JEAN RACINE

Ο Ρακίνας, καταξιωμένος ως ο μέγιστος ποιητής του γαλλικού θεάτρου, γεννήθηκε στη Λα Φερτέ-Μιλόν της Πικαρδίας στις 22 Δεκεμ βρίου 1639. Ορφάνεψε νήπιο από τους δύο γονείς του. Ακολούθησε τη γιαγιά του στο μοναστήρι του Πορ-Ρουαγιάλ, προπύργιο του αυστηρού θρησκευτικού κινήματος που ήταν ο γιανσενισμός. Εκεί μυήθηκε στη λογοτεχνία και μελέτησε τους αρχαίους συγγραφείς. Οι δύο πρώτες τραγωδίες του με αρχαιοελληνικά θέματα (Θηβαΐς και Μέγας Αλέξανδρος) είναι επηρεασμένες από τον Κορνέιγ, σύμφωνα με τον οποίο πολιτική και έρωτας συνυπάρχουν στην τραγωδία, μόνο αν τα ερωτικά πάθη υποτάσσονται στην ευθύνη του καθήκοντος που υπαγορεύει η εξουσία. Αρχαιοελληνικό θέμα έχει και το τρίτο έργο του, η "Ανδρομάχη", τραγωδία που ανατρέπει τον κανόνα του Κορνέιγ και φέρνει μία επαναστατική τομή στο θέατρα, καθώς τα ακραία πάθη των ηρώων ορίζουν πλέον τα νήματα της δραματουργίας και θέτουν τον έρωτα υπεράνω του καθήκοντος. Η επιτυχία της Ανδρομάχης, αλλά και οι επι θέσεις εναντίον του Ρακίνα είναι πρωτοφανείς. Ο νεαρός ποιητής καθιερώνεται ως το αντίπαλο δέος του γηραιού Κορνέιγ, την αίγλη του οποίου θα επισκιάσει στο στερέωμα του παγκόσμιου θεάτρου γράφοντας άλλες ακτώ τραγωδίες, πάντα σε στίχο «alexandrin» (ιαμβικό Δωδεκασύλλαβο). Βρετανικός, Βερενίκη, Βαγιαζήτ, Μιθριδάτης, Ιφιγένεια, Φαίδρα, Εσθήρ, Αθαλία. Ο Ρακίνας πεθαίνει στο Παρίσι στις 21 Απριλίου 1699.