Η ΚΡΙΣΗ ΠΕΡΑΣΕ! - ΚΩΣΤΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ

Οικονομολόγοι και ιστορικοί αριθμούν τις οικονομικές κρίσεις γύρω στις 45. Ο Κώστας Μητρόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα στη διάρκεια της 30ής. Άρχισε να δημοσιεύει σκίτσα στο Βήμα στην έναρξη της 39ης οικονομικής κρίσης, και στα Νέα στο τέλος της 40ης. Η κυκλοφορία αυτού του βιβλίου από τις εκδόσεις Πόλις επισπεύσθηκε εν όψει 46ης. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου) Η νέα αυτή συλλογή περιλαμβάνει επιλεγμένες γελοιογραφίες που δημοσιεύθηκαν τον τελευταίο χρόνο στα Νέα και στο Βήμα. Γελοιογραφίες που τις διακρίνει η λεπτή κριτική αλλά, κατά βάθος, κι ένας αισιόδοξος τόνος. [ΤΑ ΝΕΑ] Ο Κώστας Μητρόπουλος, εμβληματική μορφή της ελληνικής γελοιογραφίας, είναι πεπεισμένος ότι η οικονομική κρίση στην Ελλάδα άρχισε την 25η Μαρτίου του 1821 γύρω στις 10 το πρωί, όταν ο Παλαιών Πατρών Γερμανός ύψωσε το λάβαρο της Επανάστασης στην Αγία Λαύρα, και συνεχίζεται ακόμη. Ο τίτλος του λευκώματος, το οποίο συσσωματώνει 153 σκίτσα ειρωνείας και οξύνοιας, μπορεί να είναι αισιόδοξος αλλά είναι μάλλον παραπλανητικός. Δεν πρέπει να ανησυχούμε για την κρίση, επειδή η κρίση (για να παραφράσουμε τον Χάρολντ Πίντερ) είμαστε εμείς οι ίδιοι. Αυτό το βιώνουμε, κατά τα λοιπά, με διαλείψεις, έχουμε μια κρίση από την οποία εξερχόμαστε με μοναδική προοπτική να ξαναμπούμε σ΄ αυτήν. Άρχισε να δημοσιεύει σκίτσα μέσα στη δεκαετία του ΄60, στο Βήμα στην έναρξη της 39ης οικονομικής κρίσης και στα Νέα στο τέλος της 40ής. Οι Εκδόσεις Πόλις επέσπευσαν την έκδοση αυτού του καλαίσθητου λευκώματος εν όψει της 40ής προσφέροντας στο κοινό μια χορταστική απάντηση ανελέητης σάτιρας στο μνημόνιο. Ο δρόμος προς την αυτογνωσία περνά από τον αυτοσαρκασμό. [ΤΟ ΒΗΜΑ] Ο Κώστας Μητρόπουλος παραμένει διαχρονική χιουμοριστική αξία, δεκαετίες τώρα, με τα σκίτσα του -πολιτικά και κοινωνικά, με τα αχτύπητα πιτσιρίκια του- καίρια άμεσα, γενναιόδωρα σε δόσεις γέλιου. Η κρίση πέρασε! είναι ο αισιόδοξος τίτλος του νέου του λευκώματος, με την οικονομία -στο εξώφυλλο- να σκάει μύτη χαμογελαστή από ένα φέρετρο και κάποιους να την παρατηρούν έκπληκτοι, ενώ ένας πανηγυρίζει με πλατύ χαμόγελο. Η ίδια διάθεση σε όλα τα σκίτσα του λευκώματος, παρά το ζοφερό περιεχόμενό τους. Ειλικρινά δεν ξέρω σε ποιο να πρωτοσταθώ. Φαινόμενο, ο άνθρωπος. (Δημήτρης Γκιώνης, Eλευθεροτυπία)