PYOTR KIKHAILOVIC-NIKIFOROV

Ο Πιοτρ Μιχαίλοβιτς Νικιφόροφ (1882-1974) ήταν μπολσεβίκος, στέλεχος του επαναστατικού κινήματος στη Ρωσική Άπω Ανατολή. Ήταν ο τρίτος πρόεδρος του Υπουργικού Συμβουλίου της βραχύβιας Δημοκρατίας της Άπω Ανατολής (1921-1922) και πληρεξούσιος αντιπρόσωπος της ΕΣΣΔ στη Μογγολία (1925-1927). Γεννημένος σε οικογένεια της εργατικής τάξης, εργάστηκε από την ηλικία των 16 ετών ως τηλεγραφητής στο Ιρκούτσκ και στη συνέχεια ως ηλεκτρολόγος. Εντάχτηκε στο επαναστατικό κίνημα το 1901. Έγινε μέλος του ΣΔΕΚΡ το 1904 και κατατάχτηκε στο ναυτικό την ίδια χρονιά, όπου εργάστηκε στη Στρατιωτική Οργάνωση του ΣΔΕΚΡ στην Πετρούπολη. Συμμετείχε στην εξέγερση των ναυτών και των στρατιωτών στην Κρονστάνδη το 1905, στη συνέχεια πέρασε στην παρανομία και εργάστηκε σε πολλές ρωσικές πόλεις. Το 1908, ήταν ένας από τους ηγέτες της Στρατιωτικής Οργάνωσης του ΣΔΕΚΡ στο Ιρκούτσκ. Το 1910, συνελήφθη και καταδικάστηκε σε θάνατο, ποινή η οποία αργότερα μετατράπηκε σε είκοσι χρόνια καταναγκαστικής εργασίας. Μετά από την επανάσταση του Φλεβάρη του 1917, έγινε μέλος του Σοβιέτ του Ιρκούτσκ, αναπληρωτής πρόεδρος του Σοβιέτ του Βλαδιβοστόκ και μέλος του Περιφερειακού Γραφείου της Άπω Ανατολής του ΣΔΕΚΡ. Από τον Ιούνη του 1918 έως τον Γενάρη του 1920, φυλακίστηκε από τους λευκοφόρους. [...] Από το 1928 έως το 1929 ήταν πρύτανης του Ινστιτούτου Ανατολικών Σπουδών Ναριμάνοφ. Κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου, συμμετείχε σε κομματική δουλειά. Έγραψε απομνημονεύματα για τον εμφύλιο πόλεμο [...], άρθρα για τη Δημοκρατία της Άπω Ανατολής και τον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο, ταξιδιωτικά ημερολόγια, σημειώσεις για την ιστορία της ρωσικής κοινωνικής σκέψης και της σοβιετικής μυθοπλασίας, ένα ιστορικό δοκίμιο, καθώς και θεατρικά έργα και διηγήματα.