Βαγγέλης Μπέκας | Βίος και Πολιτεία #26

Η υπαστυνόμος Σοφία Μήτση νομίζει πως είναι τυχερή. Το όνειρό της να πάρει μετάθεση στο Ανθρωποκτονιών επιτέλους πραγματοποιείται και είναι σίγουρη ότι η ζωή της θα αλλάξει προς το καλύτερο. Ο προϊστάμενός της, όμως, καυχιέται ότι βάζει τα θηλυκά στη θέση τους και την προσγειώνει απότομα στην πραγματικότητα. Την ημέρα που η Σοφία αναλαμβάνει υπηρεσία, μια γυναίκα εντοπίζεται νεκρή στο διαμέρισμά της - και αυτό είναι μόνο η αρχή. Αναζητώντας τη διαλεύκανση του μυστηρίου, η Σοφία θα οδηγηθεί σε σκοτεινά στενά της Αθήνας και του Πειραιά. Τα βήματά της θα διασταυρωθούν με εκείνα του Θωμά Δήμου, πρώην δημοσιογράφου και νυν ιδιωτικού ερευνητή. Και οι δύο μάχονται να επουλώσουν πληγές του παρελθόντος, μπλέκουν σε παγίδες του παρόντος και αναμετρώνται με τα όριά τους. Κάποιος δολοφονεί γυναίκες που αστράφτουν στις οθόνες των κινητών και παίζει πόκερ με τα αγαπημένα τους πρόσωπα. Συναρπαστικοί ήρωες και ανατρεπτική πλοκή σε ένα σύγχρονο μυθιστόρημα για την αξία της φιλίας και τη μάχη των φύλων σε μια Αθήνα που ανοίγεται στη θάλασσα. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Η αριστοκρατία των Βενετών καταρρέει στα Επτάνησα και η δημοκρατία των Γάλλων καταφθάνει μαζί με νέες ιδέες και ιδανικά. Η Γαλλική Επανάσταση εξαπλώνεται. Το Κριτήριο των οπλαρχηγών στέλνει τον Μάρκο κατάσκοπο του Σουλίου στην Κέρκυρα, για να μάθει αν οι Γάλλοι έρχονται σαν φίλοι ή εχθροί. Ο Αλή πασάς παραμονεύει. Όπλα του Μάρκου, οι γνώσεις που αποκόμισε στις ξακουστές σχολές των Ιωαννίνων, η ευστροφία και η μουσική. Αχίλλειος πτέρνα του, η έλλειψη θάρρους, αν και Σουλιώτης. Φιλοξενείται στο αρχοντικό του μεγαλέμπορα σιορ Μάντακα, όπου μαγεύεται απ' την αρχόντισσα και την κόρη της, γυναίκες που αποπνέουν φραντσέζικο αέρα. Παριζιάνικα αρώματα και Σούλι: δυο κόσμοι συγκρούονται μέσα του δυο κόσμοι όπου οι γυναίκες γράφουν Ιστορία. Στην Κέρκυρα ο Μάρκος εμποτίζεται με τις ιδέες της Γαλλικής Επανάστασης που εφαρμόζονται στο νησί και γίνεται φίλος με τον Περραιβό, τον τελευταίο Έλληνα που είδε ζωντανό τον Ρήγα Φεραίο. Όμως ένας φόνος τον γυρίζει πίσω. Κι όταν κάποιος χάλαγε γυναίκα στο Σούλι, όφειλες να σκοτώσεις τέσσερις άντρες από τη φάρα του φονιά για να έρθει το αίμα στα ίσα. Ο Μάρκος μυρίζει αίμα και πισωπατά. Τότε ο Αλή πασάς ορμά στο Σούλι κι ο Μάρκος παγιδεύεται στο πλέγμα του έρωτα, της βεντέτας και της πατρίδας που κινδυνεύει από τους Οθωμανούς. Έρωτας, αδερφή, χρέος. Κόκκινο σαν αίμα. Και μες στον χαλασμό της μάχης των χριστιανών με τους μουσουλμάνους, το μαύρο φυλαχτό γίνεται ευχή και κατάρα για μια λύση. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Σε ένα ειδυλλιακό νησί της Ελλάδας, μια νεαρή αντιεισαγγελέας -γόνος περίφημης δικαστικής δυναστείας- θα ανακαλύψει μια πλεκτάνη που συνδέει τη δικαστίνα μητέρα της με ένα κύκλωμα παρανόμων, το οποίο λυμαίνεται τον τουρισμό, τη βαριά βιομηχανία του τόπου. Στην εξιχνίαση των εγκλημάτων θα εμπλακεί κι ένας γιατρός που μέχρι πρόσφατα ακολουθούσε αποστολές σε ριψοκίνδυνα μέρη του πλανήτη. Δυο κόσμοι διαφορετικοί σε ταραγμένη έλξη, ενώ ανακαλύπτουν διαρκώς άγνωστες πτυχές του παρελθόντος. Θα μπορούσε να ήταν απλώς ένα λοξό love story με φόνους, όμως ο οραματιστής αστυνόμος Αντύπας θα σπεύσει να επέμβει με τις τεχνικά εξελιγμένες μεθόδους του. Φανατικός της τεχνητής νοημοσύνης. Και η ζωή τους γίνεται εν αγνοία τους μια δυστοπία του παρόντος. Ένα καθηλωτικό μυθιστόρημα, στο οποίο η τεχνητή νοημοσύνη ανατρέπει τους κανόνες της αστυνομικής λογοτεχνίας, διαταράσσοντας τις έννοιες της αλήθειας, της ελευθερίας και της δημιουργίας. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Στο μικρό ακριτικό χωριό όλα φαντάζουν ειρηνικά, ώσπου ο επτάχρονος γιος του Νίκου εξαφανίζεται κοντά στα σύνορα. Ο Νίκος τον αναζητεί απεγνωσμένα, η γυναίκα του συμπεριφέρεται περίεργα κι ο αδερφός του έχει ανοιχτούς λογαριασμούς με τον υπόκοσμο της Θεσσαλονίκης. Όμως, όταν μαθεύεται πως στο γειτονικό μουσουλμανικό χωριό, που βρίσκεται στην άλλη πλευρά των συνόρων, ένας τζιχαντιστής έχει μόλις επιστρέψει από τη Συρία, τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο περίπλοκα. Οι φήμες οργιάζουν: ατύχημα, φόνος, απαγωγή ή νέο παιδομάζωμα; Ο Νίκος ψάχνει κίνητρα και υπόπτους, ενώ μια παράξενη ομίχλη θολώνει τα μυαλά των ανθρώπων. Μια ομίχλη που θα αποκόψει τους ακρίτες από τον υπόλοιπο κόσμο και τον πολιτισμό, φέρνοντας στην επιφάνεια θαμμένα μυστικά. Ένα υπαρξιακό μυθιστόρημα μυστηρίου και αγωνίας για την πολυπλοκότητα των ανθρώπινων σχέσεων, ένα βιβλίο με καταιγιστικό ρυθμό, σύνθετη πλοκή και απροσδόκητο τέλος. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου) «Πίσω από το μυθιστόρημα κρύβεται τεράστιος όγκος δουλειάς, μελέτη της τοπικής ιστορίας, αλλά και της ιστορίας των συγκρούσεων στα Βαλκάνια, των διαφορών που χωρίζουν τις γειτονικές κοινότητες. Στην αφήγηση εναλλάσσεται η πρωτοπρόσωπη αφήγηση του κεντρικού ήρωα, του Νίκου, με τις τριτοπρόσωπες αφηγήσεις των σκέψεων και πράξεων των άλλων ηρώων: του μικρότερου αδερφού του Νίκου, του Δημήτρη, και της γυναίκας του, της Άρτεμης, αλλά και του τζιχαντιστή Ισμαήλ ή του τρελο-Πάνου. Η ασταμάτητη βροχή και ο άνεμος που φυσάει δαιμονισμένα στα άγρια κι έρημα βουνά και στις χαράδρες δημιουργεί μια ανατριχιαστική goth ατμόσφαιρα που παγώνει το αίμα - των ηρώων και του αναγνώστη». (Χίλντα Παπαδημητρίου, bookpress.gr, 23/10/2020)

Το εμπορικό κέντρο New Bios απλώνεται σαν κισσός μες στην πρωτεύουσα και κατασπαράσσει καθημερινώς νέα τετράγωνα του πολεοδομικού ιστού. Θαρρείς και πρόκειται για μια ολόκληρη εμπορική πόλη που απέδρασε απ' το μέλλον. Οι εργαζόμενοι στο εμπορικό κέντρο New Bios δίνουν λόγο μόνο στα εταιρικά δικαστήρια και υπακούουν μόνο στα καταστατικό λειτουργίας της εταιρίας. Στα θεμέλια του New Bios κρύβεται ένας άλλος κόσμος. Κάτω από τη λουστραρισμένη επιφάνεια υπάρχει η διεστραμμένη εκδοχή της που στηρίζει το μεγαλείο του Πάνω Κόσμου. Οι εργαζόμενοι που υποκύπτουν σε αλλεπάλληλα παραπτώματα, καταδικάζονται και πέφτουν όλο και πιο βαθιά, σε υπόγεια όπου η ακραία εκμετάλλευση βασιλεύει. Η Αργυρένια έχει εξαναγκαστεί να εργάζεται στο Club 13 Σόδομα. Σε ένα από τα αδαμαντωρυχεία της εταιρίας. Οι φήμες μιλούν για κραιπάλες με ποτά και ναρκωτικά και ιστορίες τύπου Κάμα Σούτρα. Έπη για άσωτη ζωή που δεν είναι ανοιχτή στον καθένα. Ο παράδεισος του ασώτου αφορά μονάχα τα φουσκωμένα πορτοφόλια. Ο Πέτρος τυφλωμένος από το ερωτικό πάθος για εκείνη, εγκαταλείπει τις ρεαλιστικές γειτονιές της μητρόπολης, εισβάλει στο μετα-ρεαλιστικό κόσμο του New Bios και καταδύεται στο σουρεαλιστικό Κάτω Κόσμο. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Ο Παύλος έκλεβε τους Νομπελίστες ποιητές, άλλαζε λέξεις, φράσεις, νοήματα, κι έτοιμο το διαφημιστικό. Η υψηλή λογοτεχνία στην υπηρεσία του πελάτη. Όχι πια. Από τότε που η κυβερνητική οδηγία υποχρέωσε τα βιβλιοπωλεία να μην τοποθετούν στα ράφια τους ποίηση, δεν είχε από πού να εμπνευστεί. Αυτό ήταν μόνο ένα από τα αλλεπάλληλα νέα μέτρα της κυβέρνησης. Μέτρα για την ενίσχυση της παραγωγικότητας. Προϊόντα νοσηρής φαντασίας. Οι πλούσιες συνοικίες άδειαζαν, οι φτωχές ασφυκτιούσαν. Ποιος ο ρόλος του Ινστιτούτου, του μυστηριώδους συμμάχου της κυβέρνησης, σε όλα τούτα; Η Δανάη μπλέκεται με το Ινστιτούτο, θέλει να μάθει τι τους κρύβουν. Ζητά τη βοήθεια του Παύλου και η ιδιόμορφη σχέση τους ξεκινά. Τα αλλεπάλληλα νέα μέτρα οδηγούν το ζευγάρι στο περιθώριο. Μοναδική τους διέξοδος να λύσουν το γρίφο του Ινστιτούτου. Στο γαϊτανάκι της πλοκής συμμετέχουν ακόμη ο Άρης (ο σύγχρονος πειρατής), ο κύριος Πικρός ή Νυφίτσας (ο καλύτερος στρατολόγος του Ινστιτούτου), ο Τέο (το συνταξιοδοτημένο παιδί των λουλουδιών με τα "μαγικά ξόρκια"), η Μαρία και ο Ιάσονας (που έχουν εμμονή με τα ομαδικά σπορ του Μαρκήσιου ντε Σαντ). (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Τα δύο πρώτα βραβεία του 2ου Πανελλήνιου Διαγωνισμού Συγγραφής Σεναρίων ΣΚΗΝΗ 8. ΕΞΩΤ / ΧΙΟΝΙΣΜΕΝΟ ΔΑΣΟΣ / ΜΕΡΑ ΒΟΣΚΟΣ (Φωνάζοντας) Πού 'σαι, ωρέ, βασιλιά; Να μια σκωταριά να την ψεισ' . Εδώ σ' την αφήνου... Ο ΒΟΣΚΟΣ αφήνει τη συκωταριά πάνω στο χιόνι και πλησιάζει ένα σφαγμένο πρόβατο που κείτεται χάμω. Το πιάνει και το σέρνει πάνω στο χιόνι αφήνοντας πίσω του μια κόκκινη γραμμή από αίμα. ΣΚΗΝΗ 9. ΕΞΩΤ / ΚΑΛΥΒΙ-ΔΑΣΟΣ / ΜΕΡΑ Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ αποκαλύπτεται πίσω από το δέντρο που ήταν κρυμμένος και οσφραίνεται τη συκωταριά στον αέρα σαν ζώο του δάσους. Τρέχει, στέκει από πάνω της και κοιτάει από μακριά τον ΒΟΣΚΟ που ακολουθώντας το μονοπάτι χάνεται ανάμεσα στα πέτρινα σπίτια. ΣΚΗΝΗ 10. ΕΣΩΤ / ΚΑΛΥΒΙ / ΜΕΡΑ Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ μπαίνει στο καλύβι βαστώντας τη συκωταριά, την κρεμάει σ' ένα καλάμι που εξέχει στην οροφή και κάθεται δίπλα στο αναμμένο μαγκάλι. Παίρνει πάλι στα χέρια του τη φλογέρα και ετοιμάζεται να ξαναπαίξει, μα προσέχει ότι η συκωταριά στάζει αίμα πάνω σε ένα τσίγκο που βρίσκεται στο πάτωμα του καλυβιού. Σηκώνεται, πλησιάζει και παρατηρεί στο φως του μαγκαλιού πως το αίμα κυλάει πάνω στον τσίγκο σχηματίζοντας περίεργα σχέδια. Τα μάτια αστράφτουν, εντυπωσιάζεται. Βγάζει απ' την τσέπη του το σκουριασμένο σουγιά του και τον μπήγει στην κρεμασμένη συκωταριά. Ξανά. Και πάλι. Η συκωταριά στάζει περισσότερο αίμα πάνω στον τσίγκο και τα μάτια του αστράφτουν κοιτώντας τα σχέδια που κάνει το αίμα. Παίρνει τη φλογέρα και παίζει πλησιάζοντας το αίμα που κυλάει στον τσίγκο κι ύστερα κάθεται δίπλα στο μαγκάλι συνεχίζοντας να παίζει τον ίδιο σκοπό. Το αίμα διασχίζει (θαρρείς στο ρυθμό της μελωδίας) μια μικρή απόσταση πάνω στον τσίγκο και στάζει σε μια ασπρόμαυρη φωτογραφία που 'ναι παραπεταμένη πιο κει. Μια φωτογραφία ενός νεαρού άντρα με κουστούμι και μουστάκι. Φωτογραφία τραβηγμένη στα τέλη της δεκαετίας του '60. [...] (Από την έκδοση)