ΜΟΜΠΥ ΝΤΙΚ
Η ΛΕΥΚΗ ΦΑΛΑΙΝΑ - HERMAN MELVILLE

Ο Ερμάν Μέλβιλ γεννήθηκε το 1819 στη Νέα Υόρκη και πέρασε τα παιδικά του χρόνια στο Μανχάταν. Ο πατέρας του έμπορος, η μητέρα του από πλούσια ολλανδέζικη οικογένεια. Όταν ο Ερμάν ήταν 9 χρονών, ο πατέρας του χρεοκόπησε και αναγκάζονται να φύγουν από τη Ν. Υόρκη και να εγκατασταθούν στο Άλμπανυ, όπου ο Ερμάν παρακολούθησε για δυο χρόνια την Ακαδημία, μέχρι δηλαδή που πέθανε ο πατέρας του. Η οικονομική κατάσταση της οικογενείας του είναι άθλια και ο Μέλβιλ αναγκάζεται να δουλέψει υπάλληλος, για να βοηθήσει τη χήρα μάνα του και τα 7 αδέλφια του. Ανήσυχη όμως φύση όπως ήταν, γρήγορα εγκαταλείπει τη δουλειά του και πηγαίνει να δουλέψει στα κτήματα του θείου του στη Μασαχουσέτη. Παράλληλα, παρακολουθεί κλασικές σπουδές και το 1837, στα 18 του χρόνια, διορίζεται δάσκαλος. Γρήγορα όμως εγκαταλείπει κι αυτή τη δουλειά για να παρακολουθήσει μαθήματα μηχανικού με σκοπό να κάνει καριέρα σ' αυτό το επάγγελμα. Έμεινε όμως με τα όνειρα και έτσι το 1839 μπαίνει ναύτης σ' εμπορικό καράβι και φεύγει για το Λίβερπουλ. Ήταν μόλις 20 χρονών και η πρώτη του εμπειρία, με τη θάλασσα. Από τη στιγμή αυτή και για τα υπόλοιπα χρόνια, ζει μια ανήσυχη, γεμάτη περιπέτειες και αλλαγές ζωή. Ξαναγίνεται δάσκαλος, δουλεύει ξανά στα κτήματα του θείου, αλλά τέλος ξαναγυρίζει στη θάλασσα. Για τέσσερα περίπου χρόνια ταξιδεύει με το φαλαινοθηρικό Ακουσνέτ. Το 1842 κουρασμένος από την σκληρή συμπεριφορά του κυβερνήτη, εγκαταλείπει το πλοίο, πέφτει στα χέρια κανιβάλων στη Ταϊπή, όπου μένει τέσσερες μήνες. Ένα αυστραλέζικο πλοίο καταφέρνει να τον σώσει. Αρνείται να υπηρετήσει τη στρατιωτική του θητεία, φυλακίζεται, αλλά δραπετεύει. Τέλος, το 1843 μπαίνει κανονικά σαν ναύτης στο αμερικανικό ναυτικό, μέχρι το τέλος του 1844, όταν γυρίζει πίσω στην οικογένειά του. Είναι μόλις 25 χρόνων. Θέλοντας στην αρχή να διασκεδάσει τους δικούς του, αρχίζει να γράφει. Τα πρώτα του βιβλία, είναι περιπέτειες παρμένες απ' τη ζωή του. Παντρεύεται και γυρίζουν ξανά μ' όλη την οικογένειά του στη Ν. Υόρκη. Αρχίζει να γράφει πια σαν επαγγελματίας χωρίς όμως μεγάλη επιτυχία. Το Μόμπυ Ντικ, όταν γράφτηκε, με τις εντυπώσεις του από το φαλαινοθηρικό Ακουσνέτ, δεν είχε πολύ επιτυχία. Άρχισε να έχει οικονομικές δυσκολίες να γράφει ανώνυμα ρομάντζα σε διάφορα περιοδικά. Οι ταλαιπωρίες κλονίζουν την υγεία του. Ταξιδεύει ξανά στην Ευρώπη, αλλά η συγγραφική του καριέρα έχει λήξει. Ύστερα από μερικά άσκοπα ταξίδια, το 1866 δουλεύει σαν τελωνειακός υπάλληλος. Τώρα, αρχίζει, να γράφει στίχους και να τους δημοσιεύει μόνος του. Η υγεία του χειροτερεύει ακόμα περισσότερο, όταν το 1867 αυτοκτονεί ο γιος του. Το 1885 κληρονομεί μερικά χρήματα και μπορεί επιτέλους να ξεκουραστεί για λίγο. Το 1891 σαράντα χρόνια μετά το γράψιμο του "Μόμπυ Ντικ" σε ηλικία 72 χρόνων, εντελώς ξεχασμένος, ο Μέλβιλ πεθαίνει. Ο Ερμάν Μέλβιλ είναι από αυτούς τους συγγραφείς που η δόξα τους ήρθε μετά το θάνατό τους. Ιδιαίτερα το "Μόμπυ Ντικ" γνώρισε τεράστια επιτυχία, μεταφράστηκε σε πολλές γλώσσες, έγινε κινηματογραφικό έργο και σήμερα θεωρείται πια κλασσικό. Άλλα έργα του που γνώρισαν επιτυχία είναι το "Μπίλυ Μπαντ", "Γουνάιτ Τζάκετ", "Ρέντμπορν" κ.α. (Από την έκδοση)