(ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ) ΤΥΜΦΡΗΣΤΟΣ

Ο Δημήτρης Παπαδόπουλος [Τυμφρηστός, 1870-1930], υπήρξε ο πιο πολυδιαβασμένος συγγραφέας αισθηματικών ρομάντζων της δεκαετίας του 1920, παρόλο που το έργο του κατατάχτηκε στην παραλογοτεχνία και δέχθηκε αρνητική κριτική. Στη συγγραφή του δέχτηκε επιρροές από τα αισθηματικά κοινωνικά μυθιστορήματα της εποχής του και τα "απόκρυφα" των πόλεων, που παρουσιάστηκαν στις πόλεις που ζούσαν Έλληνες, όπως η Κωνσταντινούπολη, κατ' απομίμηση των αντίστοιχων γαλλικών μυθιστορημάτων του 19ου αιώνα. Ένα από τα κοινά στοιχεία που έχουν τα "απόκρυφα" με το έργο του Τυμφρηστού είναι η αυτοαναφορικότητα, που μας επιτρέπει να κατανοήσουμε το φαινόμενο της παραλογοτεχνίας. Για το λόγο αυτό, πραγματοποιήθηκε η φιλολογική έκδοση του τρίτου μέρους του έργου του Η γόησσα των Αθηνών, που περιέχει αρκετά αυτοαναφορικά στοιχεία. Ακολουθεί το αμιγώς δημιουργικό μέρος της εργασίας, ένα θεατρικό μονόπρακτο, το οποίο αναφέρεται στο αθηναϊκό φιλολογικό καφενείο "Ο μαύρος γάτος", τόπο που σύχναζε ο συγγραφέας.