METRO 2033 - DMITRY GLUKHOVSKY

2033: Ο κόσμος έχει μετατραπεί σε ερείπια. Λίγες χιλιάδες ανθρώπων έχουν επιζήσει, δεν γνωρίζουν όμως αν είναι και οι τελευταίοι στη Γη. Ζουν στο μετρό της Μόσχας - το μεγαλύτερο αντιπυρηνικό καταφύγιο που κατασκευάστηκε ποτέ, το τελευταίο καταφύγιο του ανθρώπινου είδους. Ο κόσμος του μετρό δεν έχει αύριο: τα όνειρα, τα σχέδια, η ελπίδα μοιάζουν καταδικασμένα. Το συναίσθημα έχει πλέον παραδοθεί στο ένστικτο. Στην ανάγκη για την επιβίωση, με οποιοδήποτε κόστος ή τίμημα. Η ΒΕΝΤΕΕΝΧΑ, ένας από τους βορειότερους σταθμούς, κατοικείται και παραμένει ακόμη ασφαλής, αλλά μια νέα, τρομερή απειλή έχει κάνει την εμφάνισή της. Ο Αρτιόμ, ένας νέος άντρας που ζει εκεί, θα αναλάβει, περιπλανώμενος στις πιο σκοτεινές σήραγγες, να εισχωρήσει στην καρδιά του Μετρό, στη θρυλική Πόλη, για να φέρει σε πέρας την αποστολή που του ανατέθηκε. Είναι αυτός που κρατά στα χέρια του το μέλλον του σταθμού του, το μέλλον του μετρό, αλλά και το μέλλον ίσως ολόκληρης της ανθρωπότητας. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλιου) "Υπό μία έννοια το βιβλίο είναι μια σύγχρονη εκδοχή των «Ταξιδιών του Γκιούλιβερ», μέσω της οποίας ο συγγραφέας δεν παραλείπει να σχολιάσει και το κοινωνικοπολιτικό τοπίο της Ρωσίας. Στο Μετρό συνυπάρχουν ναζί, φανατικοί Χριστιανοί, κομμουνιστές και άλλες ομάδες. Η αφήγηση δεν παίζει τόσο με αποχρώσεις, αλλά συχνά σε ταξιδεύει μέσα από ένα πρωτοπρόσωπο συνειδησιακό ρεύμα. Στο δε τέλος ο συγγραφέας επιφυλάσσει μια τρομερή ανατροπή, που σε αφήνει άναυδο. Για τους θιασώτες του είδους, ένα βιβλίο πραγματικά αξιοδιάβαστο". (ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΜΠΙΡΜΠΙΛΗ, Athens Voice 23-06-2011) "Το ευτύχημα με το Metro 2033 είναι ότι δεν αρκείται στα κεκτημένα της φανταστικής λογοτεχνίας, αλλά ότι με τρόπο αρκετά λογοτεχνικό κάνει ένα πικρό σχόλιο πάνω στην ανθρώπινη περίπτωση και στον τρόπο που αυτή αυτοκαταστρέφεται. Το ακροτελεύτιο κεφάλαιο προσφέρει μια ανατροπή αρκετά ενδιαφέρουσα και ουσιαστικά δίνει τον τόνο του βιβλίου". (ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΡΙΝΟΣ, από την ιστοσελίδα diavasame.gr)