Γιώργος Χατζηβασιλείου | Βίος και Πολιτεία #30

Οι άνθρωποι δεν έχουμε κυριαρχήσει στη Γη επειδή έχουμε πιο δυνατούς μυς από τα άλλα πλάσματα. Έχουμε κυριαρχήσει γιατί έχουμε πιο δυνατή νοημοσύνη από τα άλλα πλάσματα. Αυτή μας επέτρεψε να δημιουργήσουμε κάθε έργο: από κτίρια, όπλα και υπολογιστές, μέχρι επιστήμες, θρησκείες, κωμωδίες ή τις μουσουργίες του Μότσαρτ. Η φυσική εξέλιξη ταξίδεψε χιλιετίες μέχρι να φτάσει τη διάνοιά μας σε αυτό το επίπεδο. Η τεχνητή νοημοσύνη ωστόσο μπορεί να φτάσει ή και να υπερβεί την ανθρώπινη νοημοσύνη στις ερχόμενες δεκαετίες και ήδη επιδρά ραγδαία στην καθημερινότητά μας. Αναλογιστείτε πόσο έχει αλλάξει τον κόσμο μόνο μία μορφή τεχνητής νοημοσύνης: η Google. Στον 21ο αιώνα οι άνθρωποι έτσι ερχόμαστε αντιμέτωποι πρώτη φορά με την ογκώδη επίδραση ευφυών μηχανών και το ενδεχόμενο να εκκολαφθούν στο μέλλον μορφές τους που θα ξεπερνούν τον άνθρωπο σε ό,τι τον έφτασε από τις πρωτόγονες σπηλιές μέχρι και το φεγγάρι: τη νοημοσύνη του. Το πιο επιτακτικό φιλοσοφικό ερώτημα που αντιμετωπίζει λοιπόν η σύγχρονη σκέψη είναι: Μπορεί ο άνθρωπος να ελέγξει κάτι πιο ευφυές από τον ίδιο; Το βιβλίο βυθοσκοπεί την οντολογία και την ηθική της νέας τεχνολογίας. Αφηγείται γλαφυρά, με ζωντάνια και διαύγεια για το ευρύ και διεπιστημονικό κοινό, τις μεγάλες κοινωνικές προκλήσεις, τα οφέλη και τις απειλές, που η τεχνολογία φέρει, καταθέτοντας μαζί πρωτογενείς φιλοσοφικές ερμηνείες του. Η νέα Τεχνολογία επωάζει ένα καινοφανές σύμπαν. Ο άνθρωπος όπως τον γνωρίζουμε -οι συνήθειες, το φυσικό και ψηφιακό του περιβάλλον, η σωματικότητά του- ίσως και να φαντάζει πρωτόγονος σε λίγες γενιές από σήμερα. Καλώς ή κακώς θα φανεί στο βαθύ μέλλον. Σε κάθε περίπτωση ζούμε ορισμένες από τις πιο ενδιαφέρουσες, για αυτό και κρίσιμες στιγμές της ανθρώπινης ιστορίας. Η φιλοσοφική τους ιχνηλάτηση, όπου εγγράφεται και το βιβλίο, υφαίνει μια από τις πλέον πρωταρχικές επιταγές της σύγχρονης σκέψης. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)