JUAN-CARLOS ONETTI

Ο Ονέτι γεννήθηκε το 1909 στο Μοντεβιδέο της Ουρουγουάης. Το πρώτο μυθιστόρημα του Ονέτι, El pozo, που εκδόθηκε το 1939, γνώρισε την άμεση αναγνώριση των στενών φίλων του, καθώς και ορισμένων συγγραφέων και δημοσιογράφων της εποχής του. Τυπώθηκαν 500 αντίτυπα του βιβλίου, τα περισσότερα από τα οποία αφέθηκαν να σαπίσουν στο μοναδικό βιβλιοπωλείο που το πουλούσε, το Barreiro (το βιβλίο δεν ανατυπώθηκε μέχρι τη δεκαετία του 1960). Σε ηλικία 30 ετών, ο Ονέτι εργαζόταν ήδη ως γραμματέας σύνταξης της διάσημης εβδομαδιαίας ουρουγουανής εφημερίδας Marcha. Είχε ζήσει για μερικά χρόνια στο Μπουένος Άιρες, όπου δημοσίευε διηγήματα και έγραφε κριτικές κινηματογράφου για τα τοπικά μέσα ενημέρωσης. Συνέχισε να γίνεται ένας από τους πιο διακεκριμένους συγγραφείς της Λατινικής Αμερικής, κερδίζοντας το Εθνικό Βραβείο Λογοτεχνίας της Ουρουγουάης το 1962. Θεωρούνταν ανώτερο μέλος της «Γενιάς των 45», ενός πνευματικού και λογοτεχνικού κινήματος της Ουρουγουάης. Το 1974, αυτός και μερικοί από τους συναδέλφους του φυλακίστηκαν από τη στρατιωτική δικτατορία. Ο Ονέτι εγκατέλειψε την πατρίδα του (και την αγαπημένη του πόλη Μοντεβιδέο) αφού φυλακίστηκε για 6 μήνες στην Colonia Etchepare, ένα ψυχιατρικό ίδρυμα. Μόλις αφέθηκε ελεύθερος, ο Ονέτι κατέφυγε στην Ισπανία με τη σύζυγό του, βιολίστρια Dorothea Muhr. Εκεί συνέχισε την καριέρα του ως συγγραφέας, απονεμήθηκε το λογοτεχνικό βραβείο Premio Cervantes. Παρέμεινε στη Μαδρίτη μέχρι τον θάνατό του εκεί το 1994.