Ναρκο-τρομοκρατία - ΝΙΚΟΛΑΣ ΚΟΥΛΟΓΛΟΥ

Ο όρος «ναρκο-τρομοκρατία» επανήλθε στο διεθνή δημόσιο διάλογο μέσω των δηλώσεων του Αμερικανού Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ. Η απόφαση της κυβέρνησης των ΗΠΑ (Φεβρουάριος 2025) να χαρακτηρίσει τα μεγαλύτερα μεξικανικά Καρτέλ ως Ξένες Τρομοκρατικές Οργανώσεις σηματοδοτεί μια ριζική αλλαγή στρατηγικής. Οι αμερικανικές Αρχές μπορούν πλέον να αντιμετωπίσουν τα Καρτέλ με τα ίδια «εργαλεία» που χρησιμοποιούνται στον «Πόλεμο κατά της Τρομοκρατίας». Αυτή η νέα πολιτική του Λευκού Οίκου αναβαθμίζει το ζήτημα της διακίνησης ναρκωτικών σε εθνική (και διεθνή) απειλή, επιτρέποντας την εμπλοκή των Ενόπλων Δυνάμεων και των Υπηρεσιών Πληροφοριών στην καταστολή του ναρκο-εμπορίου. Ταυτόχρονα εντατικοποιείται η παρακολούθηση και καταγραφή των οικονομικών δραστηριοτήτων (ξέπλυμα) των εγκληματικών οργανώσεων διακίνησης ναρκωτικών. Πέραν της Αμερικανικής Ηπείρου, ο όρος «ναρκο-τρομοκρατία» χρησιμοποιείται και σε άλλες γεωγραφικές ζώνες. Η Ντιλάν Γιεσίλγκοζ-Ζεγκερίους, Υπουργός Άμυνας της Ολλανδίας χαρακτήρισε την διακίνηση ναρκωτικών στα μεγάλα λιμάνια της χώρας ως ναρκο-τρομοκρατία (Σεπτέμβριος 2023). Δύο χρόνια αργότερα (Νοέμβριος 2025), ο Ζεράλντ Νταρμανάν, Υπουργός Δικαιοσύνης της Γαλλίας, δήλωσε ότι η διακίνηση ναρκωτικών είναι «τουλάχιστον ισοδύναμη με την τρομοκρατία». Η Τουρκία χαρακτηρίζει διαχρονικά το ΡΚΚ ως «ναρκο-τρομοκρατική οργάνωση». Ισλαμιστικά κινήματα όπως οι Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν και η Χεζμπολάχ στο Λίβανο έχουν επίσης συνδεθεί με τη διακίνηση ναρκωτικών, καθώς αποτελεί διαχρονικά μία από τις βασικές πηγές εσόδων τους. Παρόλο που τη σχέση ναρκωτικών-τρομοκρατίας απέκτησε ευρεία δημοσιότητα μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 στις ΗΠΑ, η διεθνής ακαδημαική έρευνα δεν έχει καλύψει όλες τις εκφάνσεις του φαινομένου. Το παρόν πόνημα, μοναδικό στο είδος του στην ελληνική βιβλιογραφία, φιλοδοξεί να εισαγάγει τον αναγνώστη σε όρους και έννοιες του φαινομένου της ναρκο-τρομοκρατίας. Επιπλέον παρουσιάζει τις βασικές εγκληματικές και τρομοκρατικές οργανώσεις που πρωταγωνιστούν διεθνώς. Οι συγγραφείς επιδιώκουν επίσης να καταδείξουν την κατάχρηση του όρου για λόγους σκοπιμότητας, αναλύοντας το φαινόμενο μέσα από τη μελέτη συγκεκριμένων περιπτώσεων (καρτέλ Μεξικού και Κολομβίας, αντάρτικες οργανώσεις στη ΝΑ Ασία, Χεζμπολάχ, Ταλιμπάν, PKK, UCK κ.ά.). (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)