ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΜΑΝΘΟΥΛΗΣ

Ο Αλέξανδρος Μανθούλης γεννήθηκε το 1896 στην, υπό Οθωμανική κυριαρχία, Κόνιτσα. Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ιγνάτιου και της Αρετής, το γένος Μόκορου. Τα παιδικά του χρόνια χαρακτηρίζονται από μια διαρκή περιπλάνηση, καθώς ακολουθεί τον πρωτόδικη πατέρα του στις αναγκαστικές μεταθέσεις του από την Κόνιτσα στον Αυλώνα της Αλβανίας, στη συνέχεια στην Παραμυθιά και τέλος στη Σμύρνη. Το 1914, πριν ολοκληρώσει τις σπουδές του, ξεσπά ο Α' Παγκόσμιος Πόλεμος και στρατεύεται υποχρεωτικά στον Τουρκικό Στρατό. Πολεμά στα μέτωπα της Μακεδονίας και της Παλαιστίνης μέχρι την αιχμαλωσία του από τον Αγγλικό Στρατό, στον οποίο τελικά εντάσσεται εθελοντικά. Μετά την τραγική κατάληξη της Μικρασιατικής εκστρατείας ακολουθεί τον δρόμο της προσφυγιάς, όπως και η οικογένειά του, η οποία εγκαθίσταται στην Κομοτηνή. Ο ίδιος αναζητά μια καλύτερη τύχη στην Αθήνα, τη Ρουμανία και την Αργεντινή, πριν επιστρέφει οριστικά στην Ελλάδα. Το 1929 παντρεύεται τη Στέλλα Γιοβανάκογλου, πρόσφυγα από την Αδριανούπολη, και μαζί της αποκτά δύο παιδιά, τον Ιγνάτιο-Ροβήρο και τη Μαρίνα. Δουλεύει σαν ειδικός στην προμήθεια μηχανημάτων στα μεγάλα τεχνικά έργα στη Μακεδονία και, τέλος, στην Αθήνα στην οποία μετακομίζει το 1939. Την περίοδο 1945-1947 στρατεύεται και πάλι, αυτήν τη φορά ως μεταφραστής του Γενικού Επιτελείου του Ελληνικού Στρατού. Την περίοδο της δικτατορίας των συνταγματαρχών, με παρότρυνση του γιου του Ροβήρου, καταπιάνεται να γράψει όσα έζησε κι αυτό είναι το περιεχόμενο του βιβλίου που κρατάτε στα χέρια σας. Πέθανε το 1989.