Άσπιλο κρίνο - ΝΤΙΝΑ ΜΗΛΟ

Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΠΟΥ ΕΒΛΕΠΕ Την οδήγησαν, δηλαδή την έσπρωξαν στο εδώλιο. Ζύμωνε ψωμί για τα παιδιά της όταν οι δύο άντρες την πλησίασαν και την πληροφόρησαν για μια Δίκη, έτσι, χωρίς εξηγήσεις! Μπορεί να ήταν και περισσότεροι, δεν έχει σημασία καμιά. Οι χαφιέδες πολλαπλασιάζονται γρήγορα, καλοταϊσμένοι από το σύστημα της αδιαντροπιάς. Ήταν αναγκασμένη να τους ακολουθήσει. Μπήκε στο φτωχικό της δήθεν για να πάρει την μπαλωμένη ζακέτα της. Στη μεγάλη τσέπη της αλευρωμένης ποδιάς έκρυψε το μαχαίρι που έκοβε το ψωμί και τον ζυγό, όπως έκανε πάντα. Στο ναό της Θέμιδας κάποιος ιερέας γελούσε δυνατά. Δεν μπορούσε να τον δει, όμως γνώριζε τον λόγο της θυμηδίας του. Ελέγξτε την! Μπορεί να είναι επικίνδυνη! Οι φρουροί την πλησίασαν. Εκείνη τους οσμίστηκε. Άρχισε να κλωτσάει και να δαγκώνει τ' ανίερα χέρια! Τελικά, την οδήγησαν στην αίθουσα του αίσχους έτσι, όπως εκείνη είχε αποφασίσει. Τυφλή είναι, δεν βαριέσαι! Αφήστε την! Τι κακό μπορεί να κάνει μια τυφλή; «Ετυμηγορία» γρήγορη, εύκολη, δίχως στοιχεία χειροπιαστά. Η τυφλή γυναίκα μάρτυρας «τυφλής» υπόθεσης. Τα καθεστώτα υπερεκτιμούν τη δύναμή τους. Γι' αυτό η μοίρα τα έχει καταδικάσει σε θάνατο! Ο κατηγορούμενος πέρασε από μπροστά της. Οι χειροπέδες είχαν πληγώσει τους καρπούς των χεριών του! Κι εκείνη που νόμιζε ότι ήταν στην αλάνα με τον Γιώργη, να παίζουν το αγαπημένο τους παιχνίδι με την κουρελόμπαλα! Είναι μόνον δεκάξι! Ένα παιδί. Κάτω τα χέρια απ' τα παιδιά! Μ' ακούτε; Κάτω τα χέρια απ' τα παιδιά! Τι σας έκανε ωρέ; Ο αρχιερέας -ναι, αυτός ήταν (!)- τώρα ξεκαρδιζόταν! Και τότε έγινε αυτό που ο «μικρός» άνθρωπος αποκαλεί θαύμα. Το μαχαίρι έβγαλε φτερά και πετούσε μανιασμένα μες στον ναό. Οι ιερείς έμοιαζαν με μύγες παγιδευμένες σε ποτήρι αναποδογυρισμένο. Μέσα στη σύγχυση η τυφλή γυναίκα έλυσε το μαντήλι, απελευθερώνοντας τα μάτια της. Χάιδεψε τον ζυγό και τον απόθεσε στοργικά στην πολυθρόνα του Αρχιερέα. Πλησίασε τον νέο. Λίγο πριν αγκαλιαστούν, το πετούμενο μαχαίρι έκοψε τις χειροπέδες απ' τα χέρια του. Ο δεκαεξάχρονος και η γυναίκα κίνησαν για το σπίτι. Ο δεκαεξάχρονος και η γυναίκα που έβλεπε... (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)