Ο Μέγας Βασίλειος (Καισάρεια Καππαδοκίας 330 - 379), γνωστός και ως Βασίλειος Καισαρείας ή απλώς Άγιος Βασίλειος, ήταν Καππαδόκης, επίσκοπος της Καισάρειας στην Καππαδοκία της χερσονήσου της Μικράς Ασίας, και Εκκλησιαστικός Πατέρας. Είναι ένας από τους Τρεις Ιεράρχες, που θεωρούνται προστάτες της παιδείας, μαζί με τον Γρηγόριο τον Θεολόγο και τον Ιωάννη τον Χρυσόστομο. Σπούδασε γεωμετρία, αστρονομία, φιλοσοφία, ιατρική, ρητορική και γραμματική. Δίδαξε ρητορική στην πατρίδα του. Ταξίδεψε στην Ανατολή (Συρία, Μεσσοποταμία, Αίγυπτο, Παλαιστίνη), κοντά στους ασκητές και τους ερημίτες. Λίγο πριν το 358 επανήλθε στην Καισάρεια, όπου και βαπτίστηκε. Αποσύρθηκε για περίπου πέντε χρόνια στην ασκητική ζωή. Έπειτα χειροτονήθηκε διάκονος και πρεσβύτερος από τον αρχιεπίσκοπο Καισαρείας Ευσέβιο. Το 370 διαδέχθηκε τον Ευσέβιο ως αρχιεπίσκοπος Καισαρείας. Σε ηλικία 49 ετών ο Μέγας Βασίλειος παρέδωσε το πνεύμα του στον Θεό, την 1η Ιανουαρίου 379.