Depeche Mode - SERHIY ZHADAN

Ένα χάος επικρατεί στη μετακομουνιστική Ουκρανία του 1993. Ληθαργικοί σοβιετικοί βετεράνοι του πολέμου και νεόπλουτοι επιχειρηματίες ακούν έναν Αμερικανό ιεροκήρυκα, από αυτούς που ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια στη μετασοβιετική επικράτεια. Στο Χάρκοβο, το αρχηγείο της κομουνιστικής νεολαίας έχει μετατραπεί σε διαφημιστική εταιρεία, ενώ ένας ραδιοφωνικός σταθμός βάζει τη δυτική μουσική, με πρώτους και καλύτερους τους Depeche Mode, στα σπίτια των απλών ανθρώπων. Μέσα σε αυτή την τρέλα, τρεις φίλοι, ένας αντισημίτης Εβραίος, ένας άτυχος επιχειρηματίας και ο άνεργος δεκαεννιάχρονος αφηγητής ψάχνουν παντού έναν παλιό φίλο τους για να του πουν ότι ο πατριός του αυτοκτόνησε. Οι ήρωες θα έρθουν αντιμέτωποι με την πραγματικότητά τους, υποφέροντας από τον πυρετό της επιβίωσης, καθώς μπλέκονται σε μια γκροτέσκα περιπέτεια, που ισορροπεί ανάμεσα στην τραγωδία και στη φάρσα. Υπόψη του εργαζόμενου: Πώς μπορείς να κατασκευάσεις μία βόμβα στο σπίτι χωρίς να σε αντιληφθεί το αντιλαϊκό καθεστώς. Σύντροφε! Για την κατασκευή της βόμβας θα πρέπει να συγκεντρώσεις τα συστατικά της. Τα συστατικά που είναι απαραίτητα για την κατασκευή της βόμβας μπορείς και πρέπει να τα αγοράσεις σε εμπορικά καταστήματα με είδη της λαϊκής οικονομίας ή να τα απαλλοτριώσεις από το αντιλαϊκό καθεστώς, χωρίς να τραβήξεις την προσοχή του. Θα χρειαστείς: 1. Χαρτί (μπορείς να το βρεις στα σημεία παράδοσης παλιών χαρτιών, στα ξυλουργικά εργοστάσια ή να το φτιάξεις μόνος σου· (βλέπε την επόμενη μπροσούρα της σειράς "Η βιβλιοθήκη του εργαζόμενου"). 2. Καρφιά (είναι κάτι μεγάλα μεταλλικά πράγματα). 3. Χοντρό καλώδιο (χοντρό, σύντροφε!). 4. Κόλλα (σύντροφε! χρησιμοποίησε την κόλλα σου προς όφελος!). 5. Γερές κλωστές (!). 6. Νιτρικό κάλιο (παραγωγή, εμπορικά καταστήματα ειδών λαϊκής οικονομίας, αντιλαϊκό καθεστώς). 7. Φιτίλι (;). 8. Μαγνήσιο (αντιλαϊκό καθεστώς, μόνο αντιλαϊκό καθεστώς). 9. Κάλυκας διαμετρήματος 12 (ελπίζουμε να έχεις). 10. Λάστιχο (απλώς λάστιχο). (Από τον εκδότη) «Ο Ζαντάν παρουσιάζει πειστικά τον κόσμο του, εμμένοντας σ’ ένα ύφος εσκεμμένα χαμηλό, λεπτό και υπαινικτικό στα καλύτερα σημεία του βιβλίου, κι άλλοτε, κάπως χοντροκομμένο. Οι συχνές συγκρίσεις του Depeche Mode με τα έργα του Τσαρλς Μπουκόφσκι και το Trainspotting του Ίρβιν Γουέλς έχουν βάση: ο Ζαντάν υιοθετεί τον λόγο των αθυρόστομων και κυνικών ηρώων του, των απόκληρων περιθωριακών που περιφέρονται άσκοπα. Η μεγάλη ευρηματικότητα του συγγραφέα ξεχωρίζει κυρίως στο πρώτο μισό: κατόπιν, εντοπίζονται κάποιες επαναλήψεις - το εύρημα της άστοχης μετάφρασης ενός αγγλικού κειμένου από κάποιον ημιμαθή χαρακτήρα παρουσιάζεται δύο φορές, πρώτα με τη διαστρέβλωση του νοήματος ενός ιεραποστολικού κηρύγματος, κι ύστερα, με την παραποίηση της πορείας του Ντέιβ Γκάχαν, φρόντμαν των Depeche Mode». [Σόλωνας Παπαγεωργίου, bookpress.gr, 9 Ιουλίου]