(ΑΒΒΑΣ) ΔΩΡΟΘΕΟΣ

Ο Αββάς Δωρόθεος [505-565 ή 620], ή Δωρόθεος της Γάζης όπως είναι γνωστότερος στη Δύση, ήταν Χριστιανός μοναχός και ηγούμενος. Αρχικώς μόνασε στο μοναστήρι του Αββά Σέριδος ή Σερίδου, κοντά στη σημερινή πόλη της Γάζας. Περί το έτος 540, όταν ήλθε το "πλήρωμα του χρόνου", ο Δωρόθεος ανεχώρησε στην έρημο, σε ώριμη πλέον πνευματική ηλικία, επιθυμώντας να τελειώσει τον βίο του ως ησυχαστής ερημίτης. Όμως γύρω του συγκεντρώθηκε μεγάλος αριθμός μοναχών, γεγονός που τον εξανάγκασε να ιδρύσει δικό του μοναστήρι όχι μακριά από αυτό του Σερίδου, και έγινε σε αυτό Αββάς (ηγούμενος), από όπου και η επωνυμία του "Αββάς Δωρόθεος". Στους μοναχούς του εκεί απεύθυνε τις προφορικές διδασκαλίες του (ασκητικά), από τις οποίες έχουν διασωθεί πολλές από χειρόγραφα των ακροατών του και έχουν συγκεντρωθεί στο βιβλίο Αββά Δωροθέου - έργα ασκητικά.