ΜΑΚΒΕΘ - JO NESBO

ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΜΠΑΤΣΟΣ ΤΟΥ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ. Σε μια ζοφερή αποβιομηχανοποιημένη πόλη που σπαράσσεται από τη διαφθορά και το έγκλημα, μια απόπειρα σύλληψης εμπόρων ναρκωτικών καταλήγει σε λουτρό αίματος. Την ευθύνη να ξεκαθαρίσει την υπόθεση αναλαμβάνει ο επιθεωρητής Μάκβεθ και η ομάδα του. ΕΙΝΑΙ ΟΜΩΣ ΚΑΙ ΠΡΩΗΝ ΤΟΞΙΚΟΜΑΝΗΣ ΜΕ ΠΑΡΕΛΘΟΝ. Για την επιτυχία του θα του δοθούν απλόχερα τα πάντα. Χρήματα. Εξουσία. Σεβασμός. ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΡΕΙ ΟΜΩΣ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΙΚΑ ΤΟΥ ΑΝΗΚΕΙ. Ο Μάκβεθ όμως, ανικανοποίητος και χαμένος στις παραισθήσεις και την παράνοια, θα οδηγήσει τα πράγματα στα άκρα. ΠΑΡΑ ΜΟΝΟ ΑΝ ΣΚΟΤΩΣΕΙ. Το πάθος για εξουσία και ένα διαταραγμένο μυαλό είναι τα βασικά συστατικά ενός συγκλονιστικού θρίλερ που βασίζεται στο ομότιτλο σαιξπηρικό έργο και φέρει την υπογραφή του κορυφαίου σύγχρονου συγγραφέα αστυνομικής λογοτεχνίας Jo Nesbo. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου) "Ο Νέσμπο επιλέγει ως έδρα της ιστορίας του μια ανώνυμη πόλη της Σκοτίας, και ως χρονική στιγμή τη δεκαετία του ’70. Ηλίου φαεινότερο: η Γλασκόβη της αποβιομηχάνισης και της ανεργίας, η πόλη με τη μεγαλύτερη διάδοση των ναρκωτικών την εποχή εκείνη, οι συνθήκες απόγνωσης και φτώχειας που δημιούργησαν τη σχολή του tartan noir. [...] Τα ναρκωτικά αποτέλεσαν μια έξυπνη δραματουργική λύση για τον Νέσμπο: οι κυριότεροι αντίπαλοι του Ντάνκαν και του Μάκβεθ είναι ο Εκάτης, γνωστός και ως Αόρατο Χέρι (αναφορά στον Άνταμ Σμιθ;), ο οποίος παρασκευάζει το χημικό ναρκωτικό «φίλτρο» στα υπόγεια της πόλης, και ο Σβένο, ο αρχηγός των Νορς Ράιντερ που θέλει να πλασάρει τα δικά του ναρκωτικά, φερμένα από «αλλού» - η εισβολή της ηρωίνης στη Γλασκόβη στα ’70s και η ραγδαία κλιμάκωση του οργανωμένου εγκλήματος. Τη θέση της μάγισσας Εκάτης και των τριών μαγισσών που παρασύρουν τον Μάκβεθ με τις προφητείες τους έχουν πάρει οι παρασκευαστές του «φίλτρου», του ναρκωτικού που υποδουλώνει και καταστρέφει τους χρήστες του - αναφορά στο κρακ, πιθανότατα. Έχοντας μελετήσει ενδελεχώς τη συγκεκριμένο περίοδο, ο Νέσμπο στήνει τη δυστοπία του με τα στοιχεία της αποβιομηχάνισης που έπληξε τη Σκοτία μετά τη δεκαετία του ’60, και με το μολυσμένο περιβάλλον της πόλης (συνέπεια της καταστροφής που προκάλεσαν στους φυσικούς πόρους τα τοξικά βιομηχανικά απόβλητα). Η πόλη εμφανίζεται εγκαταλειμμένη από την κεντρική εξουσία που βρίσκεται στο Καπιτώλιο, την πρωτεύουσα η οποία παραπέμπει μάλλον στο Εδιμβούργο. Η μαύρη μολυσμένη βροχή που πέφτει ασταμάτητα, τα βαριά σύννεφα που, όταν παραμερίζουν, αφήνουν την πόλη ακόμα πιο έκθετη και γυμνή μέσα στη διάλυσή της, εντείνουν τη δυστοπική ατμόσφαιρα." (Από κείμενο της Χίλντας Παπαδημητρίου στο BookPress.gr, 16/5/2018)