ARTHUR SCHNITZLER

Ο Άρτουρ Σνίτσλερ (Arthur Schnitzler) γεννήθηκε στις 15.5.1862 στη Βιέννη (-1931). Καταγόταν από μια μεγαλοαστική εβραϊκή οικογένεια. Ο πατέρας του (Dr. Johann Schnitzler·) ήταν ονομαστός γιατρός, λαρυγγολόγος, καθηγητής παν/μίου και δ/ντής της Γενικής Πολυκλινικής της Βιέννης. Προερχόμενος ο ίδιος από μια μέση οικογένεια, είχε καταφέρει μέσω του επαγγέλματος και του γάμου του με την εύπορη Luise Markbreiter να ανέλθει κοινωνικά και να εξασφαλίσει πρόσβαση στη βιεννέζικη υψηλή κοινωνία. Ακολουθώντας το πρότυπο του πατέρα του, ο νεαρός Σνίτσλερ θα επιλέξει να σπουδάσει ιατρική, χωρίς ιδιαίτερο ενθουσιασμό, εφόσον θεωρούσε τον εαυτό του, ήδη από τα γυμνασιακά του χρόνια, περισσότερο καλλιτέχνη. Διεκπεραίωσε, ωστόσο, τις σπουδές του με υψηλές διακρίσεις και επιδόσεις. Το 1889 συντάσσει τη διδακτορική του διατριβή με τίτλο Περί λειτουργικής αφωνίας και της Θεραπείας της μέσω ύπνωσης και υποβολής [...]. Η ψυχιατρική ήταν για τον Σνίτσλερ ο γοητευτικότερος κλάδος της ιατρικής. Από το 1885 έως το 1893 εργάζεται ως γιατρός σε νοσοκομεία και στη Γενική Πολυκλινική της Βιέννης, ενώ είναι παράλληλα αρχισυντάκτης του επιστημονικού περιοδικού Διεθνής Κλινική Επιθεώρηση [...], που είχε ιδρύσει ο πατέρας του. Το 1893 εγκαταλείπει τη θέση του στην Κλινική και ανοίγει ιδιωτικό ιατρείο, ώστε να έχει περισσότερο χρόνο για τη λογοτεχνία. [...] [Πηγή: Εκδόσεις Σοκόλη]