Το σαλιγκάρι και η εκτροφή του - ΣΤΕΛΙΟΣ ΜΑΡΚΑΚΗΣ

Η εκτροφή των σαλιγκαριών δεν αποτελεί σήμερα «χόμπι» ερασιτεχνών, αλλά επικερδή ζωοτεχνική επιχείρησης και η συλλογή των άγριων σαλιγκαριών, που γινόταν άλλοτε αποκλειστικά για τη συμπλήρωση της διατροφής του αγροτικού πληθυσμού, σήμερα γίνεται κυρίως για εμπορία και συμβάλλει σημαντικά στη βελτίωση της οικονομίας πολλών αγροτικών οικογενειών, στις περισσότερες περιοχές της χώρας. Οι Έλληνες δεν είναι φανατικοί καταναλωτές σαλιγκαριών. Όμως τα τελευταία χρόνια σημειώθηκε μια πολύ σημαντική αύξηση της κατανάλωσής τους, τόσο στα αστικά κέντρα όσο και στην επαρχία. Σε πολλές περιοχές όπου ο πληθυσμός αποστρεφόταν τα σαλιγκάρια, σήμερα τα συλλέγει συστηματικά και τα τρώγει με ευχαρίστηση. Στα αστικά και στα τουριστικά κέντρα η κατανάλωση των σαλιγκαριών έγινε μόδα. Στους καταλόγους των εστιατορίων περιλαμβάνεται ένα τουλάχιστο φαγητό με σαλιγκάρια και πολλές ταβέρνες τα προσφέρουν ως «σπεσιαλιτέ». Η απότομη αύξηση της κατανάλωσης των σαλιγκαριών προκάλεσε έλλειψη στο είδος, με αποτέλεσμα να εισαχθούν 1.652 τόνοι σαλιγκάρια το 1981, 1.996 τόνοι το 1982 και 3.046 τόνοι το 1983. Η κατανάλωση σαλιγκαριών αυξάνεται και στο εξωτερικό, ιδιαίτερα στη Γαλλία, τις Η.Π.Α., τη Δ. Γερμανία και την Ιταλία. Ευνοϊκές προοπτικές για το μέλλον της σαλιγκαροτροφίας δημιουργεί και η αναπτυσσόμενη βιομηχανία μεταποίησης των σαλιγκαριών και το γεγονός ότι ο πληθυσμός των άγριων σαλιγκαριών μειώνεται συνεχώς, σε όλες τις χώρες του κόσμου που παράγουν σαλιγκάρια. Στα παραπάνω προστίθεται και το γεγονός ότι η σαλιγκαροτροφία πλεονακτεί έναντι των άλλων κλάδων της κτηνοτροφίας, γιατί χρειάζεται περιορισμένες επενδύσεις, ελάχιστα εργατικά χέρια, ελάχιστα έξοδα διατροφής, και ότι προσφέρει στον καταναλωτή κρέας νόστιμο, θρεπτικό, πλούσιο σε πρωτεΐνες, φτωχό σε λιπαρά και με φαρμακευτικές και διαιτητικές ιδιότητες, που ευνοούν την ομορφιά και την υγεία. [...] (Από την εισαγωγή της έκδοσης)