ALBERT SCHWEITZER

Ο Λούντβιχ Φίλιπ Άλμπερτ Σβάιτσερ ήταν Γερμανός και Γάλλος πολυμαθής από την Αλσατία. Ήταν θεολόγος, οργανίστας, μουσικολόγος, συγγραφέας, ανθρωπιστής, φιλόσοφος και γιατρός. Ως Λουθηρανός ιερέας, ο Σβάιτσερ αμφισβήτησε τόσο την κοσμική άποψη για τον ιστορικό Ιησού όπως απεικονίζεται από την ιστορικοκριτική μέθοδο που ήταν τρέχουσα εκείνη την εποχή, όσο και την παραδοσιακή χριστιανική άποψη. Η συμβολή του στην ερμηνεία του Παύλου Χριστιανισμού αφορά τον ρόλο του μυστικισμού του Παύλου περί «εν Χριστώ» ως πρωταρχικού και του δόγματος της δικαίωσης μέσω της πίστης ως δευτερεύοντος. Έλαβε το Νόμπελ Ειρήνης του 1952 για τη φιλοσοφία του περί «ευλάβειας για τη ζωή», και έγινε ο όγδοος Γάλλος που τιμήθηκε με αυτό το βραβείο. Η φιλοσοφία του εκφράστηκε με πολλούς τρόπους, αλλά πιο φημισμένη ήταν η ίδρυση και η διατήρηση του Νοσοκομείου Άλμπερτ Σβάιτσερ στο Λαμπαρενέ, στη Γαλλική Ισημερινή Αφρική (σημερινή Γκαμπόν). Ως μουσικολόγος και οργανίστας, μελέτησε τη μουσική του Γερμανού συνθέτη Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ και επηρέασε το Κίνημα Μεταρρύθμισης του Οργάνου (Orgelbewegung).