(ZHOU-ZHUANG.ZHUANGZI) TCHOUANG-TSEU

Τσουάνγκ Τσου (ή Τσουανγκτσί, που σημαίνει «Δάσκαλος Τσουάνγκ», 369-286 π.Χ.) έζησε σε μια εποχή μεγάλης ακμής της κινεζικής φιλοσοφίας και ξεχώρισε διευρύνοντας και αναπτύσσοντας τις αρχές του ταοϊσμού που είχε θέσει ο μυθικός προκάτοχός του, Λάο Τσε. Ό,τι γνωρίζουμε γι' αυτόν προέρχεται κυρίως από το ομώνυμο έργο του, το περίφημο Τσουανγκτσί, μια συλλογή παραβολών, ανεκδότων και αλληγοριών που αποτελείται από 33 κεφάλαια (σήμερα εκτιμάται πως μόλις τα επτά «Εσωτερικά Κεφάλαια» είναι γραμμένα από τον ίδιο) και διδάσκει τον Δρόμο (δηλαδή το Ταό) σε αρμονία με τη φύση και τη ροή των πραγμάτων, μακριά από τη στειρότητα των λογικών σχημάτων, της συμβατικής μόρφωσης και του «πολιτισμού».