(CD) QUASI PARLANDO

Το άλμπουμ Quasi Parlando είναι μια σημαντική προσθήκη στις ηχογραφήσεις της συναρπαστικής μουσικής δωματίου του Tigran Mansurian. Στον απόηχο του εορτασμού των 75 γενεθλίων του συνθέτη, το ρεπερτόριο της ηχογράφησης ξεκινά με το πυκνό Double Concerto και συνεχίζει με το εκφραστικό Quasi Parlando, έργο αφιερωμένο στη τσελίστα Anja Lechner. Τα έργα ηχογραφούνται για πρώτη φορά μαζί με το Concerto No 2 (με τον υπότιτλο Four Serious Songs), που ολοκληρώνει το ρεπερτόριο. Οι σολίστες ερμηνεύουν με αφοσίωση και εκφραστικότητα όπως ακριβώς και η Sinfonietta του Άμστερνταμ υπό τη διεύθυνση της Candida Thompson. Στο εισαγωγικό σημείωμα που συνοδεύει την έκδοση ο Wolfgang Sandner περιγράφει το έργο Quasi Parlando ως ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα της αφαιρετικής αισθητικής του συνθέτη: "Κάθε νότα είναι εκεί που οφείλει να είναι -καμιά υπερβολή-. Το συνθετικό συναίσθημα ταυτίζεται με πληρότητα με την έμφυτη δυναμική των ήχων. Συνεχίζουν ωστόσο να μας ξαφνιάζουν τα ρητορικά σχήματα του τσέλου που αποκρυσταλλώνονται σε μια τέχνη τόσο πηγαία εκφραστική που υπερβαίνει ακόμα και την αμεσότητα του λόγου". Το Romance, έργο που δημιουργήθηκε έναν χρόνο πριν, αρχικά διατηρεί τα τέσσερα μέτρα ενός απλού αλλά συγκινητικού παραδοσιακού τραγουδιού ώσπου τα έγχορδα εισάγουν έναν διάλογο με το βιολί και εκεί όλα αλλάζουν... Από την άποψη της υφής της μουσικής έχουν συντελεστεί κάποιες αλλαγές που είναι αισθητές ανάμεσα στα 30 χρόνια που χωρίζουν τα έργα Double Concerto και Four Serious Songs. Η αισθητική αντίληψη δεν έχει βέβαια αλλάξει καθώς η αμεσότητα της έκφρασης και το ασυμβίβαστο δημιουργικό πάθος είναι τα στοιχεία που καθορίζουν και τις δυο συνθέσεις. Ταυτόχρονα, ο συνθέτης ενθαρρύνει μια κάποια ερμηνευτική ελευθερία τονίζοντας ότι σημασία έχει "ποιες είναι οι ανάγκες της ίδιας της μουσικής και όχι του συνθέτη", όπως χαρακτηριστικά ανάφερε σε μια συζήτηση που έγινε στο Muziekgebouw του Άμστερνταμ λίγο πριν την ηχογράφηση των έργων τον Οκτώβριο του 2012. Η βιολίστρια Patricia Kopatchinskaja περιέγραψε το βιολιστικό μέρος του έργου Four Serious Songs "ως ιδιοφυές και μαγικό", ενώ κατατάσσει τη μουσική του Tigran Mansurian "ανάμεσα στις πιο δυναμικές της εποχής μας".