ελλάδας από τη δεκαετία του 1960 και μετά. Χωρίς καμία διάθεση εξωραϊσμού, ο Τατσόπουλος περιγράφει ιστορίες ενός παρελθόντος, που αν και δεν είναι μακρινό, στο σημερινό νεαρό αναγνώστη μοιάζει μάλλον κιτς. Είναι οι δεκαετίες του 70 και του 80, ο παροξυσμός των 90s, όλα περνάνε μέσα από τις σελίδες του βιβλίου. Ίσως σε μερικά σημεία χάνεται ο ειρμός, αλλά ο συγγραφέας καταφέρνει γρήγορα να τον ξαναπιάσει και να \'στρώσει\' πάλι τη διήγηση. Διαβάζεται πολύ εύκολα, όπως κι όλα του Τατσόπουλου. Το ύφος και η γλώσσα του είναι κάτι παραπάνω από διακριτή. Συνεχίζω να θεωρώ ότι η Καρδιά του Κτήνους είναι το κορυφαίο του βιβλίο. Η Καλοσύνη των Ξένων είναι αξιόλογο βιβλίο, θέτει πολλούς προβληματισμούς γύρω από την υιοθεσία, αλλά δεν περιορίζεται εκεί. Θέτει την κοινωνία μας μπροστά στον καθρέφτη της - και την ξεμπροστιάζει.
2019-10-28 10:46:22
Σχόλιο για το βιβλίο "Ο ΧΟΡΟΣ ΤΩΝ ΡΟΔΩΝ"
Ο Σουρούνης παραδίδει ένα αριστούργημα, έναν υπέροχο πίνακα με σχήματα και χρώματα που είναι απολύτως ανάγλυφα, με χαρακτήρες απολύτως αναγνωρίσιμοι, αλλά καθόλου μονοδιάστατοι. Απεναντίας, άλλοτε διάολοι κι άλλοτε άγιοι, άλλοτε απλοί άνθρωποι με αδυναμίες, αίμα, σάρκα, οστά και σπέρμα, οι ήρωες του Σουρούνη είναι ψηφίδες της κοινωνίας των Gastarbeiter της δεκαετίας του 1960 στη Δυτ. Γερμανία. Μακριά από την καζαντζίδικη κλάψα και την φτηνή ηρωοποίηση του \'προλεταριάτου\' των Ελλήνων της ξενιτιάς, ο Σουρούνης αποδίδει με μια ρευστή, κυνική, ωμή και πολύ ερωτική γλώσσα τη ζωή αυτών των φτωχοδιάβολων, χωρίς φωτοστέφανα και αναθέματα. Η ζωή τους γυρίζει γύρω από τη ρουλέτα, η οποία με τη σειρά της γυρίζει γύρω από τον εαυτό της - ες αεί. Ένα αριστούργημα από έναν από τους κορυφαίους Έλληνες πεζογράφους του β\' μισού του 20ού αιώνα.
2019-10-28 10:38:08
Σχόλιο για το βιβλίο "Η ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΡΟΤΖΕΡ ΑΚΡΟΙΝΤ "
Το πρώτο βιβλίο της Αγκάθα Κρίστι που διάβασα. Πολύ ωραία ατμόσφαιρα,σε μεταφέρει στην Αγγλία του 1926 η πρωτοπρόσωπη αφήγηση ενός εκ των πρωταγωνιστών της ιστορίας προσδίδει αμεσότητα χωρίς να χάνεται κάτι από την παντογνωσία που προσφέρει η τριτοπρόσωπη αφήγηση, καθώς ο αφηγητής βρίσκεται σχεδόν συνεχώς μαζί με τον Ηρακλή Πουαρό που ερευνά την υπόθεση. Αν και κάποιοι χαρακτήρες παραμένουν κάπως ημιτελείς, η ιστορία είναι πολύ ενδιαφέρουσα, το παιχνίδι της συγγραφέως με τον αναγνώστη είναι συνεχές, το `κλείσιμο του ματιού` είναι τόσο διακριτικό που μόνο στο τέλος το αντιλαμβάνεσαι -κι αυτό, αναδρομικά. Όπως πάντα, οι λεπτομέρειες παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στην διαλεύκανση του μυστηρίου, λεπτομέρειες τις οποίες μόνο ο Ηρακλής Πουαρό μπορεί να παρατηρήσει. Και η επίλυση του μυστηρίου είναι πράγματι αριστοτεχνική και σε τέτοιο βαθμό που μάλλον κανείς δεν μπορεί να φανταστεί τον δολοφόνο διαβάζοντας το βιβλίο.
2019-08-26 16:04:45
Σχόλιο για το βιβλίο "ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΧΙΛΜΠΙΛΗ "
Το βιβλίο αυτό είναι μια αποτύπωση της μικροκοινωνίας της λευκής εργατικής τάξης που ζει στη λεγόμενη Ζώνη της Σκουριάς (Rust Belt) (δεν ταυτίζονται με τους λεγόμενους WASP - White Anglo- Saxon Protestants), δλδ της κύρια εκλογικής πελατείας του Ντόναλντ Τραμπ, των στρωμάτων εκείνων της αμερικανικής κοινωνίας που χτυπήθηκαν περισσότερο απ' όλα από την απο-βιομηχανοποίηση των Μεσοδυτικών Πολιτειών, των ανθρώπων που αισθάνονται αποκομμένοι από την υπόλοιπη κοινωνία και δεν έχουν κανένα κοινό με τους χιπστερ της Νέας Υόρκης ή τους νεόπλουτους της Silicon Valley. Αλκοολισμός, φτώχεια, ανεργία, διαλυμένες οικογένειες, ναρκωτικά, παραίτηση, συνωμοσιολογία, είναι μερικά απο τα χαρακτηριστικά του τρόπου ζωής αυτής της κοινωνίας, που αρνείται να δει κατάματα την πραγματικότητα και να την αλλάξει, αλλά αναζητά παραμυθία στη ρητορική που την αθωώνει και ρίχνει το φταίξιμο στους 'άλλους'. Το βιβλίο, μέσα από αχρείαστες επαναλήψεις, πολλές φορές, αποδίδει αυτήν την ζοφερή ατμόσφαιρα, το κλίμα ωχαδερφισμού, την ενδοοικογενειακή βία, τη διάλυση κάθε οικογενειακού ιστού (ενώ περιέργως η μικροκοινωνία τους έχει συνοχή), την υπέρβαση που αποτελεί την εξαίρεση στον κανόνα, αλλά και το γεγονός ότι η νοοτροπία του 'χιλμπίλη' παραμένει μέσα τους ακόμα κι όταν ξεφεύγουν από τα όρια του κόσμου τους. Δεν είναι λογοτεχνία ούτε διεκδικεί δάφνες κάποιου υψηλού λογοτεχνικού έργου. Είναι μια μαρτυρία (εξού και στη σειρά testimonia των εκδόσεων Δώμα) από έναν 30χρονο που κατάφερε να ξεπεράσει τα όρια που του έθετε η κοινωνία των χιλμπίληδων. Οι τελευταίες 50 σελ. δεν έχουν ιδιαίτερη αξία, θα μπορούσε ο συγγραφέας να τις παραλείψει. Ωστόσο, το υπόλοιπο βιβλίο διαβάζεται εύκολα, αν και σε κάποια σημεία επαναλαμβάνεται το μοτίβο. Ενδιαφέρουσα ιστορία για όσους θέλουν να γνωρίζουν τι συμβαίνει στην καρδιά της Αμερικής και ποιος ο αντίκτυπος της κρίσης στις κοινωνίες αυτές.
2019-08-06 11:00:24
Σχόλιο για το βιβλίο "ΣΦΑΙΡΙΚΑ ΚΑΤΟΠΤΡΑ, ΕΠΙΠΕΔΟΙ ΦΟΝΟΙ"
Ενδιαφέρον ανάγνωσμα, που θα το απολαύσουν όσοι έχουν και μια ιδιαίτερη αγάπη για την Κύπρο και την ιστορία της, αλλά και την περίοδο των Σταυροφοριών. Η μαθηματική/γεωμετρική παράμετρος του βιβλίου είναι κατανοητή απ\' όλους, επομένως, δεν θα υπάρχει καμία δυσκολία για τον αναγνώστη που δεν έχει ειδικές μαθηματικές γνώσεις να καταλάβει την πλοκή. Διαβάζεται εύκολα, ρέει η υπόθεση, αν και υπάρχουν στιγμές που επαναλαμβάνεται ο συγγραφέας όταν περιγράφει γεγονότα του παρελθόντος από δύο διαφορετικούς πρωταγωνιστές. Το τέλος (η λύση του μυστηρίου) είναι σε κάποιο βαθμό προβλέψιμη από τον προσεκτικό αναγνώστη, δεν μπορώ να πω ότι εξεπλάγην όταν αποκαλύφθηκε η ταυτότητα του ενόχου. Σε κάθε περίπτωση, προτείνεται για χαλαρή ανάγνωση, που αποφέρει ενδιαφέρουσες γνώσεις για τη μεσαιωνική, αλλά και σύγχρονη Κύπρο, με τη συνοδεία ενός μέτριας δυσκολίας αστυνομικού αινίγματος.
2019-07-24 12:53:01
Σχόλιο για το βιβλίο "Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΟΥ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ"
Οι ιστορίες του Καπισίνσκι είναι η ίδια η ιστορία του δεύτεορυ μισού του 20ού αιώνα, κομμάτια του μεγάλου πάζλ που είναι η ανθρωπότητα. Σε μεταφέρει με τη διήγησή του από τη Νιγηρία στην Αλγερία, μετά στην Γκάνα, σε πετάει στη Λατινική Αμερική, αλλά σε περνάει και μια βόλτα από την Κύπρο την επαύριον της τουρκικής εισβολής. Όρεξη να έχεις να διαβάσεις τις ιστορίες του, τις εμπειρίες του, όταν η ζωή εφάπτεται με τον θάνατο, ιδρώνεις μαζί του όταν διαβάζεις πως κάποιοι αντάρτες στη μέση του πουθενά τον περιλούζουν με βανζίνη κι είναι έτοιμοι να τον πυρπολήσουν, όταν περνάει από μπλόκα ανταρτών πατώντας στο τέρμα το γκάζι επειδή δεν έχει άλλα λεφτά για να τους λαδώσει, ζεις μαζί με τους ανθρώπους τον πόλεμο στην Ονδούρα με αφορμή έναν αγώνα ποδοσφαίρου, αλλά πολύ βαθύτερες αιτίες. Γενικότερα, είναι ένα υπέροχο ανάγνωσμα. Προτείνεται- όπως και όλα του Καπισίνσκι.
2019-07-19 16:06:39
Σχόλιο για το βιβλίο "Η ΕΣΧΑΤΗ ΤΩΝ ΠΟΙΝΩΝ"
Κατ' αρχάς, είναι πολύ ενδιαφέρον το πλαίσιο της ιστορίας, δλδ το Μουντιάλ του 1978 στην Αργεντινή. Αμέσως τίθεται ένα συγκεκριμένο χρονικό πλαίσιο (πρώτο παιχνίδι του Περού απέναντι στη Σκότια μέχρι και τον τελικό μεταξύ Αργεντινής και Ολλανδίας), οπότε ό,τι είναι να συμβεί, θα συμβεί μέσα σε σε αυτές τις 2 εβδομάδες. Ενδιαφέρουσα πλοκή, εν μέρει ανατρεπτικό φινάλε, λίγα κενά, ένα ευχάριστο ανάγνωσμα με την όποια φλυαρία έχουν τα βιβλία αυτού του είδους για να γεμίσουν κάποιες σελίδες παραπάνω - αλλά χωρίς να κουράζει υπερβολικά. Ο βασικός πρωταγωνιστής σε αρκετές περιπτώσεις παορυσιάζεται ως καρικατούρα, αλλά, καθ[ώς η ιστορία προχωρά, αυτό μετριάζεται και γίνεται πιο αληθινός (από ανθρωπάκι γίνεται άνθρωπος). Όποιος ενδιαφέρεται για την ιστορία της Λατινικής Αμερικής στη δεκαετία του 1970, τα διάφορα καθεστώτα, αλλά και τις σχέσεις μεταξύ των γειτονικών λαών, κι επιθυμεί και μια δόση ποδοσφαίρου ως σάουντρακ, να το προτιμήσει. Αφορμή για να διαβάσει κανείς και άλλα έργα του συγγραφέα.
2019-07-02 10:59:45
Σχόλιο για το βιβλίο "Ο ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΑΡΧΗΣ ΛΙΑΠΚΙΝ"
Πρώιμος Καραγάτσης, αλλά το ταλέντο του ξεχειλίζει. Η πλοκή του έργου είναι αρκετά ενδιαφέρουσα -αν και κάπως προβλέψιμη, σε κάποια σημεία του, το σκηνικό (Λάρισα του Μεσοπολέμου) ασυνήθιστο, οι χαρακτήρες (με εξαίρεση τον Λιάπκιν) όχι απόλυτα ολοκληρωμένοι, αλλά, σε κάθε περίπτωση, ένα πολύ καλό βιβλίο για έναν 24χρονο συγγραφέα που αξίζει να διαβαστεί. Το συγκολονιστικό με τον Καραγάτση είναι ότι, με έναν μαγικό τρόπο, ακόμα και στα σημεία που πλατιάζει, η γλώσσα του ρέει, δεν κολλάει, κι αυτό είναι από τα προτερήματά του. ΥΓ: Αν ο Καραγάτσης έγραφε αυτό το έργο εν έτει 2019, τότε θα κατηγορούνταν για μισογυνισμό, αντι-κομμουνισμό κ.λπ., αλλά ευτυχώς το έγραψε πολλές δεκαετίες πριν, οπότε δεν θα λογοκριθεί.
2019-06-14 11:45:21
Σχόλιο για το βιβλίο "ΜΕΡΟΝΥΧΤΑ ΦΡΑΓΚΦΟΥΡΤΗΣ"
Χωρίς δόση υπερβολής, σε αυτό το βιβλίο του ο Σουρούνης μπορεί να χαρακτηριστεί ως ένας άλλος Μππουκόβσκι. Η γλώσσα του (βρώμικη, άξεστη, γρατσουνισμένη), τα θέματά του (το περιθώριο της κοινωνίας, ο υπόκοσμος, η μούργα κατά το λαϊκότερο), το κλίμα που δημιουργεί, όλα θυμίζουν Μπουκόβσκι. Μοναδικό αρνητικό σημείο η πλοκή, δεν είναι κάτι το θεαματικό, τα διηγήματα αυτά είναι φωτογραφικά στοπ καρέ χωρίς να εντάσσονται σε κάποιο ευρύτερο πλάνο μυθοπλασίας. Ωστόσο, τα υπόλοιπα στοιχεία των ιστοριών είναι υπεραρκετά για να διαβάσει κάποιος μέσα σε ένα απόγευμα/βράδυ αυτό το βιβλίο.
2019-06-14 11:45:15
Σχόλιο για το βιβλίο "ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΔΙΑΤΑΞΗ"
Κατ΄αρχάς δύσκολα κατατάσσεται σε κάποιο είδος αυτό το βιβλίο. Είναι ιστορία, αλλά χωρίς ιδιαίτερη διείσδυση στην αιτιολογία των γεγονότων. Ο συγγραφέας προτιμάει μια πιο κινηματογραφική προσέγγιση για να παρουσιάσει σκέψεις, αίτιο κι αιτιατό. Μυθιστόρημα σε καμία περίπτωση. Κάποια σκόρπια δοκιμιακά στοιχεία, αλλά χωρίς να δίνουν τον τόνο στο κείμενο. Με λίγα λόγια, ιστορία διανθισμένη με κάποιες λογοτεχνικές πινελιές. Δεν θεωρώ ότι είναι κάτι το εξαιρετικό ούτε ότι άξιζε το βραβείο Goncourt, η παράθεση των ιστορικών γεγονότων μού θύμισε σε αρκετές περιπτώσεις στύλ Wikipedia με ολίγον από μύχιες σκέψεις των πρωταγωνιστών και λογοτεχνική ζάχαρη άχνη. 3 αστέρια κυρίως λόγω του ενδιαφέροντος θέματος.
2019-05-22 01:14:06
Σχόλιο για το βιβλίο "ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΜΕ ΤΟ ΣΚΟΥΛΑΡΙΚΙ"
Κατ\' αρχάς, η πλοκή είναι πολύ ενδιαφέρουσα, οπότε ο σκελετός του έργου είναι στέρεος. Λογοτεχνικά δεν είναι κάτι το εξαιρετικό, αλλά διαβάζεται εύκολα, εύπεπτα κι ευχάριστα. Όποιος έχει κι ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον στον Χρυσό Αιώνα της Ολλανδίας (τον 17ο) και τον ζωγράφο Βερμέερ, που ήταν μια μάλλον εσωστρεφής προσωπικότητα, προτείνεται ανεπιφύλακτα, καθώς θα μάθει αρκετά για τις μικρές ολλανδικές κοινωνίας της εποχής, τις σχέσεις Προτεσταντών (πλειοψηφία) και Καθολικών (μειοψηφία), την άνοδο της αστικής τάξης, κ.λπ.
2019-04-29 14:28:32
Σχόλιο για το βιβλίο "ΤΟ ΚΑΠΕΛΟ ΤΟΥ ΒΕΡΜΕΕΡ"
Εξαιρετικά ενδιαφέρον βιβλίο, που αναβιώνει τον κόσμο του 170υ αιώνα, ο οποίος και σηματοδοτεί την αρχή της παγκοσμιοποίησης και του καπιταλισμού, όπως τον γνωρίζουμε σήμερα. Οι πίνακες του Βερμέερ είναι απλώς η αφορμή, που παίρνει ο συγγραφέας (με ειδίκευση στη σινολογία) για να περιγράψει το απίστευτα πυκνό πλέγμα οικονομικών, πολιτικών και πολιτιστικών σχέσεων που αναπτύσσονται ανάμεσα στην Ευρώπη (και δη, τους Ολλανδούς) και την Αμερική και την Ασία (ιδίως την Κίνα), όταν οι Ολλανδοί καταφέρνουν να εξασφαλίσουν μια θέση στις εμπορικές οδούς της Άπω Ανατολής. Αν και σε κάποια σημεία ο συγγραφέας αναφέρεται σε λεπτομέρειες, οι οποίες θα μπορούσαν να παραλειφθούν, το βιβλίο διαβάζεται εύκολα και παρέχει έναν πλούτο πληροφοριών, που βοηθάει τον αναγνώστη να μεταφερθεί χωροχρονικά πίσω στον 17ο αιώνα. Συστήνεται ανεπιφύλακτα.
2019-04-08 11:45:12
Σχόλιο για το βιβλίο "ΟΙ ΦΗΜΕΣ"
Ο Ούγκο Κλάους δεν είναι κ πολύ γνωστός στην Ελλάδα, αν και θα έπρεπε, καθώς αποτελούσε έναν σύγχορνο αναγεννησιακό άνθρωπο που έγραφε και πεζογραφία και ποίηση (κυρίως, ποίηση) και ζωγράφιζε, και αποτελεί μία από τις κορυφαίες φωνές του φλαμανδόφωνου Βελγίου. Το συγκεκριμένο βιβλίο θα μπορούσα να το χαρακτηρίσω ως άκρως αντιπροσωπευτικό της έννοιας της 'βελγικότητας', αφού καθρεφτίζει τον χαρακτήρα της φλαμανδικής κοινωνίας, τα άγχη και τους φόβους της, τους σκελετούς στην ντουλάπα, τα συμπλέγματα κ.λπ., δοσμένα με ένα ύφος στριφνό, ειρωνικό, άλλοτε γεμάτο υπονοούενα κι άλλοτε ευθύβολο. Ο Κλάους φέρνει μπροστά στον καθρέφτη τους Φλαμανδούς της δεκαετίας του 1960, και μάλιστα, στην πλέον αντιπροσωπευτική μορφή τους, αυτής των κατοίκων μιας μικρής επαρχιακής κωμόπολης. Σε κάποια σημεία χάνεται λίγο ο μίτος της υπόθεσης, αλλά όχι για πολύ (βοηθάει και το ότι τα κεφάλαια είναι πολύ σύντομα). Η μετάφραση είναι παρά πολύ καλή. Για όσους ενδιαφέρονται να αποκτήσουν μια εικόνα για το επαρχιακό Βέλγιο του 1960 (και, μάλιστα, τη Φλάνδρα, που τότε ήταν πιο φτωχή περιοχή από τη γαλλόφωνη Βαλονία), είναι ένα ενδιαφέρον βιβλίο, ορισμένες εξάρσεις υπαινικτικής γλώσσας που θυμίζει Χένρι Τζέιμς, αλλά και ορισμένες σελίδες ωμού ρεαλισμού που σε επαναφέρουν στην πραγματικότητα. 3 αστεράκια γιατί ελπίζω η Θλίψη του Βελγίου να είναι (ακόμα) καλύτερο.
2019-03-21 11:26:15
Σχόλιο για το βιβλίο "Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΣΤΑΛΙΝ "
Εξαιρετικό κόμικ. Ο Νουρί φτιάχνει, με βάση τα ιστορικά γεγονότα, μια υπέροχη ιστορία όπου οι πρωταγωνιστές, οι έξι αυλικοί του Πατερούλη, φοβούνται ο ένας τον άλλον για τους σκελετούς στην ντουλάπα του καθενός σε μια κατάσταση dog eat dog. Ειδικά η παρουσίαση του Μπέρια είναι πέρα από καθηλωτική. Το κείμενο, το σχέδιο, η εξέλιξη, η πλοκή, όλα είναι υπέροχα. Ο Nury είναι ένας παρα πολύ αξιόλογος συγγραφέας κόμικ με ιδιαίτερη αδυναμία στην ιστορία, τα τελευταία του άλμπουμ για τον πόλεμο στην Κατάνγκα του Κονγκό είναι κάτι παραπάνω από υπέροχα. Αξίζει να το διαβάσετε (μέσα σε λίγες ώρες το έχετε τελειώσει) και να δείτε και την ομώνυμη ταινία (πέρυσι κυκλοφόρησε), το σενάριο της οποίας βασίστηκε στο κόμικ αυτό. Απόλαυση - και ναι, η αυλή του Στάλιν ήταν ένα Κολοσσαίο.
2019-03-13 12:48:36
Σχόλιο για το βιβλίο "ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ "
Το βιβλίο ως προς τη δομή του και τον πλούτο των πληροφοριών που προσφέρει δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο. Ωστόσο, παρουσιάζει κάπως συνοπτικά τη διαδρομή του Ανδρέα Παπανδρέου ξεκινώντας ήδη από τα εφηβικά του χρόνια στο Κολλέγιο Αθηνών, στις Η.Π.Α. (όπου πήγε λίγο πριν ξεσπάσει ο πόλεμος), και συνεχίζοντας στη δεκαετία του 1960 και, φυσικά, την πρωθυπουργία του. Ο συγγραφέας δεν διστάζει να εκφράσει και προσωπικές απόψεις -κατά το πλείστον, αρνητικές- για το πρόσωπο του Παπανδρέου και τη δημόσια παρουσία του, απόψεις οι οποίες βασίζονται σε γεγονότα και δεν είναι αυθαίρετες αξιολογικές κρίσεις, και με τις οποίες συμφωνώ σε πολύ μεγάλο βαθμό. Ο συγγραφέας καταφέρνει ν\' αναδείξει την πολυπλοκότητα της προσωπικότητας του Παπανδρέου, τα συμπλέγματά του, την κατάθλιψή του, τον άκρατο λαϊκισμό του, την παντελώς απρόβλεπτη πολιτική του, καθώς και τις ανατροπές που επεφύλασσε στους εκλογείς του αφότου εξασφάλιζε την εκλογή του, κινήσεις και τακτικές τις οποίες υιοθετούν σε μεγάλο βαθμό και σημερινοί πολιτικοί στη χώρα μας. Ενδιαφέρον βιβλίο για όποιον θέλει ν\' αποκτήσει μια γενικότερη ιδέα για το τι ήταν κι αντιπροσώπευε ο Παναδρέου μέσα σε 200 σελίδες.
2019-03-13 12:43:53
Σχόλιο για το βιβλίο "ΤΑΞΙΔΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΗΡΟΔΟΤΟ (POCKET)"
Νιώθω τυχερός που διάβασα ένα τόσο όμορφο ανάγνωσμα, με γλώσσα απλή, με τον συγγραφέα-ρεπόρτερ να ταξιδεύει στο χώρο (Κίνα, Ινδία, Αιθιοπία, Σενεγάλη, Τανζανία, Αλγερία κ.λπ.) και στο χρόνο (πίσω στην εποχή του Ηρόδοτου και στον 20ό αιώνα), να δένει όμορφα τις Ιστορίες του μεγάλου ιστορικού, που αποτελούσαν μόνιμο σύντροφό του στα ταξίδια του, με τη σύγχρονη πραγματικότητα. Εάν θέλει κάποιος ν\' αποκτήσει αυτός ή το παιδί του ενδιαφέρον για την ιστορία, αυτό το βιβλίο είναι μια εξαιρετική αρχή, που θα ανάψει τη σπίθα για περαιτέρω μελέτη της ιστορίας μακριά από τον βαρετό δασκαλίστικο και αποστεωμένο τρόπο διδασκαλίας της ιστορίας στο σχολείο. Οι ιστορίες που έχει επιλέξει ο Καπισίνσκι από τον Ηρόδοτο (κάποιες είναι αρκετά γνώριμες στον μέσο Έλληνα αναγνώστη, άλλες παντελώς άγνωστες) είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσες, διδάγματα για την ανάγνωση της ίδιας της ιστορικής πραγματικότητας τόσο την εποχή της παντοκρατορίας των Περσών όσο και σήμερα. Εξίσου ενδιαφέρουσα και η παρουσίαση λαών όπως οι Ινδοί, οι Κινέζοι, αλλά και αφρικανικών χωρών, τη δεκαετία του 1960. Προτείνεται ανεπιφύλακτα. Θα ήταν ενδιαφέρον να υπάρχει σε κάθε βιβλιοθήκη - ιδίως, στις σχολικές. Οι εκδόσεις Μεταίχμιο καλό θα ήταν να επανεκδώσουν όλα τα βιβλία του Καπισίνσκι. Υπάρχει κοινό εκεί έξω που ενδιαφέρεται ν\' ακούσει ωραίες ιστορίες από ανθρώπους σαν τον Καπισίνσκι.
2019-02-27 11:07:23
Σχόλιο για το βιβλίο "ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΚΚΙΝΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ"
Εξαιρετικά ενδιαφέρον βιβλίο, καταγραφή της σύγχρονης ιστορίας της Ρωσίας και των Ρώσων, η κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού, τα όνειρα για μια δίκαιη και πλούσια κοινωνία που παρέμειναν κενό γράμμα, η πτώση και η επικράτηση ενός αδηφάγου καπιταλισμού, όπου λίγοι ολιγάρχες άρπαξαν τον πλούτο της χώρας εν μια νυκτί, η διάψευση των αρχικών ελπίδων για ελευθερία και πλούτο. Με λίγα λόγια, περιγράφει το απατηλό σοβιετικό όνειρο και το ψεύτικο ρωσικό όνειρο της δεκαετίας του 1990, που πληρώθηκε με δολάρια. Οι ιστορίες από το Β\' Π.Π. είναι συνταρακτικές και ανατρέπουν την καθαγιασμένη εικόνα που έχουμε για το ρόλο των Σοβιετικών στον πόλεμο, αναδεικνύοντας πώς το σύστημα εξαθλίωνε οικονομικά και ηθικά τους ανθρώπους. Η γλώσσα είναι καθαρά δημοσιογραφική, διανθισμένη κατά τόπους με λογοτεχνικές πινελιές. Αξίζει και με το παραπάνω η ανάγνωση.
2019-02-27 10:59:57
Σχόλιο για το βιβλίο "ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΙΟΥΔΑ"
Η πλοκή είναι αρκετά απλοϊκή, ο χαρακτηρισμός 'ηπειρώτικο νουάρ' είναι μάλλον υπερβολικός, αν όχι εντελώς άστοχος. Με ελάχιστη προσοχή αντιλαμβάνεται ο αναγνώστης τι έχει συμβεί και ποιος είναι ο ένοχος. Η γλώσσα είναι εν μέρει φροντισμένη, θυμίζει λίγο ηπειρώτικη ντοπιολαλιά, αλλά υπάρχουν πολλά σημεία που πολυσύλλαβες λέξεις της κοινής νεοελληνικής των αστικών κέντρων χαλάνε το γλωσσικό μείγμα. Η πλοκή δεν σε καθηλώνει, αυτή η ασθένεια της πρόσφατης νεοελληνικής παραγωγής διηγημάτων, δεν σε συναρπάζει (υπάρχουν λίγες εξαιρέσεις), οι χαρακτήρες παραμένουν λειψοί, δεν φωτίζονται όσο πρέπει για να αιτιολογηθούν οι πράξεις του. Γλωσσικά είναι ενδιαφέρον (κι άποψη ύφους), αλλά, γενικώς, όχι κάτι ιδιαίτερο.
2018-12-05 11:06:43
Σχόλιο για το βιβλίο "ΜΟΝΟ ΤΟ ΑΡΝΙ"
Οι τέσσερις ιστορίες του βιβλίου (με την πρώτη, Ο Κόραξ Εξελθών, να είναι η μεγαλύτερη και, ίσως, η πιο ενδιαφέρουσα) παρουσιάζουν την κύρια αδυναμία που χαρακτηρίζει την
πρόσφατη νεοελληνική λογοτεχνική παραγωγή διηγμάτων: την έλλειψη πλοκής. Το ύφος είναι ενδιαφέρον, η γλώσσα προφορική (αν και λίγο επιτηδευμένη σε ορισμένα/αρκετά σημεία), αλλά λείπει η ραχοκοκαλιά μιας καλής ιστορίας, δλδ η ενδιαφέρουσα πλοκή. Οι ιστορίες δεν ολοκληρώνονται ποτέ (εκτός, ίσως, από την πρώτη), αφήνουν πάντα ερωτηματικό, που δεν μπορεί ν' απαντηθεί, αφού λείπουν και τα στοιχεία που θα επιτρέπουν στον αναγνώστη ν' απαντήσει σχετικά με το τι θα συμβεί μετά. Η συγγραφέας θα πρέπει να κατέβαλε αξιόλογη προσπάθεια για να φτιάξει τη γλώσσα της και το ύφος της, αλλά από άποψη πλοκής χρειαζόταν πολύ περισσότερη δουλειά.
2018-12-05 11:06:36
Σχόλιο για το βιβλίο "ΤΟ ΔΙΑΒΑΤΗΡΙΟ"
Κλασική σαμαρακική γραφή, υπέροχο ύφος, πλοκή κ δομή που άλλα αφήνουν να υπονοηθούν ό,τι συμβαίνουν κι άλλα συμβαίνουν στην πραγματικότητα - ειδικά το διήγημα για την οδό Σταδίου είναι άκρως ενδεικτικό. Ιδιαιτέρως όμορφα το Διαβατήριο, η Μάνα και η Αποκάλυψις Ιωάννου. Άλλο ένα υπέροχο βιβλίο από τον βαθιά ανθρώπινο λογοτέχνη Σαμαράκη. Το 5άρι είναι για το Λάθος, αλλά και το Διαβατήριο στέκεται δίπλα στο αριστούργημα του Σαμαράκη με ιδιαίτερες αξιώσεις - κι ας είναι διαφορετικά είδη.
2018-11-21 11:31:29

Πλοήγηση

Θεματική ενότητα
Θεματική κατηγορία
Υποκατηγορία

ΣελιδοδείκτηςΠερισσότερα

Pedro-Juan Gutierrez: Ένας μοναχικός τύπος, απέναντι από τη θάλασσα, έπαιζε σαξόφωνο. Ένας μοναχικός τύπος, απέναντι από τη θάλασσα, έπαιζε σαξόφωνο. Ο τύπος έκανε εξάσκηση, έπαιζε σκάλες. Σε κάποια φάση άρχισε να παίζει τζαζ. Πολύ αργή...

Βρείτε μας στο...

Verisign Eurobank EFG
Paypal IRIS