Ο Λογαριασμός μου

Δωρεάν αποστολή για αγορές άνω των 30€ | Δωρεάν αντικαταβολή | Έως 24 άτοκες δόσεις | Έως -85% χαμηλότερες τιμές σε πάνω από 300.000 τίτλους

Σχόλια Αναγνώστη: bigbrother

Σχόλιο για το βιβλίο "ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΗ ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ "
Μια αρκετά ακριβή έκδοση. Παρότι καλοστημένο και αρκετά καλά επιμελημένο, δεν με ενθουσίασε. Διάβασα κάποιες δεκάδες σελίδων και θα το ξαναπιάσω μόνο αν θέλω να βρω σκέψεις και επιχειρήματα για μια συγκεκριμένη σκέψη που με απασχολεί σε ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα.
Το βρήκα αποσπασματικό, με κακή μετάφραση των πρωτότυπων κειμένων, κάποια άστοχη επιλογή κειμένων και, παρά την καλή επιμέλεια, χαοτικό. Ο επιμελητής δεν προτείνει ανάγνωση γραμμική από την αρχή ως το τέλος. Διάβασα κάποιες σελίδες με τη μέθοδο που συνιστά εκείνος. Ένα θέμα (π.χ. Ουσία, Αλήθεια, Σκέψη κ.λπ.) και για το πώς έχουν τοποθετηθεί διάφοροι φιλόσοφοι μέσα στους αιώνες πάνω σ’ αυτό. Αυτή η μέθοδος μελέτης είναι θεματική και πηγαίνεις σε αριθμημένα χωρία του βιβλίου, στα οποία σε παραπέμπουν τα περιεχόμενα.
Επίσης, δίνει έμφαση σε ιδεαλιστές, ορθολογιστές φιλοσόφους και όχι τόσο σε εμπειριστές φιλοσόφους. Περισσότερη αξία έχουν οι εμπειριστές φιλόσοφοι για τις θεωρίες τους για την πολιτική παρά για τη γνώση και την πραγματικότητα!

Υ.Γ. : Έχω διαβάσει ελάχιστο μέρος από το σύνολο του βιβλίου.
2021-08-30 20:20:56
Σχόλιο για το βιβλίο "ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ"
Ειδικότερη μνεία οφείλουμε να κάνουμε στο πόνημα «Εισαγωγή στη φιλοσοφία» του Χαράλαμπου Θεοδωρίδη. Πρωτοεκδόθηκε το 1945, επανεκδόθηκε το 1955 και κυκλοφορεί και στις μέρες μας από τις εκδόσεις Εστία. Εξαιρετικά καλογραμμένο, το θεωρώ καλύτερη προσπάθεια από εκείνη του Μπέρτραντ Ράσσελ, τουλάχιστο ως εισαγωγή. Το πρώτο μέρος αναφέρεται στην άλυτη διαμάχη μεταξύ ιδεαλιστών και εμπειριστών. Το δεύτερο μέρος επικεντρώνεται στη μεταφυσική. Η φιλοσοφική καταβολή του συγγραφέα είναι ο εγελιανισμός. Τα πλεονεκτήματα του βιβλίου είναι: 1)Είναι συνθετικό και φορμαλιστικό και κατατάσσει τις θεωρίες σε «σχολές σκέψης». Αυτό διευκολύνει τους αρχάριους αναγνώστες. 2) Ως συνθετικό σύγγραμμα συγκρίνει και αντιπαραθέτει, επίσης σχολιάζει τις διάφορες απόψεις. 3) Διασαφηνίζει τις φιλοσοφικές έννοιες και εξετάζει την εξέλιξη της σημασίας τους μέσα στο χρόνο. 4) Εξηγεί τακτοποιημένα και είναι περιεκτικό, αλλά και πυκνογραμμένο. 5) Αναφέρεται και σε ιδεολογίες συστημάτων της εποχής του (εθνικοσοσιαλισμός, σοσιαλισμός). 6) Φέρνει στην επιφάνεια φιλοσόφους και φιλοσοφίες της εποχής του, που σήμερα τις έχει «σκεπάσει» η λήθη. 7) Παραθέτει συμπεράσματα και τις απόψεις του ιδίου. 8) Έχει και κάποια λογοτεχνική αξία, παρά το ότι στο μεγαλύτερο μέρος είναι γραμμένο με λόγιο τρόπο. 9) Κάνει αναφορά και στις αναδυόμενες κοινωνικές επιστήμες. Το συνιστώ ανεπιφύλακτα! Ακόμα και αν, περίπου 70 χρόνια μετά, κάποιες απόψεις του συγγραφέα είναι παλαιωμένες και παρωχημένες.

2021-08-30 14:54:59
Σχόλιο για το βιβλίο "ΜΙΑ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ"
Είναι ένα βιβλίο που σε μαθαίνει πολλά πράγματα. Βλέπει την ιστορία με ταξική ματιά. Μέσα από αυτή τη θέαση και μεθοδολογία, πολλές φορές αδικεί μεγάλους πολιτισμούς, όπως το Βυζάντιο και παλιότερους ακόμα. Το βιβλίο "πάσχει" από ταξικό αναγωγισμό, εγγενές ελάττωμα στο μαρξισμό. Μέσα στην ιδεολογική μονομέρεια καταδικάζει ακόμα και συμβολές προσώπων, όπως ο Γκάντι και ο Μαντέλα. Επίσης, τηρεί σιγή ιχθύος για την μεταπολεμική ανάπτυξη και την ισχυρή μεσαία τάξη, που ανδρώθηκαν πάνω σε σοσιαλδημοκρατικές πολιτικές. Θετικό στοιχείο του βιβλίου είναι ότι έχει μια μέθοδο-και άρα δεν είναι μια απλή εξιστόρηση. Είναι επίσης περιεκτικό και, όσοι ασχολούνται με την παγκόσμια ιστορία, θα βρουν πολλά, τα οποία δεν είχαν αγγίξει άλλες δουλειές. Επίσης, απομακρύνεται από το Στάλιν, μιας και ο Φόκνερ ακολουθεί τη "σχολή" του Τρότσκι. Το βιβλίο κλείνει με γενικές προτάσεις και με μια, έστω επιφανειακή, μετριοπάθεια, όταν μιλάει για την ενδεχομενικότητα της επανάστασης και της αλλαγής του κόσμου. Θεωρώ το Νιλ Φόκνερ καλών προθέσεων ιστορικό και του αναγνωρίζω ότι προσπάθησε να κάνει ένα έργο, που εξ ορισμού μόνο αντικειμενικό δεν μπορεί να είναι. Κάνει αναφορές και στον Κρις Χάρμαν και το έργο του "Λαϊκή ιστορία του κόσμου", το οποίο είχε πάρει καλύτερες κριτικές και ήταν, μάλλον, πιο πειστικό. Συμπερασματικά, μια αξιοπρεπής προσπάθεια.
2021-08-11 12:44:03
Σχόλιο για το βιβλίο "Η ΑΓΡΙΑ ΣΚΕΨΗ"
Ο Λεβί-Στρως έχει γράψει πιο εύκολα και πιο δύσκολα βιβλία. Είχε πέσει στην κατοχή μου η Άγρια Σκέψη από τις προηγούμενες εκδόσεις του Παπαζήση, οι οποίες έχουν εξαντληθεί. Δεν συνιστώ αυτό το βιβλίο σε κάποιο που θέλει να μάθει για το στρουκτουραλισμό και την εθνολογία/κοινωνική ανθρωπολογία. Στις εκδόσεις Παπαζήση υπήρχε μια εκτενής εισαγωγή που... ήταν όλα τα λεφτά! Ακόμα και αν ο αναγνώστης δεν εισχωρούσε στο βασικό κείμενο του Γάλλου στρουκτουραλιστή, θα είχε μάθει πέντε-δέκα βασικά πράγματα με απλά λόγια. Δεν γνωρίζω τι γίνεται στην παρούσα έκδοση. Ποια είναι η μετάφραση και πώς είναι η εισαγωγή. Λέω με σιγουριά ότι το κυρίως κείμενο είναι φλύαρο, εξαιρετικά δυσνόητο και μόνο ορισμένα (λίγα) κεφάλαια αξίζουν ή διάφορα χωρία από τα υπόλοιπα (και περισσότερα), που κρίνω, σε γενικές γραμμές, αδιάφορα και ιδιαίτερα εξειδικευμένα, λόγια, ακαδημαϊκά και φλύαρα. Εδώ δεν βαθμολογώ την παρούσα έκδοση, βαθμολογώ το Γάλλο διανοούμενο, που μας έχει αφήσει σπουδαία και πιο κατανοητά έργα. Έχουμε φτάσει σε σημείο να μην μπορούμε να καταλάβουμε την έννοια και την εξήγηση του στρουκτουραλισμού/δομισμού, όπως ο συγγραφέας την αναπτύσσει και την εξηγεί. Ας είναι καλά οι επιμελητές, οι μεταφραστές και οι σχολιαστές και ας κάνουν κάθε φορά ό,τι καλύτερο μπορούν! Τέλος, το συγκεκριμένο πόνημα αναφέρεται βασικά στον τοτεμισμό και τις, γύρω από αυτόν, θεωρίες, οπότε καλύτερο είναι να επιλέξουμε μια πιο πλουραλιστική και εκλαϊκευτική δουλειά του Γάλλου εθνολόγου. Δεν έχω άλλο χώρο για να μιλήσω για το βιβλίο και να αναφερθώ στις βασικές υποθέσεις του και τη "συζήτησή" του με την ψυχολογία, το μαρξισμό, τις θετικές επιστήμες κτλ. Και, βέβαια, θα ήταν άχρηστο να παραθέσω με σύνοψη ένα διάχυτο βερμπαλισμό, που κουράζει και απογοητεύει.
2021-08-11 12:18:48
Σχόλιο για το βιβλίο "ΡΙΖΕΣ ΚΑΙ ΘΕΜΕΛΙΑ "
Ένας σοβαρός ιστορικός οφείλει να δει και τα φωτεινά και τα σκοτεινά σημεία μιας χώρας ή μιας εποχής. Η γνωστή ιστορικός Μ. Ευθυμίου, γνωστή από τα μαθήματα παγκόσμιας ιστορίας, έχει επισημάνει αλλού την αρνητική ιστορία μας. Εδώ, έχουμε μια αισιόδοξη αφήγηση, ακόμα και από το 1850 μέχρι τις μέρες μας. Δεν πήγαν/δεν πάνε όλα στραβά. Οι Έλληνες άφησαν και αφήνουν μεγάλη πολιτιστική παρακαταθήκη. Μέσα στα 200 χρόνια από την Επανάσταση ξεπερνούν σε επιδόσεις πολλές χώρες, συμπεριλαμβανομένων αυτών της ανατολικής Μεσογείου. Η Ευθυμίου θεωρεί ότι είναι τρία τα στοιχεία που έδωσαν στους Έλληνες από τα αρχαία χρόνια το προβάδισμα: η γλώσσα, η ναυτοσύνη και η διασπορά. Η γνωστή ιστορικός δεν κάνει "πολιτική ιστορία". Ναι, είχαμε διχασμούς, εμφυλίους και πτωχεύσεις, αλλά είχαμε και δημόσια έργα, εθνικές ευεργεσίες ιδιωτών, σχολεία, πολιτιστικά και αθλητικά επιτεύγματα. Η ιστορικός αναφέρεται στις πηγές, μόνο σε εξειδικευμένα ζητήματα. Το έργο της είναι μια θετική ιστορία της Ελλάδας, από την προϊστορική εποχή και τους προέλληνες μέχρι τα σημερινά χρόνια. Αποφεύγει την ηττοπάθεια, την απαξίωση και τον "ωχαδερφισμό" και παρέχει ένα λαμπρό πλαίσιο επιτευγμάτων και συμβολών. Η ιστορία οφείλει να είναι αντικειμενική, όσο αυτό είναι επιτεύξιμο. Αλλά εδώ ξεκαθαρίζει τις προθέσεις της, να δείξει το φως μέσα στην καταχνιά και, μάλιστα, χωρίς να προσφεύγει σε αμφιλεγόμενες θεωρίες, θρύλους και υποτιθέμενα επιτεύγματα των Ελλήνων. Το συνιστώ! Διαβάζεται εύκολα και θα μπορούσε να είναι και οδηγός για μικρότερες ηλικίες. Δεν πρέπει να νοσταλγούμε το παρελθόν! Υπάρχουν και στις μέρες μας αξιόλογοι και ανιδιοτελείς άνθρωποι και καλή πολιτική, υπάρχει και στις μέρες μας ελπίδα και αχτίδες φωτός! Παλεύουμε ανάμεσα σε ατομικές και συνολικές επιτυχίες και σε ατομικές και συνολικές αποτυχίες.
2021-08-06 20:00:24
Σχόλιο για το βιβλίο "ΣΤΟ ΛΑΒΥΡΙΝΘΟ ΤΟΥ ΜΥΑΛΟΥ "
Μπορεί αυτό το βιβλίο να χαρακτηριστεί επιστημονικό; Μάλιστα, αλλά με έναν ιδιάζοντα τρόπο. Δεν έχει παραπομπές, βιβλιογραφία και είναι γραμμένο για να γίνεται κατανοητό και από τους πιο αδαείς. Επίσης, έχει δοκιμιακό και ευσύνοπτο χαρακτήρα και δεν μπαίνει στα πιο τεχνικά και βαθιά της νευροβιολογίας. Επίσης, χαρακτηρίζεται από χιούμορ, προτροπή σε αμφισβήτηση απλοϊκών αντιλήψεων, με μικρά κεφάλαια και λακωνική γραφή. Επομένως, είναι μια επιστημονική εκλαΐκευση. Σε κάποια σημεία αναφέρει πράγματα που αναφέρει και ο Richard David Precht στο βιβλίο του «Από τη Νάξο στην ουτοπία», όμως ο Corballis δεν κάνει καμιά αναφορά στη φιλοσοφία και την ιστορία της ούτε αντιπαραθέτει τη νευροεπιστήμη με τα όσα έχουν λεχθεί στο χώρο της φιλοσοφίας. Δεύτερο ερώτημα: μπορεί ένας ψυχολόγος να μας μιλήσει για τα μυστικά του εγκεφάλου, όπως για τη γλώσσα, τα διάφορα σημεία του εγκεφάλου (ιππόκαμπος, αμυγδαλή, μετωπιαίος φλοιός και άλλα) και τις λειτουργίες τους, τα συναισθήματα, τις προθέσεις, τον προσανατολισμό στο χώρο, τις αναμνήσεις και πολλά άλλα συναφή; Ναι, γιατί δεν ακολουθεί τη μέθοδο της ενδοσκόπησης, όπως η φροϋδική σχολή, ούτε το συμπεριφορισμό που άνθησε τον 20ό αιώνα. Όταν η ψυχολογία ανακαλύπτει τον εγκέφαλο γίνεται πιο αντικειμενική, πιο πειστική και πιο ολοκληρωμένη. Αυτή τη μέθοδο, δηλαδή τη σύνδεση της ψυχολογίας με τα πορίσματα της νευροβιολογίας ακολουθεί και ο συγκεκριμένος επιστήμονας. Επειδή, νομίζω το βιβλίο έχει εκπαιδευτικό σκοπό (κι ο ίδιος ο Corballis υπήρξε πολλά χρόνια εκπαιδευτικός), θα μπορούσε να διδάσκεται στην Α Γυμνασίου. Είναι χρήσιμο, απλό και διαφωτιστικό!
2019-09-27 15:29:14
Σχόλιο για το βιβλίο "ΗΡΟΔΟΤΟΣ: ΑΠΑΝΤΑ (ΕΝΑΤΟΣ ΤΟΜΟΣ) "
Κάποιοι πληθυσμοί της Ελλάδος που μήδισαν ήταν: οι Θηβαίοι, οι Αρκάδες, οι Θεσσαλείς, οι Αργείοι, οι Φωκείς (κυρίως παρά τη θέλησή τους), οι Μακεδόνες. Αλλά, κατά τα απίθανα λεγόμενα του Ηροδότου, ο Αλέξανδρος ο Μακεδόνας προειδοποίησε τους Έλληνες για να τους προστατέψει, πριν την μάχη στις Πλαταιές (479 π.Χ.).
Το τέλος για τις φιλοδοξίες των Περσών κρίθηκε στη μάχη των Πλαταιών, όπου Σπαρτιάτες, Τεγεάτες και Αθηναίοι πολέμησαν ισάξια. Ο Σπαρτιάτης στρατηγός Παυσανίας βρίσκεται στο απόγειο της δόξας του.
Στη συνέχεια γίνεται μια εξέγερση σε περιοχές της Ιωνίας και ο αθηναϊκός στόλος, μαζί με Σπαρτιάτες και άλλους Έλληνες καταδιώκουν τους υποχωρούντες. Τελικά, αποσύρονται και οι Αθηναίοι. Οι γέφυρες στα στενά του Ελλησπόντου είχαν καταστραφεί από τους Πέρσες 10 μήνες πριν. Οι Αθηναίοι διακρίνονται σε αυτήν την καταδίωξη, που δεν έχει ουσιαστικό όφελος, πέρα από την κατάκτηση της σημαντικής πόλης Σηστού, κομβικής περιοχής για τη μεταφορά σιταριού στον Εύξεινο Πόντο.
Έτσι, τελειώνουν οι ιστορίες του Ηροδότου, πάνω στις οποίες βασίζονται ακόμα και σήμερα σπουδαίοι επιστήμονες του εξωτερικού και της Ελλάδας, και από τις οποίες αντλείται υλικό για τα σχολικά εγχειρίδια. Η προσπάθεια του Κάκτου και της φιλολογικής ομάδας του είναι αξιόλογη. Θα μπορούσε να αποδοθεί, ίσως, το κείμενο καλύτερα στα νέα ελληνικά.
2019-09-27 15:26:53
Σχόλιο για το βιβλίο "ΗΡΟΔΟΤΟΣ: ΑΠΑΝΤΑ (ΟΓΔΟΟΣ ΤΟΜΟΣ) "
Για το θέμα των Πελασγών, υπάρχει μεγάλη θεωρία. Η άποψη του Ηροδότου στον 1ο τόμο είναι ότι ήταν βάρβαροι, αλλόγλωσσοι, μη Έλληνες, που αφομοιώθηκαν τελικά στην Ελλάδα. Οι Λακεδαιμόνιοι προέρχονταν από τους Πελασγούς, ενώ το Αττικό έθνος, που ήταν Πελασγικό, όταν μεταβλήθηκε σε ελληνικό, έμαθε και την ελληνική γλώσσα (Εκδόσεις Κάκτος, 1994, σελ. 97,99). Επανέρχεται λακωνικά στο θέμα των Πελασγών και στην «Ουρανία».
Ο Ηρόδοτος φαίνεται να είναι προκατειλημμένος εναντίον του Θεμιστοκλή, από όσα άκουσε από τους πληροφοριοδότες του, οι οποίοι σίγουρα δεν εκτιμούσαν το Θεμιστοκλή.
Ο ρόλος της Αθήνας φαίνεται σε όλη τη διάρκεια της μάχης στη Σαλαμίνα και τα τεχνάσματα, αθέμιτα η μη, του Θεμιστοκλή για να πείσει τους Έλληνες συμμάχους να μην πολεμήσουν στην Πελοπόννησο, αλλά σε ναυμαχία στη Σαλαμίνα, αποδείχτηκαν σωτήρια για τους Έλληνες συμμάχους.
Κάποια νησιωτικά μέρη δεν είχαν Μηδίσει, δεν είχαν δηλώσει υποταγή στους Βαρβάρους: η Μήλος, η Σίφνος και η Σέριφος. Κατά τη διάρκεια της ναυμαχίας, η Πάρος κράτησε στάση ουδετερότητας, στάση που ευνοούσε τους Πέρσες.
Οι σύμμαχοι, με τη συμβολή των Αθηναίων και άλλων, αλλά κυρίως των Αιγινητών νίκησαν στη ναυμαχία, που τελικά έγινε στη Σαλαμίνα και ανάγκασαν τους Πέρσες να υποχωρήσουν. Πιο πριν, είχαν μπει στην Αθήνα και την είχαν λεηλατήσει και καταστρέψει, ενώ φόβος των Σπαρτιατών ήταν να μην μπουν και στην Πελοπόννησο.
Οι Πέρσες και ο Ξέρξης υποχωρούν, αλλά ο Μαρδόνιος επιμένει. Οι Αθηναίοι αρνούνται στους Πέρσες συνθήκη συμμαχίας και δεν προδίδουν την Σπάρτη, ούτε την Ελλάδα, με την κοινή γλώσσα και τους κοινούς Θεούς, την οποία συμπαρέσυραν σ\' αυτόν τον πόλεμο.
2019-09-27 15:21:47
Σχόλιο για το βιβλίο "ΗΡΟΔΟΤΟΣ: ΑΠΑΝΤΑ (ΕΒΔΟΜΟΣ ΤΟΜΟΣ) "
Ο Δαρείος πεθαίνει. Τον διαδέχεται ο γιος του Ξέρξης. Ο Ξέρξης μαζεύει στρατό από όλη την αχανή Περσική Αυτοκρατορία για να υποτάξει στην ουσία την Ελλάδα και όχι για να εκδικηθεί τους Αθηναίους. Η περιγραφή του Ηροδότου των διάφορων φυλών που απάρτιζαν το στρατό του, παρέχει πλούσιες εθνογραφικές πληροφορίες. Με ένα στρατό, που το σύνολο του πολεμικού προσωπικού (ιππικό, πεζικό, σε στόλους) ξεπερνά τα 3 εκατομμύρια και μαζί με το βοηθητικό προσωπικό να ξεπερνά τα 5 εκατομμύρια, χώρια οι γυναίκες, οι παλλακίδες, τα ζώα και τα υποζύγια, κινείται εναντίον της Ελλάδας. Είναι μια από τις μεγαλύτερες πολεμικές κινητοποιήσεις της ιστορίας! Περνά απέναντι από τον Ελλήσποντο και από τη Θράκη και τη Μακεδονία, κατεβαίνει στη Θεσσαλία κι από εκεί πιο νότια, όπου συγκρούεται με τους συνασπισμένους Έλληνες. Οι Έλληνες προσπαθούν να συνενωθούν και να συστρατευτούν εναντίον του ξένου εισβολέα. Άλλοτε και αλλού τα καταφέρνουν, αλλού συναντούν προδοσίες ή ραδιουργίες. Πολλοί Έλληνες συνεργάστηκαν με τους Πέρσες. Ο έβδομος τόμος είναι ένας ύμνος στη γενναιότητα των Σπαρτιατών, που αψηφούσαν τον κίνδυνο και θα θυσίαζαν τα πάντα για τους νόμους της πόλης τους. Οι 300 πεσόντες στη μάχη των Θερμοπυλών έμειναν στην ιστορία. Ο ίδιος ο Ξέρξης εκπλήσσεται που ένα τόσο ολιγάριθμο στράτευμα, τα βάζει με ένα στρατό που δεν τελειώνει ποτέ και πιστεύει, πια, το Δημάρατο για το σθένος και τη γενναιότητα των Σπαρτιατών. Ο Εφιάλτης προδίδει στους Πέρσες ένα πέρασμα από τα ανατολικά, μέσω ενός βουνού και οι Έλληνες Σπαρτιάτες πολεμιστές, μαζί με άλλους Έλληνες πολεμούν λυσσαλέα στις Θερμοπύλες. Η συμβολή της Αθήνας δεν έχει φανεί ακόμα.
2019-09-27 15:19:33
Σχόλιο για το βιβλίο "ΗΡΟΔΟΤΟΣ: ΑΠΑΝΤΑ (ΕΚΤΟΣ ΤΟΜΟΣ) "
«Στο ΣΤ΄ βιβλίο, Ερατώ, συνεχίζεται η εξιστόρηση της επανάστασης των Ιώνων, με την παράθεση των επιθετικών ενεργειών του Δαρείου πριν από τη Μάχη του Μαραθώνα. Ακόμη δίνεται η πρώτη εκστρατεία κατά της Ελλάδας που τελειώνει με τη Μάχη του Μαραθώνα. Μέσα σ\' αυτήν την εκστρατεία, περιγράφονται πράγματα που έγιναν στην Ελλάδα, όπως η προσφορά των Αιγινητών για υποταγή στον Δαρείο και η παρέμβαση Σπαρτιατών και Αθηναίων, που ανέτρεψαν την κατάσταση στην Αίγινα, η δράση του βασιλιά της Σπάρτης, Κλεομένη Α\', η στάση του Μαντείου των Δελφών, η καταστροφή της Ερέτριας και κλείνει με την αποχώρηση των Περσών και την τύχη των Ερετριέων αιχμάλωτων καθώς και του νικητή του Μαραθώνα, Μιλτιάδη.» (Βικιπαίδεια)

Εντύπωση σε αυτόν τον τόμο μου έκαναν και κάποιες λεπτομέρειες. Η χρηματική τιμωρία που επιβλήθηκε στον τραγικό Φρύνιχο, σύγχρονο του Αισχύλου, επειδή αναφέρθηκε στην καταστροφή της Μιλήτου, κάτι που «πόνεσε» και στενοχώρησε τους Αθηναίους. Από τότε, αναφέρει ο ιστορικός Larry Gonick, οι τραγωδίες αφορούσαν μόνο μυθολογικά θέματα. Επίσης, μου έκανε εντύπωση και μια άλλη λεπτομέρεια. Ότι οι Σπαρτιάτες, κατά τη γενικώς αποδεκτή ελληνική εκδοχή, είχαν Αιγυπτιακή προέλευση, ενώ οι Πέρσες θεωρούσαν ότι είχαν Ασσυριακή προέλευση. Και σε τούτο τον τόμο αναφέρονται εχθροπραξίες, λιποταξίες, προδοσίες, διπλωματίες, συμμαχίες. Οι Πέρσες έβαλαν στο μάτι την Αθήνα και την Ερέτρια. Οι Αθηναίοι με τους Πλαταιείς, στη μάχη του Μαραθώνα (490 π.Χ.) τους συνέτριψαν. Οι Σπαρτιάτες άργησαν να σπεύσουν σε βοήθεια και έχασαν μέρος της χαράς και της δόξας. Οι Πέρσες είχαν τρομερή φήμη για τη δύναμή τους και τις κατακτήσεις τους.
2019-09-27 15:17:23
Σχόλιο για το βιβλίο "ΗΡΟΔΟΤΟΣ: ΑΠΑΝΤΑ (ΠΕΜΠΤΟΣ ΤΟΜΟΣ) "
«Στο Ε΄ βιβλίο, Τερψιχόρη, αναφέρει την υποταγή της Θράκης και των γύρω περιοχών (Τρωάδα, Λήμνος, Ίμβρος, κτλ.) στους Πέρσες. Εδώ παρεμβάλει και την ιστορία του Ιστιαίου που θα παίξει σημαντικό ρόλο στην εξέγερση των Ιώνων και συνεχίζει με την αποστολή πρεσβείας στη Μακεδονία για να ζητήσει «γη και ύδωρ». Τέλος αναφέρει την εξέγερση των Ιώνων και την περιγραφή των επιχειρήσεων κατά την επανάσταση των Ιώνων σε όλη της την έκταση, παρεμβάλλοντας την ιστορία των Δωρικών φυλών της Σπάρτης και την ιστορία των Αθηνών.» (Από τη Βικιπαίδεια)

Ο Ηρόδοτος, παρότι δεν μπορεί να τον επικαλεστεί κανείς κατά γράμμα, είναι ένας περίπλοκος ιστορικός, ο οποίος παρεμβάλλει στην αφήγησή του, διάφορες ιστορίες. Το έργο του έχει ιστορική, γεωγραφική και «εθνολογική» αξία. Σε αυτό το βιβλίο, παρουσιάζονται παρασκήνια με διάφορες πόλεις-κράτη ως πρωταγωνιστές: Σπάρτη, Αθήνα, Κόρινθος, Θήβα, Αίγινα, Μίλητος κτλ.. Τελικά, ο Μιλήσιος Αρισταγόρας, ένας τυχοδιώκτης και δειλός, παρασέρνει την Ιωνία σε επανάσταση εναντίον των Περσών, με καταστροφικά αποτελέσματα. Οι συμμαχίες, οι προδοσίες, οι δεσμοί είναι περίπλοκα συμβάντα και μπερδεύουν τον αναγνώστη. Τον Ηρόδοτο πρέπει να τον διαβάσουμε πολλές φορές. Στην Τερψιχόρη πληροφορούμαστε για την προέλευση της γραφής των Ελλήνων από τους Φοίνικες. Άλλοι ιστορικοί μεταγενέστεροι, το αμφισβητούν αυτό. Πληροφορούμαστε και για την ιστορία με τον Κύλωνα (κυλώνειο άγος).
2019-09-27 15:15:32
Σχόλιο για το βιβλίο "ΗΡΟΔΟΤΟΣ: ΑΠΑΝΤΑ (ΤΕΤΑΡΤΟΣ ΤΟΜΟΣ) "
Το Δ΄ βιβλίο, Μελπομένη, δίνονται οι δυο εκστρατείες του Δαρείου, η μια κατά των Σκυθών και η άλλη κατά της Λιβύης. Ακόμη δίνει εντυπωσιακά στοιχεία για τις χώρες και τους λαούς, παραθέτει το μύθο για τις Αμαζόνες, την κατάκτηση της Θράκης, την εκστρατεία του Δαρείου κατά των Σκυθών και την τελική υποχώρηση του. Έπειτα καταγράφει την ιστορία της Λιβύης, την περιήγηση της Λιβύης και την εκστρατείας κατά της Λιβύης. (Από τη Βικιπαίδεια)

Πάλι δίνονται πολλές εθνογραφικές και γεωγραφικές αναφορές, μύθοι, θρύλοι, δοξασίες. Οι Σκύθες είχαν βαρβαρικά και αιμοσταγή έθιμα και, όπως και οι Αιγύπτιοι, δεν δέχονταν ξένες επιρροές. Η Λιβύη θεωρείται από τον Ηρόδοτο η Αφρική, δυτικά της Αιγύπτου και είχε κι εκεί πολλές φυλές, πολλές από τις οποίες άγριες, που περιγράφονται απ’ τον Ηρόδοτο. Ο Ηρόδοτος, σύμφωνα με τις γνώσεις της εποχής τους, περιγράφει τους ανατολικούς λαούς. Οι Σκύθες καταλάμβαναν μια μεγάλη έκταση από την Κεντρική Ευρώπη και τα Βαλκάνια, ως πιο μέσα στην Ανατολή. Πιο ανατολικά υπάρχουν κι άλλοι βάρβαροι λαοί. Ο Ηρόδοτος δεν γνωρίζει την πιο πέρα ανατολή ούτε τον πιο πάνω Βορρά. Ελάχιστες γνώσεις είχε και για την ίδια την Κεντρική Ευρώπη. Οι Πέρσες δεν κατάφεραν να υποτάξουν τους Σκύθες. Περιγράφεται και η αποικία της Κυρήνης, η οποία δημιουργήθηκε από κατοίκους της Θήρας και με τη βοήθεια των Λακεδαιμόνιων.
2019-09-27 15:13:21
Σχόλιο για το βιβλίο "ΗΡΟΔΟΤΟΣ: ΑΠΑΝΤΑ (ΤΡΙΤΟΣ ΤΟΜΟΣ) "
«Στο Γ΄ βιβλίο, Θάλεια, ξαναγυρίζει στην αρχή, στην εκστρατεία του Καμβύση εναντίον του Άμαση και στα αίτια που την προκάλεσαν. Περιγράφει τη μάχη του Πηλουσίου, την κατάκτηση της Αιγύπτου, την υποταγή της Κυρήνης και της Λιβύης, την εκστρατεία κατά των Αιθιόπων και των Αμμωνίων και την κατάκτηση της Κύπρου. Επίσης περιγράφει την εκστρατεία των Λακεδαιμονίων και Κορινθίων κατά της Σάμου, την εξέγερση του Ψευδοσμέρδη, την ανταρσία των Μάγων, το θάνατο του Καμβύση και την ανάδειξη του Δαρείου σε βασιλιά των Περσών. Παρεμβάλλει την περιήγηση της Ινδικής και πληροφορίες για τους Άραβες, τους Αιθίοπες και τους κατοίκους της Βόρειας Ευρώπης. Τέλος, περιγράφει την υποταγή της Σάμου στους Πέρσες, την εξέγερση των Βαβυλωνίων και την κατάληψη της Βαβυλώνας.» (Από τη Βικιπαίδεια)

Και αυτό το τρίτο βιβλίο, είναι καθηλωτικό! Ο Ηρόδοτος δεν ήταν μόνο ο πρώτος ιστορικός του κόσμου, αλλά και ο πρώτος διεθνολόγος, που ανέλυσε τις συμμαχίες, τις πανουργίες στη διεθνή σκακιέρα, και τις διπλωματικές σχέσεις. Μου έκανε εντύπωση η περιγραφή του χαρακτήρα του Καμβύση, ενός αδίστακτου ηγεμόνα, ο οποίος ήταν μανιακός και διεστραμμένος. Μου έκανε επίσης εντύπωση η περιγραφή του ιδανικού πολιτεύματος ανάμεσα στη δημοκρατία, την ολιγαρχία και τη μοναρχία όταν μια ομάδα Περσών σκότωσε τους Μάγους που έκαναν ανταρσία. Σ’ αυτό το σημείο, φαίνεται ότι ο Ηρόδοτος «προβάλλει» τον Πρωταγόρα στην Περσία. Τελικά, επικράτησε η μοναρχία και ηγέτης αναδείχτηκε ο Δαρείος, ο οποίος διαδέχτηκε τον Καμβύση. Και σε αυτόν τον τόμο βρίσκουμε στοιχεία της κουλτούρας των διάφορων φυλών, ιστορίες-θρύλους και γεωγραφικές περιγραφές.
2019-09-27 15:11:14
Σχόλιο για το βιβλίο "ΗΡΟΔΟΤΟΣ: ΑΠΑΝΤΑ (ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΤΟΜΟΣ) "
Στον δεύτερο αυτό τόμο, ο πρώτος ιστορικός του κόσμου καταπιάνεται με την Αίγυπτο. Αναφέρει γεωγραφικά, θρησκευτικά στοιχεία της, τα ήθη και τα έθιμα των Αιγυπτίων, την πανίδα της και την ιστορία των βασιλιάδων, όπως του την εξήγησαν οι ιερείς από τα φυλαγμένα αρχεία που διατηρούσαν. Μιλά με δέος για την Αίγυπτο και τον πολιτισμό της και, ενώ αποδίδει ελληνικές θεότητες σε αιγυπτιακές θεότητες, θεωρεί ότι οι Έλληνες δανείστηκαν πολλά στοιχεία από τη μυθολογία, τα ήθη και έθιμα και τον πολιτισμό των Αιγυπτίων. Οι Αιγύπτιοι, θεωρούνται από τον Ηρόδοτο ως ο αρχαιότερος πολιτισμός μετά από τους Φρύγες, ενώ οι σύγχρονοι ιστορικοί θεωρούν ως αρχαιότερους πολιτισμούς εκείνους που αναδύθηκαν στη Μεσοποταμία. Το δεύτερο αυτό βιβλίο, η Ευτέρπη, έχει ενδιαφέρον στο σύνολό του. Παρότι ο Ηρόδοτος έχει κάνει πολλά λάθη (τα πληροφορούμαστε από τα σχόλια στο τέλος του βιβλίου), όπως έχει κάνει λάθη και στο πρώτο βιβλίο, μας παρουσιάζει μια αρκετά σαφή και σφαιρική εικόνα γι’ αυτόν τον πολιτισμό, κάνοντας, βέβαια, τα σφάλμα να γενικεύει τις συνήθειες που συνάντησε ή άκουσε ότι υπάρχουν σε διάφορες πόλεις. Λιγότερο σημαντικό από ιστορικής άποψης σε σχέση με την «Κλειώ», περισσότερο ελκυστικό γιατί αναφέρεται τακτικά στην καθημερινή ζωή των ανθρώπων. Οι Αιγύπτιοι ήταν ένας λαός που θεωρούσε τον εαυτό του μοναδικό και πιο προηγμένο από τους άλλους, δεν δανειζόταν στοιχεία πολιτισμού από άλλους λαούς, πολλούς από τους οποίους θεωρούσε βάρβαρους. Η μυθολογία και στην Ευτέρπη συγκεράζεται καλά με την ιστορική αφήγηση και την προσπάθεια εξεύρεσης της ιστορικής αλήθειας. Οι επιμελητές και σχολιαστές αυτού του τόμου έπρεπε να κατατοπίζουν καλύτερα τον αναγνώστη στα γεωγραφικά, κυρίως, θέματα.
2019-09-27 15:09:14
Σχόλιο για το βιβλίο "ΗΡΟΔΟΤΟΣ: ΑΠΑΝΤΑ (ΠΡΩΤΟΣ ΤΟΜΟΣ) "
Ο πρώτος τόμος των Ιστοριών του Ηροδότου έχει έντονο ενδιαφέρον. Ηρόδοτος, ο πρώτος ιστορικός του κόσμου και ο πρώτος, ίσως, ιστορικός λογοτέχνης! Σε αντίθεση με τη μέθοδο του Θουκυδίδη, δεν διασταυρώνει πληροφορίες, αλλά παραθέτει όσα έχει ακούσει από διάφορες πλευρές, συνήθως χωρίς να τα σχολιάζει. Επίσης, το μυθολογικό στοιχείο είναι εμφανές στον Ηρόδοτο. Παρά ταύτα, δίνει ένα σωρό πληροφορίες, γεωγραφικού, ιστορικού και «εθνολογικού» (γιατί τότε δεν υφίσταντο έθνη με τη σημερινή σημασία της λέξης) τύπου, που δέχονται ακόμη και πολλοί σύγχρονοι ιστορικοί. Σε αυτόν το τόμο, παρουσιάζεται η πτώση της Λυδίας του Κροίσου από τους Πέρσες του Κύρου, αναφέρεται η όποια ελληνική εμπλοκή και τελειώνει ο τόμος με την επίθεση και κατάκτηση των Περσών στους Ίωνες (Έλληνες της ανατολής). Μέσα σε αυτό το υπέροχο έργο με τις λεπτομέρειες, συναντάμε και σπουδαία πρόσωπα, όπως ο Σόλωνας και ο Θαλής Μιλήσιος. Μαθαίνουμε για διαδοχές βασιλιάδων και γενεών, για έθιμα, μάχες, δολοπλοκίες, μύθους και θρύλους. Ο Κάκτος επιχειρεί μια απλή απόδοση στα νέα ελληνικά, η οποία δεν είναι ιδιαίτερα πομπώδης, αλλά ούτε ιδιαίτερα εντυπωσιακή. Πολύ θετικό στην έκδοση από τον Κάκτο είναι η παράθεση σχολιασμών στο τέλος του βιβλίου, ώστε ο αναγνώστης να κατατοπιστεί στα ονόματα, στο ιστορικό πλαίσιο, στους μύθους, στις γεωγραφικές τοποθεσίες κτλ.
2019-09-27 15:06:12
Σχόλιο για το βιβλίο "ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΥΠΑΡΧΟΥΣΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ"
Διάβασα με προσοχή το εν λόγω έργο του Μπακούνιν, με ανθολόγηση κειμένων από το Μαξίμοφ. Οι αναρχικοί φιλόσοφοι υπήρξαν μαξιμαλιστές και ρηχοί φιλοσοφικά. Αν ρωτήσουμε ανθρώπους όλων των περιοχών του κόσμου, οι περισσότεροι θα μας πουν ότι είναι υπέρ της ελευθερίας, της ισότητας και της αδελφοσύνης. Η λέξη «ελευθερία» κυριαρχεί στο έργο του Μπακούνιν. Το Κράτος και άλλες εξουσίες αφαιρούν την εξουσία των ατόμων και εμποδίζουν τη συλλογική τους συνύπαρξη και αυτοοργάνωση. Βρισκόμαστε στον 21ο αιώνα και έχουν αλλάξει πολλά από το 19ο αιώνα. Στην επιστήμη, στην τεχνολογία, στην εργασία, στην πολιτική και την ιστορία. Το αναρχικό όραμα είναι γόνιμο μόνο ως κριτική, προβληματισμός και συζήτηση. Εδώ το ίδιο μαρξιστικό πείραμα του σοσιαλισμού απέτυχε και από το 1991 έχουν αλλάξει εντελώς οι συνθήκες και οι προτεραιότητες. Ο Μπακούνιν αποτέλεσε ένα ισχυρό όχημα και όπλο στην αναρχική σοσιαλιστική θεωρία. Τίποτα από όσα ευαγγελίστηκε δεν ισχύουν σήμερα. Οι τεχνολογικές καινοτομίες έχουν φέρει τα πάνω κάτω, ενώ οι αναρχικοί (και οι άλλοι σοσιαλιστές) δεν αντιμετώπισαν ποτέ τις κοινωνίες και τους ανθρώπους ως περίπλοκους οργανισμούς-σχηματισμούς, με ορθολογικές (κι ο Μπακούνιν θεωρούσε τη θεωρία του ορθολογική), ανορθολογικές, βιολογικές, γενετικές, ψυχολογικές, αντιφατικές, συσχετιστικές, συμβιβαστικές, μεσιτευτικές και άλλες λειτουργίες. Το ρούφηξα το έργο αυτό και εμπλούτισε τον πνευματικό ορίζοντά μου, αλλά το θεωρώ πολύ ελλιπές, προϊόν της εποχής του (που ούτε στην εποχή του όμως νίκησε το ρεύμα των κοινωνικών επαναστατών), μονομερές και μόνο ως συζήτηση και κριτική έχει μια αξία επικαιρότητας. Δεν έχω το χώρο εδώ να αναφερθώ στα σημαντικά σημεία του έργου. Εξαιρετική η μετάφραση του Ζήση Σαρίκα!
2019-09-27 15:02:46
Σχόλιο για το βιβλίο "ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ (ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΤΟΜΟΣ) "
Η συνέχεια του κουραστικού πρώτου τόμου των ιστορικών Milza και Berstein. Στο πανεπιστήμιο, αυτή η τριλογία ήταν "ιερή". Δεν μπορούσα να βγάλω άκρη, πολλά κεφάλαια ήταν πολύ δύσκολα και οι λεπτομέρειες σε έκαναν να χάνεις το δρόμο σου, στην προσπάθεια αναζήτησης των σημαντικών σημείων. Για τους συγγραφείς, μάλλον, όλα τα χωρία είχαν την ίδια βαρύτητα. Είχα αυτό το βιβλίο ως σύγγραμμα όταν ήμουν φοιτητής. Πολλές λεπτομέρειες, ημερομηνίες, μάχες, ονόματα. Καταντούσε κουραστικό, χωρίς ζωντάνια και πρωτοτυπία στην εξιστόρηση γεγονότων. Μπορεί όμως κάποιος να μάθει αρκετά χρήσιμα πράγματα, μελετώντας το. Είναι σίγουρο όμως ότι θα τον κουράσει, θα τον μπερδέψει και θα χαθεί στην καταιγιστική ροή των λεπτομερειών.
2019-08-22 13:23:25
Σχόλιο για το βιβλίο "ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ (ΤΕΤΑΡΤΟΣ ΤΟΜΟΣ-ΧΑΡΤΟΔΕΤΗ ΕΚΔΟΣΗ) "

Για τον 20ο αιώνα, μπορείς να συμβουλευτείς το «Ιστορία της φιλοσοφίας», εκδόσεις Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης (Encyclopedie de la pleiade). Δυστυχώς, το βιβλίο αυτό (και όλα της σειράς, από την Καντιανή Επανάσταση ως τον 20ο αιώνα) είναι πολύ δυσνόητο, ακαδημαϊκό και εξειδικευμένο και δεν απευθύνεται σε αμύητους ή ελλιπώς καταρτισμένους αναγνώστες, οι οποίοι τελικά θα κατανοήσουν και θα αφομοιώσουν ελάχιστα. Ο τόμος ο συγκεκριμένος συνιστά δύσκολο ανάγνωσμα ακόμα και για μυημένους στη φιλοσοφική σκέψη και στην ιστορία της φιλοσοφίας.
2019-08-04 16:23:24
Σχόλιο για το βιβλίο "Η ΝΕΑ ΠΥΛΗ ΤΩΝ ΦΙΛΟΣΟΦΩΝ "
Ο Robert Zimmer επιχειρεί σε αυτό το βιβλίο μια συνέχεια στο ταξίδι της φιλοσοφίας μέσα από την απλουστευτική αναφορά σε άλλους φιλοσόφους και άλλα έργα αναφοράς. Η μεθοδολογία και το στυλ είναι το ίδιο με το πρώτο του βιβλίο (Η πύλη των φιλοσόφων).Ο συγγραφέας και εδώ κάνει μια ιστορία της φιλοσοφίας, μέσα από τα έργα-σταθμούς κορυφαίων φιλοσόφων της δυτικής σκέψης. Η μόνη βιβλιογραφία που παραθέτει αφορά το κάθε σπουδαίο έργο του φιλοσόφου στον οποίο αναφέρεται κάθε φορά. Παρά ταύτα, παρατηρούμε μια συνέχεια στη συγγραφή, αναφέρονται οι επιρροές, η εκάστοτε εποχή, οι γνωριμίες που διαμόρφωσαν την κάθε φιλοσοφική σκέψη. Το βιβλίο είναι εκλαϊκευτικό, παρουσιάζει με απλό τρόπο ακόμα και τις πιο στρυφνές φιλοσοφίες. Το συνιστώ σε αρχάριους βασικά.
2019-08-04 11:00:24
Σχόλιο για το βιβλίο "ΑΠΟ ΤΗ ΝΑΞΟ ΣΤΗΝ ΟΥΤΟΠΙΑ "
Ένα πραγματικά πολύ ωραίο βιβλίο, στο οποίο παντρεύεται και διαλέγεται η ιστορία της δυτικής φιλοσοφίας με τις εξελίξεις στην νευροβιολογία, η οποία έχει να κάνει με τα μυστικά του ανθρώπινου εγκεφάλου. Ο συγγραφέας δεν αναλαμβάνει απλά μια παράθεση των φιλοσοφικών σκέψεων, αλλά προβαίνει και σε αξιολογικές κρίσεις, συχνά εμπαθείς, που, ωστόσο, δίνουν ζωντάνια στην αφήγηση και κρατούν αμείωτο το ενδιαφέρον των αναγνωστών.Το έργο έχει μέτριο επίπεδο δυσκολίας, διαβάζεται ευχάριστα και η μετάφραση είναι πολύ καλή. Απευθύνεται όχι μόνο σε όσους και όσες θέλουν να περιηγηθούν στην ιστορία της δυτικής φιλοσοφίας, αλλά σε εκείνους κι εκείνες που θέλουν να πληροφορηθούν για την επιστήμη του ανθρώπινου εγκεφάλου και να αξιολογήσουν την κάθε φιλοσοφική συνεισφορά βάσει του τι πραγματικά ισχύει στη βιολογική σφαίρα. Είναι πραγματικά ένα βιβλίο με σεξ απίλ, μοντέρνο και όσον αφορά τα θέματα με τα οποία καταπιάνεται. Έχει χιούμορ, έχει αξία ως έργο. Παρατίθεται και βιβλιογραφία από το συγγραφέα Ρίχαρντ Ντάβιντ Πρεχτ. Το συνιστώ και σε αρχάριους και σε λίγο περισσότερο προχωρημένους. Όσοι θέλουν να περπατήσουν σε πιο δύσβατα μονοπάτια στην ιστορία της φιλοσοφίας, μπορούν να αναζητήσουν άλλα βιβλία, περισσότερο εξειδικευμένα, όπως, π.χ., το έργο του Μπέρτραντ Ράσελ για τη δυτική φιλοσοφία ή τη σειρά από το ΜΙΕΤ.
2019-08-04 11:00:16
Σχόλιο για το βιβλίο "Η ΠΥΛΗ ΤΩΝ ΦΙΛΟΣΟΦΩΝ "
Ο συγγραφέας εδώ κάνει μια ιστορία της φιλοσοφίας, μέσα από τα έργα-σταθμούς κορυφαίων φιλοσόφων της δυτικής σκέψης. Η μόνη βιβλιογραφία που παραθέτει αφορά το κάθε σπουδαίο έργο του φιλοσόφου στον οποίο αναφέρεται κάθε φορά. Παρά ταύτα, παρατηρούμε μια συνέχεια στη συγγραφή, αναφέρονται οι επιρροές, η εκάστοτε εποχή, οι γνωριμίες που διαμόρφωσαν την κάθε φιλοσοφική σκέψη. Το βιβλίο είναι εκλαϊκευτικό, παρουσιάζει με απλό τρόπο ακόμα και τις πιο στρυφνές φιλοσοφίες. Το συνιστώ σε αρχάριους βασικά.
2019-07-31 10:27:21
Σχόλιο για το βιβλίο "ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΣΥΝΤΟΜΙΑΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ "
Ο χρόνος τον οποίο ζούμε επιμηκύνεται και είναι μεγάλος αν ασχολούμαστε με ουσιαστικά πράγματα όπως «η αγάπη και η άσκηση των αρετών, η λήθη των παθών, η γνώση της ζωής και του θανάτου και μια απέραντη γαλήνη». Το πρόβλημα είναι ότι όλος μας ο χρόνος αναλώνεται σε ενασχόληση με δημόσια αξιώματα, ματαιοδοξίες, ατομικές φιλοδοξίες και φιλήδονες απολαύσεις. Δεν υπάρχει χρόνος για σχόλη και δεν γνωρίζουμε να σχολάζουμε ουσιαστικά. Οι υπεραπασχολημένοι βρίσκονται διαρκώς σε άγχη, φόβους, επιθυμίες, δεν γνωρίζουν να ζουν ουσιαστικά και ενάρετα και, όταν φτάνει ο χρόνος να πεθάνουν, δεν ξέρουν πώς να πεθάνουν. Δεν είναι αυτεξούσιοι, επειδή πάντα θυσιάζουν το χρόνο τους για άλλους ή για ασήμαντα πράγματα και παραμελούν την ενασχόληση με τον εαυτό τους.
Το έργο αυτό του Σενέκα, το οποίο αντλεί από ενάρετους και προϋπάρξαντες φιλοσόφους, είναι ένα ύμνος στη σχόλη και στην απόλαυση των αληθινών ζητημάτων. Σχόλη για εκείνον, δεν είναι απραξία, αλλά θα μπορούσε να είναι μελέτη των σπουδαίων φιλοσόφων και τρόπος ζωής ενάρετος, φιλοσοφημένος, λιτός και γαλήνιος. Ο Ρωμαίος φιλόσοφος υποστηρίζει ότι ο χρόνος ζωής των ανθρώπων δεν είναι μικρός. Γίνεται μικρός γιατί υφαρπάζεται από μάταιες υποθέσεις που έχουν να κάνουν με δημόσια αξιώματα, ατομικές επιδιώξεις, ματαιοδοξίες και λατρεία των ηδονών και του πλούτου.
Σ’ αυτό το έργο του Σενέκα, στο οποίο αναφέρονται διάφοροι ποιητές και φιλόσοφοι, αξιοποιούνται οι σχολές σκέψης των Κυνικών, των Επικούρειων και των Στωικών, καθώς και τα διδάγματα του Σωκράτη. Αν και ο Σενέκας θεωρείται Στωικός, δεν παρερμηνεύει και δεν αποσιωπά τις συμβολές διαφόρων φιλοσόφων του παρελθόντος. Αναφέρεται σε πρόσωπα της ιστορίας της εποχής του για να τονίσει την επιχειρηματολογία του και για να δείξει ότι υπάρχουν παραδείγματα για όσα υποστηρίζει. Θα μπορούσαμε να υποστηρίξουμε ότι ο Σενέκας εκφράζει, μέσα από αυτό το έργο έναν πρώιμο-αρχαϊκό αναρχισμό;
Εξαιρετική η έκδοση, με τα σχόλια και την απόδοση στα νέα ελληνικά από το λατινικό κείμενο.
2019-07-12 10:25:23
Σχόλιο για το βιβλίο "ΣΕΝΕΚΑΣ: ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ ΖΩΗ "
Το έργο αυτό του Σενέκα είναι ηθικολογικό και έργο πολεμικής κατά όσων τον κατηγορούσαν ότι αντιφάσκει ο τρόπος ζωής του με όσα διακηρύσσει. Καταρχάς, προτείνει να ζούμε κατά φύσιν, όπου «το ύψιστο αγαθό είναι η σταθερότητα του απρόσβλητου νου, η πρόνοια, το μεγαλείο, η υγεία, η ελευθερία, η αρμονία ή το κάλλος». Ο Σενέκας εκπροσωπεί τη φιλοσοφική παράδοση των Στωικών, βάζοντας κι ένα δικό του, προσωπικό λιθαράκι στην ιστορία της φιλοσοφίας. Θεωρεί ασύμβατη την ηδονή με την αρετή και για το λόγο αυτό επικρίνει τους επικούρειους, αν και όχι τον ίδιο τον Επίκουρο. Θεωρεί όμως ότι μόνο αν τα υλικά αγαθά και οι ηδονές είναι υπό τον έλεγχο της αρετής και βοήθημά της και όχι αφεντικά της, η ίδια η αρετή μπορεί να επιτευχθεί και να ξεδιπλωθεί. Επιτίθεται με σφοδρότητα σε όσους τον κατηγορούν και σε πολλά σημεία της επιχειρηματολογίας του (σε κάποια επικαλείται το Σωκράτη) είναι αρκετά πειστικός. Υποστηρίζει ότι δεν είναι κάτοχος της αρετής και τέλειος, αλλά έχει προσπαθήσει πολύ, είναι πιο ενάρετος από άλλους, τους οποίους θεωρεί δικαίωμα να νουθετεί και να διδάσκει.
Σ' αυτό το έργο ανακατεύεται η φιλοσοφία με τη ρητορική και την ποίηση. Είναι απολογητικό, ηθικολογικό, αλλά και ηθικοπλαστικό έργο, μεγάλη κληρονομιά για την ιστορία της φιλοσοφίας και τα γράμματα.
Εξαιρετική η έκδοση, με την εισαγωγή, τα σχόλια και την απόδοση στα νέα ελληνικά από το λατινικό κείμενο.
2019-07-12 10:24:58
Σχόλιο για το βιβλίο "ΤΟ ΟΡΙΖΟΝΤΙΟ ΥΨΟΣ "
Το παρόν βιβλίο είναι γραμμένο για μικρομέγαλα παιδιά και μεγαλόμικρους ενήλικες, φιλοδοξεί δε να προσφέρει παραμυθία τόσο σ’ αυτούς όσο και στους άνευ ηλικίας, δηλαδή-σε όσους δεν έχουν εγκαταλείψει ακόμη την ανυπαρξία και σε εκείνους που έχουν προσωρινά εγκατασταθεί σ’ αυτήν. Λέω «προσωρινά», γιατί ακράδαντα πιστεύω πώς είμαστε ανακυκλώσιμο υλικό και, ως εκ τούτου, θα έχουμε αενάως ένα ρόλο σ’ αυτό το όνειρο που λέγεται ζωή.

(Αργύρης Χιόνης)

Ναι, σε τελική ανάλυση η πραγματικότητα είναι το παραμύθι.
Η Απουσία είναι το μοναδικό θηρίο που ο άνθρωπος όχι μονάχα δεν κατάφερε να εξημερώσει, αλλ’ ούτε να συλλάβει καν. Βέβαια, πάντα ελπίζει ότι θα τα καταφέρει, γι’ αυτό και σ’ όλους τους ζωολογικούς κήπους υπάρχει ένα αδειανό κλουβί γι’ αυτήν.
Καλύτερα ν’ αποχτήσεις κάτι κι ας το χάσεις, παρά να μην αποκτήσεις ποτέ τίποτε.

Πατάτε με σεβασμό την άσφαλτο. Από κάτω υπάρχουν πέτρες που ονειρεύονται κήπους.
Αν δεν σηκώνετε, πότε πότε, το βλέμμα σας στον ουρανό, υπάρχει κίνδυνος να χάσετε θαύματα που συμβαίνουν εκεί πάνω.

Αν περπατάτε κοιτώντας συνέχεια ψηλά, υπάρχει κίνδυνος να πατήσετε κάποια παπαρούνα που θάλλει στο πεζοδρόμιό σας.
2019-07-12 07:51:29
Σχόλιο για το βιβλίο "ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΑΙΡΟΥ ΜΑΣ "
Το βιβλίο αυτό συνίσταται από σχεδόν αυτοτελή πολιτικά δοκίμια, στα οποία όμως διαφαίνεται ένα ενωτικό εγχείρημα. Δηλαδή, προτείνεται, έμμεσα ή άμεσα, στην αριστερά, μέσα από τη διεισδυτική και κριτική γραφή του συγγραφέα, να αφήσει τις ισοπεδωτικές, βουλησιαρχικές και ακραίες της αντιλήψεις και κριτικές, ώστε να καταστεί γονιμότερη στις απόψεις της και στην παρουσία της αναφορικά με τα διλήμματα και τα προβλήματα της σύγχρονης εποχής. Αυτή η «συγγραφική γραμμή» ισχύει τόσο για τη διαχείριση του λόγου στη μεταμνημονιακή εποχή από την αριστερά, όσο και στο πρόβλημα της ισλαμικής τρομοκρατίας και στο μεθοδολογικό, θεωρητικό και πολιτικό πρόβλημα του «ολοκληρωτισμού». Το βιβλίο αυτό το συνιστώ κυρίως σε αριστερούς και προοδευτικούς, ώστε να ξεφύγουν από τις αγκυλώσεις, να θέσουν τα προβλήματα στη σωστή τους βάση, να διακρίνουν τα διακυβεύματα πίσω από τις αμφισημίες και, τοιουτοτρόπως, να εμπλουτίσουν και να ισχυροποιήσουν το λεξιλογικό και ιδεολογικό τους οπλοστάσιο, πιο χρήσιμο από ποτέ, σε μια εποχή με τερατώδη προβλήματα και κινδύνους, τόσο στην Ελλάδα όσο και στον παγκόσμιο χώρο. Ο συγγραφέας ασκεί μια βαθιά και οξυδερκή, πολιτισμική και κοινωνική κυρίως, κριτική στην Αριστερά, αλλά παίρνει και πολλές αποστάσεις από τα σφάλματα των φιλελεύθερων θεωριών, πολιτικών, τοποθετήσεων και συμπεριφορών, καθώς και από τον «εθνορομαντισμό», δεξιάς ή αριστερής απόχρωσης. Η κριτική πένα του συγγραφέα φτάνει και στη λογοτεχνία. Θεωρεί ότι είναι δύσκολη μια σαφής και σφαιρική πρόταση για την έξοδο από την κρίση. Δεν υπάρχει ένα μοναδικό σετ απαντήσεων και μια πρόταση ξεπερνά τις διανοητικές δυνάμεις και αντοχές ενός μεμονωμένου κοινωνικού αναλυτή. Χρειάζονται, σκέφτομαι εγώ, νέα πολιτικά και αναλυτικά εργαλεία, θεωρητικές ωσμώσεις, φαντασία, συναισθηματική ωριμότητα που θα μεταβολιστεί σε πολιτική ωριμότητα και μια στοιχειώδης πολιτική αποστασιοποίηση. Κυρίως, οφείλουμε να δούμε τι από το δυτικό πολιτισμό και το δυτικό αξιακό πλαίσιο αξίζει να συντηρηθεί και τι να αποβληθεί.
2019-07-12 07:44:28
Σχόλιο για το βιβλίο "ΟΙ ΑΠΕΙΘΑΡΧΟΙ "
Σίγουρα μια πρόκληση για τους συντηρητικούς, αλλά και τους προοδευτικούς αναγνώστες. Γραμμένο από ειδικευμένους επιστήμονες, βασιζόμενο κυρίως σε αναλύσεις της Πολιτισμικής Κοινωνιολογίας, αντλώντας και κριτικάροντας υλικό από αφηγήσεις, αρχειακές πηγές, στατιστικές έρευνες, δημοσιογραφικά κείμενα, λογοτεχνικά και κινηματογραφικά έργα, επιχειρεί μάλλον να αποκαθάρει τις αναπαραστάσεις μας από στρεβλώσεις και στερεοτυπικές αντιλήψεις. Ποτέ στο παρελθόν, δεν θα σκεφτόμουν να διαβάσω, π.χ., μια ανάλυση για τον ελληνικό αθλητικό οπαδισμό. Δεν είμαι τόσο «παλιός», επίσης, ώστε να θυμάμαι τα φλιπεράκια ή να με συγκινεί η «Ρόδα, τσάντα και κοπάνα» και η πανκ. Επίσης, δεν είχα σκεφτεί ποτέ τον αποπροσανατολισμό που φαίνεται να επιφέρει το φωτορεπορτάζ στο ζήτημα των ναρκωτικών. Το βιβλίο επίσης, παρότι βαθιά κοινωνιολογικά στοχαστικό, παραμένει στο μεγαλύτερο μέρος του απολίτικο (κάποιες πολιτικές αναφορές βλέπουμε στο κείμενο του Ζαϊμάκη για τον οπαδισμό, κυρίως όμως στο κείμενο του Κατσούδα για τον αντικομμουνιστικό λόγο, στο κείμενο του Κολοβού για την punk σκηνή και στο κείμενο του Σκλαβενίτη για τις καταλήψεις) και εστιάζει πιο πολύ σε εθνογραφικές, κοινωνιολογικές και πολιτισμικές αναφορές στη λαϊκή και pop κουλτούρα (προσοχή όμως: η πανκ ήταν μια αντικουλτούρα, σε αντιδιαστολή με την ποπ, λαϊκή και μαζική κουλτούρα), καθώς και σε μικροϊστορίες της καθημερινής ζωής της μεταπολεμικής Ελλάδας, που συνήθως παραγκωνίζονται προς όφελος μεγάλων αφηγήσεων. Η νεολαία, φαίνεται, να απομακρύνεται από τις σταθερές και παγιωμένες εξουσίες, αλλά μάλλον ως ανεπεξέργαστη υποκουλτούρα και όχι ως επαναστατικό υποκείμενο. Το κείμενο για την πορνεία, του Κατσούδα και η αντιμετώπιση της σεξουαλικότητας των κοριτσιών (κείμενο της Κοσυφόγλου) μου φαίνονται πιο ψύχραιμα και αντικειμενικά. Αναρωτιέμαι τελικά, αν η συλλογική και σοβαρή αυτή προσπάθεια είναι για να κατακρημνίσει τον ηθικό πανικό και τα ηθικά-πολιτισμικά στερεότυπα γύρω από τη νεολαία ή μόνο για να αποθεώσει τη νεανικότητα.
2019-06-09 16:54:32
Σχόλιο για το βιβλίο "ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΚΟΫΝΕΡ "
Ο B. Brecht διακρίθηκε κυρίως ως θεατρικός συγγραφέας, αλλά όλα τα έργα του έχουν υψηλή αισθητική αξία.
Είναι χρήσιμη στην παρούσα έκδοση η εισαγωγή του Π. Μάρκαρη. Ο Μπρεχτ πρώτα βίωσε κάποιες εμπειρίες και στη συνέχεια τις ενέταξε σε ένα θεωρητικό πλαίσιο, αυτό του μαρξισμού. Σκοπός του ήταν βασικά το ξεγύμνωμα του παραλόγου και η απελευθέρωση του ανθρώπου.
Ωστόσο, ο ήρωάς του, ο κ. Κ, με τις παραβολές του, ξεφεύγει από την αυστηρά μαρξιστική σκέψη και αναφέρεται σε διαφόρων ειδών συναισθήματα και βιώματα.
Στο έργο τούτο, ο Μπρεχτ μιλά με παραβολές και αποφθέγματα και μας γεμίζει περισσότερο με ερωτήματα, παρά με απαντήσεις.
2019-06-09 16:47:17
Σχόλιο για το βιβλίο "Η ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ (ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΤΟΜΟΣ) "
Αυτός ο δεύτερος συλλογικός τόμος με αυτοτελή κείμενα των Braudel, Duby, A
aldez, Aymard, Gaudemet και Solinas είναι δύο σκαλοπάτια πιο πιάνω όσο αφορά την απαιτητικότητα και τη δυσκολία, σε σχέση με τον πρώτο τόμο «Η Μεσόγειος: ο χώρος και η ιστορία». Σε αυτόν τον τόμο, σε κάθε συγγραφέα των Annales αντιστοιχεί και ένα κείμενο. Αυτό το βιβλίο είναι καλύτερο και πιο ενδιαφέρον από τον πρώτο τόμο. Αρκετά αφηρημένο και χαοτικό ήταν το κείμενο του Aymard που αφορούσε τις αποδημίες στη Μεσόγειο. Τα ίδια αρνητικά που παρουσιάζει ο πρώτος τόμος, ισχύουν κι εδώ. Δηλαδή, απουσία οργανωμένων παραπομπών, απουσία βιβλιογραφίας και ευρετηρίου. Η μετάφραση του Κ. Αντύπα είναι έξοχη. Ένα άλλο αρνητικό του δεύτερου αυτού τόμου είναι η απουσία συνοχής στα κείμενα. Πρόκειται για αυτοτελείς προσπάθειες του κάθε συγγραφέα, που απλώς αναφέρονται στη Μεσόγειο. Ενώ στον πρώτο τόμο, που τα περισσότερα κείμενα ήταν γραμμένα από το Braudel, ήταν πιο εμφανής μια συνέχεια στη θεματολογία και στο συγγραφικό στυλ.
2019-06-09 16:45:44
Σχόλιο για το βιβλίο "Ο ΤΣΕΛΕΜΕΝΤΕΣ ΤΟΥ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥ "
Το βιβλίο αυτό δεν απευθύνεται σε παιδιά και ηλίθιους, γράφει ο συγγραφέας... Ή μήπως απευθύνεται τελικά σε ηλίθιους; Όταν, πέρα από εξοπλισμούς που προορίζονται για πράξεις βίας, διαφημίζει τις ναρκωτικές ουσίες, παρέχει οδηγίες προς παρασκευή τους και θεωρώντας τις, πράξεις απελευθέρωσης! Όταν τα ναρκωτικά και η χρήση τους, διέλυσαν και φαλκίδευσαν τόσα κινήματα! Για τους υποψήφιους "αντάρτες" του σήμερα, είναι σχεδόν άχρηστο, για το λόγο ότι όλες τις πληροφορίες τις μαθαίνουν από το διαδίκτυο ή "από στόμα σε στόμα" κι όχι με το δύσκολο τρόπο που παρουσιάζονται σε αυτό το βιβλίο.
2019-05-24 19:35:05
Σχόλιο για το βιβλίο "ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ: ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ"
Διαβάζεται πολύ εύκολα, όπως και "Η μικρή ιστορία της φιλοσοφίας" του ίδιου. Εδώ όμως δεν καταπιάνεται με την ιστορία της φιλοσοφίας και των φιλοσόφων, αλλά με διάφορα βασικά φιλοσοφικά προβλήματα και διάφορες φιλοσοφικές σχολές. Δίνει έμφαση και πάλι στο ζήτημα της πίστης και της ύπαρξης ή ανυπαρξίας Θεού/ανώτερης δύναμης, χωρίς να κρύβει επιμελώς την αθεΐα του.
2019-05-22 12:55:07

Πλοήγηση

Θεματική ενότητα
Θεματική κατηγορία
Υποκατηγορία

Προσφορές ΒιβλίωνΠερισσότερα

BEING WITH YOU AND NOT BEING WITH YOU IS THE ONLY WAY I HAVE TO MEASURE TIME (JORGE LUIS BORGES)
€5.00 €2.50
(-50%)
Κερδίζετε €2.50
Η ΑΙΣΘΗΣΗ ΤΟΥ ΠΟΝΟΥ
GIOVANNI MAURIZIO. DE
€13.30 €5.32
(-60%)
Κερδίζετε €7.98

Βρείτε μας στο...

Verisign Eurobank EFG
Paypal IRIS