ΑΓΡΙΕΣ ΤΕΛΕΤΕΣ - ΤΕΤΗ ΘΕΟΔΩΡΟΥ

Οι Άγριες Τελετές είναι μια συλλογή διηγημάτων εμπνευσμένη από το έργο του Παυσανία, τον οποίο ακολουθεί στο ταξίδι του, αναζητώντας τις πηγές του. Κάθε διήγημα σχετίζεται με ένα έθιμο ή μια τελετή, δραματοποιώντας τα, χωρίς από την αφήγηση να απουσιάζει το φανταστικό στοιχείο. Ο φόβος για την αγριότητα που επικρατεί, πέρα από το πολιτισμένο περιβάλλον κάθε πόλης και χωριού, μας ταξιδεύει σε μια σκοτεινή εποχή, χωρίς κυρίαρχο ενιαίο κράτος, τότε που οι δρόμοι ήταν επικίνδυνοι. Οι Άγριες Τελετές είναι ένα ταξίδι στις απαρχές της Ιστορίας, από τη γέννηση του Δωδεκάθεου μέχρι την καταστροφή της Ολυμπίας και των Δελφών από τους Βησιγότθους. Το έργο απευθύνεται στο ευρύ αναγνωστικό κοινό, ως οικείο με τα Ομηρικά Έπη και τη λαογραφία, αλλά και στο ειδικό κοινό του φανταστικού, καθώς συνομιλεί με αρχαίους μύθους και δοξασίες. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου) «Η Θεοδώρου επιχείρησε ένα πολύ ενδιαφέρον πείραμα: παίρνοντας ως χρονική αφετηρία μερικές περιηγητικές αναφορές του περίφημου Παυσανία στο έργο του Ελλάδος περιήγησις (2ος μ.Χ. αιώνας), προχώρησε στη σύνθεση διηγημάτων που πηγαίνουν ταυτόχρονα προς τα πίσω (προηγούμενα γεγονότα) και προς τα μπρος (π.χ. επιδρομή Βισηγότθων τέλη 4ου αιώνα, σφαγή στο Μελιγαλά το 1944), παίρνοντας έτοιμους/ες ή επινοώντας (τι σημασία έχει;) ήρωες/ίδες που δρουν στα υπαρκτά ιστορικογεωγραφικά πλαίσια (ενίοτε και εκτός των δρόμων του Παυσανία, π.χ. στον Δούναβη), σ΄ ένα μίγμα ρεαλισμού (γεωργική παραγωγή, μάχες, επιδρομές, αρπαγές γυναικών, βιασμοί, κτηνοτροφία, εμπόριο, ναυτικά ταξίδια κλπ.) και φάνταζι (μυθολογία, μυστήρια, έθιμα, προλήψεις, τελετές, μητριαρχία ή μητριαρχικά στοιχεία, οργιαστικός ερωτισμός, συμβολισμοί, τερατομορφίες κλπ.), ακόμα και με «υποδόρια» στοιχεία τρόμου». (Δημήτρης Φύσσας, bookpress.gr - 26/02/2020)