ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΑΠΕΤΑΝΑΚΗΣ

Ο Δημήτριος Καπετανάκης (1912 -1944) ήταν Έλληνας ποιητής, δοκιμιογράφος και κριτικός. Γεννήθηκε στη Σμύρνη και ήταν γιος του ιατρού Αποστόλου Καπετανάκη. Μετά την Μικρασιατική καταστροφή εγκαταστάθηκε στην Αθήνα φοιτώντας στην Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Εκεί σπούδασε πολιτική επιστήμη και οικονομικά. Συμπλήρωσε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης, του οποίου αναγορεύθη διδάκτωρ με τη διατριβή Έρως και Χρόνος. Στη Γερμανία έδειξε ενδιαφέρον για τις ιδέες του Στέφαν Γκέοργκε, τις οποίες τελικά απέρριψε ως πρόδρομο του Ναζισμού. Το 1936 επέστρεψε στην Αθήνα, όπου συμμετείχε σε διαφόρους φιλολογικούς κύκλους μεταξύ των οποίων και σε αυτόν του Ιωάννη Συκουτρή. Δημοσίευσε αρκετές φιλοσοφικές μελέτες, συμπεριλαμβανομένων μιας για τον "Αγώνα της Μοναχικής Ψυχής" και μιας για τη "Μυθολογία της Ομορφιάς". Επίσης μετέφρασε ποιήματα του Χόλντερλιν. Τα τελευταία πέντε χρόνια της ζωής του τα έζησε στη Βρετανία, και συνδέθηκε με την ομάδα Μπλούμσμπερι, γράφοντας ποιήματα στα αγγλικά.