(CD) AVENGING ANGEL
PIANO SOLO - CRAIG TABORN

Το Avenging Angel, ένα δυνατό, ασυμβίβαστο και δημιουργικό άλμπουμ, είναι ο πρώτος σόλο δίσκος στη δισκογραφία του Craig Taborn καθώς και η πρώτη ηχογράφησή του στην ECM. Το άλμπουμ ηχογραφήθηκε στην εξαιρετική ακουστική της αίθουσας ρεσιτάλ του στούντιο RSI στο Λουγκάνο με παραγωγό τον Manfred Eicher. O δίσκος είναι η συνέχεια της συνεργασίας του Taborn με την ECM, ύστερα από τις συμμετοχές του σε αξιόλογους δίσκους. Έχει συμμετάσχει σε τρία άλμπουμ του Roscoe Mitchell που είναι το Nine To Get Ready, το Composition / Improvisation Nos. 1, 2 & 3 και το πρόσφατο Far Side. Έχει επίσης συνεργαστεί με τον Michael Formanek στο The Rub and Spare Change με τον Evan Parker στο Boustrophedon και με τον David Torn στο Prezens. Ο Taborn (γεν. 1970) χαίρει μεγάλης εκτίμησης για την ευρηματικότητά του ως αυτοσχεδιαστής σε ένα ευρύ μουσικό πεδίο που εκτείνεται από την παράδοση της τζαζ μέχρι τη σύγχρονη μουσική. Ήδη, από τη δεκαετία του '90 συνεργαζόμενος με το γκρουπ του σαξοφωνίστα James Carter είχε αποκτήσει ιδιαίτερη εκτίμηση στους κύκλους των μουσικών αλλά και των μουσικόφιλων. Με τα δικά του γκρουπ ασχολήθηκε με ένα ευρύ φάσμα μουσικών ιδιωμάτων και ήταν από τους πρωτοπόρους μουσικούς που πειραματίστηκε με το συνδυασμό της τζαζ με την ηλεκτρονική μουσική. Το άλμουμ του Junk Magic του 2004 από την εταιρεία Thirsty Ear θεωρείται ένα έργο αναφοράς γι' αυτή τη μουσική κατεύθυνση. Ο Taborn έχει επανειλημμένα ψηφιστεί ως Νο 1 ανερχόμενος πιανίστας από τους κριτικούς του Down Beat. Tα τελευταία χρόνια, το σόλο πιάνο αποτελεί προτεραιότητα για τον Craig Taborn. "Ο χώρος του αυτοσχεδιασμού που ασχολούμαι είναι επί της ουσίας μια στιγμιαία σύνθεση. Η μουσική είναι πραγματικά αυτοσχεδιαστική. Ξεκινώντας λοιπόν τον αυτοσχεδιασμό, προσπαθώ να συνδέσω όλα εκείνα τα στοιχεία που προκύπτουν (μουσικές ιδέες, ρυθμικά στοιχεία ή και ηχοχρώματα) με τις αρχικές ιδέες. Πολλά από τα στοιχεία ωστόσο, συνδέονται και εξαρτώνται από το ίδιο το όργανο [στο Λουγκάνο, το πιάνο ήταν ένα Steinway D], τον ήχο του οργάνου καθεαυτό και τι αυτός παράγει. Ενδιαφέρομαι για την ιστορία της μουσικής πιάνου, σίγουρα, αλλά δεν ακούω το πιάνο μόνο από τη διάσταση της ιστορικότητας του. Το βιώνω επίσης ως μια καθαρή πηγή ήχου, γνωρίζοντας καλά τον ήχο τις αποχρώσεις του, τη φωνή του. Αυτή η μουσική δεν σχετίζεται τόσο με το πώς θα υπερβείς το όργανο, αλλά πολύ περισσότερο με το τι είναι δυνατό να πετύχεις δουλεύοντας με αυτό". Ανάμεσα στα πιο εντυπωσιακά χαρακτηριστικά του άλμπουμ, είναι ο τρόπος με τον οποίο ο Taborn εξισορροπεί την πυκνότητα των ηχητικών συμβάτων με τη σαφήνεια της φόρμας. "Μου αρέσει η διαφάνεια και η σαφήνεια της λεπτομέρειας. Αλλά επίσης μου αρέσει να αναμειγνύω τους ήχους: Η μουσική μου παλέτα θέλω να είναι σύνθετη με πολλές φωνές και ρυθμικές ποικιλίες διατηρώντας όμως την απόλυτη αίσθηση της ευκρίνειας έως την παραμικρή λεπτομέρεια".