Ο ΚΥΡΙΟΣ ΜΙ - ANDREW CRUMEY

Ακολουθώντας τη συμβουλή της πιστής και πολλά υπομένουσας οικονόμου του, ο πρόσχαρος ογδοηκοντούτης κύριος Μι, εγκαταλείπει τα σκονισμένα βιβλία του και στρέφεται στο Ίντερνετ σε αναζήτηση της Εγκυκλοπαίδειας του Ροζιέ, ενός χαμένου βιβλίου το οποίο υπερασπίζεται τη φιλοσοφία ενός εναλλακτικού σύμπαντος. Αντ’ αυτού βρίσκει τη φωτογραφία μια γυμνής κοπέλας με τη λεζάντα: «Φεράν και Μινάρ: Ο Ζαν Ζακ Ρουσσώ και το Αναζητώντας τον Χαμένο Χρόνο». Εν τω μεταξύ την άνοιξη του 1761, δύο Γάλλοι αντιγραφείς, οι Φεράν και Μινάρ έχουν στην κατοχή τους την περίφημη εγκυκλοπαίδεια και καταζητούνται από τις αρχές, οι οποίες διεκδικούν τα μυστικά της για ίδιον όφελος. Οι στενά πλεγμένες ιστορίες που ακολουθούν αφορούν την τρέλα του Ρουσσώ, τον έρωτα ενός θνήσκοντος λογίου και τον κύριο Μι, ο οποίος ανακαλύπτει, έστω καθυστερημένα, το σεξ, τα ναρκωτικά και τον Jimmy Shand. Ο κύριος Μι έχει πλήθος αναφορών στο έργο του Κάφκα, του Καντ και κυρίως του Προυστ, ενώ στην πλοκή του εμφανίζονται και ιστορικά πρόσωπα του Γαλλικού Διαφωτισμού όπως ο Ρουσσώ και ο Ντιντερό. Ο Κράμεϋ συνδυάζοντας την επιστημονική του κατάρτιση, τη γνώση του έργου των κλασικών συγγραφέων του 18ου αιώνα, την παιγνιώδη φαντασία του και τις διακειμενικές αναφορές του, μας δίνει ένα διασκεδαστικό, φιλοσοφικό θρίλερ, ένα γοητευτικό μωσαϊκό ιστορίας, μυθοπλασίας και διανοητικών παιχνιδιών. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου) Ο Άντριου Κράμεϋ κεντάει ψιλοβελονιά την αφήγησή του. Το βιβλίο εκκινεί από τρία διαφορετικά νήματα, τρεις διαφορετικές ιστορίες που μπλέκονται σιγά σιγά, ώσπου καταλήγουν να γίνουν οι αξεδιάλυτες κλωστές της ίδιας ιστορίας. [...] Ο Νίκος Παναγιωτόπουλος αποδίδει με μαεστρία τις διαφορετικές "φωνές" των ηρώων και την παιγνιώδη ποικιλία του ύφους τους. Η αφήγηση κρατά τον εσωτερικό ρυθμό της: αντηχεί άλλοτε ως φούγκα, άλλοτε ως μπιτάτο μοτίβο, άλλοτε ως ήχος των πλήκτρων του υπολογιστή. Ο ρυθμός αυτός, άλλοτε υπόγειος και άλλοτε εκκωφαντικός, συνεπαίρνει τον αναγνώστη και τον κλείνει σιγά σιγά στον κόσμο του βιβλίου. Κι όταν τελειώσουν οι 388 σελίδες, οι ήρωες είναι εκεί, παρόντες, με τα σουσούμια και την ιστορία τους παραμάσχαλα. Κάνουν καλή παρέα, καιρό μετά την πρώτη ανάγνωση. "Ο Κύριος Μι" πέρασε με επιτυχία ένα από τα πιο δύσκολα crash test. Νίκησε ένα γοητευτικό τοπίο που παραμόνευε έξω από το παράθυρο. Ακούγεται παράξενο: καμιά φορά, μέσα από ένα βιβλίο βλέπει κανείς πιο καθαρά τον έξω κόσμο. (Σοφία Νικολαΐδου, Τα Νέα, 20/4/2002)