(CD) LANDSCAPES

Η συνεργασία της ECM με την Ορχήστρα Δωματίου του Μονάχου συνεχίζεται με ένα νέο ενδιαφέρον άλμπουμ που παρουσιάζει πρόσφατα έργα του Ιάπωνα συνθέτη Toshio Hosokawa. Ανάμεσά τους, το Sakura fur Otto Tomek και το Cloud and Light, είναι συνθέσεις του 2008, ενώ το Ceremonial Dance γράφτηκε το 2000. Αυτές οι συνθέσεις του 21ου αιώνα παρουσιάζονται μαζί με το Landscape V, του 1993 που αρχικά γράφτηκε για κουαρτέτο εγχόρδων, ενώ στη συνέχεια μεταγράφηκε για ορχήστρα. Γεννημένος στη Χιροσίμα το 1955, ο Hosokawa ήταν αρχικά εμπνευσμένος από τη κλασική παράδοση της δύσης από τον Schubert μέχρι τον Schoenberg, και πήγε στη Γερμανία στη δεκαετία του'70 για να μελετήσει με τον Isang Yun και τον Klaus Huber. Ενισχύοντας τη θέση του στην ευρωπαϊκή και διεθνή avant-garde σκηνή, ο Hosokawa επικεντρώθηκε στην αναζήτηση της βαθύτερης ουσίας της ιαπωνικής παράδοσης. Το έργο του υποδηλώνει συχνά ένα διάλογο μεταξύ Ανατολής και Δύσης, μεταξύ του αρχέγονου και του σύγχρονου, του τελετουργικού και της ψυχαγωγίας. Ο Hosokawa θεωρεί πως η διαδικασία της σύνθεσης στο έργο του συνδέεται ενστικτωδώς με στοιχεία του Ζεν Βουδισμού όπως αυτό της συμβολικής ερμηνείας της φύσης και της συγγένειας μεταξύ των πραγμάτων και των εννοιών. Η ενασχόλησή του με την παραδοσιακή μουσική οδήγησε τον Hosokawa να μελετήσει το sho, το αρχαίο ιαπωνικό πνευστό όργανο που αποτελείται από 17 σωλήνες μπαμπού. Η Mayumi Miyata, ίσως η πιο διακεκριμένη ερμηνεύτρια sho στη σύγχρονη μουσική, ακούγεται εδώ με την Ορχήστρα Δωματίου του Μονάχου στην ηχογράφηση του έγινε στο στο Himmelfahrtskirche του Μονάχου (την Εκκλησία της Αναλήψεως), τον Οκτώβριο του 2009. Εδώ παίζει sho στο Sakura, μια σύνθεση που βασισμένη σε έναν ιαπωνικό παραδοσιακό σκοπό, καθώς και τις συνθέσεις του Hosokawa που είναι έργα για sho και ορχήστρα. Η Mayumi Miyata έχει επίσης συνεργαστεί με την ECM στο Das Madchen mit den Schwefelholzern του Helmut Lachenmann. Ο Paul Griffiths, στην έκδοση που συνοδεύει το CD περιγράφοντας τις εσωτερικές διαδικασίες της μουσικής του Hosokawa, σημειώνει: "Η συνύπαρξη του sho και των εγχόρδων καθώς και το ότι το ένα μιμείται τη φωνή του άλλου είναι η κινητήρια ή καλύτερα η σαρωτική δύναμη της μουσικής. Αυτές οι δύο κεντρικές συνιστώσες κινoύνται συγχρόνως, ξεχωριστά, μαζί ή πιο συχνά παράλληλα, με έναν τέτοιο τρόπο που μας θυμίζει τον τρόπο που κινούνται τα σύννεφα. Τα χάλκινα, που αποτελούνται από τέσσερα κόρνα, τρομπέτα και τρομπόνι, προσδίσουν στη μουσική ένα αίσθημα βάρους που και αυτό αλλάζει, ενώ τα κρουστά, ειδικά το furin (μικρά ιαπωνικά κουδούνια) φωτίζουν τη μουσική με παιγνιώδη διάθεση. Σχεδόν τα πάντα όμως, επικεντρώνονται στο sho και τις αρμονίες του που έρχονται από έναν κόσμο μακρυνό, ήσυχο αλλά συγχρόνως σπινθηροβόλο υπαινικτικό αλλά και σε διαρκή κίνηση, όπως τα σύννεφα. Η μουσική του Hosokawa βρίσκεται σε μια αέναη κίνηση. Καθώς το έργο εξελίσσεται, έρχεται στο νου η εικόνα του ήσυχου ουρανού με τα λευκά του σύννεφα όπου κατά καιρούς εμφανίζονται οι σκιές τους που προκαλούν -έστω και για λίγο- μια ταραχώδη κινητικότητα".