ΝΙΚΗ ΡΟΥΣΟΠΟΥΛΟΥ-ΠΑΠΠΑ
Γεννήθηκα πριν από 77 χρόνια στην Αθήνα. Άρχισα να γράφω στα 13. Μπράβο είπε η φιλόλογος. Μπράβο. Συνέχισε. Τότε, ένα μικρό -ασήμαντο για τους άλλους- συμβάν, πέρασε πάνω απ’ την ψυχή μου με τόσο καταλυτικό τρόπο, που την ανάγκασε να κλείσει γερά, σαν στρείδι. Χρειάστηκαν σχεδόν 30 χρόνια, πολλές σπουδές, οικογένεια κ.λ.π. για να ξανατολμήσω να ανοιχτώ και να βγάλω προς τα έξω όσα αποθησαύριζε η ψυχή μου σ’ αυτή την πολύτιμη πορεία.
Eπί της ουσίας ....
Εξακολουθεί να με τρομάζει η Πονηριά των ανθρώπων και η Χυδαιότητα
Εξακολουθεί να με εξοργίζει ο Εγωισμός και η Προσπάθεια Παρέμβασης στις ζωές των άλλων
Εξακολουθεί να με θλίβει ο Εγωκεντρισμός και η Αδιαφορία
Εξακολουθώ να πιστεύω στην Ανθρωπιά, στην Ευθύτητα, στην Ειλικρίνεια
Εξακολουθώ ν’ αγαπώ και να σέβομαι τους ανθρώπους



