CARL SCHMITT

Ο Καρλ Σμιτ, Γερμανός εθνικοσοσιαλιστής, νομικός, έγινε γνωστός ως "ο εστεμμένος νομικός του Γ΄ Ράϊχ", πολιτικός επιστήμονας, κορυφαίος και διάσημος φιλόσοφος του Δικαίου και πιθανόν διαπρεπέστερος νομικός του 20ου αιώνα, πολιτειολόγος και συνταγματολόγος, ένας απ' όσοι προετοίμασαν και στήριξαν θεωρητικά το εθνικοσοσιαλιστικό κίνημα και χαρακτηρίστηκε ως ο θεωρητικός του, ενώ αποκλήθηκε ως "ο Τόμας Χομπς του 20ου αιώνα". Γεννήθηκε στις 11 Ιουλίου 1888 στο Πλέτενμπεργκ της Βεστφαλίας, στο τότε Βασίλειο της Πρωσίας και πέθανε στις 7 Απριλίου 1985 στο Πλέτενμπεργκ, [Plettenberg], της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας στη Δυτική Γερμανία, λίγα χρόνια πριν την ενοποίηση του Γερμανικού κράτους. Ο τάφος του βρίσκεται στο καθολικό νεκροταφείο του Πλέτενμπεργκ. Ο Σμιτ ήταν μέλος οικογένειας πιστών καθολικών, η οποία από την πλευρά του πατέρα του κατάγονταν από το Eifel, ενώ από την πλευρά της μητέρας του από την περιοχή του Trier. Ο παππούς του Nikolaus Schmitt μεγάλωσε στην Bausendorf/Eifel, όπου εργάστηκε ως αγρότης και αρτοποιός-ξενοδόχος και με τη σύζυγό του Katharina Anna το γένος Franzen, απέκτησαν εννέα παιδιά. Διδάχθηκε στενογραφία από τον πατέρα του, ενώ Γαλλικά και πιάνο του δίδαξε η μητέρα του. Ολοκλήρωσε την πρωτοβάθμια εκπαίδευση στη γενέτειρα του και στις 3 Μαρτίου 1907 αποφοίτησε από τη Δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Τον ίδιο χρόνο άρχισε σπουδές Νομικών στο Βερολίνο, το Μόναχο και το Στρασβούργο, όπου αποφοίτησε το 1915 και το 1921, ο Schmitt έγινε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Greifswald, όπου δημοσίευσε το δοκίμιό του "Die Diktatur" και το 1916 κατατάχθηκε εθελοντικά στο Γερμανικό σταρτό και πήρε μέρος στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, μετά το τέλος της οποίου έπαψε να πιστεύει στον καθολικισμό. Τα δοκίμιά του πραγματεύονται την άσκηση της πολιτικής εξουσίας και οι ιδέες του απασχόλησαν πολλούς φιλοσόφους και πολιτικούς επιστήμονες, όπως ο Walter Benjamin, ο Λίο Στράους, ο Jacques Derrida και η Χάννα Άρεντ. Έργα: Περί Δικτατορίας", ["Die Diktatur"], το 1921. Πολιτική Θεολογία", ["Politische Theologie"], το 1922, εκδόσεις "Λεβιάθαν" το 1994, σελίδες 178, μετάφραση-σχόλια-επιλεγόμενα Παναγιώτη Κονδύλη. Η κρίση της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας", ["The crisis of parliamentary democracy"], το 1923.