Χ. ΘΕΟΧΑΡΗΣ ΚΕΣΣΙΔΗΣ

Ο Θεοχάρης Χ. Κεσσίδης (Σάντα, 13 Μαρτίου 1920 - Αθήνα, 23 Δεκεμβρίου 2009), ήταν Έλληνας φιλόσοφος με επίκεντρο των ερευνών του την αρχαιοελληνική φιλοσοφία, τη βιοηθική και τα προβλήματα των Ελληνοποντίων. Γεννήθηκε το 1920 στο χωριό Σάντα της Γεωργίας. Σπούδασε στο Κρατικό Πανεπιστήμιο «Λομονόσοφ» της Μόσχας και ανακηρύχθηκε διδάκτορας φιλοσοφίας το 1950 χάρη στη διατριβή «Η Φιλοσοφία του Ηράκλειτου του Εφέσιου». Το 1968 ολοκλήρωσε δεύτερη διδακτορική εργασία με θέμα «Η πρώιμη ελληνική φιλοσοφία και η στάση της απέναντι στο μύθο, την τέχνη και τη θρησκεία». Δίδαξε φιλοσοφία σε πανεπιστημιακά ιδρύματα της Μόσχας (1958-1970) κι εργάστηκε στο Ινστιτούτο Φιλοσοφίας της Ακαδημίας Επιστημών της Σοβιετικής Ένωσης (1970-1992). Διετέλεσε τακτικό μέλος της Ακαδημίας της Μόσχας και της Αγίας Πετρούπολης, και από το 1987 αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Συνέγραψε περισσότερες από 150 εργασίες σε ρωσική γλώσσα. Συγγράμματά του μεταφράστηκαν σε πολλές γλώσσες (στην ελληνική, τη γαλλική, την αγγλική, τη γερμανική, την ιταλική κ.ά.). Από το 1992 διέμεινε στην Αθήνα. Το 2002 του απονεμήθηκε ο Χρυσός Σταυρός του Τάγματος Τιμής ιδιόχειρα από τον τότε Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κ. Στεφανόπουλο.