Σκοπός μας είναι όλα τα βιβλία για όλους

Γράφει η Ιωάννα Κοπακάκη

Το βιβλιοφιλικό στέκι της Αθήνας, το βιβλιοπωλείο-ορόσημο που δημιούργησε ο Νίκος Λιβέριος, πέρασε στα χέρια της επόμενης γενιάς. Αυτή είναι η πρώτη συνέντευξη που παραχωρείται στον Τύπο από τα μέσα της δεκαετίας του 1980 που ξεκίνησε να λειτουργεί.

Η Πολιτεία έχει χαρακτηριστεί «τόπος μαγικός». Οι παλαιότεροι θυμούνται το πρώτο μικρό βιβλιοπωλείο που λειτουργούσε από τα μέσα της δεκαετίας του 1980 στη Στοά της Οπερας και οι σύγχρονοι κάτοικοι της πρωτεύουσας γνωρίζουν ένα από τα πιο φιλόξενα και ενημερωμένα βιβλιοπωλεία που ρίζωσε και εξαπλώθηκε στην καρδιά της Αθήνας, στην οδό Ασκληπιού. Τα τελευταία χρόνια η διαχείριση πέρασε στα χέρια της νεότερης γενιάς, στον Γιάννη Λιβέριο. Σπούδασε ηλεκτρολόγος μηχανικός και μηχανικός Η/Υ στο Πολυτεχνείο της Κρήτης. Συνέχισε τις σπουδές του στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών κατακτώντας τον μεταπτυχιακό τίτλο στη Διοίκηση Επιχειρήσεων για Στελέχη. Στο βιβλιοπωλείο εργάζεται από το 2015, έχοντας δουλέψει σε όλα τα τμήματα για να καταλήξει στα διοικητικά γραφεία της εταιρείας.

● Πώς ήταν να μεγαλώνετε στην «Πολιτεία των βιβλίων»;

Σαν παιδί η Πολιτεία ήταν το δεύτερο σπίτι μου. Μεγάλωνα με τα βιβλία και τους ανθρώπους της. Θυμάμαι όταν πηγαίναμε με τη μητέρα μου στο βιβλιοπωλείο ένιωθα σαν να πηγαίναμε σε μια μεγάλη οικογενειακή συνάντηση, όπως τα οικογενειακά τραπέζια, μόνο που εκεί «τρώγαμε βιβλία».

[...]

Στο πατρικό μου, σε κάθε δυνατό σημείο υπήρχαν -και υπάρχουν- γεμάτες βιβλιοθήκες.

Θυμάμαι, χαρακτηριστικά, τα καλοκαίρια των παιδικών μου χρόνων ετοιμάζαμε πάντα μία επιπλέον βαλίτσα με τα βιβλία των διακοπών.

Ομως, όταν ήμουν μικρός δυσκολευόμουν να διαβάσω λογοτεχνία. Διάβαζα πιο πολύ κόμικς και φαντασίας.

Ενιωθα πως ήμουν «λάθος», σκεφτόμουν ότι είναι αφύσικο οι γονείς μου να διαβάζουν τόσο πολύ, ο πατέρας μου να έχει βιβλιοπωλείο και εγώ να δυσκολεύομαι τόσο. Μεγαλώνοντας κατάλαβα ότι δεν είναι όλα για όλους.

Κατάφερα να βρω τον δρόμο μου με την καθοδήγηση κυρίως πωλητών της Πολιτείας -και στέκομαι σε αυτό γιατί τους το οφείλω. Το διάβασμα είναι μια προσωπική διαδρομή, στην οποία οι άλλοι μπορούν μόνο να σε βοηθήσουν και να σε κατευθύνουν, αλλά μόνος σου θα τη διασχίσεις.