Κ. ΜΙΧΑΛΗΣ ΜΑΚΡΑΚΗΣ

Ο Μ. Μακράκης σπούδασε θεολογία στην Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και στο «Ινστιτούτο Ορθόδοξης Θεολογίας του Αγίου Σεργίου» στο Παρίσι, όπου υπέβαλε διατριβή (Question speciale) στις 16 Μαρτίου του 1955 με θέμα: «Tolstoicomme philosophe morale». Εν συνεχεία μετέβη για σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Μπέρκλεϋ, όπου υπέβαλε διατριβή με θέμα: «Pure Being in Georges Santayana to the Mystics and to the Indians on Ontological and Epistemological Grounds». Είχε προηγηθεί, στο ίδιο πανεπιστήμιο, το 1962 η thesis for the degree of M.A. in Philosophy με θέμα: «The Life and the Spirit in Georges Santayana and its Application to the Idea of Christ», η οποία δημοσιεύθηκε πολύ αργότερα στο περιοδικό «Θεολογία» (Αθήνα 1980). Την δεκαετία του 1960 ο Μ.Μακράκης δημοσίευσε το πρώτο βιβλίο του στα ελληνικά: «Σάνγκρι-Λα, ο ‘‘Χαμένος Ορίζοντας’’ του Τζέημς Χίλτον» (Χανιά 1965). Στην Ελλάδα, μετά την επιστροφή του από την Αμερική, ο Μ. Μακράκης δίδαξε φιλοσοφία στο Διδασκαλείο Μ.Ε. και στην ΑΣΚΕΔ. Σ’ αυτό το πλαίσιο ανήκουν τα έργα «Χριστιανική φιλοσοφία» (Αθήνα 1974) και «Διάγραμμα πολιτικής φιλοσοφίας» (Αθήνα 1983). Την δεκαετία του 1970 ο Μ. Μακράκης θα εκδώσει τον τόμο «Λευκές χώρες» (Αποστολική Διακονία, Αθήνα 1974) στον οποίο, με ένα διαφορετικό ύφος γραφής, παρουσιάζει κείμενα που αφορούν κυρίως το εκκλησιαστικό κήρυγμα. Η τρίτη κατά σειρά διατριβή που εκπόνησε ο Μιχ. Μακράκης, υπεβλήθη στην Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών με θέμα: «Η αίσθησις του θανάτου και ο πόθος της λυτρώσεως εις τον Λ.Τολστόη, εν ιδιαιτέρα αναφορά προς το έργον αυτού ‘‘Ανάστασις’’ (Αθήναι 1978). Εξίσου σημαντική ήταν η διατριβή επί υφηγεσία (επίσης στην Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών) του συγγραφέως που αφορούσε τον Ντοστογιέφσκι: «Η λυτρωτική δύναμη του πόνου στη ζωή και το έργο του Ντοστογιέφσκι» (1984), η οποία αργότερα επανεκδόθηκε με τον γενικό τίτλο «Ντοστογιέφσκι. Πάθος και ελευθερία (Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα 1994). Στον μεγάλο Ρώσσο μυθιστοριογράφο ο Μακράκης αφιέρωσε και άλλα βιβλία: «Ο Ντοστογιέφσκι και η επανάσταση των νέων» (Imago, Αθήνα 1984), «Ο σοσιαλισμός του Ντοστογιέφσκι και η σοβιετική κριτική στα χρόνια του Λένιν» (Εστία, Αθήνα 1984), «Ο στάρετς Ζωσιμάς στο έργο του Ντοστογιέφσκι Αδελφοί Καραμάζοφ» (Αστήρ, Αθήνα 2002) καί «Φρόϋντ και Ντοστογιέφσκι: Από τον φόβο στην αγάπη» (Αρμός, Αθήνα 2004).