Η ΑΠΟΔΕΙΞΗ - LAURENCE COSSE

Η επιστολή που έφτασε στο γραφείο του μοναχού Μπερτράν του Τάγματος των Καζουιστών (βλ. Ιησουιτών) - ένας κίτρινος φάκελος που περιείχε έξι πυκνογραμμένες σελίδες- δεν του άφηνε περιθώρια αμφιβολίας: Ναι, ο Θεός υπάρχει! Δηλαδή υπάρχει, μέσα σ' αυτό τον κίτρινο φάκελο, η αδιάσειστη απόδειξη της ύπαρξής του, μια δεύτερη αποκάλυψη, δύο χιλιάδες χρόνια μετά την πρώτη! Η θρησκευτική ιεραρχία -αρχιεπίσκοπος, έπαρχος, ο επικεφαλής του Τάγματος- συγκλονίζεται και κινητοποιείται: λαμπροί θεολόγοι επιβεβαιώνουν την εγκυρότητα της απόδειξης. Ακολουθούν σκέψεις και συσκέψεις για τις επιπτώσεις της. Πώς θα επηρεάσει η βεβαιότητα της ύπαρξης του Θεού τον ηθικό και θρησκευτικό βίο; Και ποια θα είναι η θέση του κλήρου από τη στιγμή που ο Θεός αποκαλύπτεται χωρίς ενδιάμεσους; Αναστατωμένοι αναμετρούν τις συνέπειες και οι πολιτικοί: "Μέσα σε σαράντα οκτώ ώρες θα έχει προκληθεί έμφραγμα στην οικονομία... Αναρχία... Συγκρούσεις..." Ενώ σκέφτονται: "Κι εγώ, τι θα απογίνω εγώ σ' αυτή την ιστορία;". Η Laurence Cosse σ' αυτό το πνευματώδες, έξυπνο, συναρπαστικό μυθιστόρημα, όπου συνδυάζονται θεολογία, αστυνομική πλοκή και πολιτικός στοχασμός, παρατηρεί τους ήρωές της με χιούμορ και σαρκασμό στην πορεία τους μέσα από συγκρούσεις, πιέσεις, παρακολουθήσεις και εκβιασμούς ώς τα πρωθυπουργικά γραφεία κι ώς το Βατικανό,όπου θα ληφθεί η τελική απόφαση που πιθανόν θα αλλάξει την ισορροπία του κόσμου: η ανθρωπότητα θα φωτιστεί από την αποκάλυψη της γνώσης ή θα συνεχίσει να πορεύεται την οδό της αμφιβολίας; (Από την παρουσίαση της έκδοσης) Ας φανταστούμε ότι παραδίδεται στον Πάπα, στο προαύλιο του καθεδρικού ναού της Ρενς, η ακλόνητη απόδειξη περί της υπάρξεως του Θεού. Τι θα συνέβαινε; Αφήνω τον αναγνώστη να ανακαλύψει την περισσότερο πιθανή απάντηση, καθώς θα βυθίζεται στις ασεβείς εκ πρώτης όψεως, σοβαρές στο βάθος, σελίδες αυτού του πλήρως επιτυχημένου βιβλίου. (Χόρχε Σεμπρούν) Μια συναρπαστική κωμωδία. Τα σπαρταριστά επεισόδια εναλλάσσονται με ασθματικό ρυθμό, χωρίς να κρύβουν τις καλά ακονισμένες αιχμές της οπτικής τής συγγραφέως, η οποία κρατώντας απόσταση ασφαλείας από ηθικολογίες και σοβαροφανείς στοχασμούς, βρίσκει επακριβώς τον στόχο του σαρκασμού της. (Λίνα Πανταλέων, Ελευθεροτυπία)